Επιμνημόσυνη δέηση για τον Κωνσταντίνο Κατσίφα στην Καλλιθέα

Την περασμένη Κυριακή ο, φίλος της λέσχης και διδάκτορας πολιτικής φιλοσοφίας, Δημήτρης Γκίκας ανέλαβε την οργάνωση επιμνημόσυνης δέησης για τον Κωνσταντίνο Κατσίφα, που πραγματοποιήθηκε στον ναό των Αγίων Πάντων της Καλλιθέας. Ασφαλώς, ήμασταν εκεί.

Στο νου και την καρδιά των μελών της λέσχης μας, ο Κατσίφας, ο Γκούμας και οι υπόλοιποι νεομάρτυρες του ελληνισμού παραμένουν ζωντανοί. Ωστόσο, το ίδιο ζωντανό παραμένει και το διαχρονικό μήνυμα του Ίωνα Δραγούμη. Αρκούν οι μάρτυρες για το έθνος μας. Πρέπει άμεσα το αίμα τους να γίνει σπορά που θα γονιμοποιήσει ένα πολιτισμικό κίνημα, το οποία θα ξυπνήσει τον μέσο Έλληνα από τον υλιστικό του λήθαργο και θα αποτελέσει την ουσιαστική απάντηση στην ιδεολογική ηγεμονία των πολιτικάντηδων του εξουσιαστικού φιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίοησης, οι οποίοι αφήνουν στο έλεος του κάθε σφετεριστή των ελληνικών συμφερόντων τους τελευταίους πατριώτες του έθνους μας.


Παρουσίαση βιβλίου: Ρότζερ Ζελάζνυ- Επιστροφή στη Γη

                                                         από τον Σταμάτη Μαμούτο

Ανέκαθεν αντιμετώπιζα με επιφύλαξη τους περισσότερους μεταπολεμικούς Αμερικανούς συγγραφείς φανταστικής λογοτεχνίας. Υπάρχουν, πάντως, αναμφίβολα ποιοτικές εξαιρέσεις. Τι να πει κανείς, φερειπείν, για τον σπουδαίο Ρέη Μπράντμμπερυ; Ο Ρότζερ Ζελάζνυ, από την άλλη, δεν ήταν της ίδιας κλάσης. Ξεχώρισε, όμως, από τους πολλούς και μάλλον άξιζε την φήμη που απέκτησε.

Το Επιστροφή στη Γη , που κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Τρίτων, το 2000, αποτελεί ένα απ’ τα πρώτα του μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας. Μολονότι από την μέση κι έπειτα η πλοκή παίρνει μια εύκολη τροπή, την οποία απλοποιούν διαδοχικοί deus ex machina, σε γενικές γραμμές έχουμε να κάνουμε με ένα ενδιαφέρον βιβλίο. Οι διάλογοι είναι δοσμένοι με ένα αμερικανικά κινηματογραφικό ύφος, που έχει ζωντάνια. Η αφήγηση δεν πλατιάζει και είναι εμβολιασμένη με επιτυχημένες δόσεις μαύρου χιούμορ. Κυρίως, όμως, η υπόθεση έχει ενδιαφέρον, καθώς πραγματεύεται πολιτικούς προβληματισμούς έχοντας ως επίκεντρο την πατρίδα μας.


Σε μια δυστοπική μελλοντική εποχή έχει γίνει εφικτή η συμβίωση ανάμεσα σε ανθρώπους και εξωγήινους. Οι άνθρωποι, όντας επιπόλαιοι και υποταγμένοι σε καταναλωτικές συμπεριφορές, έχουν μολύνει ανεπανόρθωτα μεγάλο μέρος της γης. Για να αποφύγουν τις συνέπειες της καταστροφής μεταναστεύουν σε άλλα πλανητικά συστήματα. Εκεί ζουν ασφαλείς, αλλά ως μέλη κατώτερων, κοινωνικά και οικονομικά, στρωμάτων. Ωστόσο, ως υλιστές που είναι, η λάμψη των ανώτερων εξωγήινων πολιτισμών τους σαγηνεύει. Κι έτσι συνεχίζουν να ζουν ως κοινωνικά υποδεέστεροι, απαιτώντας απλώς υπηκοότητες εξωγήινων πολιτισμών και κάπως καλύτερες συνθήκες ζωής. Ακόμη και η κυβέρνηση του πλανήτη γη, βρίσκεται σε άλλο πλανητικό σύστημα και διαπλέκεται με τους ισχυρούς εξωγήινους πολιτικούς. Από την άλλη, όσοι άνθρωποι έχουν απομείνει στις μη μολυσμένες περιοχές της γης εργάζονται ως σερβιτόροι, ξεναγοί και σωματοφύλακες των πλούσιων εξωγήινων, που αγοράζουν τις μη μολυσμένες περιοχές του πλανήτη μας και τις μετατρέπουν σε θέρετρα διακοπών.

Ώσπου κάποιοι γήινοι οργανώνουν στρατιωτική αντίσταση ενάντια στο ξεπούλημα του πλανήτη. Αφού αναγκάζουν τους εξωγήινους να μην αγοράσουν ολόκληρο τον πλανήτη, η ειρήνη επιστρέφει. Αλλά οι επαναστάτες οργανώνουν ένα πολιτικό κίνημα, που καλεί τους αυτοεξόριστους ανθρώπους, οι οποίοι αναζήτησαν μια νέα ζωή στους οικονομικά ανεπτυγμένους και τεχνολογικά εξελιγμένους εξωγήινους πλανήτες, να επιστρέψουν στην γη και να εμποδίσουν τον μαρασμό και τον εποικισμό της από πλούσιους εξωγήινους. Κεντρική φυσιογνωμία του όλου κινήματος είναι ένας Έλληνας, που ζει ανεξήγητα πολύ και διαθέτει γνωρίσματα τα οποία παραπέμπουν στον θεό Πάνα. Ωστόσο, οι άνθρωποι που έχουν εγκαταλείψει την γη αντιμετωπίζουν ασυγκίνητοι τις πατριωτικές εκκλήσεις και προτιμούν να παραμείνουν στους ξένους πλανήτες, ακόμη κι ως πολίτες τρίτης κατηγορίας.


Ο Ζελάζνυ είχε δηλώσει ότι μελέτησε καλά τον ελληνικό πολιτισμό για να γράψει το συγκεκριμένο μυθιστόρημα. Το σίγουρο, πάντως, είναι πως κατάφερε να διαβάσει, πολύ νωρίς, την κουλτούρα και τις συμπεριφορές των μεταπολεμικών Ελλήνων. Ένα έθνος με σημαντικό πολιτισμικό βάθος, που συνεχίζει να γεννά λίγους ανθρώπους ικανούς να κινήσουν τον κόσμο, αλλά και με τα περισσότερα μέλη του πάσχοντα από τάσεις ραγιαδισμού προς τους λαούς των τεχνολογικά ανώτερων πολιτισμών. Αυτή είναι η γενική εικόνα την οποία ο συγγραφέας φιλοτεχνεί για τους χαρακτήρες του βιβλίου του, με την διαφορά ότι στο κάδρο δεν μπαίνουν μόνον οι μεταπολεμικοί Έλληνες, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι της γης στην αντιπαράθεσή τους με τους ανώτερους τεχνολογικά εξωγήινους.

Μπορείτε να βρείτε πια την Επιστροφή στη Γη σε οικονομική τιμή, σε κάποιο παζάρι βιβλίου. Είναι βιβλίο μεσαίου μεγέθους και μπορεί να διαβαστεί ευχάριστα, σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Monkey Business

Τις προηγούμενες ημέρες βρέθηκε στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων το «πολυνομοσχέδιο για τις επενδύσεις», που συνέταξε το επιτελείο του πολιτικάντη, Άδωνι Γεωργιάδη. Το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο, ανάμεσα στα άλλα, προβλέπει ότι μπορούν να απαλλάσσονται από την υποχρέωση καταβολής «πόθεν έσχες» ανώνυμα funds πολυεθνικών εταιριών, που θα επενδύουν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης! Στην ουσία, ο Γεωργιάδης και το υπουργικό επιτελείο του, δίνουν την δυνατότητα στις πολυεθνικές εταιρίες, πίσω από τις οποίες μπορεί να κρύβονται κάθε λογής παράγοντες οι οποίοι θα θελήσουν να επηρεάσουν την πολιτική καθημερινότητα μέσα από τα Μ.Μ.Ε, να το πράξουν άνευ προσχήματος.

Άλλη μια πρόβλεψη του πολυνομοσχεδίου είναι η αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών του ελληνικού δημοσίου, για εταιρίες που παίρνουν χρήματα από αναπτυξιακά πακέτα του κράτους. Οι έλεγχοι αυτών των εταιριών θα ανατεθούν σε άλλες μεγάλες, ιδιωτικές ασφαλώς, λογιστικές εταιρίες. Έτσι, θα συμβεί το εξής κωμικοτραγικό. Κάποιες μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες που προσφέρουν λογιστικές υπηρεσίες, θα πρέπει να ασκούν -αντί να το κάνει το ελληνικό κράτος- έλεγχο σε άλλες μεγάλες εταιρίες, οι οποίες συνεργάζονται μαζί τους (στα λογιστικά κομμάτια) εδώ και χρόνια.

Για να γίνει πιο κατανοητό το μέγεθος της φιλελεύθερης πολιτικής αλητείας, φανταστείτε να παίρναμε εμείς μια τεράστια κρατική οικονομική βοήθεια και να αναθέταμε την ευθύνη του λογιστικού ελέγχου της χρήσης αυτής της βοήθειας στο τυπογραφείο που εκδίδουμε τα έντυπά μας!!!! Αυτό ακριβώς προβλέπει ο νόμος του Άδωνι Γεωργιάδη.

Δεν νομίζουμε ότι έχει νόημα να σχολιάσουμε περαιτέρω τι προβλέπει αυτός ο νόμος-έκτρωμα, που παραδίδει, και θεσμικά πλέον, την ελληνική κοινωνία στα νύχια των πολυεθνικών και προωθεί την ολική μετατροπή της Ελλάδος σε λατινοαμερικανική μπανανία. Εκείνο που σίγουρα, όμως, οφείλουμε να θυμίζουμε μέσω των σχολίων μας είναι η χυδαία και χαοτική ιδεολογική θόλωση που επιχειρεί να επιβάλει η φιλελεύθερη νέα δεξιά, παρουσιάζοντας ως «πατριωτική», «συντηρητική», ακόμη και «εθνικιστική», οποιαδήποτε μεθόδευση του διεθνιστικού κεφαλαίου που προδίδει την πατρίδα και ισοπεδώνει την ελληνική κοινωνία.

Έχουμε αναφέρει πολλάκις πως ο αστικός πατριωτισμός των δεξιών είναι κίβδηλος και ψευδής. Οι ίδιοι άνθρωποι που εξαντλούν τον πατριωτισμό τους σε μουσειακού τύπου φιλολογικές εκδηλώσεις για τους αιώνες που μας χωρίζουν από τους Περσικούς Πολέμους και επαίρονται για την αρχαία Ελλάδα θέλουν να δουν την σύγχρονη να αλέθεται από τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης.

Ασφαλώς απέναντι σε όλον αυτό τον ψευτοπατριωτικό, ακροδεξιό και ταυτόχρονα αστικοφιλελεύθερο, επικοινωνιακό μηχανισμό που έχει στηθεί εδώ και δέκα χρόνια από πολιτικούς, πράκτορες και δημοσιογράφους, στεκόμαστε σταθερά εμείς. Αναλύοντας το πολιτικό φαινόμενο μέσα από το πρίσμα του Ρομαντισμού, αποκαλύπτουμε την υποκρισία της υποκινούμενης από το διεθνές κεφάλαιο και τις γνωστές εν Ελλάδι πρεσβείες ξένων χωρών αστικής δεξιάς. Και υποδεικνύουμε, παράλληλα, την ατραπό της παραδοσιοκρατίας και του αληθινού εθνικισμού. Όμως, δυστυχώς, μπορεί να μας διαβάζουν πολλοί, αλλά μας «ακούνε» λίγοι.


Στην υγειά των κορόιδων

Μολονότι η αισχρή, ολοκληρωτική, φιλοκυβερνητική προπαγάνδα των τηλεοπτικών Μ.Μ.Ε.συνεχίζει να βομβαρδίζει τον άβουλο μέσο Έλληνα με «πληροφορίες» περί της δήθεν παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, το σύστημα Μητσοτάκη αρχίζει σταδιακά να δείχνει τα όρια των δυνατοτήτων του καθώς και τους προσανατολισμούς του.

Στο πρόσφατο ταξίδι του πρωθυπουργού είχαμε τα εξής δεδομένα:
Α) Την αδυναμία του να συναντηθεί με τον πρόεδρο των Η.Π.Α. (μην ξεχνάμε ότι πριν τις αμερικανικές εκλογές το Μητσοτακέικο με τους δεξιούς παλιάτσους του είχαν υποστηρίξει αναφανδόν το σύστημα της Χίλαρι και της Μέρκελ, κόντρα στον Τραμπ) και την συνακόλουθη έκκληση για να βγάλουν έστω μια αναμνηστική φωτογραφία, η οποία αγγίζει τα όρια της διπλωματικής ζητιανιάς.
Β) Την ανησυχητικά χαλαρή στάση απέναντι στα Σκόπια και την Αλβανία, με το ταυτόχρονο πάγωμα (σε επίπεδο δηλώσεων) των σχέσεων με την Σερβία, που δείχνουν ότι τα προεκλογικά φληναφήματα περί βέτο στην ενταξιακή πορεία των Σκοπίων θα διαλυθούν σύντομα. Στο ίδιο κάδρο μπορούμε να τοποθετήσουμε την επικίνδυνη διπλωματική αβρότητα που έδειξε προς Κοσοβάρο αξιωματούχο.
Γ) Τις εξευτελιστικές υποχωρήσεις του προς τις απαιτήσεις της Τουρκίας (δεν έθεσε καν το ζήτημα των παραβιάσεων στο Αιγαίο, ο πρωθυπουργός των δεξιών ζητωπατριωτών, όπως ομολόγησε ο εκπρόσωπος τύπου).

Το αντίτιμο για όλα αυτά φαίνεται πως είναι η υπόσχεση κάποιων αμερικανικών επενδύσεων στην Ελλάδα. Ζήσε Μάη μου, που λέει και η παροιμία. Αλλά ακόμη κι αν οι επενδύσεις αυτές πραγματοποιηθούν, ο κάθε αληθινός πατριώτης αντιλαμβάνεται πόσο αντίθετες θα είναι με την παραδοσιοκρατική οπτική των πραγμάτων.

Όλα αυτά αποτελούν το πρελούδιο των όσων θα ακολουθήσουν στην εξωτερική πολιτική. Ταυτόχρονα, οι εκπρόσωποι της τρόικας ζήτησαν, πριν λίγες ημέρες, περαιτέρω μείωση των συντάξεων και περικοπή των επιδομάτων. Περιμένετε λίγο και οσονούπω θα αρχίσει το «κανονικό έργο». Εκείνο που οι εκπρόσωποι της παγκοσμιοποίησης ξέρουν να παίζουν καλά και ο αδαής μέσος Έλληνας να παρακολουθεί άβουλα.

Ωστόσο, μέσα σε όλα αυτά ξεχώρισε ένα περίεργο γεγονός. Τον πρωθυπουργό δεν συνόδευσε μόνο το επιτελείο που προβλέπει ο κανονισμός, αλλά σχεδόν όλο το υπουργικό συμβούλιο. Και, μάλιστα, χωρίς να υπάρχει κάποιος πολύ σημαντικός λόγος. Για παράδειγμα, ο γραφικός Άδωνις, η υπουργός Πολιτισμού και η υπουργός Παιδείας ταξίδεψαν δίπλα στον πρωθυπουργό, χωρίς να υπάρχουν σημαντικές συναντήσεις, απλά και μόνο για δημόσιες σχέσεις και  για "dolce vita", όπως έγραψε καθημερινή εφημερίδα.


Και, ασφαλώς, η «σεμνή και ταπεινή Νέα Δημοκρατία» φόρτωσε τις τσέπες των φορολογουμένων με τα παρακάτω ποσά.

«Όπως αποκάλυψε η «κυριακάτικη δημοκρατία», η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη ταξίδεψε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού «business class», με το κόστος του εισιτηρίου να φτάνει τα 2.700 ευρώ, και διέμεινε σε χλιδάτο ξενοδοχείο στο Μανχάταν με τιμή διανυκτέρευσης 663 ευρώ.

Οι 5 διανυκτερεύσεις της κόστισαν συνολικά 3.315 ευρώ. Εννοείται πως η υπουργός Πολιτισμού ελάμβανε και αποζημίωση 100 ευρώ την ημέρα, εκτοξεύοντας συνολικά το κόστος μετακίνησης και διαμονής της, όπως προκύπτει από τις αποφάσεις που δημοσιεύτηκαν στη «Δι@ύγεια», στα 7.017 ευρώ.

Την υπουργό Πολιτισμού συνόδευαν μάλιστα τρεις συνεργάτες της, οι οποίοι μπορεί να ταξίδεψαν στη Νέα Υόρκη σε οικονομική θέση, αλλά διέμειναν σε επίσης ακριβά ξενοδοχεία, εκτινάσσοντας το συνολικό κόστος της αποστολής στα 14.562 ευρώ.

Την... μπάνκα στον αέρα τίναξε και η υπουργός Παιδείας. Η Νίκη Κεραμέως ξόδεψε συνολικά για τα αεροπορικά της εισιτήρια και τη διαμονή της, μαζί με τα έξοδα μιας συμβούλου της, 9.530 ευρώ.

Αν κρίνουμε από το ποσό, μάλλον η κυρία Κεραμέως ζήλεψε τη Λίνα Μενδώνη, καθώς μετέβη στη Νέα Υόρκη «business class» και διανυκτέρευσε σε ακριβό ξενοδοχείο του Μανχάταν. Οι δύο κυρίες αποδείχθηκαν σπάταλες με τα χρήματα του Ελληνικού Δημοσίου, αλλά η «dolce vita» στη Νέα Υόρκη δεν ήταν μόνο γι' αυτές.Το «παρών» έδωσαν ακόμα εννέα υπουργοί.»

Αυτά για αρχή από την λαοπρόβλητη ακόμη κυβέρνηση. Καθόλου τυχαίο, μάλιστα, το γεγονός ότι στις προαναφερθείσες αθλιότητες υπήρξαν πρωταγωνιστές υπουργοί που είναι υπεύθυνοι για τις εκπαιδευτικές και πολιτιστικές δομές της χώρας. Πρόκειται για μια σαφή εικόνα του πολιτισμικού επιπέδου της σύγχρονης Ελλάδος. Ένα ταξίδι μιας υπουργού να κοστίζει όσο οι μισθοί ενός εργαζόμενου, σε καιρούς μνημονίων, για δυο χρόνια. Αλλά, όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, ο μέσος Έλληνας δεν ενδιαφέρεται για όλα αυτά. Με τα συμπτώματα του ραγιαδισμού βαθιά χαραγμένα στην ψυχή του, εξακολουθεί να δικαιώνει, με την παθητική του στάση, την διαιώνιση της πολιτικής αλητείας και την συνέχεια της εθνικής και πολιτισμικής μας κατοχής από τους διαχειριστές του διεθνιστικού κεφαλαίου. 

Εμείς απλώς επαναλαμβάνουμε το εξής. Μόλις σε λίγο καιρό επαληθευτούμε, οι καθώς πρέπει ψευτοπατριώτες, συνάδελφοι, φοιτητές που στήριξαν την Ν.Δ., καλό θα είναι να πηγαίνουν τοίχο-τοίχο, όταν μας συναντούν. Και να προφυλάσσουν τους σβέρκους τους. Γιατί αν τολμήσουν να μας ξαναπούν ότι είχαμε δίκιο που τους τα λέγαμε, θα «πέσει φατούρο»....



Καληνύχτα Ελλάδα

Λίγη ώρα μετά το τέλος του ισόπαλου αγώνα της προηγούμενης Κυριακής, ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, μια απ' τις παλιές καραβάνες των οπαδών του Παναθηναϊκού τηλεφώνησε στον Σταμάτη. Βαριές ανάσες έφταναν στο ακουστικό του Σταμάτη και ο τόνος της φωνής του συνομιλητή ανεβοκατέβαινε. Ήταν προφανές πως μόλις είχε επιστρέψει απ’ το γήπεδο.

«Μικρέ, αν χάναμε και το δεύτερο, οι αμυντικοί σας θα συνέχιζαν να ρίχνουν τους επιθετικούς μας μέσα στην περιοχή, μέχρι να βάλουμε κάποιο πέναλτι και τελικά να πάρουμε το Χ».

«Υπονοείς κάτι;» ρώτησε ο Σταμάτης.

«Ναι. Υπονοώ ότι ο Μαρινάκης και ο Μητσοτάκης θα κάνουν ότι περνά απ' το χέρι τους για να μην πάρει τον Παναθηναϊκό ένας επιχειρηματίας του ΣΥΡΙΖΑ. You know who i mean, Δημήτρης Γιαννακόπουλος λέγεται».
«Γιατί το λες αυτό;»

«Γιατί η χειρότερη εντεκάδα μας από τότε που θυμάμαι τον Παναθηναϊκό έπαιζε μονότερμα μια πολύ αξιόλογη δική σας. Και λίγο πριν, 18.000 κόσμου του Παναθηναϊκού φώναζαν, στο κλειστό του ΟΑΚΑ, "Αλαφούζο παραιτήσου” και τον καλούσαν να δώσει τις μετοχές του στον ερασιτέχνη". Δηλαδή στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Ποιοι λες να απολάμβαναν την όλη ατμόσφαιρα στις εξέδρες; Αγκαλιά, στις θέσεις των επισήμων, ο Δημητράκης Γιαννακόπουλος και ο Αλέξης Τσίπρας! Σου λέει κάτι αυτό;»

«Κάτι μου λέει. Εσύ τι σκέπτεσαι;» ρώτησε ο Σταμάτης.

«Σκέπτομαι ότι αν ο Ολυμπιακός περνούσε από το ΟΑΚΑ άνετα, όπως όλοι περιμέναμε, ο Αλαφούζος θα την είχε άσχημα. Ο πόλεμος που θα δεχόταν από τον κόσμο του Παναθηναϊκού για να παραιτηθεί θα ήταν ανοικτός. Τα δημοσιογραφικά του παπαγαλάκια δεν θα έβρισκαν υλικό για να συνεχίσουν να παραμυθιάζουν τους αδαείς. Θα ήταν κυριολεκτικά στριμωγμένος στην γωνία. Τώρα, όμως, πήρε παράταση ζωής στην προεδρεία».

«Λες ότι παίχτηκε τέτοια διαπλοκή;»

«Λέω ότι εσύ ξέρεις να αναλύεις την πολιτική στρατηγική καλύτερα απ' όλους μας. Γνωρίζεις, λοιπόν, ότι ο Βαγγέλας είναι ο αληθινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Πιστεύεις ότι θα αφήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη τον πιο ένθερμο καναλάρχη υποστηριχτή της, να χάσει την ΠΑΕ Παναθηναϊκός; Και, μάλιστα, από έναν επιχειρηματία του ΣΥΡΙΖΑ; Όχι, βέβαια. Εξάλλου, ο Βαγγέλας μια χαρά τον βολεύει τον Αλαφούζο ως αντίπαλο. Γιατί να οργανώσει νέα τακτική, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον Δημητράκη; Κι αν αυτός φανεί πιο ζόρικος; Γι αυτό σου λέω, το τερπνόν της Νέας Δημοκρατίας, μετά του ωφελίμου της αντιπαλότητας ενός αδύναμου διεκδικητή. Αυτό εξυπηρετήθηκε χθες. Καληνύχτα!»

Ο Σταμάτης κρατούσε ακόμη το ακουστικό όταν άκουσε τον χαρακτηριστικό διακοπτόμενο ήχο της γραμμής που είχε κλείσει. Έπειτα, η ματιά του έπεσε στην βιβλιοθήκη. Το πολύχρωμο εξώφυλλο ενός παλιού περιοδικού Γκολ τράβηξε την προσοχή του, ανάμεσα στην στοίβα των εντύπων. Αφού χαμογέλασε αχνά, ακούμπησε το ακουστικό στην βάση του και μονολόγησε.

«Όπως και να έχει το πράγμα, καληνύχτα Ελλάδα....»

Λίγο μετά είχε βυθιστεί στην ανάγνωση παλιών και αγαπημένων ποδοσφαιρικών ιστοριών. Εικονογραφημένων, σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο παιζόταν ακόμη στις αλάνες, τις αυλές και τα γήπεδα.

Ενθύμιο Έναρξης Σχολικής Χρονιάς

Το 1996 ήταν μια χρονιά που, από μια άποψη, είχε πολλά κοινά στοιχεία με την φετινή. Στο πολιτικό στερέωμα είχε αναδυθεί το "σύστημα Σημίτη". Γερμανο-αμερικανο-κίνητο, με όλα τα τηλεοπτικά Μ.Μ.Ε να το υποστηρίζουν (τα ιδιωτικά με πρωτόγνωρη ένταση και τα δημόσια με την γνωστή κομματική συνταγή, εφόσον τότε το ΠΑΣΟΚ ήταν στην κυβέρνηση), ακραιφνώς φανατικό υπέρ της παγκοσμιοποίησης, άπλωνε στην ελλαδική κοινωνία μια αγοραία κουλτούρα νεοφιλελεύθερης εξαγοράς και διασκέδασης (έχοντας ως πρωταγωνιστές τύπους σαν τον Πέτρο Κωστόπουλο, τον Νίκο Ευαγγελάτο κλπ) την ίδια ώρα που η Τουρκία γκρίζαρε το Αιγαίο στα Ίμια, σκότωνε τους Σολωμό-Ισαάκ στην Κύπρο και έλυνε το θέμα Οτσαλάν. Εκείνη την χρονιά, όποιος τολμούσε να αμφισβητήσει την "σοβαρότητα", την "υπευθυνότητα" και τον "ρεαλισμό" των διεθνιστών και φιλοευρωπαίων, γερμανοτραφών του συστήματος Σημίτη, αντιμετωπιζόταν ως περιθωριακός.


Κάποια μέλη της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. μαζί με άλλα παιδιά, τότε που ήταν μαθητές, δεν φοβούνταν αυτούς τους χαρακτηρισμούς κι έγραφαν το κατεστημένο που συγκροτούσαν οι καθηγητάδες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με τους προοδευτικούς αγαπημένους τους μαθητές, στις σόλες των αρβυλών τους. Έτσι, στις 11 Σεπτεμβρίου του 1996, στον αγιασμό του 5ου Λυκείου Καλλιθέας, τέσσερα παιδιά, έκαψαν εμπρός στους εμβρόντητους συμμαθητές, ιερείς και καθηγητές τους μια τουρκική σημαία και φώναξαν "ΙΣΑΑΚ-ΣΟΛΩΜΕ, ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΞΕΧΝΩ ΠΟΤΕ!" και άλλα συνθήματα εναντίον της τότε κυβέρνησης. Επειδή, μάλιστα, ήταν προεκλογική περίοδος, ακολούθησαν επιπλέον δράσεις της μικρής ομάδας αυτών των παιδιών, με εθνοκεντρικό περιεχόμενο, στους δρόμους της Καλλιθέας.


Ασφαλώς, λίγοι έδωσαν σημασία σε εκείνα τα παιδιά. Ποιος είχε χρόνο για σύνθετους προβληματισμούς, την εποχή που ολόκληρη η χώρα φιλούσε τις παλάμες των πορτιέρηδων της παραλιακής για μια καλή θέση στα night clubs, ζώντας το ευρωπαϊκό της όνειρο; Λίγα χρόνια αργότερα, όμως, ήρθε ο λογαριασμός. Και τα χαϊβάνια, που κάποτε ξεφάντωναν, κατάλαβαν τις συνέπειες της πολυπολιτισμικότητας, των Ιμίων και του ορθολογικού ρεαλισμού, μέσα απ΄ τα μνημόνια.

Σήμερα, τα Μ.Μ.Ε έχουν πείσει τον μέσο Έλληνα να ξεχάσει για μια ακόμη φορά. Η τάση της "ορθολογιστικής υπευθυνότητας", του "σεβασμού των θεσμών" και της νεοφιλελεύθερης κανονικότητας, με την πλάγια βοήθεια της προηγούμενης κυβέρνησης,  έχει επιβληθεί με τρόπο που θυμίζει την εποχή Σημίτη. Όλα κινούνται στους ρυθμούς της ευρωπαϊκής, φιλελεύθερης, οικουμενιστικής και αστικής πολιτικής αντίληψης της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Τα ιδιωτικά και τα δημόσια τηλεοπτικά δίκτυα είναι και πάλι ολοκληρωτικά στραμμένα υπέρ της.


Και σε λίγα χρόνια θα έρθει πάλι ο λογαριασμός. Κι ο ανόητος μέσος ψηφοφόρος θα κληθεί να αντιμετωπίσει ξανά τις συνέπειες. Αλλά εμείς δεν θα του δώσουμε σημασία. Όπως κάνουμε πάντα. Θα συνεχίσουμε απλά να εκφράζουμε τον παραδοσιοκρατικό μας λόγο για την τιμή των όπλων και για να "την σπάμε" στην εξουσία της φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Ενημερωτικές Δράσεις της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. στην Έκθεση Βιβλίου στο Ζάππειο

Ολοκληρώθηκε και το φετινό φεστιβάλ βιβλίου στον όμορφο χώρο του Ζαππείου. Ομολογουμένως, οι διοργανωτές κατέβαλαν μια καλή καλή προσπάθεια, προκειμένου να κινητοποιηθεί το, δυστυχώς, μικρό κοινό του βιβλίου που υπάρχει στην χώρα μας. Στον χώρο του Ζαππείου, δίπλα από τα περίπτερα των εκδοτικών οίκων, υπήρχαν τρεις χώροι εκδηλώσεων κι ένα σημείο στο οποίο παραχωρούσαν συνεντεύξεις συγγραφείς και δημιουργοί.


Οι συνεχείς και ποικίλες εκδηλώσεις φαίνεται πως κινητοποίησαν ικανοποιητικό αριθμό επισκεπτών, με αποτέλεσμα να υπάρχει αρκετός κόσμος στους εκθεσιακούς χώρους, ιδίως τα σαββατοκύριακα. Τούτο, βέβαια, δεν μεταφράστηκε αυτόματα σε πωλήσεις. Από τις συζητήσεις μας με τους εκδότες συμπεράναμε πως αρκετοί επισκέπτες παρακολουθούσαν τις εκδηλώσεις, αλλά δεν αγόραζαν κάποιο βιβλίο. 


Αυτό, όμως, ίσως έχει να κάνει περισσότερο με την οικονομική κρίση που εξακολουθεί να ταλανίζει την ελληνική κοινωνία, ασχέτως της προπαγάνδας περί εξομάλυνσης που εξαπολύουν εδώ και λίγα χρόνια τα συστημικά Μ.Μ.Ε. 


Δυστυχώς, η αλήθεια είναι πως το ελληνικό αναγνωστικό κοινό είναι μικρό και ότι η οικονομική κρίση εξακολουθεί να πλήττει ανεπανόρθωτα μεγάλο μέρος των λαϊκών στρωμάτων. Και το αποτέλεσμα αυτών των δεδομένων γίνεται ορατό με θορυβώδη τρόπο στον χώρο των εκδόσεων και του βιβλίου.


Τα μέλη της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ., όπως κάνουμε πάντοτε για κάθε σοβαρή πολιτιστική εκδήλωση, στηρίξαμε και το φετινό φεστιβάλ βιβλίου. Παράλληλα, πραγματοποιήσαμε τέσσερις ενημερωτικές δράσεις, σε ισάριθμες μέρες, διανέμοντας φυλλάδια της λέσχης μας και ενημερώνοντας τους αναγνώστες για τα έντυπά μας.


«Διατηρήστε την φλόγα αναμμένη και κάποτε, κάτι μπορεί να γίνει, και να φουντώσει», μας είπε ένας αναγνώστης των εντύπων μας, που συναντήσαμε ενώ μοιράζαμε ενημερωτικό υλικό. Και, πράγματι, εκτιμούμε ότι όσοι μας γνωρίζουν ή μας διαβάζουν είναι σίγουροι ότι θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που ξέρουμε καλά. Δηλαδή, θα υπερασπιζόμαστε την πολιτική παραδοσιοκρατία, την λογοτεχνία του φανταστικού -την ρομαντική κοσμοθέαση κοντολογίς, οραματιζόμενοι μια εποχή κατά την οποία ο πολιτισμός θα γίνει επίκεντρο της ελληνικής ζωής και η σύγχρονη, μεταμοντέρνα, μαζική, αποχαύνωση της ματεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης θα αποτελέσει σκοτεινό παρελθόν.  


Αν θα έπρεπε να καταλήξουμε σε ένα συνοπτικό συμπέρασμα για την φετινή διοργάνωση, θα λέγαμε ότι υπήρξε μια από τις καλύτερες των τελευταίων ετών. Λαμβάνοντας υπόψη το κόστος ενοικίασης ενός περιπτέρου, είναι σαφές ότι οι διοργανωτές θα πρέπει να κινητοποιούν όσο περισσότερο κόσμο μπορούν, προκειμένου να στηρίξουν τους εκδότες που δίνουν το παρόν στους εκθεσιακούς χώρους. 


Κι από την άλλη, οι εκδότες καλό θα είναι να δείχνουν ελαστικότητα στις τιμές των βιβλίων τους. Η αλήθεια είναι ότι αυτό συνέβη σε πολλές περιπτώσεις και φέτος. Καλύτερο, όμως, θα ήταν, πέρα από τις καλές προθέσεις των πωλητών ορισμένων περιπτέρων, να γίνει ένας συνολικός επαναπροσδιορισμός των τιμών του βιβλίου προς τα κάτω. Το κοινό είναι μικρό και η οικονομική δυναμική του μέσου Έλληνα αναγνώστη όχι στο καλύτερο δυνατό σημείο. Μια τάση μείωσης των τιμών φαντάζει ως μια πρώτη απόφαση που θα μπορούσε να λειτουργήσει βοηθητικά για τον κλάδο.



Φωτογραφία 3: Βασίλης Flammentrupp με τον συγγραφέα Θανάση Βέμπο.
Φωτογραφίες 3 και 4: Σταμάτης και "Σκάμαν" διανέμουν ενημερωτικό υλικό της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.
Φωτογραφία 5: "Σκάμαν" και Χρήστος.


Σχόλια:
Blogger Ο Pentacontarca είπε...
..glad to see your vexils always on high, expecially my beloved "Skaman". Curate ut valeatis, my friends; regards from Rome!
Bruno.
Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου, 2019
 
Blogger Ο Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Hail to Italy!
Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου, 2019
 

Ανακοίνωση της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. για την συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου 7/9/2019

Αν ανατρέξει κανείς στις ανταποκρίσεις που γράψαμε για τις διαδηλώσεις που αφορούσαν την άθλια συμφωνία των Πρεσπών, κατά το 2018 και το 2019, θα διαπιστώσει ότι εξαρχής ήμασταν επιφυλακτικοί για το αποτέλεσμα που θα επέφεραν, μολονότι τις είχαμε στηρίξει με όλες μας τις δυνάμεις. Οι λόγοι ήταν πολλοί.

Πρώτον γιατί συμμετείχαμε σε κάποιες συνελεύσεις των οργανωτών, δίπλα σε γνωστούς δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς, δικηγόρους, ανθρώπους του Μίκη Θεοδωράκη κλπ, και διαπιστώσαμε αυτοπροσώπως την ανεπάρκεια πολιτικής νόησης και την έλλειψη ηθικού σθένους, που χαρακτήριζε αρκετούς από τους ταγούς των διαδηλώσεων.

Δεύτερον γιατί φαινόταν ότι, κάτω από την επιφάνεια της προβολής του βασικού αιτήματος των διαδηλώσεων, ετοιμαζόταν ύπουλα η ενδυνάμωση της Νέας Δημοκρατίας. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος εκκλησιαστικών οργανώσεων, που ελέγχει πλήρως το γελοίο αυτό κόμμα, στις όλες δράσεις. Η εύκολη χειραγώγηση των εθνικιστικών κομμάτων και ομάδων, που διαθέτουν πολιτική κρίση μικρότερη του μπούφου. Η πρόφαση για να αποκτήσουν ξανά επαφή με συλλογικές αντιδράσεις και λαϊκές μάζες πολιτικάντηδες της Ν.Δ, που δεν τολμούσαν να ξεμυτίσουν από τις μεγαλοαστικές τους γειτονιές μετά το κίνημα των αγανακτισμένων. Η αφορμή για να συνδεθούν ανοιχτά με την Ν.Δ του Μητσοτάκη οι γνωστοί χαφιέδες των μυστικών υπηρεσιών και της Δεξιάς, που δρουν ως δημοσιογράφοι και παράγοντες, εντός του παραδοσιοκρατικού χώρου υποδυόμενοι τους εθνικιστές, εδώ και χρόνια. Αυτά και πολλά ακόμη στοιχεία έδειχναν προς τα που οδηγούσαν οι εξελίξεις.

Σήμερα, με το αστικοφιλελεύθερο απόκομμα της παγκοσμιοποίησης ξανά στην κυβέρνηση, οι τόνοι των (ζητω)πατριωτικών αιτημάτων έχουν πέσει. Οι περισσότεροι απ' όσους φώναζαν για τα εθνικά μας δίκαια και για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, αναμασούν την προβοκατόρικη καραμέλα ότι το κράτος έχει συνέχεια και άρα η κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει κάτι, παρά να αποδεχτεί την προδοσία του Τσίπρα. Θέλουν εξάλλου να δώσουν λίγο χρόνο στον κύριο Μητσοτάκη προκειμένου να δείξει πως μπορεί να κυβερνήσει. Λες και δεν έχουν ξαναδεί την οικογένεια Μητσοτάκη, τον ίδιο τον πρωθυπουργό και, πολύ περισσότερο, το κόμμα του να κυβερνά.

Εξάλλου, ας μην κοροϊδευόμαστε. Ο μέσος νεοέλληνας αποτελεί μια ανθρωπολογική αντιστοίχιση της Νέας Δημοκρατίας. Δεν ενδιαφέρεται για τίποτε, παρά για ατομικές μικροαπολαύσεις. Στα παλιά του τα παπούτσια έχει γραμμένο το κοινό καλό, την κοινωνική συλλογικότητα και το εθνικό συμφέρον. Θέλει απλά να κοροϊδεύει τον εαυτό του, ότι τάχα έχει κάποιες αξίες, με το να ακολουθεί τις μουσειακές ψευτοπατριωτικές συμπεριφορές της ελλαδικής Δεξιάς. Πείθει τον εαυτό του ότι είναι πατριώτης με το να χειροκροτεί καμιά παρέλαση ενώ του είναι αδύνατο να αντιληφθεί ότι η εθνική ανεξαρτησία αρχίζει από εκεί που τελειώνει η προπαγάνδα καθωσπρεπισμού των media, η παγκόσμια αγορά και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αδυνατεί να φανταστεί την ζωή του χωρίς ευρώ, χωρίς Survivor και χωρίς τις εθνοκοινωνικά καταστροφικές συνέπειες του ατομικιστικού φιλελευθερισμού. Βγαίνει στον δρόμο να διαδηλώσει για εθνικά αιτήματα, μόνο όταν τα τηλεοπτικά κανάλια του λένε ότι αυτό είναι πρέπον.

Γι αυτό και σήμερα, που ο πρωθυπουργός επισκέπτεται την ΔΕΘ, οι τόνοι είναι χαμηλοί. Οι αντιδράσεις για την συμφωνία των Πρεσπών υποτονικές. Στο κάτω-κάτω, η Ν.Δ δεν κορόιδεψε κανέναν. Ποτέ δεν δήλωσε προεκλογικά ότι θα ακυρώσει την συμφωνία των Πρεσπών. Και ο μέσος Έλληνας, κατά βάθος, αυτό ήθελε. Να εφαρμοστεί η εντολή των Η.Π.Α, της Γερμανίας και του Ισραήλ, αλλά ο ίδιος να το παίξει ότι δήθεν διαφωνούσε. Και στο τέλος, για το καλό του "δυτικού κόσμου", της "προόδου" και της "δημοκρατίας", να υποκριθεί ξανά ότι αναγκάστηκε να συμφωνήσει, προκειμένου να δείξει, σαν πειθήνιο κατοικίδιο στους δυτικούς κοσμοκράτορες, πόσες θυσίες μπορεί να κάνει για το καλό του αστικού καπιταλιστικού συστήματος. «Αν είναι να χαθεί η Ελλάδα, τουλάχιστον να σωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση», όπως είπε ειλικρινώς παλαιότερα, γνωστή πολιτικός της Ν.Δ., στο ευρωκοινοβούλιο.


Υπό αυτή την οπτική, εξακολουθούμε να μην πιστεύουμε ότι θα φέρει κάποιο απτό αποτέλεσμα η αυριανή συγκέντρωση. Έχει, όμως, σημασία για λόγους ηθικής ακεραιότητας να την στηρίξουμε. Ασχέτως αν, σε εμάς πρώτα απ' όλους, δεν αρέσουν καθόλου αρκετές από τις ομαδώσεις και τα κομματίδια, που έχουν δηλώσει ότι θα παραβρεθούν σ' αυτή την συγκέντρωση. Εφόσον στην συμπρωτεύουσα, ως Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ., δεν έχουμε την απαραίτητη μαζικότητα για να οργανώσουμε μια δική μας εκδήλωση αντίδρασης, κάθε Θεσσαλονικιός πατριώτης καλό θα είναι να βρίσκεται 18:00 η ώρα, στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Προκειμένου να δείξει στους γελοίους ζωτομπατριώτες του Βορίδη και του Πλεύρη, ότι υπάρχουν και κάποιοι που δεν είναι σαν τα μούτρα τους. Ότι οι αληθινοί εθνικιστές βρίσκονται μακριά και πέρα από την χαφιέδικη άκρα δεξιά των νοσταλγών του Γκοτζαμάνη και των υποκινούμενων κουτσαβάκηδων. Ότι υπάρχουμε και ορισμένοι ιδαλγοί της χίμαιρας.


Pride & Loyalty

Πόσο μας αρέσει όταν ακούμε ελληνικά Oi! συγκροτήματα να τραγουδούν ύμνους του πεζοδρομιακού ρομαντισμού..! Αν μη τι άλλο το  λαϊκό στοιχείο του αστικού βίου, δοσμένο μέσα από μια σχεδόν αταβιστική, ακατέργαστα πρωτογενή, έκφραση, αποτελεί κεντρικό γνώρισμα της ταυτότητας του συγκεκριμένο μουσικού ρεύματος. Οι Hellenic Stompers είναι μια ελληνική Oi! μπάντα, που επιχειρεί να διαμορφώσει το μουσικό της στυλ βασιζόμενη σε αυτό το δεδομένο.

Ασφαλώς, έχουμε να κάνουμε με ένα συγκρότημα που συνέδεσε το όνομά του με ζωντανές εμφανίσεις οι οποίες προκάλεσαν αντιδράσεις. Αρχικά, κατά την δεκαετία του 2000, με το πρώτο τους live που πραγματοποιήθηκε στο ΤΕΙ Λαμίας, από φοιτητές της φυσικοθεραπευτικής επιστήμης, και τον θόρυβο που ξεσήκωσε λόγω των ακραίων στίχων και συμβόλων που χρησιμοποίησαν. Αλλά και πριν λίγα χρόνια, μια εμφάνισή τους στο κέντρο των Αθηνών ήταν  αρκετή ώστε να προκαλέσει  την οργή διεθνιστικών ομάδων και να δημιουργήσει προβλήματα στην διεύθυνση κάποιων συναυλιακών χώρων, καθώς και την διασπορά ψευδών φημών περί δήθεν επεισοδίων που στην πραγματικότητα ποτέ δεν συνέβησαν.

Η αλήθεια είναι ότι οι Hellenic Stompers έπαιζαν ένα συνειδητά τραχύ και άτεχνο Oi!,  επενδυμένο με ακραίους στίχους. Απ’ ότι φαίνεται, η εποχή αυτή δείχνει να ολοκληρώνεται. Ο τελευταίος τους δίσκος, που φέρει τον τίτλο Pride & Loyalty, αποτελεί μια συλλογή παλαιότερων και νέων τραγουδιών, η οποία δίνει την εντύπωση ότι κλείνει τον μέχρι τώρα κύκλο της μπάντας κι αφήνει υποσχέσεις για μια νέα συνέχεια. Ασφαλώς, στα δώδεκα τραγούδια που περιλαμβάνει συγκαταλέγονται και τα παλιά γνωστά, με τους cult τίτλους του τύπου «Δήμιος». Ωστόσο υπάρχουν και κομμάτια, όπως το «Η κοινωνία δεν σε συγχωρεί», που εκφράζουν τον ατόφιο πεζοδρομιακό ρομαντισμό της κουλτούρας του Oi!.


Ο ήχος είναι γεμάτος και η παραγωγή πολύ καλή-καμία σχέση δηλαδή με τις παλιές τους κυκλοφορίες. Παραμένει, όμως, συνειδητά μονολιθικός, πράγμα που ασφαλώς πρέπει να μεταβληθεί προκειμένου η μπάντα να υπερβεί τον underground cult χαρακτήρα της και να παίξει την μουσική που μπορεί. Κάτι ανάλογο πρέπει να γίνει και με τους στίχους. Το «Η κοινωνία δεν σε συγχωρεί» δείχνει πως οι Hellenic Stompers αντιλαμβάνονται τον κατάλληλο προσανατολισμό και πως μπορούν να παίξουν ωραίο, αυθεντικό, street punk

Τα "αίματα της εκδίκησης" και παρόμοιες υποσχέσεις ενδεχομένως να μοιάζουν παρωχημένες σήμερα. Ο πατριωτισμός της εργατικής τάξης και ο αληθινός εθνικισμός μπορούν να εκφραστούν ουσιαστικότερα μέσα από στίχους που καταγγέλλουν την παγκοσμιοποίηση ή την αστική κοινωνία και προβάλουν τον Ρομαντισμό του πεζοδρομιακού τρόπου ζωής. Η μπάντα του Rudy με τα νέα μέλη δείχνει ότι μπορεί να κινηθεί προς αυτή την μουσική ατραπό. Κι όπως θυμόμαστε οι παλαιότεροι, η εξαιρετική της σκηνική παρουσία θα δέσει άρτια με έναν τέτοιο προσανατολισμό.  

Όποιος θέλει να αγοράσει σε CD ή κασέτα το Pride&Loyalty μπορεί να επισκεφθεί τον διαδικτυακό τόπο του συγκροτήματος στην διεύθυνσηhttps://sites.google.com/view/hellenic-stompers/home .

Ακούστε το τραγούδι "Η κοινωνία δεν σε συγχωρεί" στον παρακάτω σύνδεσμο