Μια πολύ ενδιαφέρουσα τοποθέτηση έκανε ο αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. Τζέι Ντι Βανς, σχετικά με τους λόγους της συντριβής του Τραμπ στις πρόσφατες εκλογές. Προφανώς υπάρχουν πολλές πιθανότητες ο Βανς να παίζει τον ρόλο του «σωστού συντηρητικού εθνικιστή», προκειμένου να κρατήσει ό,τι απέμεινε από το κίνημα MAGA εντός του ρεπουμπλικανικού κόμματος και να μην πιστεύει όντως αυτά που λέει. Ακόμη κι έτσι να είναι σημασία έχει ότι, σε αυτό το θέμα -στην ερμηνεία των εκλογικών αποτελεσμάτων, δηλαδή- ο Βανς εκφράζει την σωστή γνώμη. Την εθνικιστική ερμηνεία.
Σύμφωνα με τον Βανς και με γνωστό του Αμερικανό δημοσκόπο, οι ψηφοφόροι που εγκατέλειψαν τους Ρεπουμπλικανούς ανέφεραν ως βασικές προϋποθέσεις για να επιστρέψουν στο κόμμα α) τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν, β) την εστίαση στο κόστος ζωής και τον πληθωρισμό, γ) την εφαρμογή της πολιτικής «Πρώτα η Αμερική» και δ) την αλλαγή της σχέσης των ΗΠΑ με το Ισραήλ. Αν θέλουμε να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, θα καταλήξουμε εύκολα στο συμπέρασμα ότι οι τέσσερις πτυχές της ήττας που παρέθεσε ο Βανς δεν είναι τίποτε άλλο παρά συνδεόμενες συνέπειες ενός και μόνο λόγου. Στην ουσία ο Βανς είπε ότι ο Τραμπ γκρεμίστηκε εκλογικά επειδή ο μέσος Αμερικανός, συντηρητικός, εθνικιστής ψηφοφόρος δεν ανέχεται να τον κοροεϊδεύει η alt right και να τον εξαπατά το σύστημα του μεταμοντέρνου νεεοθνικισμού, μετατρέποντας τον εθνικιστικό/συντηρητικό χώρο σε ένα ακόμη εργαλείο του διεθνούς εξουσιαστικού εβραϊκού καπιταλισμού.
Άραγε ο Βανς πιστεύει όσα υποστηρίζει; Μάλλον όχι. Το κριτήριο για να ανιχνεύσουμε την αλήθεια πρέπει πάντοτε να είναι ο απώτερος σκοπός και όχι απλά η πραγματικότητα που περιγράφουν τα λεγόμενα. Αν τα λεγόμενα του Βανς ολοκληρώνονταν με την πρόςθεση αυτονόμησης του MAGA από την Δεξιά κι από το ρεπουμπλικανικό κόμμα και σχηματισμού ενός νέου, αυτονομημένου από την Δεξιά, κομματικού φορέα, τότε ναι. Θα είχε νόημα να εξετάσουμε αν ο Βανς είχε καλές προθέσεις. Αν, αντιθέτως, η σωστή περιγραφή της πραγματικότητας λειτουργεί επικοινωνιακά ως ύστατη απόπειρα να κρατηθεί ο μέσος συντηρητικός εθνικιστής εντός ενός εκ των βάθρων εβραιοκίνητου, μη συντηρητικού, αστικού κόμματος, τότε η περίπτωση γίνεται επικίνδυνη. Πολύ πιο επικίνδυνη από το φιλελεύθερο κέντρο ή την Αριστέρα, για το εθνικιστικό κίνημα.
Πέρα, πάντως, από τις σκοπιμότητες της πολιτικής ελίτ παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον η στάση του Αμερικανού ψηφοφόρου. Ο Αμερικανός εθνικιστής, που δεν προέρχεται από αμιγές και κανονικό (σύμφωνα με τα εθνικιστικά κριτήρια) έθνος, ο Αμερικανός συντηρητικός, που δεν προέρχεται από μια χώρα στην οποία υπάρχει (σύμφωνα με τα συντηρητικά κριτήρια) βάθος συντηρητικής και αντιφιλελεύθερης πολιτικής παράδοσης, καταφέρνει και εντοπίζει -έστω ενστικτιδώς- τις κεντρικές ιδεολογικές συντεταγμές του ρομαντικού αντιδιαφωτιστικού εθνικισμού. Ο Αμερικανός εθνικιστής συντηρητικός αποδοκιμάζει εκλογικά την παγκόσμια εξουσία του διεθνούς εβραϊκού κεφαλαίου και τον νεοφιλελευθερισμό. Ο Αμερικανός εθνικιστής συντηρητικός αντιλαμβάνεται την εξαγορά και την μόχλευση του εθνικιστικού/συντηρητικού πολιτικού χώρου από την φιλελεύθερη Δεξιά μέσω της alt right και του τραμπισμού. Ο Αμερικανός εθνικιστής συντηρητικός καταδικάζει την χρήση του αμερικανικού κράτους ως μηχανισμού παγκόσμιας επιβολής των αποφάσεων του Ισραήλ. Ο Αμερικανός εθνικιστής συντηρητικός δεν διστάζει να φτύσει κατάμουτρα τις φιλελεύθερες θεωρίες που, εμφανιζόμενες ως δήθεν οικουμενικές αξίες, δηλητηριάζουν την εθνικιστική σκέψη τρυπώνοντας σε αυτήν μέσω της πρακτόρικης Δεξιάς. Ποιος; Ο Αμερικανός. Το πολιτικό νήπιο, με την πολιτική παράδοση των μόλις δυόμιση αιώνων.
Ο Έλληνας, όμως, τι κάνει; Ο Έλληνας εθνικιστής, τι στάση υιοθετεί για όλα αυτά; Ή, μάλλον, για να είμαστε σωστοί, υπάρχει τελικά Έλληνας εθνικιστής πέρα από την Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. και λίγους ακόμη; Ή, μήπως, είναι όλοι τους είτε εντολοδόχοι της Δεξιάς είτε απλώς ανίκανοι να συλλάβουν τις κεντρικές έννοιες της εθνικιστικής ιδεολογίας (ακόμη κι αν έχουν καλές προθέσεις);
Η αλήθεια είναι σκληρή. Εθνικιστικός χώρος υπάρχει στην Ελλάδα, αλλά είναι γεμάτος από ακροδεξιούς και alt right πατσαβούρια. Είναι ένας «εθνικιστικός χώρος» δίχως εθνικιστές. Είναι ένας εθνικιστικός χώρος δίχως συντηρητικούς. Είναι ένας εθνικιστικός χώρος δίχως, αντιτιθέμενους στην ελεύθερη αγορά, κοινοτιστές της οικονομίας και σοσιαλιστες παραδοσιοκράτες. Είναι ένας εθνικιστικός χώρος εντός πολλών εισαγωγικών. Που ακούει τους Μάζηδες και τον κάθε παπαγάλο της φιλελεύθερης Δεξιάς να κάνει τον αστρολόγο της γεωπολιτικής και τον μάντη των επερχόμενων πολέμων. Που ακούει τον κάθε λακέ της Νέας Δημοκρατίας να του πιπιλίζει το νου με την ιδέα ότι η πατρίδα δεν ανήκει στο έθνος αλλά στην Δύση. Που φοβάται ότι τάχα υπάρχει μουσουλμανικό σχέδιο αντικατάστασης των ευρωπαϊκών πληθυσμών, το οποίο υποτίθεται ότι μόνο ο Νετανιάχου μπορεί να αποτρέψει, όταν οι ισλαμιστές μπουκαδόροι που πλημμυρίζουν την Ευρώπη έρχονται από χώρες του δυτικού γεωπολιτικού περιβάλλοντος στις οποίες ρέει συνεχώς δυτικό κεφάλαιο και στελέχη ευρωπαϊκής καταγωγής, την ίδια ώρα που ο Νετανιάχου έχει ισοπεδώσει όλες τις αραβικές ή ισλαμικές χώρες οι οποίες όρθωναν αναχώματα στην λαθρομετανάστευση. Είναι ένας εθνικιστικός χώρος που φορά την «κόκκινη προβιά» σε συνδυασμό με μεταμοντέρνα alt right ξεφτίδια, που υιοθετεί την κουλτούρα του tik tok και του twitter, που ικανοποιείται με τον δεξιό υλισμό και συμπαθεί τον νεοφιλελευθερισμό ασχέτως αν τα χαϊβάνια που τον συγκροτούν χρωστούν χρήματα σε όσους μιλούν ελληνικά και έχουν απλήρωτα δάνεια στις τράπεζες. Είναι ένας ψευτοεθνικιστικός χώρος που υποστηρίζει τον Τραμπ ακόμη και τώρα που τον γκρεμίζουν οι ίδιοι οι Αμερικανοί εθνικιστές.
Δεν γνωρίζω αν υπάρχουν πολλές πιθανότητες να αλλάξει κάποτε όλο αυτό. Είναι δύσκολο να νικήσει μια Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. ένα εγκαθιδρυμένο σύστημα εξουσίας και τους μηχανισμούς παραγωγής πολιτικής σκέψης/κουλτούρας του. Όπως και να έχει, πάντως, είμαστε ιδαλγοί της χίμαιρας σε αυτή την Λέσχη. Την μάχη θα την δώσουμε με χαρά, ως το τέλος. Ακόμη και αν στενεύουν τα περιθώρια σωτηρίας του ελληνικού έθνους, υπάρχει πάντοτε μια πιθανότητα να κερδίσουμε κάποιες επιμέρους μάχες με απώτερο στόχο την σωτηρία του εθνικιστικού χώρου.
Κάποτε μπορεί ο χώρος να συγκέντρωνε περιθωριακούς, επικίνδυνους ή αστείους και σίγουρα παραβατικούς ανθρώπους. Υπήρχε, όμως, σε εκείνο το underground, ένας πυρήνας Ρομαντισμού στην καθημερινή κουλτούρα, στην αισθητική και στους κύριους ιδεολογικούς άξονες. Λίγο πολύ, όλοι λέγαμε τα ίδια. Ας ήταν η πολιτική μας θεωρία αδιάβαστη από τους περισσότερους και ονόματα όπως αυτά του Φίχτε, του Καρλάιλ, του Λαγκάρντ και των υπόλοιπων διανοητών της ιδέας άγνωστα. Έστω και ενστικτωδώς, ο Ρομαντισμός ήταν ζωντανός και έσωζε τα προσχήματα. Εδώ και κάποια χρόνια ο διεθνής εβραϊσμός, με όχημα την καπιταλιστική Δεξιά, έχει στοχεύσει ακριβώς εκεί. Στην καρδία Ρομαντισμού που πάλλεται στον πυρήνα κάθε εθνικιστικού χώρου ανά τον κόσμο.
Δύσκολο να τους νικήσουμε στην μάχη που αφορά τον προσανατολισμό της πατρίδας και το μέλλον του έθνους μας, αλλά όχι τόσο δύσκολο να αντισταθούμε αποτελεσματικά στην απόπειρα της Δεξιάς να μας κλέψει τον εθνικιστικό χώρο. Εδώ έχουμε ακόμη πολλά όπλα στην φαρέτρα. Η βιβλιογραφία είναι εκεί και μας περιμένει. Ένα μολύβι και χαρτί χρειαζόμαστε και μια σύνδεση σε υπολογιστή για να εξαπολύσουμε τα δικά μας ιδεολογικά drones στις υποδομές των αντιπάλων. Και θα το κάνουμε. Το καταφέρνουν οι Αμερικανοί. Οι χθεσινοί της ιστορίας. Θα αποτύχουμε εμείς;
Σχόλια:
ΚΡ
Ναι, θα μπορούσε να είναι έτσι. Θα μπορούσε, επίσης, να υπάρχει μια ακόμη εναλλακτική. Ζει σε μια χώρα υλικά ισχυρή, νέα και κυριαρχική. Η κουλτούρα του διαμορφώνεται με τέτοιο "ηθικό". Το "ηθικό", η περηφάνεια, τον τσιγκλάει να αντιληφθεί τι συμβαίνει όταν οι Εβραίοι τον αναγκάζουν να συμπεριφερθεί σαν ραβδούχος της αρχαιότητας.
Αλλά είναι ένα άρθρο. Όχι ένα επιστημονικό δοκίμιο. Σε ένα δοκιμιακό κείμενο θα είχαμε τον χώρο και τον χρόνο να τα αναπτύξουμε όλα αυτά. Στο άρθρο πρέπει να γράφουμε σύντομα και μηνυματοδοτικά.
στου εστιά, -ατορίου
τα σκαλάκια!!
Πετύχατε διάνα. Θεωρώ ότι η αμερικανική εθνικιστική κίνηση, λόγω των ιδιαιτεροτήτων που προαναφέρθηκαν, φέρει λιγότερο τα κακώς κείμενα της αντίστοιχης ευρωπαϊκής. Ανεξάρτητα από το κάθε κράτος, η Ευρώπη έχει εθιστεί στην δουλοπρέπεια, στον υλισμό και στον κυνισμό. Ιδιαίτερα δε ο νότος, που έχει καταλήξει το κλωτσοσκουφι της Γερμανίας. Οι ΗΠΑ λοιπόν, ως κυρίαρχο κράτος, έχουν γαλουχήσει την κοινωνία σε κάποια θετικά στοιχεία, που η Ευρώπη οικειοθελώς απεμπολησε. Ο αυτοκρατορικός φιλελευθερισμός απειλεί τον ίδιο τον φορέα του και ενεργοποιεί τα αντανακλαστικά της εθνικιστικής μερίδας, που δεν θέλει να καταλήξει ως πρόβατο σε σφαγή. Στην καχεκτική καθημερινότητα του αιώνιου προτεκτοράτου, αυτά δεν αγγίζουν τα χοντροπετσα όντα που αυτοανακηρύσσονται "εθνικιστές". Ότι χρειάζεται μόνο η καλοπέραση και να λειτουργεί το σύστημα με κάθε κόστος, και άσε τα κορόιδα να κουρεύονται. Παρ'όλα αυτά, δεν θα μας πάρουν την ψυχή μας. Θα αντέξουμε.
"Ότι χρειάζεται μόνο η καλοπέραση και να λειτουργεί το σύστημα με κάθε κόστος, και άσε τα κορόιδα να κουρεύονται. "
Το κακό και το ενδιαφέρον συνάμα είναι ότι ο καπιταλισμός έχει αλλοιώσει (μετασχηματίσει το λέμε στην ¨επίσημη" ορολογία των κοινωνικών επιστημών) τα εσώτερα των ανθρώπων αυτών. Ακόμη και το πώς αξιολογούν την καλοπέραση. Πώς μπορούν να καλοπερνούν σήμερα, σε συνθήκες μόνιμης μνημονιακής νεοφιλελεύθερης λιτότητας; Πώς μπορούν να περνάνε καλά σήμερα με τέτοια μουσική της εποχής; Πώς μπορούν να περνάνε καλά με τέτοιες νοοτροπίες και τέτοια "ψευτονύχτα" γεμάτη τρεντ και περιορισμούς; Με εγκληματικότητα του δρόμου στα ύψη, χωρίς λεφτά για θέρμανση και βενζίνη, με την φιλελεύθερη αστυνομία σκέψης πάνω από κάθε πτυχή του καθημερινού λόγου, με εργασιακές συνθήκες χειρότερες από ποτέ, με σύνταξη στα εξήντα πέντε (ακόμη) στην καλύτερη των περιπτώσεων και με τόσα άλλα. Άντε, για τους μικρότερους που δεν έζησαν την δεκαετία του '80 ή την μισή δεκαετία του ΄90, να μην υπάρχουν βιώματα. Να μην βίωσαν ποιες αλλαγές έφερε σε λίγα χρόνια η παγκοσμιοποίηση, η Ε.Ε. κλπ. Οι παλαιότεροι δεν τα θυμούνται; Τους έχει κάνει η επικρατούσα αφήγηση να πιστέψουν ότι απλώς ρομαντζάρουν με το παρελθόν και πως δεν υπήρξε στην πραγματικότητα καλύτερο παρελθόν;
Ίσως ο φιλελευθερισμός υπάρχει σε ένα ατέρμονο παρόν. Χωρίς παρελθόν και χωρίς μέλλον, όλα αμφισβητούνται και όλα ισχύουν (άρα και τίποτα). Επίσης, όταν κάνει κάποιος λάθος, σε συνδυασμό με τον εγωισμό του, το τραβάει μέχρι την τελική του κατάληξη, η οποία είναι συνήθως καταστροφική. Φάγωμεν, πίωμεν, αύριο γαρ αποθνήσκωμεν.
Συνολικά δεν πρέπει να ξεπερνάμε τα πενήντα άτομα πανελλαδικά όσοι γνωρίζουμε τις θεμελιώδεις αρχές και την ιστορία του εθνικιστικού κινήματος. Ασφαλώς, δεν είσαι εσύ ανάμεσα μας.
Όπως επίσης είναι και πολύ απλοϊκή η ανάλυση ότι de facto η συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ είναι επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα.
Ακόμη και αν είναι έτσι όμως, αν δηλαδή πιστεύεις ότι γινόμαστε εργολάβοι διεθνών συμφερόντων με την στάση μας στο σήμερα, να σου θυμίσω ότι η Ελλάδα μεγάλωσε επειδή το ήθελαν οι μεγάλοι: Με τους βαλκανικούς πολέμους απελευθερώσαμε την Μακεδονία, και μετά τον β’ππ ξαναπήραμε τα Δωδεκάνησα.
Ακόμη και το πρώτο ελληνικό κράτος ήταν αποτέλεσμα της βούλησης των Δυτικών και του Σιωνιστικού κεφαλαίου να διαμελίσουν την οθωμανική αυτοκρατορία, όταν (και εδώ είναι η ουσία) κάποιοι έλεγαν ότι η επανάσταση του Κολοκοτρώνη κακώς έγινε διότι εμείς (και το αφήνω σε εσένα να αντιληφθείς ποιοι ήταν οι ‘εμείς’) θα ξαναπαίρναμε τον έλεγχο της Αυτοκρατορίας εκ των έσω, χωρίς να πέσει σφαίρα (με κάπως αντίστοιχο τρόπο και ο Δραγούμης το αντιλαμβανόταν έτσι, 100 χρόνια μετά).
Αν επομένως θέλουμε να θέσουμε επί τάπητος όλες τις περιπτώσεις, ακόμη και ένα τέτοιο ζήτημα που λίγοι τολμούν να αγγίξουν, και το οποίο κατέληξε ευνοϊκα για εμάς, θα πρέπει να τεθεί προς συζήτηση (και αν θες κάντο και άρθρο σε μία από τις μελλοντικές δημοσιεύσεις σου).
Κατά συνέπεια, είτε ο εθνικισμός διαβάζει λάθος την σημερινή συγκυρία και η δεξιά την διαβάζει καλύτερα, είτε είναι άκαμπτος, ακόμη και όταν αυτό μπορεί να αποδειχθεί ότι ένα διαφορετικό διάβασμα είναι περισσότερο ευνοϊκό για τα ελληνικά συμφέροντα.
Αν δηλαδή de facto παραδέχεσαι ότι τα μεγάλα συμφέροντα πάνε αντίθετα με τα συμφέροντα της Ελλάδας, εγώ δεν θα διαφωνήσω ότι τις περισσότερες φορές έτσι είναι.
Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις, όταν η γενικότερη αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης και της Μ. Ανατολής αναθεωρείται, όπου αυτή συγκυρία μπορεί να αποδειχθεί ευνοϊκή για το έθνος, όπως έγινε στην περίπτωση της επανασύστασης του ελληνικού κράτους, όπου τα μεγάλα συμφέροντα ήταν ευνοϊκά ως προς την απελευθέρωσή μας από τον οθωμανικό ζυγό, διότι και εκείνοι είχαν συμφέρον από την διάσπαση της Αυτοκρατορίας.
Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μας απελευθέρωσαν οι δυτικοί.
Μόνοι μας απελευθερωθήκαμε. Απλώς εκείνοι δεν το εμπόδισαν, όπως έγινε 100 χρόνια μετά στην Μ. Ασία, όπου πάλι θα την απελευθερώναμε, και έκτοτε αιωρείται το αιώνιο δίλημμα: Μήπως τελικά θα έπρεπε να υλοποιήσουμε την σκέψη του Δραγούμη (μία από τις εναλλακτικές που είχε καταθέσει) και να μην κάνουμε ποτέ εκείνον τον πόλεμο;
Αν το άρθρο θέλει να περιοριστεί μόνο στο διαχωρισμό μεταξύ alt right και εθνικισμού, εν πολλοίς είναι σωστό, αλλά ο εθνικισμός δεν προϋποθέτει μόνο την ύπαρξη εθνικιστών, πολύ περισσότερο προϋποθέτει και την ύπαρξη του έθνους.
Και δεν νομίζω ότι ο καθηγητής της καρδιάς μας Ι. Μάζης έχει δώσει δείγματα γραφής ότι λειτουργεί για αλλότρια συμφέροντα, ήταν άλλωστε ο σύμβουλος του Κ. Καραμανλή όταν εκείνος είπε το ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν.
Ακόμη και το πρώτο ελληνικό κράτος ήταν αποτέλεσμα της βούλησης των Δυτικών και του Σιωνιστικού κεφαλαίου να διαμελίσουν την οθωμανική αυτοκρατορία, όταν (και εδώ είναι η ουσία) κάποιοι έλεγαν ότι η επανάσταση του Κολοκοτρώνη κακώς έγινε διότι εμείς (και το αφήνω σε εσένα να αντιληφθείς ποιοι ήταν οι ‘εμείς’) θα ξαναπαίρναμε τον έλεγχο της Αυτοκρατορίας εκ των έσω"
Η μια ανάγνωση είναι αυτή. Έχει βάση. Η άλλη ανάγνωση είναι η εξής. Δεν απελευθερωθήκαμε ποτέ. Από την οθωμανοκρατία περάσαμε στην δυτικο-εβραιοκρατία. Ενσωματώσαμε μέρος της Μακεδονίας, τα περισσότερα νησιά και την μισή Θράκη στο ελλαδικό κράτος, αλλά δεν κάναμε ποτέ (ακόμη τουλάχιστον) ελληνική την Αθήνα.
Αναγκαστικά η εθνικιστική θέση πρέπει να είναι μαξιμαλιστική στο πεδίο της ανάλυσης. Αν ξεκινάμε με την παραδοχή ότι είμαστε υπό κατοχή, αλλά καλή είναι και η ψευδαίσθηση κρατικής ελευθερίας, την πατήσαμε. Αυτό γίνεται στην χώρα εδώ και εκατό χρόνια. Αυτή είναι η φιλελεύθερη, ορθολογιστική και επιβεβλημένη, εκ της Δύσης, θέση. Η αποδοχή της δεν οδηγεί μόνο σε ευκαιρίες, όπως σημειώνεις. Οδηγεί και σε "Ίμια", "Οτσαλάν", μνημόνια, αναγνώριση "Βόρειας Μακεδονίας". Είναι πακέτο η κατάσταση. Δεν υπάρχει δυνατότητα επιλογής.
Επίσης, δεν υπήρχε πριν το '21 ελληνοθωμανισμός. Το συμβιβασμένο οθωμανοκεντρικό παπαδαριό, που έπαιζε τον ρόλο του αντιδιαφωτιστικού πόλου πριν έρθει ο Ρομαντισμός στην Ελλάδα, δεν είχε κάποιο σχέδιο για άλωση του οθωμανικού κράτους εκ των έσω.
"Μήπως τελικά θα έπρεπε να υλοποιήσουμε την σκέψη του Δραγούμη (μία από τις εναλλακτικές που είχε καταθέσει) και να μην κάνουμε ποτέ εκείνον τον πόλεμο;"
Δεν ήταν μονοδιάστατα εναντίον του πολέμου ο Ίωνας. Είχε να κάνει ανάλογα με την συγκυρία της εξέλιξης του διεθνούς σκηνικού η στάση του. Ήταν υπέρ της έναρξης του Α Βαλκανικού, αλλά με καλύτερη προετοιμασία. Ήταν υπέρ της έναρξης του Β Βαλκανικού Πολέμου με κάθε τρόπο και άμεσα. Προσπάθησε να καταλάβει de facto το Καστελλόριζο με αντάρτικα ελληνικά σώματα, τα οποία γύρισε πίσω ο Βενιζέλος.
Δεν ισχύουν οι βλακείες που τον θέλουν να ήταν πάντοτε και άκαμπτα υπέρ του ελληνοθωμανισμού. Ήταν υπέρ του όταν οι συγκυρίες τον άφηναν ως μοναδική εφικτή και καλή επιλογή. Στον Μακεδονικό Αγώνα εφάρμοσε ελληνοθωμανισμό και εφόσον μπήκαμε στον Α Π Π (εκεί μιλούσε για αυστηρή ουδετερότητα, μέχρι να πάρουμε γραπτή συμφωνία παραχώρησης επιπλέον εδαφών είτε από τους Άγγλους -από αυτούς την περίμενε πρώτα- είτε αν γινόταν η έκπληξη από τους Γερμανούς) και νίκησαν οι δυτικοί, πρότεινε ένα επικαιροποιημένο σχέδιο ελληνοθωμανισμού για να το δέχονταν οθωμανικοί πληθυσμοί και να άδειαζε από επιχειρήματα (όσο ήταν δυνατόν) η φαρέτρα του Κεμάλ.
"Και δεν νομίζω ότι ο καθηγητής της καρδιάς μας Ι. Μάζης έχει δώσει δείγματα γραφής ότι λειτουργεί για αλλότρια συμφέροντα, "
Δεν γράφουμε κάτι τέτοιο. Ότι έχει καταπατήσει κάθε έννοιας επιστημολογίας των κοινωνικών επιστημών με το να κάνει τον αστρολόγο και να προφητεύει γεγονότα της διεθνούς σκηνής σε κάθε τηλεπαράθυρο, γράφουμε. Δεν είναι δουλειά του κοινωνικού επιστήμονα να προβλέπει. Του αστρολόγου είναι.
Τόσο ο Λεονταρίτης στο "Η Ελλάδα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο 1917-18" όσο και ο παρακάτω Βρετανός αξιωματούχος της εποχής (https://www.politeianet.gr/el/products/9786182180679-to-kleidi-Dusty-measure) δείχνουν μάλλον πειστικά ότι το ελλαδικό παλάτι είχε πάντα ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τον αγγλικό (και τον ρωσικό, μέχρι να γίνει η επανάσταση) παράγοντα. Ιδίως με τον αγγλικό, εφόσον υπήρχε πολιτειακό ενδιαφέρον.
Η Γαλλία ήταν η μεγάλη δύναμη τη εποχής που πίεσε περισσότερο απ' όλους για την επιβολή Βενιζέλου και το ξήλωμα του Κων/νου από τον θρόνο (και η Αγγλία έτριβε τα χέρια της με την ανοησία των Γάλλων, αφού όπως φάνηκε μετά το τέλος του πολέμου ο Βενιζέλος πήγε εκεί πού κάθε σοβαρός αναλυτής θα περίμενε και οι Γάλλοι έμειναν με άδεια χέρια στο θέμα επιρροής στην Ελλάδα).
Ξεχνά ο ανώνυμος ότι οι Βούλγαροι και οι Σέρβοι κινητοποιήθηκαν από πράκτορες των Βρετανών. Στην δε Βουλγαρία, βρίσκεται ο τάφος του Βρετανού πράκτορα, που τον ανακήρυξε και εθνικό ήρωα. Αν είσαι προτεκτοράτο... Οι οποίοι Βρετανοί ενημέρωσαν τον Βενιζέλο για τον πόλεμο που έρχεται. Φυσικά, το αδιέξοδο του να είσαι προτεκτοράτο και να επιδιώκεις μαξιμαλιστικά κέρδη, είναι εμφανές. Οι "σύμμαχοι" ενώνονταν από την έχθρα προς το οθωμανικό κράτος και τις επιδιώξεις της εξωτερικής πολιτικής των δυτικών. Κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, τα προτεκτοράτα εξυπηρέτησαν τα αφεντικά και πούλησαν και νικηφόρο αφήγημα. Μετά άρχισε ο κατήφορος.
Αντιθέτως, ο Αριστοτέλης γελοιοποιεί την ανάλυση, βαφτίζει αυθαίρετα ό,τι του κατέβει ελληνικό ή εθνικοσοσιαλιστικό και βασίζει τον ελιτισμό του σε κριτήρια ερωτικής διαστροφής, τα οποία προσπαθεί να παρουσιάσει άλλοτε με ανθρωπολογικό περιτύλιγμα, άλλοτε με πολιτικό, άλλοτε με οτιδήποτε συμφέρει την ασταθή του φύση και σχετίζεται με την επικαιρότητα που θέλει να περικλείσει στις σκοπιμότητές του.
Έλα όμως που η Πέμπτη Φάλαγγα στα σωθικά της Ευρώπης, το δίκτυο των δικηγόρων και των ΜΚΟ, που κονομάνε χοντρά από αυτές τις υποθέσεις, έπεσαν επάνω να τον προστατέψουν! Να το κρατήσουμε εδώ το παλληκάρι για σπόρο! Έχει καλή ψυχή, δεν ήξερε ότι στη Βρετανία τις γυναίκες τις έχουμε διαχωρίσει από τις κατσίκες και νόμιζε ότι είναι το ίδιο, όπως και στην πατρίδα του! Μια παρεξήγηση ήταν, κε πρόεδρε! Μην τον στείλουμε πίσω στη Σομαλία, είναι βάρβαροι εκεί και η ευαίσθητη ψυχούλα του θα τραυματιστεί. Με προσφυγές και κόντρα προσφυγές στα δικαστήρια, όλο αυτό το κύκλωμα για το οποίο μόνο μία ποινή υπάρχει αλλά δεν θέλω να την πω διότι στην Ε.Ε. δεν προβλέπεται, κατάφερε να το κρατήσει το τεφαρίκι εκ Σομαλίας στο έδαφος της κάποτε Μεγάλης Βρετανίας.
Δεν έδωσε λύση όμως στο μείζον πρόβλημα: τι γίνεται με τη λίμπιντο του Ιμπραήμ; Οπότε, ο ελεύθερος κι ωραίος πλέον Ιμπραήμ βίασε άλλες δύο γυναίκες. Τον ξαναπιάσαν. Οι δικηγόροι του χρησιμοποίησαν ως υπερασπιστικό ισχυρισμό ότι ο βιασμός δεν κράτησε πολύ! Δεν τις είχε κλεισμένες, κύριε πρόεδρε, σε ένα δωμάτιο να τις βιάζει συνέχεια! Να ανακουφιστεί ήθελε το παιδί: ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε. Ή μάλλον: ψεκάστε, τελειώσατε -το σκουπίστε θα το κάνει το θύμα. Οι δικαστές δεν πείστηκαν και τον καταδίκασαν σε ισόβια με ελάχιστη έκτιση ποινής τα 10 χρόνια, πριν αρχίσουν τα παρακαλετά για αποφυλάκιση.
Αλλά η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Κάποια στιγμή, στη φυλακή, το 2019, του πόνεσε το γόνατο. Οι γιατροί της φυλακής, ανθρωπιστικά κινούμενοι, του έδωσαν παυσίπονο με κωδεΐνη. Ο Ιμπραήμ, αντί να πει ευχαριστώ, έκανε αγωγή κατά του NHS, του Εθνικού Συστήματος Υγείας! Διότι το παυσίπονο χορηγήθηκε μέρα με ήλιο κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, και η θρησκεία του δεν του επιτρέπει να παίρνει τίποτε όσο έχει ήλιο, ούτε καν παυσίπονα! Θα έλεγε κανένας ότι βλέποντας την αγωγή, το σύστημα δικαιοσύνης του Ηνωμένου Χαλιφάτου θα έβαζε τα γέλια. Αλλά τι Ηνωμένο Χαλιφάτο θα ήταν τότε; Οπότε η αγωγή του Ιμπραήμ εκδικάστηκε και ο δικαστής πριν μερικές μέρες τον δικαίωσε! Έχει δίκιο λέει το παλληκάρι! Παραβιάστηκε το άρθρο 14 της Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα!
Για την ιστορία, ο... Βρετανός δικαστής που έβγαλε αυτή την απόφαση λέγεται Mohammed Shakil Najib.
Οπότε ο Βρετανός φορολογούμενος που πλήρωνε τους δικηγόρους του Ιμπραήμ, καθότι ήταν άπορος, που πληρώνει δικαστές τύπου Mohammed Shakil Najib, θα πληρώσει και την αποζημίωση που θα καταβάλει το NHS στον πεντάκις βιαστή, για την παραβίαση της θρησκευτικής του ελευθερίας, για το δικαίωμα δηλαδή να πονάει χωρίς παυσίπονο στο Ραμαζάνι!
Δεν θα τελειώσει καθόλου καλά όλο αυτό.
λάθη πολλά
τους χρεώνεις και λες
θα φύγεις ξανά
οι δικές σου απειλές
στο λέω πως είναι τρελές.
Κάθε φορά
τα φλεφαλά
εκβιάζεις και λες
ελιτιστές
και ζητάς αφορμές
στο ΑΡΜΑ να ανοίγεις πληγές.
Εδώ,
θα γυρίζεις εδώ
θα σαι πάντα εδώ
δεν θ' αντέχεις εσύ πουθενά.
Σχολιάζεις εδώ
κάθε νύχτα εδώ
σ' άλλο forum δεν μπαίνεις ξανά.
Πάλι θα στο πω
θα 'σαι πάντα εδώ.
Εδώ,
θα γυρίζεις εδώ
θα 'σαι πάντα εδώ
με του Έρβις σημάδια
εδώ.
Η ψυχή σου εδώ
το κορμί σου εδώ
η ζωή σου η άδεια εδώ.
Πάλι θα στο πω
θα 'σαι πάντα εδώ.
Κάθε φορά
έτσι απλά
κάνεις σκέψεις τρελές,
alter ego πολλά
οι κρυφές σου ενοχές
σε πάνε στου χώρου το χτες.
Κάθε φορά
έτσι απλά
κραζεις κόσμο πολύ,
κρίνο, χρυσά αυγά,
Κώστα Πλεύρη και Χάρη
αυτόν πιο πολύ ειδικά.
Εδώ
θα γυρίζεις εδώ
θα σαι πάντα εδώ
δεν θα αντέχεις εσύ πουθενά.
Ο Ερβίσης εδώ,
Ο Λεμούριος εδώ
σε άλλο forum
δεν μπαίνεις ξανά.
Πάλι θα στο πω
θα σαι πάντα εδώ.
Εδώ
θα γυρίζεις εδώ
θα σαι πάντα εδώ
Τροχαλίτσας τα βράδια.
Εδώ,
το κορμί σου εδώ
η ψυχή σου εδώ
η ζωή σου η άδεια εδώ.
Πάλι θα στο πω
θα σαι πάντα εδώ.
(--Όπως παλιά, Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. απλά, μακριά μαλλιά, σκουλαρίκια στ' αυτιά και ναρκωτικά!--
δες εδω τσιφτη μου εσυ και ασε τους Μαχμουτους με τις ποζεριες τους...)
https://www.youtube.com/watch?v=0Fb96osuLkg&list=RD0Fb96osuLkg&start_radio=1
https://www.youtube.com/watch?v=sr_tAeKO81M&list=RDsr_tAeKO81M&start_radio=1
ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΤΟ ΕΞΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΟΝ ΤΕΛΗ:
https://www.youtube.com/watch?v=UI1B7wr2d2g&list=RDUI1B7wr2d2g&start_radio=1
ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΛΑ ΤΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ ΣΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥΣ...ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΟΥΖΕΙ ΥΣΤΕΡΙΚΑ Ο ΤΕΛΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ...
-Λεμουριος τρολιστας
Εδώ είναι μπλογκ της ΦΛΕΦΑΛΟ.
https://youtu.be/JVmP8S-bg3g?is=qt0_3AwkJFFaqa57
https://www.youtube.com/watch?v=GQqFIWcacY8&t=3726s
για να δεις μεχρι που φτανουν τα λεμουρια πλοκαμια...εχει και αλλη πιστα φυσικα αμα θελεις να το παμε ετσι...
-Λεμουριος κιθαριστας (τρολιστας ηθελα να πω)
Γιατί όλοι οι υπόλοιποι είναι ….γκαρσόνια πέρα από τον φίλο σας τον μουστακαλή.. ;
Ρωτάω έτσι … από απλή περιέργεια…..
Η πολιτική του στάση ήταν αυτή ενός ανθρώπου που δεν εργάστηκε για το κακό, αλλά για το καλό του (αληθινού) χώρου. Για αυτούς και για πολλούς άλλους λόγους.
ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΤΑΓΑΡΙΑ!
«Ο Αληθινός Εθνικισμός δεν έχει την οποιαδήποτε σχέση με τον διαφωτισμό, τον ορθολογισμό, την Γαλλική Επανάσταση και τον φιλελευθερισμό, αλλά στηρίζεται στο Ρομαντικό Κίνημα, που υπήρξε πηγή εμπνεύσεως για το 1821, στην Παράδοση, στην Φυλή, την Αξιοκρατία.»
Την καλησπέρα μου.
Αντιθέτως, εσύ δεν μπορείς να συγκινήσεις κανέναν πέρα από τον Έρβις, την Λάουρα, άντε και τον "Άγγελο". Γιατί, άραγε, έμεινες μόνος και έρημος στον χώρο;
https://www.facebook.com/reel/2002195210474423
οχι μωρη σιγα μην ερθω με τον Μαμουτο και μπλεξουν τα παπαρια μας με τον αρκουδιαρη...εδω δεν μου εχει απαντησει ακομα η ΦΛΕΦΑΛΟ ποσο τριχωτος ειναι τοσα χρονια που ρωταω...για τετοια ρισκα ειμαστε οταν εγω το ξυριζω δυο φορες τη μερα...γιατι της κοντης ψ*λης της φταινε οι τριχες...ασε που δεν θα ηθελε ο ιδιος ο Μαμουτος οταν φουστη με ανεβαζει φουστη με κατεβαζει...αμα πηγαιναμε ομως εγω, ο Τελης και ο Μαμουτος τι θα γινοτανε;;;
Υ.Γ. κοπελια στειλε μηνυμα στη ΦΛΕΦΑΛΟ οπως σου ζητησα μπας και βγαλουμε ακρη με την τριλιζα...
-Λεμουριος τρολιστας
Θαυμάστε τον......
Νομίζω ότι υπάρχει αρκετό υπόβαθρο και σε θεωρία & σ' εμπειρία & και πλέον περίσσια ριζοσπαστισμού, όπου όταν βρεθεί κανένας dark horse υποψήφιός ή οργάνωση θα μπορέσει να το μετουσιώσει σε κάτι στέρεο, δικό μας αρχικά και εννοώ Εθνικιστικό αντι-Φιλελεύθερο πυρήνα, που μπορεί ν' αποκτήσει κινηματική δυναμική. Ως απαισιόδοξος (ρεαλιστής είμαι), ζορίστικα να τα γράψω αυτά, αλλά είμαστε γνωστοί για την αυτομαστίγωση, ας πούμε και κανένα θετικό αν αυτό υπάρχει.
Αν το συγκρίνουμε με δέκα χρόνια πριν το παρόν, ναι. Ίσως να είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα σήμερα. Αλλά παραμένει πολύ χαμηλό το επίπεδο και πλέον υπάρχει η προμοταρισμένη επανεμφάνιση Κασιδιάρη. Δεν θα αφήσει χώρο σε ιδεολογικά ακέραιες κινήσεις απ΄ ό,τι φαίνεται.
Μπορεί τα γκαρσόνια του ψευτοχιτλερισμού να έχουν σχεδόν εξουδτερωθεί (η Τέλα κελαηδάει ακόμη με τα μυριάδες ανώνυμα προφίλ προσφέροντας γέλιο στο κοινό, ο Περίανδρος έχει αχρηστευτεί εδώ και χρόνια, ο εστιάτορας είναι πολιτικά πεθαμένος, τα νεότερα γκαρσόνια δεν έχουν κόσμο τελειωμένα είναι) αλλά η λαίλαπα του νεοεθνικισμού επανέρχεται όλο και πιο δυνατή.
Οι λίγες θεωρητικές γνώσεις που μπορεί να έχουν απλωθεί δεν ξέρουμε αν μπορούν να κεφαλαιοποιηθούν πολιτικά. Δεν αρκεί μια κάποια θεωρητική αντίληψη. Χρειάζεται και ηθική σφυρηλάτηση, ακεραιότητα, γενναιότητα, πολιτική κουλτούρα. Δεν τα βλέπουμε όλα αυτά να έχουν δυναμική στην αυτονομία.
Υπάρχει μια διαδικτυακή ψηφιακή πραγματικότητα στον αυτόνομο χώρο, αλλά δεν φαίνεται να μετουσιώνεται σε πολιτική και κινηματική δράση. Ούτε διάθεση συντονισμένων,σταθερών και ουσιαστικών συνεργασιών, πέρα από ευκαιριακές δράσεις, φαίνεται στον ορίζοντα.
Γενικά, πάντως, δεν επιφυλάσσουν και την καλύτερη υποδοχή τα μαρξιστόμουτρα στα συνδικάτα όταν μπαίνουμε εμείς. Μόνο όταν έχουν ξεμείνει εντελώς από κόσμο μπορεί να κάνουν τα στραβά μάτια.
Τέλα, το άρθρο για την σχολή σου το είχα γράψει το 2010. Για την σχολή και την πολεμική τέχνη ήταν. Όχι για εσένα ως πολιτικό πρόσωπο.
Προφανώς, εξακολουθώ να θεωρώ εντυπωσιακή και ενδιαφέρουσα την έφιππη τοξοβολία, αρκεί να μην εμπλέκεσαι εσύ σε αυτήν.
Το μακρινό 2010, μπορεί να είχα την εικονα σου με το μωβ κολάν, όμως δεν είχες ανοιχτεί στα υπόλοιπα. Ούτε ο ρόλος σου στο ιντιμίντια είχε αποκαλυφθεί, ούτε τα αίσχη του Καθιδρύματος είχες αρχίσει, ούτε τα ψωνιστήρια στο εθνικιστικό διαδίκτυο είχες πραγματοποιήσει ασύστολα, ακόμη κρυβόσουν. Όσο γερνάς, το χάνεις φαίνεται ή απελευθερώνεσαι περισσότερο. Και ξεθαρρεύεις.
Εφόσον τώρα έχουμε την πλήρη εικόνα της περίπτωσής σου, θα υποστείς αυτά που σου αξίζουν.
Τέλος, σε έπιασε τώρα το ενδιαφέρον για το ιστολόγιο του Αμυρά; Υπάρχει και σε εμάς η ανάρτηση. Εσύ κάποτε έγραφες ότι αν μιλούσαμε με τον συγκεκριμένο, θα μας φώναζαν οι αναρχικοί "Ιφικράτη, Ιφικράτη τα αρχ@δια μου κράτει". Τώρα επαναξιολόγησες την περίπτωση;



