Όπως έχουμε αναλύσει πολλές φορές σε
προηγούμενα άρθρα, ένας από τους κύριους στόχους του συστήματος εξουσίας στις
ευρωπαϊκές χώρες σήμερα είναι να απορροφά το μέρος εκείνο της κοινωνικής
δυσαρέσκειας προς τον αντιανθρώπινο, εξουσιαστικό, (νεο)φιλελευθερισμό της
παγκοσμιοποίησης, το οποίο (μέρος της κοινωνικής δυσαρέσκειας) παίρνει
συντηρητικό προσανατολισμό και κατευθύνεται προς τον εθνικιστικό χώρο, μέσω
ελεγχόμενους από τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς (ακρο)δεξιούς πυρήνες. Για να
επιτευχθεί αυτός ο στόχος, το σύστημα εξουσίας α) διεισδύει με ανθρώπους του
στο πολιτικό περιβάλλον του εθνικιστικού χώρου, προσπαθώντας να αλλοιώσει τις
ιδέες του και να τον μετατρέψει σε μια μεταμοντέρνα alt right εκδοχή της
καπιταλιστικής Δεξιάς β) παρεισφρέει σε κάθε κοινωνικό πεδίο μικροαστικών ή
εργατικών καταβολών, όπου αναπτύσσονται συνήθως οι εθνικιστικές ιδέες. Ασφαλώς,
αν ο αληθινός εθνικισμός, με τις θεωρητικές καταβολές στον αντιδιαφωτιστικό
Ρομαντισμό, δεν ήταν επικίνδυνος για το σύστημα εξουσίας, ποτέ και κανένας από
τους τσάτσους του συστήματος εξουσίας δεν θα είχε λόγο να παρεισφρήσει σε αυτά
τα μικροαστικά και εργατικά λαϊκά περιβάλλοντα.
Όμως, σήμερα, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα παρείσφρησης
και σταδιακού ελέγχου από ανθρώπους του συστήματος εξουσίας φαίνεται ότι
αποτελεί το κοινωνικό περιβάλλον των ποντιακών οργανώσεων. Για λόγους που έχουν
να κάνουν με την ιστορία της κοινότητας των Ποντίων στην Ελλάδα, διατηρήθηκε
εδώ και δεκαετίες ένας ρεβανσιστικός εθνοκεντρισμός στο περιβάλλον των
ποντιακών οργανώσεων και κοινοτήτων. Ένας εθνοκεντρισμός ο οποίος κάποτε
αποτελούσε κοινό τόπο για όλες τις κοινότητες των Ελλήνων αλλά που ο
φιλελεύθερος εκσυγχρονισμός κατάφερε να εξαλείψει τις τελευταίες δεκαετίες.
Αντιθέτως, στις οργανώσεις και τις κοινότητες των Ποντίων το εθνο-νοσταλγικό
στοιχείο παρέμεινε για περισσότερο καιρό ζωντανό, σφιχταγκαλιασμένο με μια
αίσθηση ιστορικής αδικίας και συναισθηματικού ρεβανσισμού.
Αυτό το μίγμα αποτέλεσε μια καλή πρώτη ύλη
για την ανάπτυξη εθνικιστικών πολιτικών ιδεών. Το σύστημα εξουσίας το κατάλαβε
καλά, όταν μέχρι πριν μερικά χρόνια οι πολιτικοί του εκπρόσωποι διαπομπεύονταν
ή και δέρνονταν στις εκδηλώσεις μνήμης του ποντιακού ελληνισμού. Αναμενόμενο,
ήταν, λοιπόν, να κινητοποιηθούν άμεσα οι μηχανισμοί της εκσυγχρονιστικής,
κρυπτοφιλελεύθερης alt right και του συστημικού αστικού ψευτοπατριωτισμού της
Δεξιάς, προκειμένου να κάνουν την βρώμικη δουλειά, να ελέγξουν την κατάσταση
και να απομακρύνουν τον όποιο εθνικιστικό κίνδυνο.
Θα μπορούσε κανείς να αντιληφθεί με τον πιο
άμεσο τρόπο τι εννοώ, αν είχε παραβρεθεί στην τελευταία συγκέντρωση μνήμης του
ποντιακού ελληνισμού που πραγματοποιήθηκε την 19η Μαΐου στην πλατεία Συντάγματος.
Εκεί που κάποτε οι Κουμουτσάκοι και (στην Θεσσαλονίκη) οι Μπουτάρηδες έτρεχαν
κυνηγημένοι, πλέον έχει επικρατήσει ολοκληρωτικά ο κίβδηλος (ψευτο)πατριωτισμός
(ποιου άλλου;) της Νέας Δημοκρατίας.
Ασφαλώς, το λιντσάρισμα ήταν μια λάθος
προσέγγιση που έστειλε διαδηλωτές στα δικαστήρια (μακροπρόθεσμα στο σπίτι τους
και μακριά από κάθε κοινωνική δράση, εφόσον ο εθνικιστικός χώρος, ελεγχόμενος
καθώς είναι από τους πράκτορες της Δεξιάς, δεν έχει τα ισχυρά νομικά δίκτυα της
Αριστεράς, ούτε την αυτονόητη αλληλεγγύη ανάμεσα στους ανθρώπους που τον
στελεχώνουν). Δεν ξεχνάμε, επίσης, ότι στην υπόθεση Κουμουτσάκου πρόσωπα του
εθνικιστικού χώρου είχαν καταγγείλει ότι ρουφιανεύτηκαν στις αρχές, προκειμένου
να οδηγηθούν στα δικαστήρια, από άτομα (θηλυκού φύλου, συγκκεριμένα) που
σύχναζαν στο γνωστό «εστιατόριο» της κυπατζήδικης ακροδεξιάς. Αλλά το σημαντικό
δεν είναι τούτο. Το σημαντικό είναι ότι, μετά από όλα αυτά, η ποντιακή
συγκέντρωση μνήμης της 19ης Μαΐου και οι οργανώσεις που την πραγματοποιούν
έχουν περάσει πλήρως στον έλεγχο της συστημικής Δεξιάς.
Η φετινή συγκέντρωση ολοκληρώθηκε σχετικά
νωρίς λόγω της έντονης βροχόπτωσης. Ωστόσο, όσο διήρκεσε, έδειχνε αγκιστρωμένη
από πολλά σημεία στην κυβερνώσα παράταξη. Ομιλητές που εκφωνούσαν ύμνους για
κυβερνητικούς παράγοντες και τους καλούσαν στο βήμα, βουλευτές της Νέας
Δημοκρατίας και εκσυγχρονιστές πολιτικοί φίλοι του Μητσοτάκη που αγόραζαν
μπλουζάκια από το «merchandise», δεξιοί τοπικοί αιρετοί και λοιποί
σφουγγοκωλάριοι της φιλελεύθερης εξουσίας που σουλατσάριζαν ανάμεσα στους
συμμετέχοντες. Πώς αλλάζουν οι καιροί...; Ευτυχώς, η βροχή σταμάτησε σύντομα
την όλη παράτα και αφού χαιρέτησα την Μαίρη Ιορδανίδου (από τα παιδιά της
Λέσχης), με την οποία παραβρέθηκα στην συγκέντρωση, αποχώρησα εν μέσω
καταιγίδας.
Το ουσιαστικό συμπέρασμα είναι διττό. Πρώτον,
όσοι εντός του «χώρου» δεν καταλαβαίνουν τι κάνει η Δεξιά στον εθνικισμό είναι
απλά ανόητοι. Και, δεύτερον, η πολιτική είναι κάτι πολύ σοβαρό και αφορά
σοβαρούς ανθρώπους. Δεν αφορά τους καραγκιόζηδες που νομίζουν ότι μπορούν να το
παίξουν παράγοντες ή και να ηγηθούν ενός πολιτικού χώρου με τόσες απαιτήσεις,
όπως είναι ο εθνικιστικός. Ό,τι και αν γράφουν οι πληρωμένοι opinion leaders,
όση φανφάρα υποστήριξης και αν πωλούν κάτω από τα συνθήματα της αυτονομίας ή
του κόμματος, της επανάστασης ή της πατρίδας, του ε/ς και κάθε άλλης ιδέας που
εκφυλίζουν σε σύνθημα οι ανόητοι και οι εγκάθετοι δημοσιολόγοι του χώρου.
Πολιτική σημαίνει στρατηγική. Δεν σημαίνει καγκουριά, δεν σημαίνει
βλαχαδερίστικη άγνοια μασκαρεμένη σε πρωτοβουλία, δεν σημαίνει κουκούλα και
τσογλανιά, δεν σημαίνει χαβαλεδιάρικη βία που οδηγεί νομοτελειακά στην
επαναλαμβανόμενη γελοιοποίηση του εθνικιστικού χώρου. Δεν νικάμε τους
Βορίδηδες, τους Κοέν, τους Σαμαράδες, τους Δημητριάδηδες και τις πρεσβείες που
κατασκευάζουν εν μιά νυκτί ψευτοπατριωτικά κομματικά μορφώματα, με την
ψευτομαγκιά και με την πεποίθηση ότι ο κάθε ανώνυμος που μαζεύει δέκα
πιτσιρικάδες έτοιμους να κάνουν ένα ντου γίνεται αυτόματα και πολιτικός
«νοματαίος».
Δεν θέλω να ταυτίσω την παραπάνω περιγραφή με
όσα είχαν γίνει παλαιότερα στις εκδηλώσεις μνήμης του ποντιακού ελληνισμού. Δεν
ψέγω τα παιδιά που αγανάκτισαν και πήραν στο κυνήγι τους εκπροσώπους της
πολιτικής νομενκλατούρας πριν κάποια χρόνια. Αντιθέτως, συμπάσχω μαζί τους και
τους αντιλαμβάνομαι. Ψέγω, όμως, την γενικότερη αντίληψη που προωθούν ορισμένοι
στον πολιτικό μας χώρο ότι αποτελεί κάτι με πολιτικό νόημα η μάζωξη ανθρώπων με
κουκούλες και τραπάδικες φόρμες που κάνουν λίγη φασαρία ή ένα ντου άνευ σοβαρού
πολιτικού σχεδιασμού και μετά είτε καταλήγουν στα δικαστήρια είτε εξαφανίζονται
από την κοινωνική δράση, χρεώνοντας στον εθνικισμό τον επικίνδυνο χαβαλέ τους.
Τα χρόνια περνούν και ο εθνικισμός διώκεται
από κάθε κοινωνικό πεδίο. Και σε αυτό βοηθούν εν αγνοία τους οι βλάκες που κάνουν
το κομμάτι τους παριστάνοντας τους παράγοντες του χώρου αλλά στην
πραγματικότητα δεν είναι σε θέση να σκεφτούν ως πολιτικοί στρατιώτες, πόσο
μάλλον ως πολιτικοί πυρηνάρχες. Υπό
αυτούς τους όρους δεν είναι τυχαίο που η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη (ό,τι πιο
αντι-εθνοκεντρικό έχει αναδείξει η Δεξιά) απλώνει τον έλεγχό της σε
περιβάλλοντα που κάποτε δραστηριοποιούνταν εθνικιστές.
Σχόλια:
Έπρεπε να έρθεις και στην πορεία μέσα στην βροχή. Ήμασταν λίγοι, αλλά με ψυχή.
Εκείνο που υπογραμμίζω είναι ότι στα κοινωνικά περιβάλλοντα που κάποτε ήταν ο εθνικισμός κυριαρχικός (ακόμη και μετά την πτώση της ΧΑ) τώρα έχει γίνει υπόγειος. Η Δεξιά φροντίζει να μας ξηλώνει από κάθε γωνιά του κοινωνικού γίγνεσθαι και το κάνει προγραμματικά, με σύστημα.
Τα ερωτήματα εκκρεμούν. Μας αρκεί το ότι υπάρχουν υπόγειες συμπάθειες στην νεολαία; Έχουμε στρατηγική ως πολιτικός χώρος; Πότε θα γίνουν ξανά επίγειες οι συμπάθειες; Όταν ο Τραμπ θα μας μοστράρει αυτόν που θα έχει επιλέξει ως νέο ηγέτη του χώρου; Θα παραμέινουμε ένα τσίρκο στο οποίο οι κυπατζηδες θα σπρώχνουν κάθε μπαγλαμά ως δυνητικό πυρηνάρχη του ενός έτους, μέχρι να αποτύχει (αναμενόμενα) κι αυτός ή να στείλει μερικούς πιτσιρικάδες στην φυλακή;
Αυτά είναι τα θέματα που θίγει το άρθρο.
Σε μεγάλη αναστάτωση η Τουρκία, λόγω εμφυλίου, οι οπαδοί των Κεμαλικών (στις περιοχές αυτές η μεγάλη πλειοψηφία), στην πραγματικότητα δεν θέλουν άλλο να ζουν στο πολιτικό Ισλάμ, αλλά και το γεγονός ότι υποστηρίζουν το εκκοσμικευμένο Ισλάμ είναι απλώς ένα άλλοθι λόγω της συνθήκης της Λωζάννης: Τα ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά των προσώπων και ο δυτικότροπος τρόπος ζωής τους μαρτυρούν τον πόθο της ένωσης με την Ελλάδα.
Έχει ξεκινήσει ήδη: https://www.msn.com/el-gr/news/other/%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%BC%CE%AE%CE%BD%CF%85%CE%BC%CE%B1-%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%85%CF%80%CE%AD%CF%81-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%81%CF%8C%CE%B8%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%BA%CF%89%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CF%81%CE%B8%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82/ar-AA21kSH4?ocid=msedgntp&pc=HCTS&cvid=69e73f5361bb41e4b0223d8b7e7b71cb&ei=11&fbclid=IwY2xjawSGqphleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeWuP_YzRXzgY0kehDNgf5Ih6HTA-7J_QdhHa1vxjsjKRVfWllG5iLbvMDa1s_aem_52TeO6ir1Eu714O29dg0aw
Εγώ θα σου πω πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα μόλις γίνουν οι επόμενες εκλογές: Πρώτες εκλογές με ποσοστό κάτω του 25% η ΝΔ πρώτο κόμμα, και αλλαγή ηγεσίας στην συνέχεια, πιθανώς με Δένδια. Χωρίς το 25% χάνεται το μπόνους των 50 εδρών.
Δεύτερες και τρίτες εκλογές, πάλι χωρίς σχηματισμό κυβέρνησης. Αν δεν θα μπορεί να πιάσει το 25% ο Μητσοτάκης, σίγουρα ο Δένδιας δεν μπορεί να συσπειρώσει, παρά μόνο κάπως προς τα δεξιά.
Κάπου ενδιάμεσα στο πριν ή στο μετά θα γίνει και η επίθεση των Τούρκων, με υπηρεσιακή κυβέρνηση.
Ο Τσίπρας θα δώσει το σύνθημα που σου είπα εχθες και δεν ενέκρινες το σχόλιο για το αντάρτικο πόλεων με τους ισλαμοκανίβαλους. Θα νιώσουμε την τουρκική χατζάρα από τους προδότες αριστερούς.
Θα οδηγηθούμε σε οικουμενική κυβέρνηση εθνικής ενότητας ειδικού σκοπού, πλην ΚΚΕ, με πθ τον Καραμανλή.
Με Τουρκία και Καραμανλή ξεκίνησε η μεταπολίτευση, με Τουρκία και Καραμανλή θα τελειώσει.
Θα αναλάβει ο στρατός.
'Οι Έλληνες θα πάρουν τους πολιτικούς με τις πέτρες'.
Καλή αντάμωση στα βουνά αδέλφια μου. Θα θυμηθείτε ποιος σας τα έλεγε αυτά.
Θα σας περιμένω έξω από την Αγιά-Σοφιά, την ημέρα που όλοι οι Έλληνες θα συναντηθούμε ξανά.
Έπειτα, τα διαβάζω όλα, τα άρθρα.
Δεν έχετε γράψει σε κανένα ότι ο αντικειμενικός σκοπός ενός έθνους είναι να μεγαλώνει τα εδάφη του.
Η επανάκτηση των πατρίδων στις οποίες για χιλιάδες χρόνια έζησαν οι πρόγονοί μας και οι οποίες μας περιμένουν να βρεθούμε και πάλι εκεί, αποτελεί τον δικό μας ζωτικό χώρο.
Δεν εκπροσωπώ την Ελλάδα που δεν διεκδικεί. Η Ελλάδα είναι το δεύτερο ανάχωμα στο Ισλάμ, αυτή την στιγμή. Το πρώτο είναι το Ισραήλ. Αν χαθεί η Ελλάδα, θα έχει χαθεί και το Ισραήλ προηγουμένως, και η Τουρκία θα φτάσει μέχρι την κεντρική Ευρώπη, ανενόχλητη.
Αργά ή γρήγορα, η μάχη επιβίωσης θα δοθεί:
Από την Ελλάδα θα εξαρτηθεί και η επικράτηση της Τουρκίας στην Λιβύη και οι σχέσεις της με την Αίγυπτο, διότι στην Αίγυπτο παρά το γεγονός ότι ο Σίσι δεν είναι μέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, πιέζεται πάρα πολύ από αυτήν, καθώς στην Αίγυπτο έχει την έδρα της η ΜΑ.
Επίσης, η επόμενη χώρα με πυρηνικά μετά το Ιράν θα είναι η Τουρκία. Η Δύση εδώ τρέχει και δεν φτάνει με το Ιράν, σκέψου να αφήσει και δεύτερη χώρα να φτιάξει πυρηνικά.
Έπειτα, είναι και το θέμα της Συρίας. Η Τουρκία την θέλει ενιαία και το Ισραήλ πεντατμημένη, και η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι στρατηγικοί πνεύμονες του Ισραήλ στα σχέδια των αγωγών που θέλει το Ισραήλ να δημιουργήσει, χωρίς να κάνω αναφορά στα δικά μας ενεργειακά σχέδια με τον East Med, ως συνέχεια των ισραηλινών αγωγών.
Όλα αυτά συνηγορούν στο ότι αν οι Τούρκοι στριμωχτούν τόσο ώστε να ανοίξουν την πόρτα του φρενοκομείου, οι Έλληνες έχουν αποδείξει ιστορικά πως είναι πιο τρελοί.
Εις την Πόλιν
Αν θέλαμε να απαντήσουμε στις μαλακίες που γράφεις σε αυτά τα σχόλια θα ολοκληρώναμε με το υστερόγραφο Εις τον ψυχίατρο. Μπορεί και Εις την Ελεύθερη Ώρα.
Μόλις γύρισα από Romeo, από την θεάρα Κατερίνα Λιόλιου, Σάββατο βράδυ μόνο μπουζούκια παραλιακή τώρα που καλοκαιριάζει...διότι είμαστε και καλοπερασάκηδες εμείς οι δεξιοί...
Είμαι στο 1 1/2 μπουκάλι cutty sark και μπήκα να δω τι κάνουν τα φιλαράκια μου πριν πέσω για ύπνο, αν και πολύ αμφιβάλλω αν θα τα καταφέρω, με τόσο ποτό ζεσταίνεται το είναι μου...
Μπορεί να μην συμμερίζομαι απόλυτα την υπέρμετρη αισιοδοξία του φίλου, αλλά σας πονάει μήπως που επί ΝΔ η Ελλάδα γίνεται πανίσχυρη και ενισχύει το γεωπολιτικό της αποτύπωμα στην Μεσόγειο;
Εγώ θα υπέγραφα 'Εις το Φαρμακείο για αντικαταθλιπτικά με γεύση Δένδια' ΦΛΕΦΑΛΙΤΕΣ μου: Μπελαρά, Μπεργκαμίνι, Patriot, F-35, Rafale, Brahmos από Ινδία, έχει χαθεί το μέτρημα πόσο bad ass έχουμε γίνει στρατιωτικά, όταν τα μεμέτια έχουν κλειδωμένους τους S-400 στις αποθήκες τους και παρακαλάνε για f-35! Και που θα πάρουν τα f-35, που δεν θα τα πάρουν φυσικά, πρέπει να βρουν πιλότους να τα οδηγήσουν!
Α, ναι, ξέχασα μπορεί να βρουν κανέναν ισλαμοπίθηκα από το Πακιστάν που τώρα μαζεύει ελιές στον Πύργο Ηλείας να τα οδηγήσει, από αυτούς που συμπαθείτε, μιας και το Ισλάμ το έχετε σε υπόληψη μου φαίνεται...
Την καλημέρα μου, και σας περιμένω το επόμενο Σάββατο, κερνάω μπουκάλι, αφήστε τα αντι-αστικοφιλελεύθερα τσιτάτα και τον λιτό βίο, και ρίχτε το λίγο έξω φιλαράκια μου.
Εις το Μαξίμου.
Ανταποδίδουμε τους χαιρετισμούς εις το αιδοίο της αδελφής σου, στο οποίο ασκήσαμε την...διαλεκτική του Διαφωτισμού, χθες βράδυ.
Χώρες που συμμετέχουν: Ινδία, ΗΑΕ, Σ. Αραβία, Ιορδανία, Ισραήλ, Κύπρος, Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ένωση.
Πριν την υπογραφή της Σ. Αραβίας στον IMEC, έγινε η επίθεση της Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου 2023.
Χώρες που ΔΕΝ συμμετέχουν: Κίνα, Ρωσία, Ιράν, Πακιστάν, ΤΟΥΡΚΊΑ.
Χώρες που συμμετέχουν στον διάδρομο του μεταξιού (τον ανταγωνιστικό του IMEC): Οι χώρες που δεν συμμετέχουν στον IMEC, δηλαδή οι παραπάνω πέντε, συν Κατάρ το οποίο και αυτό δεν συμφέρει ο IMEC λόγω των στενών σχέσεων με Τουρκία, Κίνα.
Εντάξει, εσύ ανώνυμε; Πώς με βλέπεις; Διαβασμένο;
Αυτά.
ΥΓ:'Έλα να ασκήσουμε την διαλεκτική του Διαφωτισμού', ωραίο opener ακούγεται αγαπητοί ΦΛΕΦΑΛΙΤΕΣ. Έτσι προσηλυτίζετε στον εθνικισμό νέα μέλη θυλυκού γένους;
ΥΓ2: Ενδιαφέρεστε για φωτογράφιση της γκρούπας σας στην φρεγάτα ΚΙΜΩΝ; Μπορώ να το κανονίσω αν θέλετε...
Επίσημο site IMEC: https://www.imec.international/
Λήμμα στην wikipedia: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CE%94%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CE%99%CE%BD%CE%B4%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%9C%CE%AD%CF%83%CE%B7%CF%82_%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE%CF%82-%CE%95%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7%CF%82
Χώρες που συμμετέχουν: Ινδία, ΗΑΕ, Σ. Αραβία, Ιορδανία, Ισραήλ, Κύπρος, Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ένωση."
Ένα καλό και δύο κακά.
Καλό: Παρουσιάζεις την Ελλάδα ως χώρα που διακίνεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από το στόμα σου και στους Θεού το αυτί το Grexit.
Πρώτο κακό: Αν βάζαμε την Ελλάδα ανάμεσα σε τόσες χώρες Μεχμέτηδων (σύμφωνα με τα γραόμενά σου) θα μας αποκαλούσες τριτοκοσμικούς. Εμείς σε αποκαλούμε τριτοσκοσμικό ευρωπαϊστή.
Δεύτερο κακό: Αντιλαμβάνεσαι την Ελλάδα και την Κύπρο ως διαφορετικούς πυρήνες κρατικής δύναμης. Κατά τα άλλα ήσουν υπέρ της επέκτασης στην Τουρκία με το άλλο ψευδώνυμο. Να επεκταθούμε σε περιοχές χωρίς ελληνικούς πληθυσμούς, με την προσδοκία των Τούρκων κρυπτοχριστιανών αλλά όχι στην Κύπρο για να μην χάσει το Ισραήλ το γεωπολιτικό βάθος του;
"Πριν την υπογραφή της Σ. Αραβίας στον IMEC, έγινε η επίθεση της Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου 2023."
Κρίμα που δεν το ανατίναξε. Ας ελπίσουμε την επόμενη φορά.
Αν μπορούσα, θα καταργούσα την δημοκρατία, τα κόμματα και τις 'δημοκρατικές διαδικασίες'.
Δεν έχει κανένα νόημα, διότι τα τυφλά όχι εξυπηρετούν ακριβώς το σύστημα εξουσίας.
Και το ακόμα χειρότερο είναι ότι ο αντιπολιτευτικός σας λόγος συμπίπτει με αυτόν της αριστεράς.
Για παράδειγμα, θα το κάνει πρώτο θέμα της επικαιρότητας τα φλοτίλα η αριστερά, θα τρέξετε να υιοθετήσετε άκριτα αυτή την στάση.
Δεν θα μιλήσει για τα υποχρεωτικά POS η αριστερά και το τεκμαρτό στους ελέυθερους επαγγελματίες; Δεν θα μιλήσετε και εσείς.
Δεν θα μιλήσει η αριστερά για το τουρκολιβυκό μνημόνιο; Δεν θα μιλήσετε και εσείς.
Δεν μίλησε η, υποταγμένη στην 'Βιώσιμη Ανάπτυξη, αριστερά για τους λιγνίτες που έκλεισε ο Μητσοτάκης την περίοδο του κορωναϊού, επειδή όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στην πανδημία, οπότε ανενόχλητος προχώρησε στην εγκληματική αυτή ενέργεια ο Μητσοτάκης; Δεν μιλήσατε και εσείς.
Η αριστερά οδηγεί τα θέματα της επικαιρότητας μακριά από την επικαιρότητα, και δυστυχώς χορεύετε στον ρυθμό που θέλει εκείνη.
Το ίδιο βέβαια ισχύει και για άλλες γκρούπες του εθνικιστικού χώρου, και νομίζω πως όλες υιοθετείτε την ίδια, μη δημιουργική, αφοριστική στάση για να λέτε ο ένας στον άλλον: 'κοιτάξτε με γειτόνισσες πόσο πολύ την λέω στην ΝΔ'.
Θα μου πεις, σε αυτό φταίει και ο Μητσοτάκης, που την αφήνει την αριστερά και 'τιμάει τους αγώνες της' όπως επανειλημμένως έχει δηλώσει. Και θα συμφωνήσω απόλυτα.
Σε συνεννόηση δηλαδή με την αντιπολίτευση κάνουν θέμα π.χ. τον Άγνωστο Στρατιώτη που χέστηκε η φοράδα στο αλώνι για να το διατηρείς σε τέτοια έκταση για εβδομάδες, όταν κάτω από το χαλί τρέχουν άλλα, πολύ σημαντικότερα θέματα.
Αυτό λέγεται controlled oposition.
Γι' αυτό και έγραψα πιο πάνω πως πλέον δεν πιστεύω στην δημοκρατία.
Ένας ορθόδοξος βασιλιάς αρκεί για να δοξαστεί και πάλι αυτός ο τόπος. Δεν χρειάζονται ούτε εκλογές, ούτε αντιπολίτευση, ούτε κομματίδια, ούτε ελευθερία λόγου, ούτε τηλεόραση. Για ποια ελευθερία λόγου μιλάμε όταν το σύνολο των πολιτών ενημερώνεται από το δελτίο των οκτώ, την Σία Κοσιώνη και τον Άκη Παυλόπουλο;
Λογικό είναι πως αν ταϊσεις σανό τους πολίτες, και τους μάθεις να λειτουργούν ως ένα 'μυαλό κυψέλης', έχεις αδρανοποιήσει τα αντακλαστικά τους, και περνάς κάτω από το χαλί τις μεταρρυθμίσεις που σου υπαγορεύουν τα εξωθεσμικά και εξωχώρια κέντρα εξουσίας χωρίς να ανοίξει μύτη.
Στο κάτω κάτω με βασιλιά διατηρήσαμε την μακροβιότερη αυτοκρατορία στην ιστορία (1.100 χρόνια).
Είναι σαν να έχει αγώνα τένις τελικό ρολάν γκαρός στο ένα γήπεδο τένις και δίπλα να παίζουν ρακέτες στην παραλία και η επικαιρότητα να ασχολείται με τις ρακέτες στην παραλία.
Όταν όμως γίνεται κάτι καλό, να το λέμε. Να μην κουραζόμαστε να επαναλαμβάνουμε τα στραβά, αλλά να λέμε και τα καλά. Δηλαδή να γίνεται μομφή για τις υποκλίσεις στον Σουλτάνο, αλλά να λέμε και μπράβο όταν ο ΥΠΑΜ βγαίνει και λέει πως 'και τα νησιά έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα'.
Και ούτω καθεξής.
Διαφορετικά, όπως οι άλλοι μιλούν ότι 'δεν θα γίνουμε Ελβετία' και έτσι καλλιεργούν νοοτροπία κράτους-παρία που περιμένει την Ευρώπη να τους εκπολιτίσει, έμμεσα το ίδιο κάνετε και εσείς. Ποτέ δεν απογαλακτιζόμαστε έτσι δηλαδή από την νοοτροπία της ψωρωκώσταινας.
Είσαι και μαλάκας, είσαι και βιαστικός. Περίμενε γιατί έρχεται αφιέρωμα στον Τσίπρα. Τότε, όμως, θα πρέπει να εξηγήσεις τις σχέσεις του Τσίπρα με τον Τραμπ. Εκτός και αν είναι και ο Τραμπ μέρος της παγκόσμιας κομμουνιστικής συνωμοσίας.
"Για παράδειγμα, θα το κάνει πρώτο θέμα της επικαιρότητας τα φλοτίλα η αριστερά, θα τρέξετε να υιοθετήσετε άκριτα αυτή την στάση."
Τι είναι η φλοτίλα ρε; Εξήγησε σε κανονικά ελληνικά τι εννοείς. Μουνοπανάκι, που είσαι και πατριώτης.
"Αυτό λέγεται controlled oposition."
Αυτό λέγεται αιδαίο της θειάς σου. Φροντηστήριο στα ελληνικά, μάθημα πρώτο.
"Για ποια ελευθερία λόγου μιλάμε όταν το σύνολο των πολιτών ενημερώνεται από το δελτίο των οκτώ, την Σία Κοσιώνη και τον Άκη Παυλόπουλο;"
Γιατην ελευθερία του εξουσιαστικού φιλελευθερισμού της παγκοσμιοποίησης που οργανώνουν οι δυνάμεις της διεθνούς αγοράς.
"Δηλαδή να γίνεται μομφή για τις υποκλίσεις στον Σουλτάνο, αλλά να λέμε και μπράβο όταν ο ΥΠΑΜ βγαίνει και λέει πως 'και τα νησιά έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα'."
Αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί τυπικά έντιμη στάση ενός ουδέτερου πολίτη που παρατηρεί τα γεγονότα. Είναι κάτι πολύ διαφορετικό από την πολιτική στάση συλλογικοτήτων και οργανώσεων. Η πολιτική στάση οργανώσεων βλέπει την πολιτική μέσα από το πρίσμα της ιδεολογίας της και αγωνίζεται για την επικράτησή της. Το εθνικά καλό για τον εθνικιστή είναι διαφορετικό από το εθνικά καλό για τον δεξιό, τον αριστερό, τον ουδέτερο. Αν μια εθνικιστική οργάνωση πάψει να πιστεύει ότι η δική της ιδέα για το "εθνικά καλό" είναι υπέρτερη, καλό είναι να αυτοδιαλυθεί. Μάθημα πολιτικής επιστήμης πρώτο.
Μάλιστα, το 2010 είχε συμβεί ένα περιστατικό με το τουρκικό πλοίο Μαβί Μαρμαρά με αποτέλεσμα το Ισραήλ να σκοτώσει 9 Τούρκους ακτιβιστές οι οποίοι επέβαιναν σε αυτό, και αυτό ήταν η αφορμή που οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας ράγισαν έκτοτε.
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%80%CE%AF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7_%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC_%CE%BD%CE%B7%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BC%CF%80%CE%AE%CF%82_%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CF%84%CE%AC_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%93%CE%AC%CE%B6%CE%B1%CF%82
Πολύ πιθανό να ήταν σχεδιασμένο από Αμερικανούς, Άγγλους κλπ. Δεν γνωρίζουμε ακόμη και μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ ποιος ήταν ο αρχικός εμπνευστής του. Σίγουρα έπαιξε ρόλο η ανοησία του Ιωαννίδη, ίσως κάποιες προτροπές προς τον αφελή εκείνο στρατιωτικό από Αμερικανούς, Άγγλους, Ισραηλινούς ή άλλους πράκτορες να τον ώθησαν σε αυτή την αποτυχημένη κίνηση.
Εξίσου ανόητη και η διαχείριση του Μούσκου σε εκείνη την κρίση έπειτα από το πραξικόπημα. Μολονότι δεν είχε δείξει τέτοια σημάδια ανοησίας όλα τα προηγούμενα χρόνια, το αντίθετο έδειχνε ότι ήταν ένας Έλληνας πολιτικός κορυφής ευφυής, σε εκείνη την κρίση έκανε ό,τι ακριβώς δεν έπρεπε να κάνει τόσο για τον ελληνισμό όσο και για το πολιτικό του μέλλον το οποίο τόσο είχε φροντίσει ως τότε. Είναι δύσκολο να καταλάβουμε αν η μειοδοσία του του ήταν μεγαλύτερη από την βλακεία του ή το αντίθετο σε εκείνα τα γεγονότα.
Ο κεντρικός ομιλητής και συγγραφέας του πονήματος ήταν ρητορικά χειμαρρώδης. Φορούσε κοστούμι έφιππου γρεναδιέρου μαύρου χρώματος με σταυρωτά κομβία, εφαρμοστό μελανό υφασμάτινο παντελόνι ιππασίας και ψηλές μπότες καστανής αποχρώσεως. Απάντησε με λεπτομέρειες κάθε τιθέμενο ερώτημα εκ του πύρινου κοινού των ενθουσιωδώς εκδηλωθέντων ακροατών.
Υπολογίζονται σε εκατοντάδες οι έχοντες κατακλύσει ασφυκτικά το αίθριο του χώρου της παρουσιάσεως παρευρισκόμενοι. Το λόγο έλαβαν για σύντομους χαιρετισμούς εκδότες και λογοτέχνες αναγνωρισμένου κύρους. Ο συγγραφεύς έκλεισε την ομιλία του καλώντας τους ένθερμους ακροατές να δείξουν έμπρακτο ζήλο στην άσκηση του επαναστατικού χρέους, αγκαλιάζοντας εκδοτικές προσπάθειες νέων αγωνιστών και απαξιώνοντας τους θεσμούς της τοξικής δημοκρατίας.
Η κυκλοφορία των οχημάτων στους γύρω δρόμους αποκαταστάθηκε έπειτα από ρυθμίσεις της Τροχαίας, αρκετή ώρα μετά το πέρας της εκδηλώσεως.
1) Παρουσιάσατε το πόνημα της ζωής σας και ήρθαν δύο ολόκληροι άνθρωποι να σας ακούσουν. Ντροπή στην απολίτιστη Γραικά.
2) Φορέσατε χειμωνιάτικες γαλότσες καλοκαιριάτικα και μοιάζατε σαν τον παπουτσωμένο γάτο. Δις ντροπή για τους ανίκανους να σας ενημερώσουν ορθά για τα καιρικά φαινόμενα μετεωρολόγους της Γραικιάς. Σας ανάγκασαν να φορέσετε αγροτικές γαλότσες στην πισίνα μιας καθώς πρέπει οικίας των βορείων προαστίων. Σας εκλιπαρώ, δείξτε λίγο οίκτο στους φιλιππινέζους κηπουρούς που νόμιζαν ότι είστε νέος συνεργάτης των και σας απευθύνθηκαν με απρεπή τρόπο.
Αυτό θα πει ήθος, αδιαφορία για τα επουσιώδη και λιτότητα χαρακτήρος.
"Today, however, it has become fashionable among many 'national' groups to proffer the 'corporate state' as the successor to moribund parliamentarism.
For that reason an entire 'universalist worldview' - of distinctly Catholic characteristics, by the by - has been crafted by Othmar Spann. And yet, just as little as his revolutionary-biological Epigones understood the fact that the organic, inherited Estate of the Middle Ages cannot be replaced today by the occupation, was he able to conjure away or cover up the anti-state thinking contained therein.
The 'corporate state', in being established on the occupations - and thus on the earning interests of its elected representatives - signifies only the perpetuation of 'interest groups' upon the transformation of the state's outward form, a new opportunity for making the 'economy' the fate of volkisch life. It is conceivable that for some 'estates' answers may be found - but it is also certain that no sovereign state policy can be advanced, even if production is functioning; that, above all, the shared public responsibility for the nation will be smothered in a tangled mass of corporate organizations. The state here is, in essence, only a manufacturing company."
Karl Otto Paetel, The National Bolshevik Manifesto (Council-State or Corporate-State?)
Ο Spengler παρατηρεί σωστά ότι οι λαοί (Voelker) γεννιούνται και χάνονται με ιστορικούς όρους, αλλά ποτέ δεν υποφέρουν από μια «εξέλιξη» και ξαφνικά γίνονται κάτι άλλο αύριο, σαν μια «ανθρώπινη φυλή». Η έκφραση του Paul de Lagarde κάθε λαός είναι μια σκέψη του Θεού, καθιστά σαφές ότι αυτή η πίστη στη μοιραία βάση της λαϊκής ύπαρξης [volkischen Dasein] ξεφεύγει από κάθε συζήτηση στο καθαρά ορθολογικό επίπεδο.
Είναι λοιπόν μια λανθασμένη αντίληψη εκ μέρους των μαρξιστών όταν συχνά θεωρούν ότι η πολιτική μας «ριζοσπαστικοποίηση» είναι σημάδι εξέλιξης προς τη θέση τους, ότι μια μέρα θα ξεπεράσουμε και την σημερινή μας κάπως ενοχλητική μεταφυσική παιδικότητα και επομένως την «ειδωλολατρία» μας για το έθνος.
Αυτή η πεποίθηση είναι η ίδια η βάση της ύπαρξής μας. Τέλος συζήτησης.
Όλα όσα θέλουμε πολιτικά -όλες οι προσπάθειες μας στο επίπεδο της πρακτικής πολιτικής να κυριαρχήσουμε στην πραγματικότητα με τους δικούς της νόμους, οι οποίοι είναι λόγω (όχι παρά!) του μεταφυσικού μας συλλογισμού- είναι συνέπεια της πίστης μας στους νόμους της «αιώνιας γερμανικότητας» [ewiger Deutschheit]. Επειδή και μόνο επειδή γνωρίζουμε ότι αυτές οι πραγματικές αξίες είναι αναφαίρετες, μπορούμε ως εθνικιστές (και όχι παρά το γεγονός αυτό) να απεμπλακούμε από τα οικονομικά και πολιτικά θεμέλια της κοινωνικής μας πατρίδας. […]».
Karl Otto Paetel, The National Bolshevik Manifesto
Αν μπει το λινκ θα πρέπει να απαντήσεις ποιος είναι ο συνοδός σου με την χακί μπλούζα. Αν δεν το κάνεις μπορεί να κάνουμε εμείς ένα αφιέρωμα στην σχέση σας.
Μην ρωτάτε τι μπορεί να κάνει για εσάς η Πατρίδα αλλά τι μπορείτε να κάνετε εσείς για την πατρίδα και τον Λαό.
Καλή εβδομάδα.
https://mythcom.gr
Αν διαβάσετε το κόμικ θα μας ενδιέφερε ιδιαίτερα να ακούσουμε τη γνώμη σας.
Τελικά, αυτό που λένε ότι μετά από πυρηνική καταστροφή θα σωθούν μόνο οι κατσαρίδες, δεν ισχύει. Θα σωθούν και οι αγγλικές μυστικές υπηρεσίες. Σε κάθε εποχή λέμε ότι γλιτώσαμε απ' αυτές επιτέλους, μόνο για να 'ρθουν πάλι και να μας υπενθυμίσουν την παρουσία τους, το ίδιο διαβολική όπως παλιά, αλλά προσαρμοσμένη στις σύγχρονες επιταγές των καιρών.
Βγαίνει λοιπόν ο Βαξεβάνης και λέει ότι ο σύμβουλος του Τσίπρα, Μαραντζίδης, που είναι και καθηγητής στο ΠΑΜΑΚ με συγγραφικό έργο - όσο πιο ευγενικά γίνεται θα προσπαθήσω να το πω - ξεπλυματικό για τα Τάγματα Ασφαλείας στην Κατοχή, συμμετείχε σε πρόγραμμα "καταπολέμησης της ρωσικής προπαγάνδας" με μισθό από τις αγγλικές μυστικές υπηρεσίες.
Μα να γίνονται πανεπιστημιακοί μιας χώρας, πράκτορες μιας άλλης, για να στήσουν κλίμα ενάντια σε μια τρίτη, και να ανταμείβονται με ρόλο συμβούλου σε εν δυνάμει κυβερνητικό κόμμα της χώρας τους; Παλιά μου τέχνη κόσκινο, θα απαντήσουν οι Άγγλοι. Το 'χουν κάνει και πιο παλιά. Μόνο που σ' εκείνη την περίπτωση, ο εχθρός ήταν όχι η Ρωσία, όπως σήμερα, αλλά η ναπολεόντεια Γαλλία, και οι μισθοδοτούμενοι ακαδημαϊκοί και καλλιτέχνες ήταν όχι Έλληνες, αλλά Γερμανοί.
Το 1812, όταν η αυστριακή αστυνομία συνέλαβε τον πρώην αρχηγό της πρωσικής αστυνομίας, Gruner, στην Πράγα, όπου αυτός, αφού τα είχε σπάσει με τον βασιλιά της Πρωσίας λόγω της συμμαχίας του τελευταίου με τον Ναπολέοντα, είχε πάει να στήσει στην Πράγα δίκτυο αντι-ναπολεόντειων κατασκόπων, βρέθηκαν στην κατοχή του χοντρά λεφτά αγγλικά.
"Allein der ehemalige Berliner Polizeichef Gruner, der Kleist das Zeitungsvorhaben im Namen der Obrigkeit empfohlen hatte, wird knapp ein Jahr später in der Nähe des Steinsehen Hauptquartiers von Österreichischen Polizisten festgenommen: im Besitz hatte Gruner, der angeblich im Namen Hardenbergs, aber auf Veranlassung Steins solche literarische Tätigkeit förderte, 50000 Reichstaler, 1394 russische Dukaten und etliche Pound Sterling."
(Μόνο ο πρώην αρχηγός της αστυνομίας του Βερολίνου, Gruner, ο οποίος είχε συστήσει το έργο της εφημερίδας στον Κλάιστ για λογαριασμό των αρχών, συνελήφθη από Αυστριακούς αστυνομικούς σχεδόν ένα χρόνο αργότερα κοντά στα κεντρικά γραφεία του Steinsee: ο Gruner είχε στην κατοχή του, μάλλον για λογαριασμό του Hardenberg, αλλά υπό την υποκίνηση του Στάιν, 50.000 Reichstaler, 1.394 ρωσικά δουκάτα και αρκετές λίρες στερλίνες.)
(»Der deutsche Nationalmythos«)
Αυτός ο Gruner, με αυτές τις στερλίνες, είχε χρηματοδοτήσει όχι μόνο τις εφημερίδες του Κλάιστ και του Άνταμ Μύλλερ, αλλά και τον εκδοτικό οίκο του Reimer, που εξέδιδε αυστηρά και μόνο έργα αντιγαλλικού περιεχομένου, ρομαντικών και Γερμανών εθνικιστών. Όχι γιατί η Αγγλία τους αγαπούσε, αλλά γιατί τότε έπρεπε να χάσει ο Ναπολέων με κάθε τρόπο την επιρροή του στη Γερμανία. Όπως, καλή ώρα, σήμερα πρέπει να χάσει με κάθε τρόπο την επιρροή του στην Ελλάδα.
Γρήγορα, πάντως, οι Πρώσοι τα ξαναβρήκαν με τους Γάλλους, ο Gruner απολύθηκε, ο Κλάιστ έμεινε χωρίς οικονομικό αποκούμπι, η εφημερίδα έκλεισε, όταν αυτός ζήτησε βοήθεια από το βασιλιά και τον καγκελάριο οι παλιοί του πάτρωνες τον αγνόησαν, και τελικά αυτοκτόνησε.
Άραγε, αν μελλοντικά γίνει το απίθανο και τα βρει ο Τσίπρας με τον Πούτιν, λες να αυτοκτονήσει ο Μαραντζίδης; Μπα. Για να αυτοκτονήσει κανείς, πρέπει καταρχάς να μην είναι δειλός. Ο Κλάιστ μόνο δειλός δεν ήταν. Ο Μαραντζίδης, πάλι, αν γίνει κάτι τέτοιο, απλά θα μετακομίσει στη Νέα Δημοκρατία, από όπου θα συνεχίσει να πολεμάει τους κακούς Ρώσους για το Φόρεϊν Όφφ... εεε, για την υπεράσπιση της φιλελεύθερης ευρωπαϊκής δημοκρατίας.
(Για να αποφευχθούν παρεξηγήσεις, δεν εξομοιώνω τα κίνητρα των Γερμανών ρομαντικών - που η χώρα τους ήταν υπό γαλλική κατοχή - να δεχτούν τη συνεργασία με Άγγλους - άλλωστε λίρες έπαιρναν κι ο Κολοκοτρώνης κι ο Ζέρβας - με τα κίνητρα Μαραντζίδη, ο οποίος δρα όχι εναντίον, αλλά μάλλον υπέρ κατοχικών δυνάμεων. Το σχόλιο γράφτηκε για να τονίσει τον τρόπο με τον οποίο διαχρονικά δρουν οι Βρετανοί μέσα σε τρίτες χώρες).
Ούτε θα με εξέπληττε να έγινε εθελοντικά τσάτσος της Mi6 ο Μαραντζίδης (από πίστη, όχι για τα φράγκα), ούτε φυσικά με εκπλήσσει που η Καβλέντζω τυγχάνει χειροκροτητής του. Άλλωστε η Καβλέντζω πριν 2 χρόνια, μέσα εδώ, υμνούσε το... οικονομικό θαύμα του ομοφυλόφιλου Καραμανλή στα 50s.
Όλα αυτά που λες ότι δεν πρέπει να κάνει ο ιστορικός, ΟΛΑ ένα προς ένα, τα κάνουν οι Applebaum-Snyder, όπως τα 'κανε κι ο αρχιξεπλυματίας Νόλτε (πρώτος απ' όλους) ή ο επαγγελματίας πτωματολόγος Κουρτουά. Και έχουν πιαστεί να τα κάνουν κατά κόρον οι τρεις κυριότεροι εν Ελλάδι μετα-αναθεωρητές, Καλύβας - Καιρίδης - Μαραντζίδης (όπου μόνο από τα ονόματα καταλαβαίνει κανείς για τι επιπέδου ιστοριογραφία μιλάμε, όταν ο μεθοδολογικά σοβαρότερος των τριών είναι ο Καιρίδης!)
Όλος ο ευρωπαϊκός μετα-αναθεωρητισμός βασίζεται σε ανιστορική πτωματολογία κατά των μεν σε συνδυασμό με εξίσου ανιστορικό ξέπλυμα των δε. Από πολλούς σοβαρούς ιστορικούς έχουν επισημανθεί άπειρες περιπτώσεις αφερεγγυότητας των μετα-αναθεωρητών (παραπομπή σε πηγές ή σημειώσεις που υποτίθεται ότι υποστηρίζουν τα επιχειρήματά τους αλλά στην πραγματικότητα λένε τα αντίθετα, λαθροχειρία, αποσιώπηση πηγών κ.ά.). Οπότε, όχι, το ""Ο Μαραντζίδης είναι σχολής Anne Applebaum και Timothy Snyder" δεν είναι κενολογία. Η σχολή αυτή είναι σχολή συστηματικών (και συστημικών) παραχαρακτών, άρα η αναφορά μου σ' αυτή απαντά στην παράγραφό σου περί των συστατικών του σοβαρού ιστορικού. Το σχόλιό σου περί πρωκτού δεν το σχολιάζω γιατί εσύ είσαι βαθύτερος γνώστης του πρωκτού και των περιεχομένων του, γι' αυτό και δεν τολμώ να υπεισέλθω στην επιστήμη σου.
"Ο Μαραντζίδης απ' την πλευρά του, αποφεύγει να παραθέσει συγκεντρωτικά νούμερα. Το ισοζύγιο στο βιβλίο του καθορίζεται από την έκταση που δίνεται στις αντίστοιχες βιαιότητες: μιάμιση μόλις σελίδα για τα πεπραγμένα των ταγματασφαλιτών, έναντι 22 για όσα υπέστησαν αυτοί από τον ΕΛΑΣ. Διατυπώνεται μάλιστα ο ισχυρισμός ότι τα τάγματα "περιορίστηκαν σε αμυντικό αγώνα" και πως "δεν είναι συχνοί οι φόνοι άμαχου πληθυσμού" από μέρους τους (σ.167 & 171). Αγνοείται έτσι συνειδητά η συμμετοχή τους σε ολοκαυτώματα χωριών όπως η Ερμακιά ή η Κατράνιτσα, με τη σφαγή (ή το κάψιμο ζωντανών) εκατοντάδων πολιτών."
[...]
"Η υποτίμηση του γερμανικού παράγοντα είναι ιδιαίτερα χτυπητή στο χειρισμό που επιφυλάσσει ο Μαραντζίδης στις πηγές του.
Υποστηρίζει λχ ότι οι τουρκόφωνες ποντιακές κοινότητες συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς "ιδίως μετά τη διάλυση της ΠΑΟ, τον Ιανουάριο του 1944", ως αποτέλεσμα της βίας που άσκησε εναντίον τους ο ΕΛΑΣ (σ.166).
Σύμφωνα ωστόσο με μια δημοσιευμένη έκθεση του γερμανικού Α2, το χωριό Κούκος της Κατερίνης και η εκεί "εθνική συμμορία" του Κιτσά Μπατζάκ είχαν ήδη από το 1942 επαφές με τις γερμανικές υπηρεσίες που, πεισμένες για την "απολύτως γερμανόφιλον στάσιν" τους, διέταξαν τη Βέρμαχτ να αποφύγει κάθε έρευνα εκεί κατά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του 1943. Η επίσημη συνεργασία του Κιτσά Μπατζάκ με τους Γερμανούς ξεκίνησε τον επόμενο Ιούλιο, ένα μήνα πριν από την πανηγυρική προσχώρησή του στην ΠΑΟ -και, οπωσδήποτε, πολύ πριν αναμετρηθεί με τον ΕΛΑΣ (Π. Ενεπεκίδης "Η ελληνική Αντίστασις", Αθήνα 1964, σ.44-5).
Το ίδιο έγγραφο περιέχει αναλυτικά στοιχεία για τη συνεργασία των κυριότερων τουρκόφωνων κοινοτήτων με τους ναζί. Παρά την αυτονόητη σημασία του, ο Μαραντζίδης αποφεύγει να το χρησιμοποιήσει -μολονότι το βιβλίο του Ενεπεκίδη αποτελεί βασική πηγή του. Προφανώς, κάτι τέτοιο θα τον υποχρέωνε να αντιμετωπίσει κριτικά τους ισχυρισμούς των "πληροφορητών" του, στις προφορικές αφηγήσεις των οποίων στηρίζει μεγάλο μέρος της θεωρίας του."
http://www.iospress.gr/ios2004/ios20041205a.htm
Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ παρά πολύ, κάντε κάτι έστω και με καθυστέρηση. Έστω και τόσους μήνες μετά τον αδόκητο χαμό του. Πείτε μια κουβέντα στη μνήμη του αξέχαστου Mr. Sirens ο οποίος σας εκτιμούσε και πίστευε βαθιά στον Αγώνα σας...
Να κάνουμε μια αναφορά αλλά και να την κάνουμε δεν θα τον φέρουμε πίσω τον άνθρωπο. Τι νόημα έχει η θερμή παράκληση; Ούτε είχαμε τόσο στενή σχέση ώστε να μιλήσουμε πολύ (με μικρή εξαίρεση την Μαίρη). Έχουν μιλήσει για τον Χρήστο τα παιδιά που ήταν φίλοι του και τα έλεγαν συχνά μαζί του.
Κάπου χάνεται και το νόημα να μιλούν όλοι, ακόμη κι εκείνοι που έλεγαν ένα γεια με τον αείμνηστο. Ως εκεί κυμαινόταν η επαφή μας. Ένα "γεια σου τι κάνεις;" λέγαμε στον δρόμο.
Τέλος πάντων. Αφού το θες θα κάνουμε μια αναφορά.
Δεν μιλάω σε καμία περίπτωση για τον ίδιο, καθώς δεν είχα δει ποτέ λεγόμενά του/γραφόμενά του, μιλάω για τις παρέες του, οι οποίοι δύσκολα αποδέχονται ότι υπάρχει και η άλλη άποψη, πόσο μάλλον να κάνουν παρέα με κάποιον με διαφορετική άποψη.
Πώς προκύπτει ότι ήταν εθνικιστής;
Εκτός και αν το καταπίεζε πολύ μέσα του, ή εκτός και αν έλεγε ότι αγαπάει την πατρίδα του, την Πολωνία (δεν βλέπω κανένα κακό σε αυτό), οπότε οι άλλοι το δέχονταν, διότι δεν έχουν πρόβλημα τα αναρχοκομμούνια αυτά να αγαπάς την πατρίδα σου, αρκεί να μην είναι η Ελλάδα αυτή. Στην περίπτωση αυτή, είσαι φασίστας, στις άλλες περιπτώσεις αγαπάς την πατρίδα σου.
Άλλωστε, οι Σλάβοι είναι το τμήμα εκείνο της Ευρώπης το πλέον παραδοσιοκρατικό και η λέξη ρατσιστής επινοήθηκε από τον Τρότσκι για να τους κολλήσει ταμπέλα απέναντι στην πεισματική άρνησή τους να εκδυτικοποιηθούν. Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος ο πολιτισμικός της ανατροπής του Τσάρου από τους εβραίους υπό την προβιά του κομμουνισμού (διότι η υπήρχε και ο γεωπολιτικός), μιας δυτικής ιδεολογίας-παραλλαγής του φιλελευθερισμού: να αλωθούν τα σλαβικά έθνη εκ των έσω.
Και από την άλλη, το βαθύ κράτος μας καλεί να συστρατευτούμε πίσω από ψευδοαφηγήματα όπως 'μην μιλάτε εναντίον των μεταναστών, είστε ρατσιστές', όπως ο δικαιωματισμός σε όλες του τις εκδοχές (φεμινισμός, αμβλώσεις, διαζύγια, 72 φύλα, υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλους κλπ), όπως το να θυσιάσουμε τους εαυτούς μας για το κλίμα κάνοντας κάποιες θυσίες σε προσωπικό επίπεδο και πληρώνοντας κάποιους παραπάνω φόρους, όπως ακόμη και η περίοδος της πανδημίας και η τυφλή υπακοή που απαιτείτο στο όνομα της δημόσιας υγείας.
Είναι κάτι που δεν μπορώ να εξηγήσω πως μπορεί να συνυπάρχει ο άκρατος ατομικισμός από την μία, και από την άλλη η απαίτηση από το σύστημα εξουσίας να υπακούμε σε αφηγήματα τα οποία σύμφωνα με αυτό το σύστημα εξουσίας είναι για το συλλογικό καλό. Κάποιος δηλαδή με βενζινοκίνητο αυτοκίνητο ενοχλεί περισσότερο από μια μητέρα που 'δουλεύει' στο only fans.
'Καραφλιάζεις', για να χρησιμοποιήσω και μια έκφραση της καθομιλουμένης, με την παράνοια του φιλελευθερισμού.



