Τώρα κοιμόμαστε ήσυχοι
Μέσα στην διεθνή βουή του πολέμου που εξαπέλυσαν το Ισραήλ με τις Η.Π.Α. στην μέση ανατολή κινδυνεύουν να περάσουν απαρατήρητες οι πολιτικές εξελίξεις στην χώρα μας. Μάλιστα, ορισμένες εξ αυτών είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Η πρώτη αφορά το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Συνηθισμένη σε αυτές τις πρακτικές η κυβερνητική οικογένεια από τα παλιά τα χρόνια. Πλέον, την καταδίδουν ακόμη και οι πρώην συνεργάτες της, Ισραηλινοί πράκτορες. Όμως, εφόσον έχει την κάλυψη των μεγάλων αφεντικών του Ισραήλ, οι φωνές των πρακτόρων που διερωτούνται γιατί να δικαστούν ως παράνομοι ωτακουστές πολιτικών της Ελλάδας αφού απλώς παρείχαν έμμισθες υπηρεσίες σ’ αυτήν, η κυβερνητική οικογένεια αισθάνεται προς το παρόν ασφαλής. Απλώς παρέχει την επικράτεια του ελλαδικού κράτους ως προέκταση του Ισραήλ και της επιτρέπεται να μακροημερεύει.
Βέβαια, το αν με την πολιτική της δίνει, πλέον, θεσμική υπόσταση στην μακροχρόνια απώλεια της εθνικής μας ανεξαρτησίας είναι ψιλό γράμμα στο βιβλίο της σύγχρονης ιστορίας που γράφουν οι Ισραηλινοί με τα πολιτικά τσιράκια τους όπως ο Τραμπ, οι Μητσοτάκηδες κλπ.
Η δεύτερη σημαντική πολιτική εξέλιξη των ημερών έχει να κάνει με την δίκη της Χρυσής Αυγής. Το εν λόγω κόμμα άνηκε σε μια άλλη οικογένεια, η οποία ανέκαθεν είχε προβληματικό πολιτικό σκεπτικό και αδυνατούσε να δει πέρα από τον στενό της μικρόκοσμο. Ωστόσο, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι, σε γενικές γραμμές, ο ιδεολογικός της προσανατολισμός, μολονότι μορφωτικά λειψός, προσανατολίστηκε -έστω και χοντρικά- προς την αληθινά εθνικιστική κατεύθυνση. Μολονότι οι επιτελείς του κόμματος διακρίνονταν για την άγνοιά τους περί της ιστορίας των εθνικιστικών ιδεών, του πολιτικού Ρομαντισμού κλπ, παρότι η πολιτική τους κουλτούρα ήταν αντιαισθητική και ενίοτε απωθητική, οι κεντρικές παραδοχές της Χρυσής Αυγής καθώς και η στάση των βουλευτών της στις κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες και στα μεγάλα πολιτικά ζητήματα ήταν, τις περισσότερες φορές, προς την σωστή κατεύθυνση. Προς την κατεύθυνση που υπαγορεύουν οι θεμελιώδεις αρχές και οι ιδέες του εθνικισμού.
Αυτό, ακριβώς, ήταν που πλήρωσαν τα στελέχη και η ηγεσία της. Είναι τουλάχιστον ανόητος όποιος πίστεψε, έστω και για μια στιγμή, ότι οι δικαστικές διώξεις της Χρυσής Αυγής έχουν να κάνουν με την υπόθεση Φύσσα ή με άλλα περιστατικά βίας, όπως παπαγαλίζει η κατευθυνόμενη δικαιοσύνη και τα συστημικά ΜΜΕ. Ο Φύσσας ήταν η αφορμή. Ο λόγος για τον οποίο διώχθηκε η Χρυσή Αυγή είναι γιατί δεν ακολούθησε φιλομνημονιακή πολιτική οδό, γιατί απέσπασε ένα σημαντικό εκλογικό κομμάτι της Δεξιάς και το μετάφερε στον εθνικιστικό χώρο, γιατί έφερε σε δύσκολη θέση την παράταξη των διαχρονικών μειοδοτών που εφάρμοσε, ως επί το πλείστον, τις μνημονιακές πολιτικές από το 2012 και μετά. Με την Χρυσή Αυγή στο πολιτικό προσκήνιο δεν θα υπήρχε χώρος προκειμένου ο διεθνής εβραϊκός παράγοντας και τα εγχώρια όργανά του να ελέγξουν, να μοχλεύσουν και, τελικά, να καπελώσουν, με ελεγχόμενα ακροδεξιά, παρανεοδημοκρατικά και φιλελεύθερα μορφώματα όπως αυτά της Λατινοπούλου, του Νατσιού και του Βελόπουλου, την διάθεση ενός μέρους της ελληνικής κοινωνίας να στηρίξει εθνικιστικές πολιτικές.
Το σφράγισμα της υπόθεσης με καταδικαστική απόφαση, που πραγματοποιήθηκε πριν λίγες μέρες, δείχνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο πόσο ανελέητα, μνησίκακα και ισοπεδωτικά αντιμετωπίζει ο διεθνής εβραϊσμός με τα όργανά του (πρεσβείες των Η.Π.Α., ελλαδικές κυβερνήσεις, ευρωπαϊκή Δεξιά κλπ) κάποιους που απλώς στάθηκαν στο σημείο του δρόμου που δεν έπρεπε. Φανταστείτε τι θα συνέβαινε, και πόσο πιο λυσσασμένη θα ήταν η εξουσιαστική επίθεση, αν στην θέση της Χρυσής Αυγής βρισκόταν ένα εθνικιστικό κόμμα πολιτικά μορφωμένων και καλλιεργημένων ανθρώπων που θα απευθυνόταν σε μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας με ουσιαστικότερο τρόπο.
Η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής είναι ακριβώς ίδια και ομόρριζη με την λογική που προκάλεσε την έναρξη του πολέμου στο Ιράν. Όσο και αν τα παραδείγματα διαφέρουν, όσο και αν η κλίμακα είναι πολύ διαφορετική, όσο και αν η αξία μιας επαναστατικής μακροχρόνιας κυβέρνησης, όπως εκείνης του Ιράν, είναι κάτι ιστορικά σημαντικότερο από το κόμμα μιας εγχώριας οικογένειας πολιτικά αμαθών, η ρίζα της σκέψης αυτών των αποφάσεων είναι κοινή. Είναι η μυσαρή ψυχή και η βρώμικη σκέψη των καθαρμάτων του διεθνούς εβραϊκού συστήματος εξουσίας, που δεν επιτρέπουν στον διεθνή χώρο, τον οποίο θεωρούν δική τους επικράτεια, να αναπτυχθεί κανένα άλλο πλαίσιο πολιτικής πρακτικής, καμία άλλη δέσμη ιδεών, κανένα άλλο σύνολο πολιτικών αξιών, πέρα από εκείνο του φιλελεύθερου καπιταλισμού εντός του επιβεβλημένου west way of life της παγκοσμιοποίησης.
Επανακυκλοφορία των βιβλίων του Ίωνος Δραγούμη από τις εκδόσεις Νέα Θέσις
Η επιβεβλημένη συλλογική νοοτροπία που απλώνεται στην χώρα παραπέμπει στην δεκαετία του '50. Ζούμε σε μια μεταμοντέρνα εκδοχή της μετεμφυλιακής εποχής, με γαρνιτούρα εκσυγχρονισμού.
Η επικρατούσα συστημική αφήγηση της πολιτικής, των ΜΜΕ, των ακαδημαϊκών κύκλων και της (ψευτο) διανόησης αποτελεί ένα κράμα ακραίου εκσυγχρονιστικού φιλελευθερισμού και εμφυλιοπολεμικής Δεξιάς. Υπάρχουν κάποιοι εξίσου άθλιοι, προφανώς αποδυναμωμένοι τα τελευταία χρόνια, πυρήνες «post» και εναλλακτικών αριστερών αντιλήψεων στην διανόηση, που στο πεδίο της κοινωνικής δυναμικής περιορίζονται στον έλεγχο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (στην τριτοβάθμια εκπαίδευση κάποτε ήταν κραταιοί αλλά μετά το 2012 αποδυναμώνονται συνεχώς). Το υπόλοιπο, συντριπτικά ισχυρό πλέον, μέρος της παραγωγής συστημικού λόγου στον τόπο μας, διαμορφώνεται από μέσα από το προαναφερθέν κράμα εκσυγχρονιστικού φιλελευθερισμού και μετεμφυλιακής Δεξιάς.
.jpg)
Σύμφωνα με τον συστημικό λόγο αυτού του ιδεολογικού κράματος η χώρα μας αποτελεί στρατηγικό βάθος του Ισραήλ και εμείς πρέπει να χαιρόμαστε (χωρίς να ξέρουμε το γιατί). Επίσης, όλα τα κακά του παρελθόντος έχουν στην ρίζα τους τον εθνικισμό (έστω και αν δεν έχει υπάρξει εθνικιστική κυβέρνηση στην Ελλάδα ποτέ μετά τον θάνατο του Ιωάννη Μεταξά) και το κοινωνικό κράτος (σύμφωνα με την επίσημη αυτή αφήγηση, ο Ανδρέας Παπανδρέου κατέστρεψε την χώρα επειδή αύξησε τους μισθούς και έδωσε λίγο ψωμί στα φτωχότερα στρώματα το 1984, όλες οι αθλιότητες των κυβερνήσεων Σημίτη, Μητσοτάκη, Σαμαρά κλπ παραγράφονται και η ευθύνη πέφτει αποκλειστικά σε ό,τι έκανε ο Ανδρέας την δεκαετία του '80). Όποιος μιλά για κοινωνικό κράτος και οικονομικές ανισότητες βαφτίζεται κομμουνιστής, πράκτορας του Πούτιν, εχθρός του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ακόμη και ο φασισμός, ο εθνικοσοσιαλισμός, τα εθνικιστικά κινήματα του μεσοπολέμου, ερμηνεύονται ως εκδοχές ασιατικής δεσποτείας, κομμουνισμού και απειλής της Ευρώπης!! Όποιος αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία των ισολογισμών του κεφαλαίου επί του ανθρώπινου παράγοντα ή των ηθικών αξιών περιθωριοποιείται ως τριτοκοσμικός ή πράκτορας της Κίνας.
.jpg)
Όταν οι ακαδημαϊκοί, τα ΜΜΕ και η διανόηση σκέφτονται (ή αναγκάζονται να υποδύονται ότι σκέφτονται) με αυτό τον τρόπο, την ίδια ώρα που η δευτεροβάθμια εκπαίδευση συνεχίζει να ανήκει σε συριζαίους ή μαρξιστές και να παράγει πολυεθνικά μπουλούκια από κακομαθημένους, κυνικούς και χαοτικά ανεξέλεγκτους νέους, καταλαβαίνει κανείς πώς μεταγράφεται όλο αυτό το «πακέτο αντιλήψεων» στην καθημερινότητα. Ανελέητη ακρίβεια για την οποία δεν τολμά να μιλήσει κανείς, αυξημένη εγκληματικότητα για την οποία υπάρχει καταστολή αλλά δεν υπάρχει ουσιαστική τιμωρία (πόσο μάλλον σωφρονισμός), ζηλόφθονος βαλκανικός ατομικισμός που δεν υπάρχουν ανεπτυγμένες οικονομικές δομές να τον απορροφήσουν με αποτέλεσμα να αντανακλάται σε οποιοδήποτε πεδίο της κοινωνικής ζωής πέρα απ' το οικονομικό.
.jpg)
Μια κοινωνία που την δέρνουν χωρίς να μιλάει και την στηλιτεύουν γιατί δεν λέει και ευχαριστώ που της επιτρέπουν να αποτελεί το χαλί για να σκουπίζουν τα πόδια τους οι Εβραίοι, οι Αμερικανοί, οι δυτικοί και οι εγχώριοι πλούσιοι.
.jpg)
Ένα καλό υπάρχει σε όλα αυτά. Εμφανίζονται μικροί, νέοι εκδότες, που κυκλοφορούν ενδιαφέροντα βιβλία. Η γλαύκα πετάει την νύχτα, έλεγε ο Χέγκελ. Ασφαλώς, οι εκδόσεις Νέα Θέσις δεν είναι νέες. Είναι ο ιστορικός εκδοτικός οίκος του αείμνηστου Γιάννη Σχοινά, που στην δεκαετία του ’90 κυκλοφόρησε τα βιβλία του Ίωνος Δραγούμη. Μετά την αποδημία του Γιάννη, η διεύθυνση των εκδόσεων έχει περάσει στον καλό μας φίλο, γιο του, Σωτήρη. Ο Σωτήρης Σχοινάς, πριν λίγες μέρες, αποφάσισε να επανεκδώσει την βιβλιογραφία του Ίωνος.
Στηρίζουμε την εκδοτική προσπάθεια του Σωτήρη και απολαμβάνουμε να διαβάζουμε, ξανά και ξανά, τον σημαντικότερο και αυθεντικότερο Έλληνα διανοητή των εθνικιστικών ρομαντικών ιδεών Ίωνα Δραγούμη.
.jpg)
Η κεντρική διάθεση των βιβλίων πραγματοποιείται στην διεύθυνση Μαυρομιχάλη 86, του κέντρου των Αθηνών. Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τις εκδόσεις Νέα Θέσις και να ενημερωθείτε για τις κυκλοφορίες τους στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.neathesis.gr
Εικόνες του πρώτου μέρους:
Carstian Luyckx: 1) Forest scene with sakes and frogs, 2) Allegory of Charles I of England and Henrietta of France in a Vanitas still life, 3) Vanitaw still life with a skull, a lira, a braccia and bow.
