Οι ζωές των άλλων

   

Σε όσους διαθέτουν λίγη προνοητικότητα συνδυασμένη με μια αίσθηση μαύρου χιούμορ, τα παρακρατικά ευτράπελα της κυβερνητικής κλίκας, που γνωστοποιήθηκαν κατά τους τελευταίους μήνες, έγιναν (και γίνονται) δεκτά με διάθεση σκωπτικής (αυτο)επιβεβαίωσης. Όταν το άβουλο πολιτικά πλάσμα, που αποκαλείται συμβατικά μέσος Έλληνας ψηφοφόρος, παρείχε, κατά την αποφράδα χρονιά του 2019, πλειοψηφική νομιμοποίηση σε μια φαμίλια πολιτικών με γνωστό παρελθόν και δηλωμένα αντιλαϊκές/αντεθνικές νεοφιλελεύθερες ιδεολογικές καταβολές, (η οποία φαμίλια μάλιστα ηγείτο στο κόμμα που τα έτη των μνημονίων έχει αποτελέσει συνώνυμο της μειοδοσίας, του γκαγκστερισμού και του ανθελληνισμού), οι εναπομείναντες νουνεχείς είχαν υποθέσει ότι η εν λόγω φαμίλια θα χρησιμοποιούσε το κράτος και τους δήμους που είχε καταλάβει όπως τα χρησιμοποιούν οι μαφιόζοι προκειμένου να αυξήσουν το οικονομικό τους όφελος και να διαιωνίσουν το οικογενειακό τους πολιτικό συμφέρον. Δεν θα ήταν εξάλλου η πρώτη φορά που θα συνέβαινε κάτι τέτοιο. Θα ήταν, όμως, η πρώτη κατά την οποία η συγκεκριμένη νεοδημοκρατική «βαρωνία» θα είχε στο πλευρό της σύσσωμο το κατεστημένο των ΜΜΕ και τις πρεσβείες των κρατών που ελέγχουν την χώρα μας. Και τούτο γιατί το άτυπο συμβόλαιο που είχε υπογράψει ο Αντώνης Σαμαράς με τις ΗΠΑ, την Γερμανία και την ΕΕ, προκειμένου να εφαρμόσει τα μνημόνια, την περίοδο που υπήρχαν ακόμη ισχυρές κοινωνικές αντιδράσεις, προέβλεπε την ανοχή και την διευκόλυνση εκ των «συμμάχων» της χώρας μας μιας, συγκεκαλυμμένα δικτατορικού τύπου, νεοφιλελεύθερης πρακτικής και ιδεολογικής ηγεμονίας, που θα τιθάσευε τις τυχόν κοινωνικές εντάσεις.    


Η οικογένεια Μητσοτάκη κληρονόμησε αυτό το ισχυρό υπόβαθρο όταν διεκδίκησε την κυβέρνηση και δήμους της χώρας. Ασφαλώς, το μωσαϊκό των συμμαχιών που στήριζε τους συσχετισμούς δυνάμεων στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ήταν πολυεπίπεδο και περιελάμβανε ακόμη και τον παλιό αντίπαλο Αντώνη Σαμαρά. Ωστόσο η απόλυτη ευθυγράμμιση των πολιτικών παπαγάλων της Δεξιάς παράταξης με τα συμφέροντα των δυτικών δυνάμεων, έτσι όπως αποτυπωνόταν στην ευλάβεια απέναντι στις μνημονιακές υποχρεώσεις, έκανε τις δυτικές δυνάμεις να υποδεικνύουν ως μονόδρομο την πειθαρχία αυτής της ετερόκλητης συμμαχίας. Της συμμαχίας των πολιτικών τζακιών της ελλαδικής Δεξιάς που ελέγχουν τα τηλεοπτικά ΜΜΕ, των «πολιτικών βαρόνων» της Νέας Δημοκρατίας με των πρεσβευτές συγκεκριμένων χωρών.

Ωστόσο, από το καλοκαίρι κάτι φαίνεται ότι έχει αλλάξει. Ναι, το μητσοτακέικο οργάνωσε ένα απροκάλυπτο παρακράτος και μετέτρεψε την δημόσια διοίκηση σε μηχανισμό αναπαραγωγής ισχύος της πολικής της μαφίας. Αλλά αυτό δεν έγινε τώρα. Έγινε από την πρώτη μέρα που ανέλαβε την κυβέρνηση της χώρας. Ο ανιψιός, και δεξί χέρι του πρωθυπουργού, οργάνωσε γύρω του την, ανέκαθεν ξενόδουλη και αντεθνική, γιάφκα ψυχανώμαλων που θέλει να λέγεται υπηρεσία πληροφοριών της πατρίδος μας, μετατρέποντάς την σε κομματικό εργαλείο της ΝΔ. Κάποιοι μιλούν για θεσμική εκτροπή και έχουν δίκιο. Εμείς θα μιλήσουμε για κάτι χειρότερο. Για την αποχαλίνωση της ανηθικότητας, για το άπατο θράσος του κοινού καθάρματος, που συμπεριφέρεται στο ελληνικό δημόσιο σαν ορεσίβιος ζωοκλέφτης. Αυτοί ήταν οι Μητσοτάκηδες ανέκαθεν. Αυτή ήταν κι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη από την πρώτη μέρα.


Ποιος, λοιπόν, θα αισθανόταν έκπληξη αν του έλεγαν ότι μια τέτοια κυβέρνηση, που αποκόμισε την αυτοδύναμη εκλογική στήριξη του μέσου Έλληνα ηλίθιου ψηφοφόρου, θα χρησιμοποιούσε τους «ματάκηδες» των μυστικών υπηρεσιών για να παρακολουθήσει όποιον θεωρούσε απείθαρχο ή για να ξεκάνει κάποιους ενοχλητικούς; Ας είμαστε ειλικρινείς. Εμείς, τουλάχιστον, δεν έχουμε κανέναν λόγο να κρυβόμαστε πίσω από αστικούς καθωσπρεπισμούς. Όσοι αντιλαμβάνονταν πως παίζεται το πολιτικό παιχνίδι γνώριζαν ότι αυτά ήταν καθημερινό menu της Νέας Δημοκρατίας από το 2012, (αλλά και -σε ένα πιο συγκρατημένο βαθμό- σχεδόν πάντοτε στην μεταπολεμική ελληνική πολιτική ζωή).  Τι συνέβη, λοιπόν, το καλοκαίρι του 2022 και ξαφνικά μια μερίδα ολιγαρχών του πλούτου, ένα μέρος του παρακράτους των μυστικών υπηρεσιών και πολλές φωνές στις δυτικές «συμμαχικές» χώρες έφεραν στο προσκήνιο το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, δίνοντας ένα καίριο χτύπημα κάτω απ την ζώνη στο «σύστημα Μητσοτάκη»; Έχει να κάνει με την δυσαρέσκεια της οικογένειας Βαρδινογιάννη και φιλικών προς αυτήν εφοπλιστών, όπως ο Βαγγέλης Μαρινάκης; Έχει να κάνει με την αποχώρηση της Μέρκελ και την αναδιάταξη των κομματικών συσχετισμών στην Γερμανία; Έχει να κάνει με κάποια υπόσχεση που αθέτησε ο πρωθυπουργός; Κανείς δεν γνωρίζει, πέρα από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές των εξελίξεων.

Εμείς από την πλευρά μας, έχουμε πάρει ποπ κορν, όπως έγραφε παλαιότερα ένας σχολιαστής, και παρακολουθούμε το αργό και βασανιστικό ξήλωμα της εξουσίας του Μητσοτάκη, που πραγματοποιείται τους τελευταίους μήνες. Απολαμβάνουμε την οδύνη αυτής της πολιτικής χολέρας και παρατηρούμε με ενδιαφέρον τις πολιτικές εξελίξεις. Πλέον το μητσοτακέικο ποντάρει στο μουντιάλ. Θεωρεί ότι θα απορροφήσει την προσοχή της κοινής γνώμης και πως θα την βοηθήσει να απορροφήσει τους κραδασμούς από τα χτυπήματα που δέχεται λόγω των καθημερινών αποκαλύψεων προσώπων που παρακολουθούσε η (κατά τα άλλα), «εθνική υπηρεσία πληροφοριών» για λογαριασμό του. Θα δείξει το προσεχές μέλλον τι τροπή θα πάρουν τα πράγματα.   

Προς το παρόν κρατάμε τα εξής συμπεράσματα.

Α) Το ελληνικό κράτος δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα φτηνό εργαλείο στα χέρια πολιτικών μαφιόζων τοπικής εμβέλειας, ολιγαρχών του πλούτου και, πάνω απ’ όλα, δυτικών ιμπεριαλιστικών κέντρων. Η κορυφή της δικαιοσύνης αποτελεί άντρο πωρωμένων θιασωτών του φιλελευθερισμού, που θεωρούν καθήκον τους την διαιώνιση της εθνικής μας κατοχής από τα δυτικά κέντρα και τους ντόπιους εντολοδόχους τους. Το αίτημά μας για ένα ανεξάρτητο και ισχυρό εθνικό κράτος ήταν, είναι και θα παραμείνει επίκαιρο.   

Β) Το λογισμικό που χρησιμοποίησε ο Μητσοτάκης για να συμπληρώσει την παρακολούθηση φίλων και εχθρών ήταν το Predator. Σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που γράφτηκε από τον Άρη Χατζηστεφάνου για την Εφημερίδα των Συντακτών (κάποιοι εκ των οποίων δεν συμπαθούν και πολύ την λέσχη μας) αναφέρονται τα εξής:

Εδώ και χρόνια, κάθε αναφορά στους κατασκευαστές των συστημάτων παρακολούθησης Pegasus και Predator συνήθως περιοριζόταν στο ότι πρόκειται για «εταιρείες ισραηλινών συμφερόντων». Μια σειρά περίεργων «συμπτώσεων» όμως αποκαλύπτει τον τρομακτικό έλεγχο που ασκεί το Τελ Αβίβ στις χώρες που χρησιμοποιούν αυτές τις εφαρμογές.

Σε ένα κτίριο στο Νιου Τζέρσεϊ το FBI διατηρεί εδώ και χρόνια το ισχυρότερο σύστημα παρακολούθησης κινητών τηλεφώνων που έχει δημιουργηθεί ποτέ. Πρόκειται για το διαβόητο Pegasus της εταιρείας NSO αλλά και μια εξελιγμένη μορφή του, το Phantom, το οποίο μπορεί να παρακολουθεί και αμερικανικά κινητά.

Σύμφωνα όμως με παλαιότερη έρευνα των New York Times, παρά το γεγονός ότι η ομοσπονδιακή υπηρεσία πλήρωσε περίπου πέντε εκατ. δολάρια για να το προμηθευτεί, αποφάσισε να μην το χρησιμοποιήσει – αφού βέβαια πρώτα το δοκίμασε. Τον Νοέμβριο του 2021 μάλιστα οι ΗΠΑ έβαλαν την NSO σε «μαύρη λίστα» απαγορεύοντας σε αμερικανικές επιχειρήσεις να συνεργάζονται μαζί της, γεγονός που προκάλεσε σημαντικά προβλήματα στην τροφοδοσία της ισραηλινής εταιρείας. Η αιτιολογία ήταν σαφής: «Η εταιρεία δρούσε ενάντια στα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ».

Όπως εξηγούσαμε από αυτή τη στήλη το 2018, η NSO στελεχωνόταν σχεδόν αποκλειστικά από πρώην αξιωματούχους του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ και κυρίως από μέλη της ομάδας UNIT 8200 – αντίστοιχη υπηρεσία της αμερικανικής NSA. Το ίδιο όμως ισχύει και για ορισμένες από τις εταιρείες που εμπλέκονται με τη δημιουργία του Predator. Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, η Cytrox που το δημιούργησε «διασώθηκε» το 2018 από τον Ταλ Ντιλιάν, πρώην διοικητή της «Μονάδας 81» των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων και ιδρυτή της Intellexa.

Όπως ανέφερε πριν από χρόνια ο αναλυτής και συγγραφέας Σιρ Χέβερ, μονάδες όπως η UNIT 8200 αρχικά ανέπτυσσαν συστήματα παρακολουθήσεων για να εκβιάζουν Παλαιστίνιους αξιωματούχους. «Εάν γνωρίζουν ότι κάποιος συγγενής τους είναι άρρωστος μπορούν να τον εκβιάζουν ότι θα του κοπεί κάθε πρόσβαση σε γιατρούς και φάρμακα ή εάν γνωρίζουν ότι είναι ομοφυλόφιλος θα χρησιμοποιήσουν την πληροφορία εναντίον του», εξηγούσε ο Χέβερ.

Όταν η εξέλιξη αυτής της τεχνολογίας πέρασε στα χέρια ιδιωτικών εταιρειών, όπως η NSO, η ισραηλινή κυβέρνηση τις υποχρέωνε να εξασφαλίζουν άδεια από το υπουργείο Άμυνας για κάθε πώληση των συστημάτων τους στο εξωτερικό. Όπως σημείωνε πρώην συνεργάτης του Ισραηλινού τότε πρωθυπουργού, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, «με το υπουργείο να ελέγχει την κίνηση αυτών των συστημάτων θα είμαστε σε θέση να τα εκμεταλλευτούμε αποκομίζοντας διπλωματικά οφέλη». Και το έκαναν.

Σύμφωνα με τους συντάκτες των New York Times, Ρόνεν Μπέργκμαν και Μαρκ Μαζέτι, κράτη που συμφώνησαν με την ισραηλινή κυβέρνηση να προμηθευτούν συστήματα παρακολουθήσεων όπως το Pegasus, άρχισαν σταδιακά να ψηφίζουν υπέρ του Ισραήλ σε ψηφοφορίες του ΟΗΕ. Χαρακτηριστικά ήταν τα παραδείγματα του Μεξικού (όπου το Pegasus χρησιμοποιήθηκε με μαφιόζικες μεθόδους εναντίον δημοσιογράφων και των οικογενειών τους) και της Ινδίας. Δύο χώρες δηλαδή οι οποίες παραδοσιακά στήριζαν τους Παλαιστινίους, άρχισαν να απέχουν από τις ψηφοφορίες ή ακόμη και να ψηφίζουν υπέρ του Ισραήλ.

Όταν απέκτησε πρόσβαση στο Pegasus, παρόμοια στροφή πραγματοποίησε ο Παναμάς, αρκετές χώρες του Περσικού Κόλπου και κυρίως η Σαουδική Αραβία, η οποία κατηγορείται ότι το χρησιμοποίησε για να εντοπίσει και στη συνέχεια να δολοφονήσει και να τεμαχίσει τον δημοσιογράφο της Washington Post, Τζαμάλ Κασόγκι. Προφανώς η συσχέτιση δεν αποδεικνύει αιτιότητα, οι περιπτώσεις όμως χωρών που αλλάζουν στάση απέναντι στο Ισραήλ μόλις προμηθευθούν συστήματα παρακολούθησης είναι πολλές για να περάσουν απαρατήρητες.

Διαβάζοντας κανείς τη λίστα που δημοσίευσε το ερευνητικό εργαστήριο Citizen Lab και η εταιρεία Meta (μητρική του Facebook) για τις χώρες στις οποίες χρησιμοποιείται το Predator μπορεί εύκολα να διακρίνει ότι σχεδόν όλες διατηρούσαν (ή απέκτησαν την τελευταία δεκαετία) πολύ φιλικές σχέσεις με το κράτος του Ισραήλ. Πρόκειται για την Ελλάδα, την Αρμενία, την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία, το Ομάν, την Κολομβία, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Βιετνάμ, τις Φιλιππίνες και τη Γερμανία.

Ενώ όμως είναι προφανές ότι κάποιες από αυτές τις χώρες πρόσφεραν στο Ισραήλ διπλωματικά ανταλλάγματα για να αποκτήσουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν τους πολίτες τους, παραμένει άγνωστο εάν οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ έχουν απευθείας πρόσβαση στα στοιχεία που συλλέγονται. Όπως εξηγούσε πριν από ένα χρόνο στον Guardian «άτομο που διατηρεί στενή σχέση με την NSO» οι αμερικανικές αρχές πιστεύουν ότι «το Ισραήλ έχει πρόσβαση στα στοιχεία που συλλέγουν οι πελάτες της εταιρείας». Επίσης, Αμερικανοί πρώην και νυν αξιωματούχοι υπηρεσιών ασφαλείας είχαν δηλώσει στην Washington Post ότι «θεωρείται δεδομένο πως το Ισραήλ είχε κάποιου είδους πρόσβαση – μέσα από “κερκόπορτες” του συστήματος– σε στοιχεία που συγκεντρώνονται μέσω τέτοιων εργαλείων παρακολούθησης».

Εάν επιβεβαιωθούν αυτές οι πληροφορίες ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην υπόθεση, καθώς θα αποδειχτεί ότι ίδια τα κράτη που χρησιμοποιούσαν τέτοια συστήματα ήταν πλέον διάτρητα απέναντι στις υπηρεσίες πληροφοριών του Ισραήλ. Αν παραδείγματος χάριν ένας πρωθυπουργός χρησιμοποιούσε σχετική εφαρμογή για να παρακολουθεί μέλη της δικής του κυβέρνησης, αυτό θα σήμαινε ότι το Ισραήλ θα αποκτούσε, εν δυνάμει, πρόσβαση ακόμη και σε απόρρητες συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου και άλλων θεσμικών οργάνων. Ας μην ξεχνάμε ότι τόσο το Pegasus όσο και το Predator μπορούν να ενεργοποιήσουν ανά πάσα στιγμή το μικρόφωνο, την κάμερα και το σύστημα GPS.

Η χρήση λοιπόν ισραηλινών εφαρμογών παρακολούθησης μπορεί πράγματι να σχετίζεται με τη διαρροή κρίσιμων πληροφοριών εθνικής ασφάλειας σε ξένα κράτη. Σε αυτή την περίπτωση όμως οι υπεύθυνοι για την «εθνική προδοσία» δεν θα είναι αυτοί που παρακολουθούνται αλλά αυτοί που παρακολουθούν. Πηγή https://info-war.gr/kai-an-to-israil-parakoloythei-aytoys-p/

Συμφωνούμε με αυτούς τους προβληματισμούς. Αλλά, ασχέτως αν φανούμε υπερβολικοί, προκειμένου να δώσουμε λίγες δόσεις μαύρου χιούμορ στην όλη τραγελαφική κατάσταση, για την περίπτωση της ελληνικής κυβέρνησης θα κρατήσουμε επιφυλάξεις. Και τούτο γιατί θεωρούμε κάπως περιττό να πραγματοποιηθεί  η υλοποίηση εκ μέρους των Ισραηλινών μιας τέτοιας κλιμακωτής στρατηγικής. Χρειάζεται να παρακολουθούν οι Ισραηλινοί τον κύριο Σαμαρά ή τον κύριο Γεωργιάδη, δια μέσου του Γ. Δημητριάδη, προκειμένου τέτοιες ελλαδικές πολιτικές περσόνες να ψηφίσουν υπέρ των συμφερόντων του Ισραήλ και κατά εκείνων της Ελλάδας; Ελάτε τώρα. Ας πούμε κι άλλα ανέκδοτα.


Γ) Μετά την κήρυξη πολέμου του Βαγγέλη Μαρινάκη στην κυβέρνηση φανταζόμαστε ότι θα κλονιστεί η πίστη των «εστιατορίων» στον Δεξιό ψευδοχιτλερισμό. Πως θα απαντήσουν άραγε σε αυτό το χτύπημα εκ των ιδεολογικών τους έσω τα γκαρσόνια και οι «εστιάτορες» που έχει εξαγοράσει η Δεξιά για να ελέγχει τον εθνικιστικό χώρο; Με ποιον θα πάνε τώρα; Με τον εφοπλιστή ή με τον νεοφιλελεύθερο; Σκληρό δίλημμα είναι η αλήθεια. Μήπως να ζητήσουν την συμβουλή του «Πατριάρχη»; Θα φτιάξουν άραγε ψευδοστρασερικά menu ενθυμούμενοι τον αντικαπιταλισμό για να σώσουν την νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση; Μιλάμε για πολύ μεταμοντέρνες καταστάσεις;


Σχόλια:

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Συγχαρητήρία, τα είπατε ακριβώς με το όνομα τους τα πράγματα. Η ύπαρξη του γνωστού κράτους το οποίο παρουσιάζεται ως "πρότυπο" στην αστική Δεξιά είναι καταστροφή για τα Ευρωπαϊκά κράτη, ειδικά της Μεσογείου. Το βιβλίο του Ανδρέα Δενδρινού "Πρόβλημα Ισραήλ" είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.

Κυριακή, 06 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Ευχαριστούμε ανώνυμε. Αν και για να είμαστε έντιμοι το απόσπασμα που παραθέσαμε για τον ρόλο του Ισραήλ αποτελεί άρθρο που γράφτηκε από δημοσιογράφο της συγκεκριμένης εφημερίδας και όχι από εμάς.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

----"Μετά την κήρυξη πολέμου του Βαγγέλη Μαρινάκη στην κυβέρνηση "----

Αναφέρεστε στη χθεσινή μουρμούρα για το μουσαντένιο στο 97' ή έχετε κάποια άλλη πληροφόρηση; Εντάξει, τα χθεσινά μάλλον ήταν πυροτεχνήματα για εσωτερική (οπαδική και μάλιστα για τους σκληροπυρηνικούς των συνδέσμων) κατανάλωση και επιχείρηση κατευνασμού της δυσαρέσκειας μερίδας πορωμένων, για το γεγονός ότι ο Βαγγέλας ασχολείται πλέον αποκλειστικά με την πρέμιερ και έχει παρατήσει την ομάδα στο έλεος. Στην Ελλάδα ακόμα επιβιώνει η πρακτική που θέλει τη διοίκηση να κάνει η ίδια το micromanagement προκειμένου να γίνει αποτελεσματικά η δουλειά, μέχρι βέβαια να έρθει και εδώ το κόνσεπτ με τα αραβοκινέζικα funds που δε θα ξέρουν τι χρώμα έχει η φανέλα.

Και μιας και το έφερε η κουβέντα, προσωπικά ως non-practicing Ολυμπιακός (της... αυτόνομης αντι-ΝΔίτικης/κοκκαλικής πτέρυγας) θεωρώ τραγική την αλλαγή φυσιογνωμίας των οργανωμένων της ομάδας, που από λαικά παιδιά των ΝΠ κατήντησαν προπαγανδιστικό όπλο στη φαρέτρα του κωλόσογου απ' τα Χανιά και ποιος ξέρει ποιανών άλλων στο μέλλον. Δυστυχώς ορισμένοι βάζουν τις ΠΑΕ πάνω απ΄την πατρίδα. Όσες κούπες κι αν σήκωσε η παρούσα διοίκηση, το κατά συρροήν τσατσιλίκι με τη χειρότερη δεξιά, και κυρίως η κυνική εμπλοκή σε αυτό των αγαθοβιόληδων πιτσιρικάδων που τρέχουν στο γήπεδο, δεν ξεπλένεται. Όπως πάει σε λίγο θα αρχίσουμε να καλοβλέπουμε το ευρωπαικό modern football, με τους χαρτογιακάδες να ασχολούνται αποκλειστικά με κέρδη vs ζημιές, αντί να τρίβονται με πολιτικές μαφίες και να ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις.

Στα υπόλοιπα συμφωνώ, γλεντήστε τους άφοβα...

C

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

μουσαντένιο

Ε κοίτα δεν ήταν και "καθαρό" σαν του Παπουτσελη και τόσα άλλα,αλλά έδωσε αφορμή στον διαιτητή,γαυρε.
Ρε εκεί στο λιμάνι,τι μπάλα βλέπετε,με άλλους κανόνες; Επειδή στην Αθήνα και στην υπόλοιπη Ελλάδα βλέπουμε την κανονική.Είχατε μάθει αλλιώς 25 χρόνια ε;
Για την ιστορία,ο Ολυμπιακός ήταν πολύ ανώτερος χθες,αλλά τα έχετε όλα ανακατεμένα στο κεφάλι σας.Εχετε συνηθίσει το 80-20...

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Κάτι άσχετο. Ακόμα και αν δεν υπήρχε βαρ αν όλα εξελίσσονταν ακριβώς το ίδιο πάλι 1-1 θα έληγε. Θα μετρούσε για γκολ το πρώτο οφσάιντ (δεν γινόταν να το δει ο κόρακας με γυμνό μάτι άρα θα το έδινε) και δε θα σφύριζε το πέναλτι στην λήξη. Όμως με το γράμμα του νόμου όπως ακυρώθηκαν τα δύο γκολ για μισό εκατοστό έτσι και το πέναλτι δεν ήταν μουσαντένιο.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
ΑνώνυμοςΗ Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Υπάρχει προηγούμενο. Εφημερίδες του συγκροτήματος Μαρινάκη είχαν ήδη από το καλοκαίρι ρίξει προειδοποιητικά πυρά. Πρόσφατα, ενώ το θέμα των υποκλοπών δεν ήταν στο προσκήνιο, ο Μαρινάκης επανέφερε σε πρωτοσέλιδο εφημερίδας μαζικής κυκλοφορίας την πληροφόρηση για τα πρακτοριλικια του Δημητριάδη και τον ρόλο του Μαξίμου στις παρακολουθήσεις. Ήδη είχε σταλεί το μήνυμα. Δεν ήταν τυχαίο το ότι λίγες μέρες αργότερα ο Δημητριάδης φωτογραφίζονταν με τον Δημητράκη το. Γιαννακόπουλο, δε ημερίδα του ιδρύματος Γιαννακοπούλου. Η εμπλοκή των ολιγαρχών του πλούτου και οι συγκρούσεις τους με φόντο τον αθλητισμό σε όλο τους το απεχθές "μεγαλείο".

Ο Βαρδινογιάννης είναι σίγουρα δυσαρεστημένος με τον Μητσοτάκη και εδώ και χρόνια στηρίζει ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ κεντροαριστερά περισσότερο από την Δεξιά.
Ο Μαρινάκης είναι κολλητός του. Ο Μαρινάκης περίμενε επίσης να τον ξεμπλέξει ο Μητσοτάκης από την υπόθεση Noor 1 αλλά ο τελευταίος δεν το κάνει για να μπορεί - λένε οι κακές γλώσσες - να τον εκβιάζει. Ο Μαρινάκης ακούγεται ότι έχει εμπορικές σχέσεις με το ρωσικό κράτος και δεν τον συμφέρει αυτή η μονομανία του Μητσοτάκη με την Ουκρανία. Ο Μαρινάκης είναι, τέλος, σε σύγκρουση με τον Μελισσανίδη. Ο Μελισσανίδης ήταν κολλητός του Σαμαρά και βρήκε πρόσβαση στον Μητσοτάκη μέσω των ανθρώπων που έκαναν τις ...δουλειές του Δημητριάδη. Εξαργύρωσε την βοήθεια προς τον Δημητριάδη και την ΕΥΠ με το να αποκτήσει μεγάλο μέρος ελέγχου του ελληνικού ποδοσφαίρου (νέο γήπεδο με λεφτά δικά μας, πλήρης έλεγχος της εθνικής ομάδας, άριστες σχέσεις με την "παράγκα" κλπ). Όλα τα παραπάνω συμπλέκονται. Όσον αφορά το εσωτερικό. Όσον αφορά τις πρεσβείες των δυτικών χωρών δεν μπορούμε να ξέρουμε.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Τα 20 εκατομμύρια της υπογειοποίησης εννοείς ως λεφτά "μας" ή όλη την επένδυση στο σύνολο;

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο Αχιλλέας είπε...

Αναμενόμενα όλα αυτά, αλλά όντως θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις στροφές των εστιατορίων. Όχι ότι, πλέον, μετά από όσα έχουμε δείξει τους παίρνει κανένας στα σοβαρά αλλά ας δούμε... Όσο για τις υποκλοπές, πολύ σωστά αναφέρει το άρθρο ότι το Ισραήλ δεν χρειάζεται να εκβιασει κανέναν δεξιό για να ψηφίσει υπέρ του. Ίσως, για να κάνουμε και λίγο χιούμορ, το Ισραήλ να νιώσει ότι είναι τόσο πουλημένοι οι Έλληνες πολιτικοί που το στηρίζουν, που θα τους κάνει honorary citizens όπως είχε κάνει η Σπάρτη τον Steven Pressfield!

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο Southman είπε...

Θα έγραφα ένα σχόλιο τώρα για το κείμενο και όλα τα τεκταινόμενα, αλλά μας παρακολουθούν...

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Για τις παρακολουθήσεις, και για τη μεγάλο ντιλ που πήρε ο Βαρδής αντί του χοντρού, αυτοί οι δύο είναι οι λόγοι που τα σπάει ο χοντρός με το γκουβέρνο, όχι για τη μπάλα.

Κατά τα άλλα, πονεμένε ανώνυμε, ούτε μουσαντένιο ήταν, ούτε καν εκπρόθεσμο. Όταν γίνονται αλλαγές και καθυστερήσεις μέσα στις καθυστερήσεις είθισται εδώ και έναν αιώνα να κρατάει μισό λεπτό παραπάνω ο διαιτητής. Έλεος που κάποιοι δηλώνουν και αντισυστημικοί ενώ το μυαλό τους μπορεί να τους το κάνει τόσο εύκολα πουρέ μια τόσο γελοία προπαγάνδα.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Απ' την άλλη Παναθηναϊκοί το χθεσινό ήταν πέναλτι, αλλά ήταν και του Μιτρίτσα στον τελικό. Να τα λέμε όλα.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Ελάτε ρε μάγκες. Δεν είναι το πέναλτι το σημαντικό της συζήτησης.

Το σωστό είναι αυτό που γράφει το παραπάνω παιδί. Σε συνθήκες κανονικού ποδοσφαίρου δεν θα μπορούσε να δοθεί αυτό πέναλτι (στο αγαπημένο παλιό ποδόσφαιρο μπορεί να μιλούσαμε για κανένα έμμεσο φάουλ, το πολύ). Όμως στο κανονικό ποδόσφαιρο θα είχε μετρήσει και το γκολ του ΠΑΟ που σφυρίχτηκε οφσάιντ.

Πέρα από το καθαρά αθλητικό μέρος είναι σαφές ότι σφυρίχτηκε το πέναλτι σε εκείνο το σημείο για να σταλεί ένα μήνυμα των Δημητριάδη-Μητσοτάκη-Μελισσανίδη προς τον Μαρινάκη με πολλές πτυχές. Αθλητικές (πριν 3 χρόνια δεν θα είχε σφυριχτεί, ήταν δεν ήταν) και πολιτικές (που αφορούν άλλα θέματα)

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Α, γι' αυτό σφυρίχτηκε.

Περίμεναν ως το 96' ο Δημητριάδης και ο Μελισσανίδης για να στείλουν μήνυμα μέσω του Δανού.

Όταν πάλι λέμε "το παλιό ποδόσφαιρο" να διευκρινίζουμε αν εννοούμε διεθνές ή ελληνικό. Στο διεθνές μπορεί παλιά να σφυριζόταν έμμεσο ή τίποτα. Στο ελληνικό από αμνημονεύτων χρόνων έχουμε δει να σφυρίζονται πέναλτι βουτιές Αλεξανδρή χωρίς καθόλου επαφή και άλλα πολλά, οπότε το χτεσινό δεν είναι ούτε καν πταίσμα.

Μην κάνετε την τρίχα τριχιά ρε σεις.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
ΑνώνυμοςΗ Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Απαντήσαμε πιο κάτω ότι το "προ αμνημονεύτων" ετών ποδόσφαιρο δεν ήταν εκείνο της εποχής του Αλεξανδρή. Ο Αλεξανδρής πρόλαβε ως νεαρός τα τέλη της old school εποχης.

Η νέα εποχή ήρθε με την παγκοσμιοποίηση, κάπου στα 1992-93. Όταν ο πατέρας Μητσοτάκης έκανε τους ποδοσφαιρικούς συλλόγους Ανώνυμες Εταιρείες, με δυνατότητα εισαγωγής στο χρηματιστήριο.

Κατά τα άλλα συμφωνούμε.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Το ποδόσφαιρο έγινε επαγγελματικό το 1980 όχι επί Μητσοτάκη

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
ΑνώνυμοςΗ Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Εμείς μιλάμε και γράφουμε σωστά ελληνικά. Όχι σαν αυτά των γκαρσονιων και των εστιατορίων. Δεν γράψαμε πότε έγινε επαγγελματικό. Τότε ήταν μια τομή που οδήγησε τελικά προς το χειρότερο. Εμείς γράφουμε πότε οι σύλλογοι έγιναν ανώνυμες εταιρείες. Αυτό έγινε επί μπαμπά του πρωθυπουργού των εστιατορίων. Από εκεί και πέρα δεν έμεινε τίποτα όρθιο. Σε συνδυασμό με εξελίξεις της παγκόσμιας κοινότητας του ποδοσφαίρου.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ο Μαρινάκης, όταν βγήκε η ΝΔ (που της πληρώνει τα νοίκια), ζήτησε μονοπώλιο στο ποδόσφαιρο.

Ο Κούλης προσπάθησε να του το δώσει με δύο βήματα:

1) τοποθέτηση Αυγενάκη με πρόταση Μαρινάκη στο υφυπουργείο Αθλητισμού, ο Αυγενάκης ήταν κομβικός στη βρώμικη υπόθεση μεθόδευσης κατά του ΠΑΟΚ -τότε βασικού ανταγωνιστή του ΟΣΦΠ στο πρωτάθλημα- με το θέμα της Ξάνθης.

2) προσπάθεια άλωσης της ΕΠΟ με Δούρειο Ίππο τους αγράμματους ποδοσφαιριστές του 2004 που θα έβαζε ο Αυγενάκης δίπλα στον Ζαγοράκη, αλλά εκεί ο Μελισσανίδης κινήθηκε γρήγορα και το απέτρεψε.

Αποτέλεσμα ήταν να συνεχίσει ο Μελισσανίδης να ελέγχει την ΕΠΟ αλλά ο Μαρινάκης μέσω Κλάτενμπεργκ να ελέγχει μέχρι πέρσι τους ξένους διαιτητές.

Θεωρεί ο Μαρινάκης ότι ο Κούλης δεν έκανε αρκετά για να του δώσει την ΕΠΟ.

Ο Κούλης θεωρεί ότι η απληστία του Μαρινάκη δημιουργεί συνεχώς προβλήματα στις σχέσεις του μητσοτακέικου με Μελισσανίδη, Αλαφούζο και άλλους επιχειρηματίες.

Στα μη-ποδοσφαιρικά, τα έχουν σπάσει επίσης λόγω της απληστίας του χοντρού.

Το Μητσοτακέικο, επειδή είναι Βοναπαρτική Δυναστεία από το 1845 και κοιτάει πώς θα διαιωνίζεται από γενιά σε γενιά, θέλει να τα έχει καλά με όλους (ή με τους περισσότερους) επιχειρηματίες, να μοιράζει δώρα σε όλους.

Ο Μαρινάκης είναι φαταούλ, θέλει μονοπώλιο σε Τύπο, σε ενέργεια, σε μπάλα, στον διαγωνισμό για τα απορρίμματα (1 δις ευρώ, το πήρε ο Βαρδής), ως και για το Ελληνικό λέγεται ότι απείλησε τον Κούλη ότι θα τον ρίξει αν δώσει μερίδιο στην κατασκευή του Ελληνικού στον Κόκκαλη, που είναι στα μαχαίρια με Μαρινάκη.

Πολύ απλά είναι αδύνατο ο Κούλης να πραγματοποιούσε όλα όσα του ζητούσε ο Μαρινάκης, αυτό θα ισοδυναμούσε να γινόταν ο Μαρινάκης ιδιοκτήτης της Ελλάδας. Δεν γίνεται μια Κυβέρνηση να τα σπάσει με όλους τους επιχειρηματίες για να κάνει τα θέλω ενός παιδοβούβαλου.

Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, στη συγκεκριμένη περίπτωση θα δώσω δίκιο στο Μητσοτάκη, όχι ως άτομο αλλά ως εκπρόσωπο του θεσμού του κράτους.

Ο Μαρινάκης ζητάει εδώ και τρία χρόνια από το κράτος να κάνει πράγματα εξωφρενικά. Όσο διεφθαρμένο και να είναι το μητσοτακέικο, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Κούλης παίζει το ρόλο του βασιλιά που προσπαθεί όσο γίνεται να κρατήσει τα μπόσικα μεταξύ των βαρόνων, ενώ ο Μαρινάκης παίζει το ρόλο του πιο άπληστου αρπακτικού βαρώνου που ζητά "ελευθερία" να εκμεταλλευτεί τους πάντες.

Σε ανάλογες έριδες κατά τον Μεσαίωνα και την πρώιμη νεωτερικότητα, οι ρομαντικοί ήταν με τον βασιλιά. Δηλαδή με το κράτος.

Όποιος κι αν είναι το κράτος, ακόμα κι αυτή η μαφία που λέγεται μητσοτακέικο, ο ρόλος του κράτους ως θεσμού "ισομοιραστή" των διαφόρων συμφερόντων, είναι κοντινότερος σε εμάς από τον ρόλο του αρπακτικού βαρώνου.

Ειδικά ενός βαρώνου που εδώ και δέκα χρόνια ζητάει από όλες τις κυβερνήσεις να τον απαλλάξουν από μια υπόθεση όπως του Νουρ 1 με αντάλλαγμα να τις υποστηρίξει.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Αυτό είναι επιχείρημα που μπορεί να δεχτεί ο κάθε Λεμούριος βασιλοκαπιταλιστης. Οι ρομαντικοί δεν υποστήριξαν τον βασιλιά που διαμοίρασε τον εθνικό πλούτο με τέτοιους όρους. Δεν υποστήριξαν τον βασιλιά ως αρχηγό μιας μαφίας. Υποστήριξαν τον βασιλιά ως στοιχείο της παραδοσιακης πολιτείας και ιεραρχίας των κοινωνιών με μεταφυσικές προεκτάσεις. Αν μπορεί από εκεί που βρίσκεται ο Ε. Μπερκ ή ακόμα περισσότερο ο Καρλάιλ και ο Νοβάλις, να διαβάσουν αυτό που προτείνεις θα σαλέψουν τα κόκκαλα τους. Αυτή είναι η προσέγγιση του Διαφωτιστή Χομπς ή ενός μετριοπαθούς φιλελεύθερου. Ενός Ελευθέριου Βενιζέλου για παράδειγμα.

Στον μεσαίωνα, επίσης, δεν υπήρχαν ρομαντικοί. Ο Ρομαντισμός είναι φαινόμενο που γεννήθηκε κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Ξεχάσαμε να υπενθυμίσουμε ότι ανάμεσα σε δύο αντιπάλους δεν παίρνουμε το μέρος κανενός. Ποπ Κορν και παρακολουθούμε το μεταξύ τους ματς. Όχι μόνο σε αυτό το παράδειγμα. Σε όλα. Ουρές τις Δεξιάς οι εθνικιστές δεν γινόμαστε. Παίχτηκε επί έναν σχεδόν αιώνα το έργο. Τώρα τελείωσαν τα παραμύθια. Ας βγάλουν τα μάτια τους μόνοι τους οι πολιτικοί μας αντίπαλοι.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο Αχιλλέας είπε...

Είδατε τι καλά στα σχόλια ή ΚΥΠ προσπαθεί να κάνει τους εθνικιστές να είναι με το μέρος της οικογένειας του δράκουλα στον γκανγκστερικό εμφύλιο; Αλλά, μια φιλοφρόνηση θα την κάνω στην υπηρεσία. Με το που είδαν το επίπεδο μας στην λέσχη, ενώ στην αρχή επικοινωνούσαν σαν μόγγολοι με διψήφιο iq, κατέληξαν να γράφουν επιχειρήματα που θα άκουγες από πολλούς "διαβασμένους" ακροδεξιούς. Μάλλον νόμιζαν και αυτοί, στην αρχή, ότι η ΦΛΕΦΑΛΟ είναι καμιά ομάδα της πλάκας, και ότι θα ξεμπέρδευαν με Λεμούριους... 😂🤣😂

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Απλά είναι τα πράματα.

Μελισσανίδης ελέγχει Σαμαρά
Αλαφούζος ελέγχει Κούλη
Μαρινάκης ελέγχει Ντόρα
Βαρδινογιάννης ελέγχει Ανδρουλάκη
Κόκκαλης ελέγχει Τσίπρα (και μέσω του γιου του πια αλλά όχι μόνο)
Ιβάν ελέγχει δήμαρχο Θεσσαλονίκης

Αυτό είναι το επιχειρηματικό και το πολιτικό μας προσωπικό, κύριοι. Κοτζαμπάσηδες επί κοτζαμπάσηδων. Και ο ραγιάς να μαλώνει για τα πέναλτι.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Σωστός!

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Κοιτάξτε, ωραία είναι η επίκληση στη δικαιολογία "όταν ήταν πιο αντρικό το ποδόσφαιρο δεν τα σφυράγανε" ή "στην Αγγλία αυτό δεν είναι ούτε φάουλ", κι εγώ την έχω χρησιμοποιήσει στο παρελθόν, αλλά συνήθως τη χρησιμοποιεί ο οπαδός που η ομάδα του ζημιώνεται από μια απόφαση, ποτέ εκείνος που ευνοείται. Μην καταφεύγουμε σε τέτοια κόλπα. Με τους κανόνες του 2022 σε όλο τον πλανήτη, η αγκωνιά είναι φάουλ, και το φάουλ εντός περιοχής είναι πέναλτι. Απλά ο Μαρινάκης, όπως είπε σήμερα κι ο βρωμύλος αλλά χωμένος παντού Μάκης Τριανταφυλλόπουλος (άνθρωπος του Μελισσανίδη) έχασε πρόσφατα ένα deal δισεκατομμυρίων και γι' αυτό (συν τις παρακολουθήσεις) τα έχει βάλει προσωρινά με το ακατόσογο. Προσωρινά. Μέχρι το σκατόσογο να του κάνει κάποια παραχώρηση και να ησυχάσει. Μην περιμένετε γενικευμένο πόλεμο Μαρινάκη-σκατόσογου.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Μην είσαι σίγουρος για το τελευταίο. Είναι κοντά οι εκλογές και ίσως δεν προλάβει να του δώσει αυτά που γράφεις. Επίσης υπάρχει το θέμα του Noor 1, η αμήχανη εμπορική σχέση με την Ρωσία. Η ενδυνάμωση του Μελισσανίδη στον χώρο του ποδοσφαίρου. Αυτά δεν αλλάζουν εύκολα και δεν φαίνεται διατεθειμένος να τα παραβλέψει ο ευτραφής. Αλλά μπορεί και να το κάνει. Θα δείξει.

Κατά τα άλλα, αν μας διαβάζεις τακτικά θα γνωρίζεις ότι όταν γράφουμε για old school soccer εννοούμε αληθινό παλιό ποδόσφαιρο που τελειώνει κάπου στα 1992-93.

Στα της συγκεκριμένης φάσης του πέναλτι επαναλαμβάνουμε αυτό που έγραψε ο παραπάνω σχολιαστής. Έχουμε παίξει κι εμείς ποδόσφαιρο. Τέτοιο πέναλτι υπήρχε ποτέ περίπτωση να διεκδικήσουμε; Αν παίζαμε χάντμπολ ή μπάσκετ
ίσως. Στην μπάλα ασφαλώς όχι. Εφόσον δεν έχεις κατοχή της μπάλας και αφού το "χτύπημα" που δέχεσαι ήταν ήταν τσουφιο χωρίς να σε πετύχει, δεν παίρνεις πέναλτι σε συνθήκες αληθινού ποδοσφαίρου. Απλά είναι τα πράγματα. Όπως απλά κατανοητό είναι και ότι σήμερα το ποδόσφαιρο δεν είναι αληθινό.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΜΠΡΟΣΤΙΝΟΥ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗ ΝΙΚΟΥ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΥ ΣΗΜΕΡΑ. ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ ΑΛΛΗΛΟΣΠΑΡΑΓΜΟΣ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟ ΕΚΤΡΟΦΕΙΟ ΚΥΝΩΝ ΤΩΝ ΒΟΡΕΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Για όνομα του Ρε παιδιά. Για ποιο πέναλτι λέτε; Η μπάλα κοντεύει να βγει πλάγιο. Δεν υπάρχει αγκωνιά. Φράγμα πάει να του κάνει. Ανοίγει τα χέρια για να του κλείσει το διάδρομο και να μην του επιστρέψει να διεκδικήσει το κόρνερ με ένα γρήγορο τρέξιμο. Εγώ αν ήμουν ο Μίτσελ θα τον πετούσα έξω για πάντα τον αμυντικό του Ολυμπιακού. Είναι μπροστά, έχει πιο κοντά την μπάλα, η μπάλα πάει για άουτ και αντί να τρέξει να την καλύψει σταματάει για να κάνει φράγμα στον αντίπαλο. Λάθος παίκτη δημοτικού. Στο τέλος όμως δεν του βγαίνει το φράγμα, βρίσκει κούφια τον αντίπαλο ο οποίος παίρνει το δώρο και πέφτει θεατρικά σε μια απέλπιδα προσπάθεια να πάρει κάτι. Δεν το βλέπετε ότι κάνει βουτιά όταν πέφτει; Αλλού τον βρήκε κατά τύχη το χέρι του γαύρου και σε άλλο σημείο του σώματος δείχνει ότι χτύπησε. Αφήστε που η μπάλα απείχε είκοσι μέτρα από την επίμαχη φάση. Καλή παρατήρηση του mod. Έμμεσο με τους παλιούς κανονισμούς (ξέρει κανείς αν καταργήθηκε με τους καινούριους;) και πάλι με επιφύλαξη.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Και να 'ταν μόνο στην Ελλάδα. Ρε εδώ βγήκε ο Μασκ σήμερα και είπε στην ψύχρα ψηφίστε Ρεπουμπλικάνους. Σου λέει, όλοι οι επιχειρηματίες επηρεάζουν μυστικά τα αποτελέσματα των εκλογών, εμένα ποιος θα μου πει κάτι αν τα επηρεάσω φανερά; Βγάλτε τη σκούφια σας και βαράτε με!

Αλλά ρε Έλον, τρία χρόνια πίσω από το Βαγγέλα είσαι. Ιούλιο του 2019 η προεδράρα βγήκε και είπε ψηφίστε ΝΔ. Φάε τη σκόνη του Βάγγου, γατάκι Έλον!

(σκόνη του Βάγγου εννοώ τη σκόνη του αυτοκινήτου, μην σας πάει το μυαλό αλλού).

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

κοίτα να δεις που οι "σερβιτόροι" του εθνικιστικού χώρου θα εμφανιστούν στο τέλος και σαν υποστηρικτές του πουτινικού κρατισμού για να στηρίξουν το παρακράτος του Μητσοτάκη!
αυτό να δω και τίποτα αλλο

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Το γκαρσόνι από πάνω παριστάνει τον δήθεν αντι-σερβιτόρο για να κατηγορήσει ως... μητσοτακικό όποιον ισχυρίζεται το αυτονόητο: ότι μεταξύ του κράτους ως θεσμού και του οποιουδήποτε αρπακτικού μεγαλοκαπιτάλα, το μη χείρον βέλτιστον είναι το κράτος.

Υποστηρικτές του εθνικού κρατισμού εμείς είμαστε από πεποίθηση. Αλλά και ένας αντεθνικός κρατισμός σαν τον ελληνικό, είναι κατά τι λιγότερο επικίνδυνος από ό,τι μια κομπραδόρικη μπουρζουαζία με 15 ΜΜΕ και σημαία νήσων Μάρσαλ στα καράβια της, όπως ο Μαρινάκης.

Εσείς φιλελέδες που στη θεωρία καθυβρίζετε το κράτος, είστε στην πράξη υποστηρικτές του κρατισμού για να τρώτε και τα πόμολα από το κράτος.

Εμείς δεν θα γίνουμε τσιράκια του χοντρού, ούτε κανενός καπιταλιστή, επειδή αυτός έτυχε να τα σπάσει με το αφεντικό σας. Αλλά δεν μας κάνει αυτό μητσοτακικούς. Μητσοτακικοί είστε εσείς από το 1965, τότε που ο δράκουλας χρησιμοποιούσε το Κ4Α του Πλεύρη ως δύναμη κρούσης στους δρόμους ενάντια σε όσους διαδήλωναν κατά της Αποστασίας.

Δευτέρα, 07 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Όχι ρε ανώνυμε δεν είμαι δήθεν αντι-σερβιτόρος. Την αποστασία την πρόλαβε ο παππούς μου. Ο πατέρας μου ήταν παιδί. Πόσοι ρομαντικοί τα έχουν βάλει με το κράτος; Το Δραγούμη τον ξεχνάς; Το θέμα είναι να υποστηρίξουμε ένα εθνικό και γιατί όχι εθνικιστικό κράτος. Όχι να αβαντάρουμε το αστικό κράτος του φιλελευθερισμού. Το σωστό είναι αυτό που υποστηρίζει η λέσχη. Ουδέτεροι και άστε τους να βγάλουν τα μάτια τους. Σίγουρα παρεμβαίνουμε όταν εκχωρείται δημόσια περιουσία.

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Με ποιον λέτε να κάνει παρέα σύνδεσμος της κυβέρνησης Μητσοτάκη με την Ισραηλινή εταιρία που κατασκεύασε το λογισμικό παρακολούθησης ; Με τον γιο εκείνου που γράφει βιβλία κατά των Εβραίων και λανσάρεται σαν "Πατριάρχης" του εθνικισμού στην Ελλάδα. Κορόιδο Έλληνα εθνικιστή. Τι παραμύθα έχεις φάει αμάσητη τόσα χρόνια.

https://edolio5.blogspot.com/2022/11/1.html

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο Ρεμπούτζουλος είπε...

Έτσι ακριβώς. Μπαμπούσκα οικογενειών είναι η άκρα δεξιά. Και από πίσω Ισραηλινοί και δυτικοί. Περάστε κόσμε!

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Θες στα σοβαρά τώρα να μιλήσουμε για πέναλτι στην εκπνοή ενός ματς ζωής και θανάτου με την μπάλα στον ασβέστη και αφού σε είχαν παίξει ενάμιση ημίχρονο μονότερμα; Ο παραπάνω ανώνυμος το έθεσε σωστά, όπως είναι διαιτητικός ιαβερισμός να ψάχνεις με ψηφιακά μοιρογνωμόνια τα 2 cm οφσάιντ, έτσι είναι και να χαρίζεις ισοπαλία στο 97'. Με τη διαφορά ότι το δεύτερο βγάζει και μια εσάνς στημένου, άσχετα αν δεν ήταν (που μάλλον δεν ήταν).

Όμως εγώ ΔΕΝ μίλησα καθόλου για το αγωνιστικό κομμάτι, που στο κάτω κάτω με αφήνει πλέον αδιάφορο. Άλλο πράμα ήθελα να πω και εσύ πετάς την μπάλα στην εξέδρα (δλδ... εκεί που κατευθύνονταν όταν σφύριξε ο Δανός...)

Επίσης, αφού το γύρισες στα καθαρά αθλητικά, εγώ λέω άσε τον Ολυμπιακό κατά μέρος και φυλάξου απ' τον Κουροπαλάτη, μην γίνει η φιέστα στο προποτζίδικο στο τέλος και εσύ μείνεις με το πέναλτι στο χέρι.

C

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Σαν σήμερα, 8 Νοεμβρίου 1939, ο εργάτης εργοστασίου και λαϊκός μουσικός Georg Elser επιχείρησε να δολοφονήσει τον Αδόλφο Χίτλερ με βόμβα στην μπιραρία όπου πήγαινε ο Χίτλερ κάθε χρόνο στην επέτειο του πραξικοπήματος του 1923.

Ο Έλσερ άρχισε να εργάζεται σε εργοστάσιο όπλων το 1936, και αποφάσισε να προσπαθήσει να σκοτώσει τον Χίτλερ. Υπό αστυνομική ανάκριση εξήγησε ότι πήρε την απόφαση επειδή πίστευε ότι ο Χίτλερ ετοιμαζόταν να οδηγήσει τη Γερμανία σε έναν νέο πόλεμο, μεταξύ άλλων λόγων όπως το πώς οι μισθοί είχαν οδηγηθεί τόσο χαμηλά από το ναζιστικό καθεστώς.

Το 1938 ο Έλσερ άρχισε να κλέβει μικρές ποσότητες εκρηκτικών από το εργοστάσιο όπου εργαζόταν, και ήξερε ότι ο Χίτλερ ταξίδευε ως την μπιραρία Buergerbraukeller στο Μόναχο κάθε χρόνο για να γιορτάσει το πραξικόπημα. Μετακόμισε λοιπόν στο Μόναχο και προσπάθησε να βρει δουλειά στην μπιραρία. Σε αυτή την προσπάθεια ήταν ανεπιτυχής, οπότε έπιασε δουλειά σε λατομείο όπου μπορούσε να κλέψει περισσότερα εκρηκτικά, και άρχισε να πηγαίνει στην μπιραρία κάθε μέρα. Λίγο πριν κλείσει, κρύφτηκε σε ένα ντουλάπι, και αφού όλοι είχαν φύγει άρχισε να κουφιοποιεί έναν πυλώνα για να στεγάσει μια ωρολογιακή βόμβα.

Την έβαλε να εκραγεί στις 9:20 μ.μ. στις 8 Νοεμβρίου, όταν ο Χίτλερ είχε φτάσει προηγουμένως. Αλλά με την ευκαιρία αυτή, εν αγνοία του Elser, ο Χίτλερ ακύρωσε την παραμονή του και έφυγε μόλις 13 λεπτά νωρίτερα. Αντ' αυτού η βόμβα σκότωσε έξι ηλικιωμένους Ναζί καθώς και μια σερβιτόρα.

Παρά τα βασανιστήρια, ο Έλσερ αρνήθηκε να εμπλέξει οποιονδήποτε άλλον στην επίθεση, και στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου όπου δολοφονήθηκε λίγες μέρες πριν την απελευθέρωση.

Δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ την εργατική αντίσταση στον Χίτλερ. Το σημερινό φιλελεύθερο κράτος της Γερμανίας την αποσιωπεί για να θυμάται είτε τους Πρώσους Γιούνκερ της 20ής Ιουλίου 1944 είτε τους αστούς του Λευκού Ρόδου. Αλλά ήταν η εργατική τάξη αυτή που κυρίως φοβόταν ο Χίτλερ, κάτι που τεκμηριώνει ο επιτελάρχης της Βέρμαχτ, Άλφρεντ Γιοντλ "αυτός ο πόλεμος δεν θα γινόταν να τελειώσει χωρίς επανάσταση", αλλά το ήξεραν και οι Δυτικοί Σύμμαχοι, που βομβάρδισαν το 1945 τα βιομηχανικά κέντρα Δρέσδης, Αμβούργου κλπ. με σκοπό και να αποτρέψουν το ενδεχόμενο εξέγερσης του εργατόκοσμου στις τελευταίες μέρες του ναζισμού. Ήταν ακριβώς ο φόβος μιας αφύπνισης της εργατικής τάξης που, ενώ το καθεστώς χρησιμοποίησε την εικονολογία του Ρομαντισμού, απέφυγε επιμελώς να προβάλει στο λαό τα οικονομικά, πρωτο-σοσιαλιστικά διδάγματα των Ρομαντικών, ξέροντας ότι κάτι τέτοιο θα έκανε τους εργάτες να κάνουν αμέσως τον παραλληλισμό μεταξύ του καπιταλισμού που πολεμούσαν οι Ρομαντικοί και του καπιταλισμού του Γ' Ράιχ, που ήταν τέτοιος ακόμα κι αν μασκαρευόταν ως σοσιαλισμός. Και αυτό αναμφισβήτητα θα οδηγούσε σε μια αντικαπιταλιστική αφύπνιση του γερμανικού εργατόκοσμου.

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Ταυτόχρονα όμως υπήρχαν μερικά εκατομμύρια εργάτες που, καλώς ή κακώς, ψήφισαν και στήριξαν τον Χίτλερ μέχρι το τέλος. Με τις εικασίες για το αν θα γινόταν κάποτε επανάσταση δεν γράφεται ιστορία. Η ιστορία γράφτηκε με γεγονότα. Τα γεγονότα ήταν τα παρακάτω:

Ευτυχώς οι εργάτες της Γερμανίας μαζί με άλλες ασθενείς κοινωνικές ομάδες στήριξαν τον εθνικοσοσιαλισμό και όχι τον κομμουνισμό.

Δυστυχώς δεν κατάφεραν να παίξουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο που θα έγερνε την πλάστιγγα υπέρ του γνήσιου εθνικοσοσιαλισμού (ή του εθνικομπολσεβικισμου).

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Να μου επιτραπεί το δικό μου " αν" . Αν ο Βάλτερ Στεννες αντί να αρχίσει τον αυστριακό ζωγράφο στα χαστούκια τον είχε στείλει στον αγύριστο ίσως η ιστορία θα είχε πάρει διαφορετική τροπή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα είχε γίνει το " κρεβατωμα" του κινήματος με την αντίδραση και την αστική τάξη και ίσως ( ίσως λέω και το τονίζω) η ιστορία να είχε πάρει διαφορετική τροπή.
C.Φ.

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Δεν είναι υπέρ του δημοσίου ο Μητσοτάκης, είναι υπέρ του φαγοποτιού των καπιταλιστών. Άρρωστη κατάσταση. Αλλά ο Μαρινάκης είναι υπέρ του φαγοποτιού του εαυτού του μόνο και κανενός άλλου. Ακόμα πιο άρρωστη κατάσταση. Μητσοτάκης σημαίνει αργή ουκρανοποίηση της Ελλάδας, Μαρινάκης σημαίνει ταχεία ουκρανοποίηση. Το ευκταίο είναι να πάρουν πούλο και οι δύο. Αλλά δεν θα μας χάλαγε να φάει ένα γερό χαστούκι ο χοντρός και το μπερλουσκονικό όνειρό του. Δεν έχουμε αυταπάτες ότι τέτοιο χαστούκι μπορεί να δώσει ο ζαβός ο Κούλης. Αυτό λέμε. Ξεκολλάτε.

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Το θέμα είναι να μην έχουμε αυταπάτες ότι ο Μητσοτάκης θα πέσει -σε συνθήκες συγκεκαλυμμένης δικτατορίας, όπως αυτές που ζούμε- αν δεν ροκανίσουν κάποιοι εκ των έσω την εξουσία του. Ξεκόλλα και άσε τους να φαγωθούν μεταξύ τους.

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ερωτηση προς την συντακτική ομάδα της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. επειδή λόγω ηλικίας, γνώσης και εμπειριών έζησε την εποχή αλλά και προς κάθε άλλον συναγωνιστή που γνωρίζει. Συγγνώμη προκαταβολικά για την μη σχετικότητα με το θέμα του αρθρου

Ισχύει όντως η φήμη της παντοδύναμης στον δρόμο και στην μαχητικότητα Χ.Α του Πώποτα την δεκαετία του 1990 ή ότι μύθο έκτισαν τον έκτισαν γινόμενοι τσιράκια των ΜΑΤ; Παλιές ιστορίες για σκηνικά μέσα στου Στρέφη που αναρχικοί κάνανε επικές τρεχάλες κλπ ισχύουν; Ή απλά με το πέρασμα των χρόνων έχτισε ο Νικολάκης τον μύθο με προπαγάνδα και μισές αλήθειες;

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Δεν την έζησαν όλα τα μέλη της λέσχης εκείνη την εποχή. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία από τα μέλη μας την έζησαν.

Καταρχάς σίγουρα υπάρχει χτίσιμο "μύθου" από τον Νικόλα. Ήταν ανέκαθεν μια μικρή οργάνωση με λίγα μέλη που , λόγω ελλείψεως έμψυχου δυναμικού, δεν μπορούσε να επιβληθεί στους δρόμους. Αυτά περί κυριαρχίας της ΧΑ στον δρόμο στα '90's είναι καθαρό ψέμα. Μέχρι το 1997-98 πάντως, μολονότι μικρή ομάδα, είχε πολύ δυνατά άτομα και κατάφερνε να κάνει μεγάλη φασαρία, πράγμα που την βοήθησε να φτιάξει μια δυνατή φήμη στα στέκια της νεολαίας. Μετράτε σαν όνομα οργάνωσης για τη μαχητικότητα που έδειχνε. Σε κάποιες περιοχές, πχ Κυψέλη, είχε δυνατή παρουσία. Άλλο, όμως, αυτό και άλλο η κυριαρχία στους δρόμους. Είναι κωμικό να υποστηρίζουν κάτι τέτοιο.

Επίσης, αυτό δεν ήταν αποκλειστικό επίτευγμα του τότε υπαρχηγού της, που τον αποκαλείς με αυτό το υποτιμητικό χιουμοριστικό ψευδώνυμο. Υπήρχαν πολύ δυνατά παιδιά τόσο σε αυτή την οργάνωση όσο και εν γένει στον χώρο τότε. Ήταν λίγοι αλλά εντυπωσιακά μάχιμοι οι εθνικιστές εκείνα τα χρόνια. Καμία σχέση με τις μεταγενέστερες περιόδους.

Αυτή η δυναμική στο εν λόγω κόμμα/οργάνωση παράμεινε μέχρι το 2002 και την αποχώρηση άλλων πυρήνων. Έκτοτε άρχισε να υποχωρεί. Στον υπόλοιπο χώρο είχε υποχωρήσει ήδη από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '90.

Ότι υπήρχαν περιπτώσεις που τα ΜΑΤ υποδύονταν ότι χώριζαν τα μέλη της συγκεκριμένης οργάνωσης από αριστερούς και αναρχικούς διαδηλωτές (ή αντιδιαδηλωτές) ενώ στην πραγματικότητα έμπαιναν στην μέση όταν τα πράγματα στράβωναν και χαλάρωναν την αστυνόμευση όταν τα μέλη της οργάνωσης του Νίκου είχαν το πάνω χέρι, είναι σίγουρο και στο επιβεβαιώνουμε. Όποιος πει κάτι διαφορετικό θα σου πει ψέματα.
Σε σκηνικά έξω από το Πολυτεχνείο (μέσα δεκαετίας '90) , σε επετείους της 17ης Νοεμβρίου είχε συμβεί τουλάχιστον σε δύο διαδοχικές χρονιές (όταν το ξύλο έπεφτε στους γύρω δρόμους και οι αντιφασίστες στριμώχνονταν σε στενά δρομάκια των Εξαρχείων που δεν τους επέτρεψαν να περικύκλωσαν τα μέλη της ΧΑ και τα έβρισκαν σκούρα, τα ΜΑΤ υποτίθεται έχαναν τον έλεγχο, ενώ όταν η συμπλοκή μεταφερόταν στην κεντρική πύλη όπου η έξοδος των χιλιάδων καταληψιών θα κατάπινε τις ομάδες 40 περίπου ατόμων της ΧΑ τα ΜΑΤ εμφανίζονταν και χώριζαν εκείνους που συμπλέκονταν προς όφελος αντιλαμβάνεσαι τίνος). Και σε άλλες ακόμη περισσότερες περιπτώσεις. Ακόμη και έτσι πάντως στο τέλος οι μπάτσοι έκαναν εκατέρωθεν συλλήψεις. Έπιαναν και ορισμένους από αυτούς που αβανταριζαν. Αλλά την γλίτωναν με τον τότε νόμο περί "αγανακτισμένων πολιτών",που έδινε ασυλία σε όποιον έκανε συγκέντρωση για να διαλύσει συγκέντρωση αντιπάλου πολιτικού φορέα.

Όμως αυτή η πρακτική ήταν και παλιότερη. Δεν αφορούσε μόνο τη ΧΑ. Το ίδιο συνέβαινε και με το ΕΝΕΚ ή την ΕΠΕΝ την δεκαετία του '80.

Για να μην πλατιαζουμε, μέχρι και την δεκαετία του '90 (ιδίως στα '80's) σε επίπεδο παρέας (εκείνη την εποχή είχε μεγάλη δυναμική στα πλαίσια της πεζοδρομιακης κουλτούρας του rock κλπ) οι εθνικιστές ήταν ασυναγώνιστοι. Σε συμπλοκές σε συναυλίες, σε στέκια, στα γήπεδα και σε παρόμοιους χώρους οι αναρχικοί είχαν το μειονέκτημα και οι εθνικιστές τον πρώτο λόγο. Τότε είχαν πρόβλημα ακόμα και μέσα στα Εξάρχεια από τους skins της δεκαετίας του '80 οι αναρχικοί και οι αριστεροί. Σε πάρτι, σε μπαράκια και σε τέτοιες μαζώξεις είχαν χάσει ντου και μέσα στην έδρα τους. Όταν όμως η σύγκρουση μεταφερόταν σε πολιτικό επίπεδο, με συγκεντρώσεις, αιτήματα κλπ οι εθνικιστές συνήθως δεν είχαν καμία τύχη. Γιατί δεν είχαν την ωριμότητα να συγκροτήσουν σοβαρό πολιτικό λόγο και οργανωτικές δομές, πράγμα που τους έκανε απελπιστικά λιγότερους σε σχέση με τους αντιπάλους τους. Οι μερικές δεκάδες εθνικιστών διαδηλωτών απέναντι σε οργανωμένα μπλοκ χιλιάδων αναρχικών και κομμουνιστών απλά ήταν άνευ σημασίας αντίπαλοι.

Πολύ δυνατές εκείνα τα χρόνια και οι νεολαίες του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ. Παίζει οι Πασοκτζηδες να ήταν οι πιο επικίνδυνοι όλων όταν άρχιζε γέρο ξύλο. Οι Δεξιοί ανέβηκαν επί μπαμπά Μητσοτάκη όταν έφτιαξαν πυρήνες περιφρούρησης και συμπλοκών.

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ευχαριστώ για την αμεση απάντηση.

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο Α. Π. είπε...

Ξημερώνει 9 Νοέμβρη.

Για τη Γερμανία έχει καταστεί σημαδιακή αυτή η μέρα οπότε ας μου επιτραπεί μια off-topic εξιστόρηση.

Στις 9 Νοέμβρη έγιναν έξι γεγονότα στη γερμανική ιστορία, που το καθένα έχει σημαδέψει αυτό το λαό.

Το πρώτο χρονολογικά είναι το λιγότερο σημαντικό, και μέχρι πρότινος ήταν άγνωστο. Εγώ το έμαθα πριν κάτι μήνες: 9 Νοέμβρη 1763, με το άνοιγμα Οθωμανικής Πρεσβείας στο Βερολίνο επί Μεγάλου Φρειδερίκου, πάτησε πρώτη φορά Τούρκος το έδαφος της σημερινής Γερμανίας εν ειρήνη, και όχι ως εχθρός. Σήμερα έχει 7 εκατομμύρια Τούρκους αυτό το έδαφος.

9 Νοέμβρη 1848, η εκτέλεση του Γερμανού δημοκράτη Ρόμπερτ Μπλουμ σηματοδοτεί το επίσημο τέλος της Επανάστασης του 1848 στη Γερμανία. Η σημασία της αποτυχίας της, και της νίκης των βασιλιάδων, ήταν ότι η γερμανική ενότητα δεν θα ερχόταν με φιλελεύθερη δημοκρατία, σαν της Γαλλίας ή της Αγγλίας, αλλά με την "επανάσταση από τα πάνω" του Βίσμαρκ, που όμως είχε ένα κακό: διατήρησε τα προνόμια των μεγαλογαιοκτημόνων Πρώσων Γιούνκερ ανατολικά του ποταμού Έλβα (μονοπώλιο καλαμποκιού κλπ) και για κάποιους ιστορικούς αυτό έφταιξε εν μέρει για την αποτυχία της Γερμανίας να αντέξει σε κατάσταση πολεμικής οικονομίας στον Α' Παγκόσμιο (αλλά και ότι δεν είχε πρόσβαση στη θάλασσα και δεν είχε αποικίες).

9 Νοέμβρη 1918 έχουμε άλλη μια αστικοδημοκρατική επανάσταση. που όμως πέτυχε, αλλά που, για να κρατήσει την εξουσία της ενάντια στις εργατικές επαναστάσεις (ναύτες Κιέλου, Σπαρτακιστές, Βαυαρικά Σοβιέτ) έκανε συμμαχία με τους Πρώσους Γιούνκερ και με τους στρατηγούς, και αμέσως, αντί να είναι αστική επανάσταση τύπου γαλλικής του 1789 ενάντια στην αριστοκρατία, έγινε αντεπανάσταση τύπου γαλλικής του 1870 (τότε οι Γάλλοι αστοί μαζί με τον Βίσμαρκ χτύπησαν την Παρισινή Κομμούνα, τώρα, το 1918, οι Γερμανοί αστοί μαζί με τα παιδιά του Βίσμαρκ, τους στρατοφεουδάρχες Λούντεντορφ κλπ, χτύπησαν τις γερμανικές Κομμούνες). Αποτέλεσμα αυτού ήταν η Δημοκρατία της Βαϊμάρης, κατά Βέμπερ "δημοκρατία χωρίς δημοκράτες".

9 Νοέμβρη 1923 γίνεται το Πραξικόπημα της Μπιραρίας. Τα ίδια Φράικορπς που, υπό τον Λούντεντορφ, μια άλλη 9 Νοέμβρη πέντε χρόνια πριν, έσωζαν την αστική δημοκρατία από τους εργάτες, τώρα, υπό τον ίδιο Λούντεντορφ και τον Χίτλερ - και Ες, Ρεμ, Γκέρινγκ - στρέφουν τα όπλα κατά αυτής. Το κίνημα ηττάται αλλά ο Χίτλερ γίνεται γνωστός σε όλη τη Γερμανία.

Τραγούδι του NSDAP αφιερωμένο στους πεσόντες της 8-11-1923:

https://archive.org/details/InMnchenSindVieleGefallen

9 Νοέμβρη 1938, αφού 15 χρόνια μετά τη Μπιραρία ο Χίτλερ είναι Καγκελάριος, γίνεται η Νύχτα των Κρυστάλλων. Αφορμή έδωσε Πολωνοεβραίος φοιτητής που δολοφόνησε στις 7 Νοέμβρη τον Γερμανό πρέσβη στο Παρίσι.

Και τέλος, 9 Νοέμβρη 1989, πέφτει το τείχος του Βερολίνου. Ξεκινά η διαδικασία ληστρικής αποικιοποίησης της οικονομίας του ανατολικού κομματιού της Γερμανίας από το δυτικό κεφάλαιο, και η καταδίκη του λαού της Ανατολικής Γερμανίας σε μαζική ανεργία. Τις ιδιωτικοποιήσεις κατευθύνει κάποιος Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που προφανώς δεν είχε πρόβλημα να κάνει τα ίδια μετά 20 χρόνια στους Έλληνες, όταν δεν είχε καν πρόβλημα να τα κάνει στους συμπατριώτες του Γερμανούς.

Μια σύνοψη της διαδικασίας αποικιοποίησης της Ανατολικής Γερμανίας από το δυτικό κεφάλαιο μετά το '89 που εξηγεί και γιατί οι Ανατολικοί ψηφίζουν σήμερα AfD:

https://mondediplo.com/2019/11/06germany

Και σήμερα, τι; 2022, και το γερμανικό έδαφος έχει γίνει γήπεδο στο οποίο παίζουν μπάλα οι Αμερικάνοι ανατινάζοντας ρώσικους αγωγούς, χωρίς η Γερμανία να έχει την εθνική κυριαρχία να το αποτρέψει. Οπότε γυρνάμε στο πρώτο γεγονός, σε εκείνο το 1763 και τα χρόνια της "deutsche Misere", που Γαλλία και Αγγλία χρησιμοποιούσαν όποτε ήθελαν το γερμανικό έδαφος για τις μάχες τους. Και τότε εκεί υπήρχε μόνο ένας Τούρκος, ο Οθωμανός πρέσβης στο Βερολίνο. Σήμερα είναι 7 εκατομμύρια.

"Ότι τέλειωσε με κακό τρόπο, δε σημαίνει ότι είχε μόνο κακά στοιχεία. Για πολλούς από μας [τους Γερμανούς] η Ανατολική Γερμανία ήταν το καλύτερο από τα δύο μέρη".
[Hans Mayer, Der Turm von Babel, 1991)

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Ο Λούντεντορφ εμπνεόταν από ημισοσιαλιστικές ιδέες και υιοθέτησε έναν -όσο δεν έπαιρνε άλλο- ρομαντικό οργανικισμό. Μην τον συγκαταλέγεις στο στρατόπεδο των αστικοτσιφλικάδων. Τον κρίνεις άδικα.

Κατά τα άλλα ένας Γερμανός black metal μουσικός είχε βρεθεί πριν λίγα χρόνια στο στέκι της λέσχης, στην Πλάκα, με την αρραβωνιαστικιά του. Έλεγε ότι δεν είναι καθόλου σπάνιο το φαινόμενο εθνικιστές Γερμανοί να νοσταλγούν, εν έτει 2018, την DDR, αν και ο ίδιος δεν το έκανε. Επρόκειτο για εθνικιστές μεγαλύτερων ηλικιών. Είπε πολλά ακόμα. Για τα εκεί χάλια του εθνικιστικού κινήματος (ευτυχώς όχι τόσο μεγάλα σαν αυτά του ελληνικού), για οργανωτικές παθογένειες και άλλα που υπάρχουν και στην Γερμανία. Όχι, όμως, με την γκροτέσκα μορφή που έχουν πάρει στην χώρα μας.

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο Α. Π. είπε...

Όντως δικό μου λάθος. Ήταν λάθος και η αναφορά ότι ο Λούντεντορφ συμμετείχε στην καταστολή των επαναστάσεων του 1918. Είχε φύγει στη Σουηδία τότε και γύρισε μετά τις Βερσαλλίες. Όπως είναι λάθος ότι ήταν "φον". Δεν ήταν "φον". Πρώσος ήταν αλλά όχι αριστοκράτης. Τον Χίντενμπουργκ εννοούσα, που συνήψε συμφωνία το Νοέμβρη του 1918 με τον σοσιαλδημοκράτη Έμπερτ, και έγινε μετά ο Παπάγος της Βαϊμάρης.

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Υπέρ της επαναλειτουργίας του Nord Stream και κατά των αμερικάνικων βάσεων το τελευταίο δίμηνο διαδηλώνουν οι Ανατολικοί Γερμανοί. Σε πολλές πόλεις, αλλά μόνο στην πρώην ΛΔΓ. Μιλάμε για φαινόμενο που είναι ταυτόχρονα πολύ διαδεδομένο στην πρώην Ανατολική Γερμανία και ανύπαρκτο στη δυτική. Μάλλον μόνο από τους Ανατολικούς (και νέας ηλικίας, όχι μόνο γέρους) πρέπει να περιμένουμε να χτιστεί ο πυρήνας που θα δώσει μια δύναμη αλλαγής με πλατιά απήχηση στην κοινωνία. Από τους μακντοναλντοποιημένους Δυτικογερμανούς να μην περιμένουμε τίποτα.

Θυμίζω και ότι το πρώτο θύμα που δολοφόνησε η ενωμένη καπιταλιστική Γερμανία ήταν ο Mike Polley, σκινάς και οπαδός της Δυναμό Βερολίνου (της ομάδας του Μίλκε και του Χόνεκερ) που τον δολοφόνησε η αστυνομία τον Νοέμβριο του 1990, ένα μήνα μετά την επίσημη επανένωση.

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
ΑνώνυμοςΗ Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Skinhead ή casual ήταν; Νομίζουμε το δεύτερο.

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Σαν σήμερα επίσης, το 1799 ο Ναπολέων ανατρέπει το Διευθυντήριο και γίνεται Πρώτος Ύπατος. Πολύ σημαντικό γεγονός κι αυτό. Πρακτικά είναι το τέλος της Γαλλικής Επανάστασης. Μεταξύ των ρομαντικών αλλά ακόμα και των μεταρομαντικών η εκτίμηση για τον Ναπολέοντα υπήρξε αντικείμενο ζυμώσεων. Από ρομαντικούς, θυμάμαι την περίπτωση του Μπετόβεν που ήταν υπέρ του Ναπολέοντα στα νιάτα του γιατί τον θεωρούσε λαϊκό ήρωα αλλά όταν έγινε μονοκράτορας τον μίσησε. Άλλοι, όπως ο μη-ρομαντικός Γκαίτε, ακριβώς τότε αγάπησαν τον Ναπολέοντα, όταν αυτός έφερε την εσωτερική ηρεμία στη Γαλλία. Από μεταρομαντικούς, θυμάμαι τη διαφωνία Μπέρνε-Χάινε, όπου ο Μπέρνε, ο γνήσιος πληβείος, ο πραγματικός επίγονος του Γιακωβινισμού, μισούσε τον Ναπολέοντα σαν νεκροθάφτη της επανάστασης, και ο Χάινε, ο οπαδός της ιστορικής διαλεκτικής του Χέγκελ, αντέτεινε στον Μπέρνε ότι χωρίς τον Ναπολέοντα (και τις νίκες του ως μονοκράτορα) οι ιδέες και τα κεκτημένα της Γαλλικής Επανάστασης δεν θα έφταναν ποτέ σε πανευρωπαϊκή απήχηση.

Τρίτη, 08 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Εντάξει αλλά ολόκληρη η γερμανική σχολή του Ρομαντισμού έγινε εθνικιστική και λόγω του μίσους προς τον Ναπολέοντα. Εκείνοι που δηλώνουν σήμερα "ναζί" και ταυτόχρονα λάτρεις του Κορσικανου πρέπει να διευκρινίσουν τι ακριβώς τους αρέσει για να μην είναι τελείως αντιφατικοί.

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Έτυχε να είναι ο Ναπολέων αυτός που επιτέθηκε τότε στη Γερμανία, αν είχαν επιτεθεί οι Άγγλοι, τότε οι ρομαντικοί εθνικιστές θα ήταν αντιάγγλοι.

Που ήταν δηλαδή και αντιάγγλοι.

Βέβαια το μίσος για τους Γάλλους είναι πιο παλιό, είναι από την εποχή που οι διάφοροι μικροηγεμόνες της Γερμανίας μιμούνταν με εξοργιστικό τρόπο τη γαλλική πολυτέλεια ενώ ο λαός πεινούσε, και ταυτόχρονα εισήγαγαν και μια τέχνη-κακή αντιγραφή του γαλλικού κλασικισμού. Σε αυτό ο πρώτος που αντέδρασε, ο Λέσινγκ, καθόλου ρομαντικός, ζήτησε γερμανική εθνική τέχνη που θα διέφερε από τη γαλλική, μετά ο Χέρντερ, οι Στούρμερ και τελευταίοι οι ρομαντικοί. Από τους Λουδοβίκους η Γαλλία έβλεπε "κηδεμονευτικά" τη Γερμανία και δεν άρεσε αυτό στους Γερμανούς. Ο Ναπολέων ήταν απλά το τελευταίο καρφί στο πέταλο, δεν ήταν η αρχή.

Καλά οι νάζουλες αν αυνανίζονται με Ναπολέοντα είναι γιατί έκανε εισβολή στη Ρωσία.

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο Λώλος Δροσινός είπε...

Για να γυρισω στα του ποδοσφαιρου καιελληνων ολιγαρχών/ ιδιοκτητών ,παρατηρω κατι που με θλίβει.Βλεπω φιλαθλους / οπαδους να μην ασχολουνται πια με την μπαλα αλλα με τους ιδιοκτητες των παε παιρνοντας φανατθκα το μερος τους.Αυτο ειναι παρακμιακο φαινομενο και δειχνει την λουμπενοποιησης αν μου επιτρεπεται ο ορος,νεγαλιυ κομματιου της κοινωνιας.Να υπενθυμισω οτι στα 80s πχ οι παναθηναικοι που σαρωναν λογω βαρδινογιαννη δεν τον γουσταραν καθολου.Οχι μονο οι οργανωμενοι αλλα και λαικοι δεν τον θεωρουσαν ηγετη και ευεργετη αλλα κορλεονε.
Εχω την αισθηση οτι η κοινωνια απο το 2010 ως το 2015 αντεδρασε σχετικα συλλογικα οσο τις επετρεπαν οι γνωσεις της και ο βαθμος πολιτικοποιησης της( ηταν χαμηλος) .Ειδαμε σε αυτη την 5ετια πολυ απλο λαο στο δρομο,ειδαμε δομες αυτοοργανωσεις και αλληλεγγυης σε γειτονιες,ειδαμε τον κοσμο να καταβαθρωνει τα παλια μαντρια ψηφιζοντας πιο ελευθερα κλπ.Αντιθετα απο το καλοκαιρι του 2015 εχουμε ενα σπιραλ παραιτησης,συμβιβασμου και αναζητησης ατομικων λυσεων που μοιραια οδηγει στην λουμπενοποιηση τα χαμηλωτερα στρωματα.Όλα αλλαζουν απλα ειμαστε βαθυα στο λακκο και θελει τωρα πιο μεγάλη προσπάθεια.

Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Συμφωνούμε. Με μια παρένθεση. Η πρώτη κάμψη το κοινωνικού φρονήματος ήρθε με τα γεγονότα της υπόθεσης Φύσσα και Φουντούλη -Καπελωνη. Εκεί διαλύθηκε το μέτωπο των αγανακτισμένων σε όλο το εύρος της κοινωνίας. Ακολούθησε το ξεβρακωμα Μιχαλολιάκου) Χρυσής Αυγής. Μια μελλοντική επανάσταση έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με τον Αντώνη Σαμαρά. Αυτός επέβαλε την πρώτη συγκεκαλυμμένη νεοφιλελεύθερη δικτατορία. Απαγορεύσεις συγκεντρώσεων, καθημερινές προβοκάτσιες, οργανωμένη mediaκη προπαγάνδα. Δεύτερος υπεύθυνος ο ελεεινός Τσίπρας, που συμφώνησε με το κατεστημένο να γίνει ένας νέος ΓΑΠ, θέτοντας σε αδράνεια μεγάλα δίκτυα κοινωνικής δράσης της Αριστεράς. Έκτοτε ακολούθησε αυτό που γράφεις.

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο Λώλος Δροσινός είπε...

Να πω του στραβού το δικιο δεν το ειχα σκεφτει έτσι αλλα δεν έχετε ξαι άδικο.Τωρα που το σκεφτομαι το καθεστως μετατοπισε τον αξονα της αντιπαραθεσης( αντιμνημονιακος κοσμος εναντίων των ελιτ) σε εναν βολικοτερο που ηξερε να τον χειριζεται( φασισμος - αντιφασισμος ο καθενας βαζειι εισαγωγικα οπου νομιζει) .

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Καθαρά ποδοσφαιρικά και σαν ουδέτερος (ΠΑΟΚτσής) και μετά το διπλό του ΠΑΟ στο Αγρίνιο, μπορώ να πω ότι αυτός ο ΠΑΟ έχει τον κυνισμό της μεγάλης ομάδας. Μου θυμίζει τον τρόπο που παίρναμε εμείς τα παιχνίδια τη χρονιά του νταμπλ, και ακόμα τον ΠΑΟ τη χρονιά του δικού του νταμπλ με τον εβραίο Σουμ. Χωρίς Αϊτόρ-Παλάσιος 0-1 και άντε γεια. Το να μην χάνεις βαθμούς στην κακή σου μέρα είναι βασικό στοιχείο του πρωταθλητισμού.

Μπράβο στον μεγάλο προπονητή Γιοβάνοβιτς που τους έχει εμφυσήσει τον πρωταθλητισμό (οι αδελφοί ΑΠΟΕΛίστες ξέρουν ότι είναι γάτα σε αυτά ο Σέρβος), αλλά ακόμα δεν θα τους ονομάσω ακλόνητο φαβορί για το πρωτάθλημα, γιατί τους λείπει το βάθος πάγκου. Ακλόνητο φαβορί θα γίνουν μόνο αν τους ενισχύσει ο Αλαφούζος με μεταγραφές μέσα στο Μουντιάλ.

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Βάλε και τον εξωαγωνιστικο παράγοντα στην ανάλυση για να είναι πλήρης. Είναι κοινό μυστικό ότι εκτός από τις ομάδες παίζουν μπάλα κυβερνήσεις και παράγοντες. Φέτος, από το καλοκαίρι και την αρχή του πρωταθλήματος, ακούγεται συνεχώς, πριν ο Παναθηναϊκός πάρει την διαφορά στην βαθμολογία, ότι πρέπει να ανταμείψει η κυβέρνηση και τους άλλους ολιγαρχες που την βοηθούν. Φαίνεται και στο χορτάρι ότι έχει μια βάση αυτό. Πέναλτι στο τελευταίο δεκάλεπτο για να καθαρίσει ματς με κλειστές άμυνες είχε να δει το τριφύλλι από την εποχή του καπετάνιου. Αν είναι προσεκτικοί, θα το πάρουν φέτος. Μέχρι στιγμής το "ιερατείο" είναι μαζί τους. Ο κίνδυνος προέρχεται από τον Μελισσανίδη, όπως γράφει ο C. Αυτός είναι ικανοποιημένος για την βοήθεια που του παρείχαν να φτιάξει το γήπεδο. Περιμένει όμως σαν τον γύπα στη γωνία, να εκμεταλλευτεί το οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει στην συνεννόηση "ιερατείου" και Αλαφούζου. Όπως τσίμπησε το πρωτάθλημα που το είχατε στο χέρι σας εκείνη την τρελή σεζόν.

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Αν έγραφα ένα μήνα πριν θα έβαζα κυρίως τον εξωαγωνιστικό παράγοντα. Άλλωστε το κύπελλο ο ΠΑΟ το πήρε σφάζοντας τη δική μου ομάδα (πέναλτι Μιτρίτσα καθαρό δεν δίνεται), και δεν πολυπίστευα τότε τον ΠΑΟ για πρωτάθλημα. Όμως τα παιχνίδια με Άρη και το σημερινό με Παναιτωλικό τα παίρνει με κυνισμό μεγάλης ομάδας. Σε αντίξοες συνθήκες μάλιστα το σημερινό.

Σε αυτά βάζω και το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, που στη χειρότερή του μέρα ο ΠΑΟ έφτασε να είναι μέσα στο παιχνίδι ως το τέλος για να εκμεταλλευτεί την παροιμιώδη ηλιθιότητα της φετινής άμυνας του ΟΣΦΠ και να πάρει το βαθμό. Εγώ έβλεπα το ματσάκι με κάτι φίλους, λέμε όλοι ότι είναι πεθαμένος ο ΠΑΟ, αλλά μόνο εγώ περίμενα ότι κάποια αδιανόητη μαλακία θα κάνει πάλι η άμυνα του ΟΣΦΠ και θα το φάνε, όπως το φάγανε στη Ναντ και στη Σλόβαν και στη Μακάμπι και με τη Λεμεσό και στο Φράιμπουργκ.

Η ΑΕΚ αν και όποτε είναι πλήρης (που μάλλον δεν θα είναι ποτέ, γιατί λένε για 5 μήνες απουσία πάει ο Ελίασον) θα έχει την καλύτερη ομάδα. Αλλά το γεγονός ότι ο Μελισσανίδης επέτρεψε στο τσιράκι του τον Μπέο να κάτσει να χάσει 5-1 από τον ΠΑΟ μέσα στον Βόλο, μου δείχνει ότι δεν τον νοιάζει φέτος να το πάρει αλλά του χρόνου (στα 100 χρόνια της ΑΕΚ). Δεν υπάρχει περίπτωση ο Μελισσανίδης να πήγαινε έστω "στα κρυφά" για πρωτάθλημα και να μην γινόταν πόλεμος στο Βόλος-ΠΑΟ. Αντί για πόλεμο έγινε παρέλαση. Όταν το ψείρισε από εμάς το 2018 φαινόταν ότι το διεκδικεί με νύχια και με δόντια παρασκηνιακά από την αρχή.

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Σωστά. Αλλά επειδή είναι ακόμα στην αρχή το πρωτάθλημα, θα έχουμε και την διακοπή, είναι και ο παράγοντας των play off που δεν τον έχουμε ξαναδεί σε πρωτάθλημα που θα διεκδικηθεί μέχρι το τέλος, ας περιμένουμε.. Εξάλλου τα πολιτικά συμφέροντα είναι ρευστά αυτή την εποχή στην κορυφή της ελλαδικής ολιγαρχίας.

ΥΓ. Οι πληροφορίες πάντως θέλουν τους Έλληνες ΓΤΠ να τρίβουν τα χέρια τους με την εξέλιξη της σχέσης Μαρινάκη και Μητσοτάκη. Στα πηγαδάκια του χώρου ακούγεται ότι αν συνεχιστεί η κόντρα ο Μαρινάκης θα δώσει γραμμή υπέρ Ανδρουλάκη, προκειμένου να έχει δυνατό πάτημα σε ενδεχόμενη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ στο Δεξιό ακροατήριο του Πειραιά θα μείνουν και λίγα ρέστα για το κόμμα του Κασιδιάρη, εφόσον ο πρόεδρος είχε καλή σχέση με τους πρόθυμους του "χώρου" στο παρελθόν.

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Το πιο αστείο που αφορά και τον μπαμπά Μητσοτάκη και τον τωρινό Μητσοτάκη είναι ότι και οι δυο δηλώναν/ουν οπου σταθούν και βρεθούν ότι τους πολεμάνε οι ολιγαρχίες και τα οικονομικά συμφέροντα που προσπαθουν μα τους ρίξουν! Εχω δει παλιές συνεντεύξεις του παλιού Μητσοτάκη που εξηγεί με αυτό το τροπο την πτώση του το 92. Η ειρωνία στο ρετιρέ από την δρακουλοοικογενεια.

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
ΑνώνυμοςΗ Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Χαχαχα, πράγματι. Το '92 ήταν ο Κόκκαλης και ο Λαμπράκης το αντίπαλο δέος τους. Σήμερα είναι ο ευτραφής, που έχει τον Ολυμπιακό (που τότε τον είχε ο Κόκκαλης -το μπάσκετ στην αρχή και σταδιακά την μπάλα) και τις εφημερίδες της κεντροαριστεράς (που τότε είχε ο Λαμπράκης).

Αν το σκεφτεί ο Θανάσης ο Βέμπος αυτό παίζει να γράψει άρθρο για την διαλεκτική του μοιραίου και του ανεξήγητου (για την επιδερμική λογική) με την πολιτική.

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ειδικα ο μπαμπας των γκαρσονιων Μητσοτακης ο πρωτος, τονιζε συνεχεια ποσο ενοχλητικη δηθεν για τα συμφεροντα και "επαναστατικη" ηταν η τοτε ιδιωτικοποιηση του ΟΤΕ για την οποια παινευοταν ως σπουδαία μεταρρύθμιση. Φυσικά τα αποτελεσματα στις τσέπες των Ελλήνων τα γνωστά

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Τον βαρδινογιαννικό δρακουμέλ όντως τον έριξαν οι Κόκκαλης, Αλαφούζος (ο Αριστείδης) και Λαμπράκης με μπροστινό τον Σαμαρά. Πιο πολύ σφάζονται μεταξύ τους οι ολιγάρχες παρά είναι ενωμένοι. Ξεκαθάρισμα λογαριασμών ήταν το 93.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Καλά αυτό δεν σημαίνει ότι αντίστοιχα δεν είχε ο Δρακουμέλ ανάλογου πλούτου καπιταλιστές από πίσω του

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Δεν νομίζω να πιστεύει κανένας στο παραμύθι του μακεδονομάχου Σαμαρά και ότι όλα έγιναν για το όνομα των Σκοπίων.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Θα ηταν καλη ιδέα να γραφτεί άρθρο απο τα παιδια με το παρασκήνιο του 92 και τους λόγους πτώσης του Δρακουμέλ

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Δεύτερη ιδέα: να μας πουν τα μέλη της τότε ΧΑ αν είναι αλήθεια ότι ένα κόμμα εξουσίας χρηματοδότησε την πρώτη της συμμετοχή σε ευρωεκλογές αμέσως μετά την πτώση του Μητσοτάκη και την άνοδο του Έβερτ στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Πρώην υπαρχηγός το είχε πει και αυτό.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Όχι ανάλογου πλούτου αλλά πλουσιότερους. Ο Βαρδής στήριζε δραμουμέλ.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 

Αποτίμηση για την χθεσινή συγκέντρωση κατά της ακρίβειας


Πραγματοποιήθηκε χθες η συγκέντρωση των εργατικών σωματείων στο κέντρο των Αθηνών με αίτημα την συγκράτηση της ακρίβειας και την αλλαγή των πολιτικών επιλογών που πυροδοτούν το ενεργειακό κόστος. Η προσέλευση ήταν η συνηθισμένη. Δηλαδή γύρω στις 20.000, με τα 3/4 να αποτελούν διαδηλωτές των σωματείων του ΚΚΕ. Η ΓΣΕΕ συνεχίζει να αφήνει αδιάφορους τους πολίτες της πρωτεύουσας, εφόσον αδυνατεί να παράσχει την ελάχιστη υποστήριξη των αυτονόητων εργασιακών αιτημάτων, με αποτέλεσμα να συγκεντρώνει όγκο διαδηλωτών τον οποίο θα ξεπεράσει σε λίγο και η λέσχη μας. Οι υπόλοιπες οργανώσεις της Αριστεράς ακολουθούν καταπόδας την αποδυνάμωση.


Είναι διαπιστωμένο εδώ και χρόνια ότι ο εκφυλισμός των ηγεσιών της ΓΣΕΕ σε πόλο φιλελεύθερης μεταρρυθμιστικής(;) δύναμης, σε συνδυασμό με το παρωχημένο λεξιλόγιο μιας πεπαλαιωμένης μαρξίζουσας ορολογίας στην επικοινωνία, δεν αγγίζει πλέον μεγάλα ακροατήρια της ελληνικής κοινωνίας. Αλλά και η ίδια η πρακτική ανικανότητα να γίνουν κάποιες διακρίσεις, άνευ ιδεολογικών παρωπίδων, κάνει το πρόβλημα μεγαλύτερο. Για παράδειγμα, η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ πλήρως βιομηχανοποιημένη χώρα ούτε ακολουθούσε χρονικά τα στάδια εκσυγχρονιστικής «ανάπτυξης» των δυτικών κοινωνιών. Κατ’ αντιστοιχία δεν ανέπτυξε αντίστοιχο προελατριάτο. Ένας Έλληνας ιδιοκτήτης μιας μικρομεσαίας εταιρίας, όπως το συνεργείο αυτοκινήτων για παράδειγμα, μολονότι θεωρείται (και είναι) επιχειρηματίας, λόγω του περιεχομένου της δουλειάς του, βιώνει μια καθημερινή εργασιακή εμπειρία που τον κάνει να μοιάζει πολύ περισσότερο με τον παλιό δυτικό βιομηχανικό εργάτη απ’ ότι ένας εργαζόμενος (υπάλληλος ή εργάτης) σε άλλους τομείς της οικονομίας. Δεν θα πρέπει, στις συνθήκες της σημερινής μεταμοντέρνας μνημονιακής δυστοπίας, να αφορά ένα ευρύτερο φάσμα επαγγελμάτων και στρωμάτων της κοινωνίας το εθνικό αίτημα να τσακιστεί το καθεστώς Μητσοτάκη και των μνημονίων και όχι να αναμασιούνται τα γνωστά σλόγκαν περί «εργατιάς» (τα οποία μάλιστα εκφέρονται από στόματα μελών της ΑΔΕΔΥ, που είναι πολύ περισσότερα από εκείνα της ΓΣΕΕ); Δεν θα πρέπει οι οργανώσεις του κοινωνικού κινήματος να παρέχουν μια ελάχιστη ασφάλεια σε εργαζόμενους που θέλουν να απεργήσουν; Πως θα κατέβει στην συγκέντρωση ένας υπάλληλος που εργάζεται με συμβάσεις οι οποίες ανανεώνονται κάθε μήνα; Ποιος θα τον διαβεβαιώσει ότι θα υποστηριχθεί αν ο εργοδότης του τον απολύσει; Ποιος θα πείσει τον ιδιοκτήτη μικρομεσαίων ατομικών επιχειρήσεων, που πλήττεται και αυτός από την ακρίβεια, να χάσει μια μέρα εργασίας; Δεν θα πρέπει οι εργατικές -ή άλλες οργανώσεις- να απευθυνθουν στους ανέργους που είναι ακόμη περισσότεροι από τους εργαζόμενους σε κάποιες ηλικιακες ομάδες;


Η ακρίβεια αφορά όλα τα κοινωνικά στρώματα -εκτός από τους ολιγάρχες- και όχι μόνο τους εργάτες. Συνεπώς χρειάζεται άμεση ανασυγκρότηση του κοινωνικού κινήματος. Να στηριχθούν τα εργατικά σωματεία (οι αληθινοί εθνικιστές οφείλουν να το πράξουν αυτό) αλλά και να ενωθούν με προσπάθειες ευρύτερης κοινωνικής απήχησης. Μόνο η αναβίωση ενός πανεθνικού και ευρύτερου κινήματος, όπως εκείνου των Αγανακτισμένων ή όπως αυτών που δρουν και οργανώνονται στην Γαλλία, μπορεί να συγκεντρώσει ξανά τον απαιτούμενο κόσμο στους δρόμους προκειμένου να υπάρξει σοβαρός αντίλογος στην μνημονιακή εξουσία. Ασφαλώς, μιλάμε για απλό αντίλογο και όχι για κάτι που θα περιλαμβάνει ανατρεπτική προοπτική. Για να φτάσουμε εκεί θα χρειαστούν πολλά ακόμη βήματα και είναι άγνωστο αν θα γίνουν ποτέ.


Προς το παρόν παραμένουμε ως έθνος και ως κοινωνία άβουλοι. Παρατηρούμε, από το 2012 και μετά, τον βιασμό της πατρίδας και την οργανωμένη αντιστροφή των αξιών από μια νεοφιλελεύθερη μαφία ολιγαρχών του πλούτου, «πολιτικών τζακιών», καθαρμάτων της «δικαιοσύνης» και δημοσιογραφικών κατεστημένων. Προκειμένου να ορθώσουμε το τελευταίο τείχος αντίστασης απέναντι στην παρασιτική εξουσία της φιλελεύθερης καπιταλιστικής ηγεμονίας, χρειάζεται συντονισμός και ένωση δυνάμεων. Τις οποίες μόνο μια πρόταση με πατριωτικό λόγο και ευρύτερη κοινωνική δυναμική μπορεί να προσφέρει.

Σχόλια:

 Ο Αχιλλέας είπε...

Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά φίλε. Αλλά πιστεύω ότι κυρίως το θέμα είναι το lifestyle. Το εννοώ όταν λέω ότι ο Αρναούτογλου, ο Παπακαλιάτης, η Καινούργιου δεν είναι άτομα που απλά βγάζουν χρήματα από κανάλια που έπρεπε να έχουν κλείσει λόγω των χρημάτων που χρωστούν στην εφορία. Είναι και αυτό αλλά κυρίως, ηθελημένα ή άθελα τους, είναι πιόνια του συστήματος που τροφοδοτεί τα μνημόνια και τον καπιταλισμό. Τεράστιο κομμάτι αυτού του πολέμου είναι βέβαια και η πολιτική ορθότητα, η οποία δεν είναι τίποτα παραπάνω από το να βάζει κάποιος έναν μπάτσο στην είσοδο της σκέψης του έτσι ώστε αυτός να καθορίζει ποια σκέψη είναι καλή και ποια κακή. Σκέψου ότι μέχρι και εγώ εάν συναντούσα κάποια από τα άτομα του κοινοβουλίου, θα είχα άραγε το θάρρος της γνώμης μου ή θα ήμουν "πολιτικά ορθός" και θα έμενα σε ένα «Χαίρεται»; Και σε αυτή την μαζική πρόβατοποίηση έχει συμβάλει, μέχρι ένα σημείο, και ένας κακοχωνεμένος, τολστοϊκός, χριστιανισμός. Και αυτό το λέω όντας χριστιανός έτσι... Οπότε εγώ πιστεύω ότι το θέμα είναι περισσότερο πνευματικό πάρα υπαρκτό. Τι θα έχαναν όλοι οι άνεργοι στην Αθήνα εάν κατέβαιναν μαζικά; Το πιο πιθανό; Την εύνοια της μάνας τους η οποία τους λέει «Μην παραπονιέσαι, εγώ πέρασα χειρότερα.» Για αυτό σου λέω. Είμαστε πλέον πρόβατα. Για αυτό εάν παρατηρήσεις έχουν δημιουργηθεί αντίρροπες δυνάμεις και στην τέχνη. Όσο λιγότερο κάνει σεξ ο μέσος άνθρωπος τόσο περισσότερο δείχνεται στην οθόνη, όσο λιγότερο βίαιος είναι ο πολίτης τόσο περισσότερο δείχνεται στην οθόνη. Το θέμα επιτέλους είναι να ξεσηκωθεί ο κόσμος και να ξεχάσει τους καλούς τρόπους και την ορθότητα. Για να καταλήξω. Βασανιζόμαστε επειδή πιστεύουμε ότι μας αξίζει, επειδή δεν θέλουμε να νιώσουμε "κακοί" και επειδή κάνουμε τον σταυρό μας χωρίς όμως μετά με το ίδιο χέρι να πιάνουμε ένα ρόπαλο!

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Λεμούριε που είσαι να κλάψεις για στρασσεροδραγούμηδες; Χαχαχαχαχαχ

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Σωστά τα λέτε για την ξύλινη κομματικοσυνδικαλιστική γλώσσα. Εκτός της φαιδρότητας να μιλάνε οι yesεέδες/αδεδύδες για "εργατιά", κάτι που συναγωνίζεται στα ίσα το φανταστικό σενάριο να δίνει διαλέξεις η Πάμελα Άντερσον περί της αρετής της παρθενίας, κάπου και το ίδιο το απεργιακό μήνυμα (άσχετα ποιος το εκφέρει) καταντάει απωθητικό, όντας ενδεδυμένο με τη γνωστή παρωχημένη γιαχωβίστικη αργκό, την οποία κανένας εργαζόμενος (ακόμα κι εμείς που ψιλοασχολούμαστε με τα πολιτικά) δεν μπορεί πλέον να παρακολουθήσει.

Βέβαια για να πούμε του στραβού το δίκιο, υπήρξαν κάποιες φιλότιμες προσπάθειες, ήδη απ' τα μακρινά 80s, να ανανεωθεί το ταξικίστικο γλωσσάρι, με την εισαγωγή του "πρεκαριάτου" -της μάζας των επισφαλών εργαζόμενων στα δυτικά μητροπολιτικά κέντρα- αλλά και πάλι δεν ξέρω πόσο χρήσιμο εργαλείο παραμένει αυτή η ανάλυση στην σημερινή ψηφιακή/γενετική δυστοπία.

Επομένως, ελλείψει καλύτερης θεωρίας, γυρνάμε στην κλασική αριστοτέλεια διάκριση των κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων, δλδ "φτωχοί και εύποροι," ή αλλιώς αυτοί που λίγο πολύ βολεύονται απ' την παγκοσμιοποίηση (με όποιον τρόπο, είτε ως επιχειρηματίες, είτε ως "εργαζόμενοι" ΜΚΟ και ινστιτούτων, είτε επειδή ξέρω γω τυγχάνει να έχουν το "σωστό" χρώμα δέρματος και την "πρέπουσα" σεξουαλική συμπεριφορά και λόγω αυτού διεκδικούν να σιτίζονται μια ζωή απ' το πρυτανείο κτλ) και από την άλλη αυτοί που συνθλίβονται οικονομικά. Ή, για να καταστούμε ακόμα πιο ακριβείς, η διαίρεση είναι μεταξύ αυτών που υποστηρίζουν τον δυτικό φιλελεδισμό και αυτών που τον αντιπαλεύουν γνήσια, άσχετα με τη θέση του καθενός στην παραγωγική αλυσίδα...

Επίσης, είναι ολόσωστο ότι οι Ελίτ φαίνεται να ανησυχούν περισσότερο για κινήματα τύπου Γαλλίας, Αγανακτισμένων και Ν Σμύρνης, παρά για τις καθιερωμένες πορείες δασκάλων και δεκοτζήδων κάθε δεύτερη Τετάρτη στο Σύνταγμα υπό τις σημαίες θεσμικών συνδικαλιστικών οργανώσεων...

(συνεχίζεται...)

C

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

(συνέχεια...)

Στο εξωτερικό δελτίο, προχθές στις ΗΠΑ πέθαναν τα άκρα (ή τέλος πάντων αυτό που οι Αμερικάνσκι και οι Ευρωπαίοι μιμητές τους θεωρούν "άκρα"). Το αποτέλεσμα πρακτικά τελειώνει τον τραμπισμό, σβήνοντας τις όποιες ελπίδες περί comeback το 2024, και αναγκάζει όσους συστημικούς ρεπουμπλικάνους καβαλίκευσαν για μαρκετίστικους λόγους το λαικιστικό ρεύμα (Τεντ Κρουζ, Λίντσει Γκράχαμ κτλ) να τρέχουν πλέον με τα πόδια στην πλάτη στο ασφαλές μαντρί των RINOs, ενώ όσοι κατέβηκαν με ατζέντα όπλα-Θεός-prolife στις μωβ περιοχές τώρα μπουκώνουν λαντόζ σα να μην υπάρχει αύριο.

Επίσης, αποτεφρώθηκαν οριστικά τα λείψανα των εκστρατειών του Μπέρνι Σάντερς. Ο "αριστερός" εισοδισμός στους Dems και η προσπάθεια αλλαγής της φυσιογνωμίας του κόμματος προς το εργατίστικο/δημοκρατικο-σοσιαλιστικό (τι καθόμαστε και συζητάμε ρε...) δεν θεωρείται πλέον μια αφελής καθυστεριά, αλλά καθαρή απάτη και συνειδητή απόπειρα εκμετάλλευσης ατόμων με σοβαρές ψυχοπαθολογίες. Προχθές ο average Joe στήριξε τον πλέον δεξιό/ακροκεντρώο/γερακίσιο πρόεδρο από εποχής Κέννεντι. Άρα τέλος και από δω. Όσοι έβγαζαν μεροκάματο πουλώντας στα σόσιαλ "αμερικάνικο σοσιαλισμό", μάλλον θα πρέπει να αρχίσουν να κοιτάνε τις μικρές αγγελίες.

Λογικά η τάση θα έρθει και στην Ευρώπη, με τους συνδεδεμένους με τον αλά ΓιουΕς συντηρητισμό να ξεφουσκώνουν. Κοινώς θα αρχίσουμε να βλέπουμε λιγότερα γιλέκα στην πιάτσα.

Από μία άποψη γυρνάμε στα βαρετά 90s και το τέλος της Ιστορίας. Οι κυβερνητικές εναλλαγές θα ξαναγίνουν Ολυμπιακός-Παναθηναικός, ο κοσμάκης θα ξαναστρωθεί στον καναπέ και οι απειροελάχιστοι εναπομείναντες ιδεολόγοι θα πνίγουν τον πόνο τους με αυτιστικές συζητήσεις, οι μεν για τον Μαρξ και την ΕΣΣΔ, οι δε για το Σαλό και τις μαγιάρικες φρουρές, ενώ οι πιο μερακλήδες θα καίνε τα νιάτα τους διερωτώμενοι αν τελικά ο Μάο ήτο ρεβιζιόνα ή οι Στράσσερ προδότες...

Μπορεί να είναι και για καλό όλο αυτό. Κατ' αρχάς, είναι θετικό να έχουμε απέναντί μας τις φιλελέφτ Ελίτ όπως ακριβώς είναι, χωρίς λαικίστικο λούστρο και φρου φρου. Επίσης, φαντάζομαι ότι (οριστικά αυτή τη φορά) και ο πλέον αδαής θα κατανοήσει το ανέφικτο μιας εσωτερικής φιλολαικής/φιλεργατικής/φιλοεθνικής/whatever μεταρρύθμισης στη Δύση, μέσω κάλπης, "πολιτικού αγώνα" ή "κινητοποίησης των... μαζών".

Το μόνο ρεαλιστικό καθήκον κάθε Επαναστάτη σήμερα αποτελεί η διασπορά πανικού στις μητροπόλεις του φιλελεύθερου Λεβιάθαν, το παραγωγικό σαμποτάζ, η μπουρδελοποίηση της οικονομίας, το ξεχαρβάλωμα της κρατικής μηχανής, το αδυνάτισμα των κατοχικών στρατών και σωμάτων ασφαλείας, ώστε όταν με το καλό έρθει ο Βάρβαρος να βρει την Κερκόπορτα ανοιχτή. Όλα τα άλλα είναι για τα "γιλέκα" και τα ξαδέλφια τους τους Μπέρνηδες... Παρ' όλα αυτά, αν γίνει κάνα αυτοφυές ντου θα είμαστε όλοι παρόντες. Δεν το συζητάμε...

C

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Σύμφωνοι στα περισσότερα.

Μια ένσταση στην παράγραφο: "Το μόνο ρεαλιστικό καθήκον κάθε Επαναστάτη σήμερα αποτελεί η διασπορά πανικού στις μητροπόλεις του φιλελεύθερου Λεβιάθαν, το παραγωγικό σαμποτάζ, η μπουρδελοποίηση της οικονομίας, το ξεχαρβάλωμα της κρατικής μηχανής, το αδυνάτισμα των κατοχικών στρατών και σωμάτων ασφαλείας, ώστε όταν με το καλό έρθει ο Βάρβαρος να βρει την Κερκόπορτα ανοιχτή. Όλα τα άλλα είναι για τα "γιλέκα" και τα ξαδέλφια τους τους Μπέρνηδες... Παρ' όλα αυτά, αν γίνει κάνα αυτοφυές ντου θα είμαστε όλοι παρόντες. Δεν το συζητάμε..."

Α) Επειδή είναι μεγάλη κουβέντα το τι σημαίνει "σπέρνω πανικό στις μητροπόλεις " και μπορεί να παρεξηγηθεί

B) επειδή προτιμούμε την δημιουργική πολιτική δράση και την οικοδόμηση δικού μας πολιτικού χώρου από το ξεχαρβαλωμα εκείνων του αντιπάλου, να μην ξεχνάμε το πρώτιστο χρέος μας προς νεκρούς και αγέννητους: Δημιουργούμε πολιτικό χώρο, φωτίζουμε την ιστορία των ιδεών μας, κάνουμε τον πολιτικό μας λόγο να είναι βασισμένος στην παράδοση και ταυτόχρονα επίκαιρος. Αυτές είναι οι προτεραιότητες. Το "εμείς" και όχι ο αντίπαλος.

Από εκεί και πέρα ό,τι καλό προκύψει.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Όσο αρχηγοί του χώρου είναι παρακρατικοί ρουφιάνοι της ΕΥΠ, εστιάτορες, σουβλατζήδες της Πεύκης, σούπερ Ηλίες, Πώποτες, ΝΑΤΟικοί στρασσερικοί της πρεσβείας και καραφλοί δραγουμοφάγοι πιο πιθανό είναι όλη η νεολαία να γίνει τελικά αντιφασιστική παρά να δομήσουμε "σοβαρό πολιτικο χώρο"

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Στο χέρι μας είναι να τραβήξουμε μια γραμμή που να μας χωρίζει από όλα αυτά.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο Οπερατέρ είπε...

Στο ακόλουθο βίντεο μπορείτε να παρακολουθήσετε τις οδομαχίες σε ποιότητα 1080 HD: https://youtu.be/Z5dk6ENZuYw

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Ωραία δουλειά στις λήψεις και στο μοντάζ!

Κατά τα άλλα αν το αντιεξουσιαστικό μπλοκ απομονώσει τον χαβαλέ από την πολιτική πάλη θα είναι καλό. Συνθήματα του τύπου "δεν δουλεύουμε ποτέ" και λοιπές αεθνικες μεταμοντερνιες είναι αυτά που θέλει το σύστημα εξουσίας για να κάνει την προπαγάνδα του να ακούγεται ρεαλιστική.

Τι πάει να πει δεν δουλεύουμε ποτέ ρε μάγκες; Πως θα παραχθούν αγαθά; Πως θα σφυρηλατηθεί συνείδηση της τάξης των ανθρώπων του μόχθου; Αφήστε που και η πνευματική και πολιτιστική εργασία είναι και αυτή εργασία. Όπως και το χαμαλίκι ή και οι πρακτικές που δεν αμοίβονται.

Είμαστε με τον Ρασκιν, τον Μόρρις και τους ρομαντικούς. Όχι με τους μεταμοντέρνους.

Επίσης καλό θα είναι να σκεφτεί το μπλοκ των αντιεξουσιαστών ότι η κάθε συγκέντρωση που γίνεται στο κέντρο δεν είναι προανάκρουσμα επανάστασης. Μπορεί να υπάρξει και η διαμαρτυρία ως μέσο πολιτικής πάλης, πριν γίνει -και αν γίνει - ποτέ επανάσταση. Με το να κάνουν τα μέλη του επαναστατική γυμναστική, εκτοξεύοντας φλεγόμενα μπουκάλια, μπορεί να αποτρέπουν κοινωνικές ομάδες με πιο "ρεφορμιστικές" διαθέσεις ή και με προσωρινή στρατηγική διαμαρτυρίας (και όχι επαναστατικής γυμναστικής) να συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις. Και τις χρειάζεται το κοινωνικό κίνημα τις συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, όσο ποτέ άλλοτε, αυτή την εποχή, ρε μάγκες. Βάλτε μυαλό επιτέλους.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Γιατί απευθύνεστε μόνο σε άντρες; Γράφετε συνεχώς "ρε φίλε", "ρε μάγκες". Οι γυναίκες δεν μπορούμε να σας διαβάζουμε;

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
ΑνώνυμοςΗ Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Σας λατρεύουμε καλή μου. Απλά φαίνεται στο video ότι αυτοί που ρίχνουν τα μπουκάλια και πρωταγωνιστούν σε πρωτοβουλίες με λανθασμένο προσανατολισμό είναι άντρες.

Από την άλλη εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι τα φύλα έχουν βιολογική βάση και δεν είναι κοινωνικές κατασκευές, όπως υποστηρίζουν οι μεταμοντέρνοι.

Καλό θα είναι πάντως να χρησιμοποιήσετε ψευδώνυμα (είδες γινόμαστε και πατερναλιστικοι αλλά βοηθάει πολλές φορές) για να μπορούμε να απευθυνόμαστε στο κάθε παιδί ανάλογα με το φύλο του και να μην μπερδεύονται οι σχολιαστές στις συζητήσεις.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Εγώ δεν έχω πρόβλημα αν θα γίνει φασιστική ή αντιφασιστική. Ανατρεπτική με νοιάζει να γίνει. Να ξαναβρεί τον εξεγερσιακό ρομαντισμό που ιστορικά τον βρίσκει είτε σε περιόδους μεγάλης ελπίδας είτε μεγάλης απελπισίας.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

σε τι αποσκοπεί η άμεση προβολή του βίντεο των αναρχικών? λογικό να θέλετε την σύγκρουση με το κράτος αλλά νόμιζα ότι είχα να κάνω με ρομαντικούς εθνικιστές όχι με τα εξάρχεια. η επαναστατική γυμναστική ήταν αναμενόμενη αφού και ο ρουβίκωνας τσακώθηκε με τα ρετάλια του ιντυ και έπρεπε κάπως να δυναμώσουν επικοινωνιακά. τελικά κουνάτε το δάχτυλο σε άλλους αλλά έχετε χάσει το μέτρο

φιλικά

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Εφόσον παρέθεσε το link στο σχόλιο ο αναγνώστης σημαίνει ότι είχε κάποιο λόγο για να το κάνει. Είτε γιατί ήθελε την γνώμη μας πάνω σε αυτό που παρουσίασε. Είτε γιατί αισθάνθηκε ότι υπάρχουν λόγοι ώστε να ενδιαφέρει την λέσχη και τους αναγνώστες της. Είτε, τέλος, για να συμπληρώσει το ρεπορτάζ της συγκέντρωσης στην οποία τόσο αυτοί όσο και εμείς συμμετείχαμε.
Για ποιο λόγο να λογοκρίνουμε το σχόλιο; Διάλογο κάνουμε και παραθέσαμε την προσέγγισή μας αναφορικά με την συγκεκριμένη πολιτική συμπεριφορά, η οποία μάλιστα είναι και κριτική.

Τι σε προβληματίζει στο να κάνεις διάλογο με παιδιά που διαφωνείς ιδεολογικά αλλά μπορεί να εκφράζουν την ελευθεριακή τάση της δικής μας ρομαντικής κοσμοθεώρησης;

Και, κυρίως, εσύ ήσουν στην συγκέντρωση; Είσαι αυτόνομος εθνικιστής ή μέλος οργάνωσης/ κόμματος; Ποια η θέση σου (ή η θέση της οργάνωσής σου) για την ακρίβεια και τις δράσεις που πρέπει να οργανώσει το κοινωνικό κίνημα;

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Παλαιότερα τα μπάχαλα παίζονταν και στα δελτία των 8 ως θέαμα τώρα ούτε σε σάιτς δεν προβάλλονται. Βαρέθηκε ο κόσμος..

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Τα ... τσιράκια του ΝΑΤΟ και των καπιταλιστών μόνο για μπροσούρες του κάθε Λιαντίνη και Λινκολα είναι ικανά, τι τους ζητάς τώρα αντικαπιταλιστική πρόταση και εσύ

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Λογοκρίθηκε ο χαρακτηρισμός γιατί μπορεί και να μην έχουν καμία σχέση οι "σορελιανοι" που υποδεικνύεις. Υπάρχουν και νεοεθνικιστικά τσιράκια του διαδικτύου. Πρώην χρυσαυγίτες και νυν Ελλήνες ΓΤΠ. Αν προσθέσουμε και το εστιατόριο με τα γκαρσόνια, περιφερόμενους ημιπαράφρονες, δηλωμένους αμερικανικούς Στόκους και όλους τους υπόλοιπους, θα διαπιστώσεις ότι όλα τα έχει ο μπαξές.

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Οι σορελιανοί κράτησαν την ιδέα σε δύσκολους καιρούς. Θυμάστε πως ηταν η κατάσταση το 2008 και ποιοι ηταν η μονη εθνοεπαναστατικη φωνή στο διαδίκτυο; Όμως τα στερνα τιμουν τα πρωτα. Από το 2014 το βαρέλι δεν εχει πάτο.

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

2007 ήταν αλλά και εμείς τότε ξεκινήσαμε. Το 2006 έγιναν οι πρώτες ζυμώσεις και το 2007 ήμασταν ενεργοί (μέσα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όχι μόνο σε διαδικτυακή αρθρογραφία) και κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του περιοδικού μας.

Στα υπόλοιπα δεν θα διαφωνήσουμε. Προφανώς και πιστεύουμε ότι δεν έχουν σχέση με το παραπάνω προβοκατόρικο σχόλιο, για αυτό λογοκρίθηκε το επίμαχο σημείο της απάντησης του επόμενου ανώνυμου σχολιαστή.

Τώρα αυτή την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, αυτό που περιγράφεις με την φράση για τον πάτο του βαρελιού, πως το βλέπεις εσύ;
Τι στο καλό έχει συμβεί και γίνεται μέρα με την μέρα χειρότερη η κατάσταση του χώρου;
Είναι κάτι ανάμεσα σε εφιάλτη και κωμωδία η πραγματικότητα του χώρου. Το χάλι ξεπερνά κάθε φαντασία.
Εμείς πιστεύουμε ότι βασικός λόγος είναι ότι δεν υπάρχει αληθινά εθνικιστική κουλτούρα. Οι περισσότεροι που έρχονται προς τα εδώ είναι καθαρότατοι Δεξιοί, που για κάποιους λόγους δεν απορρόφησε η κεντρική πολιτική σκηνή. Όμως το βάθος τους, ο πυρήνας της σκέψης και της συμπεριφοράς τους, φέρει όλες τις μυσαρες παθογένειες της Δεξιάς καπιταλιστικής νοοτροπίας.

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Το 2008 ήσουν ενάντια στο ΝΑΤΟ και από το 2014 και μετά είσαι υπέρ του ΝΑΤΟ εννοείς, παρέα με Πάιατ και Ποροσένκο?

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, 2022

 
ΑνώνυμοςΗ Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Δεν είναι αυτός στον οποίο απευθύνεσαι ο σχολιαστής. Φαίνεται από το στυλ που γράφει.

Επίσης δεν εννοεί μόνο αυτό. Είναι πολλά τα σημεία που θα μπορούσε να ασκηθεί ισοπεδωτική κριτική και έχουν να κάνουν με την Ελλάδα μας και όχι με την Ρωσία. Εμείς θα λέγαμε ότι η τομή δεν ήταν το '14 αλλά το '12, με την έλευση της κυβέρνησης Σαμαρά. Πολύ πιο σημαντικό σημείο καμπής για την πατρίδα από τα των σχέσεων με τον ρωσικό παράγοντα (μιας και το ανέφερες, για όσους θυμούνται, η αλλαγή προς την Ρωσία έγινε μέσα σε μια ανάρτηση. Από εκεί που καλούσαν να αποφύγουν οι αναγνώστες τον παράλογο αντιρωσισμο στην αμέσως επόμενη ανάρτηση άρχισαν τα ουκρανικά όργανα).

Το θέμα πάντως δεν είναι τι συμβαίνει σε μια περίπτωση. Το θέμα είναι το γενικευμένο χάλι του χώρου. Η ανικανότητα να κρατηθούν τα θεμέλια της ιδεολογίας απείραχτα από το μένος της μεταμοντέρνας φιλελεύθερης επέλασης. Η ανικανότητα να γίνουν τουλάχιστον οι βασικές διακρίσεις. Το άνευ προσχηματων πρακτοριλικια. Η απροκάλυπτη υποταγή στην πλέον προδοτική Δεξιά.

Αυτά είναι τα σημαντικά θέματα του εθνικιστικού χώρου. Όχι οι επιλογές της κάθε μεμονωμένης περίπτωσης.

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Η απάντηση είναι λίγο πολύ απλή (αν εξαιρέσεις περιπτώσεις ατόμων ψυχιατρικού ενδιαφέροντος, εγκάθετων της φιλελεύθερης δεξιάς κτλ). Δεν υπάρχει "ιδεολογία" έτσι όπως την εννοείται εσείς στο μυαλό ούτε του μέσου ατόμου του χώρου (αυτό δεν είναι μεμπτό, κυρίως άμα μιλάμε για παιδιά και νέους που τώρα ξεκινάνε να ψάχνονται) αλλά ούτε και του μέσου "παράγοντα" του χώρου. Υπάρχει στην καλύτερη ένας θόλος "εθνικοσοσιαλισμός", που παγώνει φετιχιστικά ένα στιγμιότυπο της ιστορίας, και στην χειρότερη ένα αντιφατικό μείγμα από τσιτάτα που είναι της μόδας στα ιστολόγια του εξωτερικού (λίγος Νίτσε, λίγος τυφλός αντιχριστιανισμός, λίγος κοινωνικός δαρβινισμός, λίγος μισανθρωπισμός και τελευταία μπόλικες δόσεις αντιφασισμού). Λέει πολλά το ότι η κυρίαρχη αντίληψη για τον εθνικοσοσιαλισμό στον χώρο είναι είτε ότι αρχίζει και τελειώνει με τον Χίτλερ, είτε ότι είναι η από ουρανού επιστροφή της αρχαίας Σπάρτης

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Επίσης μια "συμβουλή" προς ανώνυμους σχολιαστές. Παιδιά μην ρίχνετε νερό στον μύλο των τρόλς. Υπάρχουν άτομα χωρίς ζωή στον χώρο που η μόνη τους χαρά είναι να γίνεται χαμός και να δημιουργούνται έριδες. Δεν υπάρχει λόγος να "μαντεύουμε" ταυτότητες σχολιαστών και να ανοίγουμε συγκρούσεις από εκεί που δεν υπάρχουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε όντως διαφωνίες προφανώς

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Κοιτάξτε παίδες το 2008 και πριν όποιος ήταν αντισυστημικός αναγκαστικά θα πήγαινε στην αριστερά ή την αναρχία. Δεν υπήρχε άλλο μονοπάτι. Μέχρι και ο συριζα διεκδικούσε σοσιαλισμό και οι αναρχικοί έδιναν την εντύπωση ότι ήταν ένα βήμα πριν την "επανάσταση". Επίσης οι αριστεροί χώροι δεν είχαν αλωθεί από τον φεμινισμό και τους γκέι και το μεταναστευτικό δεν ήταν βασικό πρόβλημα. Όποιος τότε προσέγγιζε κάτι άλλο (οι παρόντες εξαιρούνται) απλά δεν ένιωθε. Πως κατέληξε η αριστερά είναι γνωστό αλλά τότε δεν είχαμε ιδέα. Από το 2015 συμβαίνει το αντίθετο, όποιος προσεγγίζει οτιδήποτε άλλο από τον εθνικισμό είναι ύποπτος.

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Τὸ ΚΚΕ λειτουργεῖ ὡς τὸ μέσο κατευνασμοῦ τῆς ἐξ ἀριστερῶν ἐπαναστατικότητας μετὰ τὸ 1974, ενῶ μετὰ τὸ 1991 εἶναι κυριολεκτικὰ ἕνα ζωντανὸ ἀπολίθωμα. ῾Η ᾿Αριστερὰ γενικότερα ἔχει ἐνσωματωθεῖ στὸ σύστημα καὶ δὲν προσφέρει καμμία ἐναλλακτική, εἰδικὰ μετὰ τὸ 2015.῾Ο ἀναρχικὸς χῶρος ἔχει διαβρωθεῖ ἐπίσης τὴν τελευταία 10ετία. Τὸ μεγαλύτερο τμῆμα του λειτουργεῖ ὡς οὐρὰ τῆς μεταμοντέρνας ᾿Αριστερᾶς καὶ τοῦ καθεστῶτος κατ' ἐπέκταση.῾Η ῥίψη μερικῶν μολότοφ στὰ ΜΑΤ δὲν πρόκειται νὰ ἀνατρέψει τὰ παγκόσμια ἐξουσιαστικὰ ἱερατεία. ῾Η Δεξιὰ ὑποτάχθηκε ὁλοκληρωτικὰ ἐδῶ καὶ πάρα πολὺ καιρὸ στόν φιλελεύθερο καπιταλισμό. ῾Ο ἐθνικιστικὸς χῶρος παραμένει οὐρὰ τῆς (νεο)φιλελεύθερης Δεξιᾶς καὶ τῶν ἀντικομμουνιστικῶν συνιστωσῶν της. Ποιά εἶναι ἡ λύση; Τὴν ἀναφέρει τὸ ἄρθρο στὸ τέλος του: "Προκειμένου νὰ ὀρθώσουμε τὸ τελευταῖο τεῖχος ἀντίστασης ἀπέναντι στὴν παρασιτικὴ ἐξουσία τῆς φιλελεύθερης καπιταλιστικῆς ἠγεμονίας, χρειάζεται συντονισμὸς καὶ ἕνωση δυνάμεων. Τὶς ὁποῖες μόνο μιὰ πρόταση μὲ πατριωτικὸ λόγο καὶ εὐρύτερη κοινωνικὴ δυναμικὴ μπορεῖ νὰ προσφέρει".

Aurë entuluva!

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

δηλαδή αν δεν υπήρχε το Κκε το 74 θα είχαμε εξ αριστερών ριζοσπαστικοποίηση; Από ποιους; Απο τους τρότσκες και τα μλ; Το Κκε ήταν ένα κανονικό κομμουνιστικό κόμμα πριν το 1989 όπως και τα άλλα στην νότια Ευρώπη. Με τα θετικά και τα αρνητικά τους δεν έχει νόημα η συνωμοσιολογία θαρρείς και αν δεν υπήρχε το συγκεκριμένο κόμμα (όπως δεν υπήρχε στην Αμερική και την Αγγλία) θα γινόταν "επανάσταση". Μετά τις καταρρεύσεις είναι μουσείο συμφωνούμε.

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Άραγε ανατράπηκε ποτέ καμιά δυτικού τύπου αστική δημοκρατία από μαζική λαϊκή επανάσταση ή ένοπλο αντάρτικο, κομμουνιστικό ή εθνικιστικό; Όλες οι νικηφόρες επαναστάσεις της σύγχρονης ιστορίας (από Κίνα μέχρι Ρωσία μέχρι Κούβα μέχρι Βιετνάμ και Νικαράγουα) ήταν νικηφόρες επειδή στρέφονταν ενάντια σε χούντες ή ημι-χούντες. Επανάσταση με κάποιο μαζικό χαρακτήρα μόνο δυο φορές έγινε σε αστική δημοκρατία του δυτικού πυρήνα, το 1919-23 στη Γερμανία και το 1968 στη Γαλλία, και τις δυο απέτυχε.

Δεν είναι μαλάκες οι αστοί που εδώ και δύο αιώνες έχουν επιλέξει τον φιλελεύθερο κοινοβουλευτισμό ως το προτιμώμενο σύστημα. Είναι το πιο ανθεκτικό γιατί κρατάει τους από κάτω οριακά χορτάτους και οριακά ευχαριστημένους, επιτρέπει την ταξική ισορροπία αναπαράγοντας τη μεσαία τάξη κλπ. Ο Burke κάποτε έλεγε ότι το λάθος των βασιλιάδων στη Γαλλία είναι ότι δεν έκαναν παραχωρήσεις στους αστούς, με αποτέλεσμα να έρθουν οι γκιλοτίνες. Οι σημερινοί βασιλιάδες (το τραπεζικό κεφάλαιο) δεν κάνουν το ίδιο λάθος. Τους μικροαστούς κοιτάνε πάντα να τους έχουν χορτάτους ή, σε περιόδους κρίσης, οριακά χορτάτους, έτσι ώστε άμα ξεσηκωθούν οι πεινασμένοι (εργάτες και άνεργοι) να βρούνε μπροστά τους τοίχο.

Άμα δεν σπάσει η συμμαχία μεγαλοκαπιταλιστών-μικροαστικής τάξης στη Δύση, μην περιμένετε καμιά επανάσταση. Ακόμα στις κύριες δυτικές χώρες η συμμαχία αυτή είναι ανθεκτική. Και δεν είναι φταίξιμο κανενός μεμονωμένου κόμματος αυτό. Κανένα ΚΚΕ ή Φλωράκης δεν φταίνε που δεν έγινε το 1974-89 "επανάσταση" στην Ελλάδα. Δεν θα γινόταν έτσι κι αλλιώς. Και κανένα ΚΚΕ ή άλλο κόμμα δεν θα ευθύνεται για την έλευση των αντικειμενικών συνθηκών που θα κάνουν εφικτή την επανάσταση, όταν αυτές έρθουν. Αυτές θα έρθουν από παράγοντες που τώρα ούτε καν τους φανταζόμαστε, και μπορεί να γεννιούνται στην άλλη άκρη του κόσμου. Όπως δεν φανταζόταν κανείς το 1890 τι κοσμοϊστορικές αλλαγές θα συνέβαιναν τα επόμενα χρόνια για να γίνουν πιθανά τα γεγονότα που πριν ήταν απίθανα, δηλαδή αυτά του 1917 ή του 1933 ή του 1945.

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου, 2022

 
ΑνώνυμοςΗ Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Καταρχάς δεν είπε ακριβώς αυτό ο Μπερκ. Δεύτερον σήμερα δεν μπορούμε να είμαστε τόσο κάθετοι στο ότι είναι χορτασμένοι οι μικροαστοί. Το εισόδημα μειώνεται συνέχεια και οι τιμές ανεβαίνουν. Επίσης στον ευρωπαϊκό χώρο έχει μειωθεί η εργατική τάξη λόγω της μεταφοράς των εργοστασίων σε χώρες της Ασίας. Τέλος αν περιμένουμε να διαμορφωθούν κάπου κάπως οι συνθήκες, δίνουμε την εντύπωση ότι είμαστε άβουλα πιόνια μιας υποτιθέμενης απρόσωπης ιστορικής δύναμης που βρίσκεται πέρα από τα κοινωνικά και τα ανθρώπινα.

Συμπερασματικά, σήμερα τόσο οι μικροαστοί όσο και οι εργάτες είναι χορτασμένοι όχι με υλικά αγαθά. Αλλά με αστικό Life style και φιλελεύθερη κουλτούρα/ νοοτροπία. Αυτός είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε κοινωνικές τάξεις , ακόμη και σε έθνη εφόσον μιλάμε για παγκοσμιοποίηση. Τα δεσμά του παγκόσμιου φιλελεύθερου κτήνους είναι πλέον πολύ περισσότερο ιδεολογικά, συμπεριφορικά, προϊόντα κουλτούρας και όχι επιβολή απτών διαφορετικών ταξικών συμφερόντων. Αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά στην όποια μας ανάλυση. Επειδή είναι γνώρισμα της μεταμοντέρνας Νεωτερικότητας μάλλον χρειάζεται και πρωτότυπες απαντήσεις. Τα παραδείγματα του παρελθόντος ίσως να μην είναι τόσο καθοδηγητικά σε αυτή την περίπτωση.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Το θέμα είναι ότι τον φιλελεύθερο κοινοβουλευτισμό ιστορικά τον ανέτρεψαν είτε πραξικοπήματα (εδώ στην Ελλάδα κάμποσες φορές), είτε συμφωνίες κορυφής μεταξύ κεφαλαίου και της ηγεσίας ενός κινήματος (Μουσολίνι, Χίτλερ). Με μαζική λαϊκή επαναστατική διαδικασία ακόμα δεν έχουμε δει την ανατροπή μιας αστικής δημοκρατίας. Δυο αιώνες πέρασαν, άρα κάτι κάνουν σωστά οι πούστηδες οι αστοί.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ανώνυμε, έτσι μεταξύ τυρού και αχλαδίου, η ανάλυσή σου μπάζει από παντού. Θα αφήσω κατά μέρος τον χαρακτηρισμό του παρισινού Μάη (της πρώτης ακτιβιστικής προσπάθειας άμεσης εγκαθίδρυσης μεταμοντέρνου παραδείγματος επί ηπειρωτικού εδάφους) ως "επανάσταση" και τη διατύπωση ότι οι Σπαρτακιστές του 19 είχαν "μαζικό χαρακτήρα", και πάμε στην ουσία:

----"Τους μικροαστούς κοιτάνε πάντα να τους έχουν χορτάτους ή, σε περιόδους κρίσης, οριακά χορτάτους, έτσι ώστε άμα ξεσηκωθούν οι πεινασμένοι (εργάτες και άνεργοι) να βρούνε μπροστά τους τοίχο."----

Εντελώς εμπειρικά δεν προκύπτει ότι η εμφάνιση μεσαίων τάξεων στην μεταπολεμική δύση ήταν συνειδητή απόπειρα μιας κάποιας αστικής τάξης να αποσοβήσει "επαναστάσεις". Το ξυράφι του Όκαμ επιτάσσει να δούμε την ταξική διαστρωμάτωση της καταναλωτικής περιόδου (χοντρικά από τα 50s ως την ύφεση του 08) ως το προιόν της μεταστροφής στην οικονομία των υπηρεσιών, που επέβαλε κυρίως η ραγδαία τεχνολογική πρόοδος.

Επομένως, οι μετα-φορντικές/αποβιομηχανοποιημένες κοινωνίες είχαν ανάγκη από 1) (σχετικά) μορφωμένο πληθυσμό (άρα κονδύλια σε παιδεία...) για να υποστηρίξει ως εργαζόμενος τις υπηρεσίες, 2) να μην πεθαίνουν οι άνθρωποι στα 40 τους από γρίπη κάτι που θα καθιστούσε ανέφικτη την δημιουργία των σύγχρονων μητροπόλεων (άρα δίκτυα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, άσχετα πως εργαλειοποιήθηκαν πρόσφατα), 3) να ανοίγει ο κόσμος και κάνα βιβλίο, να έχει πρόσβαση σε ίντερνετ και ΜΜΕ, να διευρύνει (έστω εντός μεταμοντέρνων πλαισίων) τους ορίζοντές του και να μην στηρίζεται αποκλειστικά στην ολοένα και πιο απαξιωμένη μυιική δύναμη για να βγάλει το ψωμί του. Και προφανώς 4) ήταν απαραίτητο ο μέσος δυτικός να αποκτήσει και ρόλο καταναλωτή στα νέο παραγωγικό σύστημα, άρα κομπόδεμα και ελεύθερο χρόνο για να το καταναλώσει...

Επίσης, η υλική ευμάρεια δεν είναι αντιστρόφος ανάλογη της ανάπτυξης "επαναστατικής" συνείδησης. Αλλιώς σε κάτι ΝΑ Ασίες και υποσαχάριες Αφρικές θα έπρεπε να σείεται ο κόσμος από εξεγέρσεις. Ούτε ο μέσος Ελβετός καθαρίζει 4000/μήνα επειδή έκανε "ταξικούς αγώνες" το... ελβετικό προλεταριάτο.

C

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Αν θες πάμε και στα πιο αμφιλεγόμενα σημεία:

----"Όλες οι νικηφόρες επαναστάσεις της σύγχρονης ιστορίας (από Κίνα μέχρι Ρωσία μέχρι Κούβα μέχρι Βιετνάμ και Νικαράγουα) ήταν νικηφόρες επειδή στρέφονταν ενάντια σε χούντες ή ημι-χούντες."----

Εντάξει, εδώ μάλλον αποκλείεται να πειστείς, αλλά έτσι για τα πρακτικά, μάλλον θα πρέπει να δούμε τα τριτοκοσμικά αντιιμπεριαλιστικά κινήματα ως γεωπολιτικά συμβάντα στα συγκεκριμένα ιστορικά πλαίσια του ψυχροπολεμικού διπολισμού. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τις... κατά Μαρξ προφητευόμενες προλεταριακές επαναστάσεις, αλλά με εσωτερικές συγκρούσεις για την κηδεμονία των μικρών χωρών. Συγκεκριμένα η ΕΣΣΔ των 60s/70s, που έστελνε ανθρώπους και σκυλιά στο διάστημα, αποτελούσε θελκτικό κηδεμόνα για πολλούς μικρούς. Πάνω κάτω για τους ίδιους λόγους και οι ΗΠΑ. Με το που τελείωσε το πάρτυ το 89 ήταν αυτονόητο ότι θα τελείωναν τέτοιου τύπου κινήματα και πραξικοπήματα, τουλάχιστον από τη ρωσική πλευρά. Το 1917 και την Κίνα δεν τα ανοίγω καθόλου γιατί θα ξεφύγουμε.

----"Άραγε ανατράπηκε ποτέ καμιά δυτικού τύπου αστική δημοκρατία από μαζική λαϊκή επανάσταση ή ένοπλο αντάρτικο, κομμουνιστικό ή εθνικιστικό;"----

Εδραιωμένες δυτικές δημοκρατίες, ναι, ανατράπηκαν επί μεσοπολέμου. Όπως και να ορίσεις το "δυτικό" ή το "αστικοδημοκρατικό", στη Βαιμάρη του 33, στη Ρώμη του 22 και σταδιακά στα υπόλοιπα ευρωπαικά πέριξ είχαμε τέτοιου είδους αλλαγές. Αλλά σίγουρα δεν οφείλονταν σε "μαζικές λαικές επαναστάσεις", γιατί πολύ απλά δεν υπήρξε ποτέ και πουθενά κάτι τέτοιο. Οι εικόνες από τα έγκατα του αριστερού φαντασικού, με ένοπλα πλήθη εκατομμυρίων να κάνουν μπούκες σε ανάκτορα και τέτοια, ήταν για τις ταινίες του Άινζενσταιν. IRL πάντα κάποιες ευάριθμες συνωμοτικές ομάδες έκαναν τη δουλειά, εκμεταλλευόμενες κενά και συγκυρίες, με τις μάζες στην καλύτερη είτε να δίνουν ανοχή είτε να "συμπορεύονται" εκ των υστέρων και αφού έχει κριθεί οριστικά η ιστορία. Έτσι έγινε με τους 5000 μπολσεβίκους του Τρότσκι το 17, έτσι με τους 82 του Φιντέλ κτλ.

ΥΓ Τον Μπερκ που τον θυμηθήκατε και τον αναφέρετε κάθε λίγο; Ως διανοητής έκανε ορισμένες οξυδερκείς παρατηρήσεις για την Γαλλική επανάσταση (την ίδια ώρα που οι -ποιητική αδεία- φιλελέφτ κοσμοπολίτες του Λονδίνου πανηγύριζαν) και διατύπωσε μια πρωτοπόρα αισθητική για την εποχή του στο "περί του υψηλού και του ωραίου", ενώ ως πολιτικός φαίνεται να προώθησε μια ανθρωπιστική ατζέντα. Ως εκεί. Δεν έχει νόημα να τον μετατρέψετε σε σκιάχτρο για πετροβόλημα.

C

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Για τη φύση του αγώνα ενάντια στη φιλελεύθερη κουλτούρα/lifestyle/νοοτροπία ποιας άποψης είμαστε; Γνώμη μου: αγώνας εθνικός στη μορφή και διεθνής στο περιεχόμενο. Γιατί, στους αγωνιστές πάντα η κατανόηση του εθνικού ως άρρηκτα συνδεδεμένου με το διεθνές ήταν δεδομένη. Ενάντια σε μια φιλελεύθερη κουλτούρα που συνεχώς διεθνοποιείται, θα ήταν αυτοκτονικό για όποιον θέλει να λέγεται αγωνιστής, να μην διεθνοποιήσει και ο ίδιος τον αγώνα του. Η αντίληψη της διεθνούς φύσης/απόηχου ενός εθνικού αγώνα είναι ίδιο κάθε σοβαρού αγωνιστή, η έλλειψη αυτής της αντίληψης και η περιχαράκωση του αγώνα σε έναν εθνικά περιορισμένο επαρχιωτισμό είναι ίδιο του ανίκανου.

Οι Μεσολογγίτες όταν ονόμαζαν τις ντάπιες στα τείχη της πόλης "Φραγκλίνος", "Γουλιέλμος Τέλλος", "Κοσιούσκο", "Καραγιώργης" και άλλα ονόματα ξένων επαναστατών, έδειχναν την αντίληψή τους για την ελληνική εθνική επανάσταση ως αχώριστο κομμάτι του διεθνούς αγώνα για το διακύβευμα της εποχής (τότε ήταν η ελευθερία των εθνών από τις αυτοκρατορίες, τώρα είναι πάλι η ελευθερία των εθνών αλλά από τη μία και μοναδική αυτοκρατορία).

Δεν γίνεται όταν οι πρόγονοί μας το είχαν αντιληφθεί αυτό με το γνήσιο ένστικτο του επαναστάτη, εμείς να μην το αντιλαμβανόμαστε και να μην διεθνοποιούμε την αντίληψή μας, αλλά είτε να μένουμε όμηροι σε έναν ουγκανίσιο ψωροκωσταινισμό είτε ακόμα χειρότερα να γινόμαστε παπαγαλάκια του εχθρού (κάποιοι στο χώρο υμνούν τα ένοπλα τμήματα της αυτοκρατορίας). Να αντιληφθούμε ότι οι σημερινοί Γουλιέλμοι Τέλλοι και Καραγιώργηδες λέγονται Συρία, Παλαιστίνη, Βενεζουέλα, Ιράν, Ντονμπάς, Λευκορωσία, λέγονται λαοί και κινήματα της Ευρώπης που μάχονται ενάντια στα ιερατεία των Βρυξελλών και της Ουάσινγκτον, και να διεθνοποιήσουμε τον δικό μας εθνικό αγώνα καταλλήλως.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
 Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Εντάξει, θα ονομάσουμε έναν πυρήνα της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. "λόχο Κλάιστ", χαχα!!

Το κάνουμε αυτό και συμφωνούμε. Το είχαμε αναφέρει και στο περσινό άρθρο για το Halloween. Αρκεί το οικουμενικό ενδιαφέρον να είναι παραδοσιοκρατικου και όχι "διεθνιστικου" προσανατολισμού.

Όσον αφορά τον δικό μας εθνικό αγώνα, κάτσε πρώτα να κάνει τα ουσιαστικά του βήματα. Ακόμη μπουσουλαμε. Οργανώστε και εσείς κάτι, αν είστε ελευθεριακοί ρομαντικοί και δεν θέλετε να έρθετε στην Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.
Κάντε μια κίνηση. Ένα ιστολόγιο, ένα περιοδικό.

Τι αγώνα κάνουμε μέχρι στιγμής; Αγώνα που εξαντλείται σε ιδεολογικές αναλύσεις;

Πέρα από την συμμετοχή μας στο συλλογικό κοινωνικό κίνημα, να υπάρχει και μια ρομαντική ξεχωριστή πρόταση/ παρουσία στην πολιτική πάλη.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Τα φιλελέ λαϊφστάιλ και συμπεριφορές υπάρχουν ακριβώς επειδή το σύστημα μπορεί και διατηρεί την ταξική ισορροπία στη Δύση. Αν ζούσαμε σε συνθήκες Κούβας του Μπατίστα ή Νικαράγουας του Σομόζα με μόνο πλούσιους και φτωχούς, κανένα φιλελέ λαϊφστάιλ δεν θα μπορούσε να καλλιεργηθεί στην πλειοψηφία των ανθρώπων. Δεν πέφτω στην παγίδα να θεωρήσω ότι ξαφνικά τον 21ο αιώνα το εποικοδόμημα έγινε ο καθοριστικός παράγοντας έναντι της βάσης.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
ΑνώνυμοςΗ Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Αν συμφωνούσαμε σε αυτό θα ήμασταν μαρξιστές και όχι εθνικιστές. Αν και σύγχρονοι μαρξιστές μαθαίνουμε ότι έχουν ξεπεράσει την λογική του εποικοδομηματος με διαλεκτική τριγωνική σύνθεση. Δες την ανατροφοδότηση της πρώτης σου φράσης. Ισχύει και άλλο τόσο ισχύει ότι ο συσχετισμός των ταξικών δυνάμεων παραμένει ως έχει επειδή αυτό που αποκαλείται εποικοδομημα τον συντηρεί.
Το ίδιο και στις προγενέστερες εκδοχές. Δεν θα υπήρχε καπιταλισμός αν δεν είχε προηγηθεί Διαφωτισμός. Όπως και δεν θα είχε επικρατήσει ιδεολογικά ο φιλελεύθερος Διαφωτισμός με τις μεταγενέστερες εκδοχές του αν δεν είχε επιβληθεί ο καπιταλισμός. Δεν είναι απλά εργαλεία των κοινωνικών τάξεων οι ιδέες και οι ιδεολογίες. Σε αυτό οι μαρξιστές έχουν κάνει λάθος.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Για τις εκλογές που έρχονται τι άποψη έχετε;

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
ΑνώνυμοςΗ Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Θα σχολιάσουμε τις εξελίξεις καθώς θα πλησιάζουμε στον Ιανουάριο. Μέχρι τότε μάλλον αποκλείεται να γίνουν.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ούτε χειμωνα θα γίνουν. Ο γιος του Δράκουλα θα φύγει πρώτη εβδομάδα του Ιούλη

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Για την παράδοση των Ρώσων μυστικιστών συντηρητικών, από τους μαθητές του Σέλινγκ μέσω των ρομαντικών Τιούτσεφ και Φετ, στον Ντοστογιέφσκι και από εκεί στους Σολοβιόφ και Μπερντιάεφ, νομίζω η λέσχη χρωστάει ένα άρθρο.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ξαναλέω, γιατί πριν περάσει το επεξηγηματικό μου σχόλιο, έκανες το σχόλιο για 1933 και 1922, που θα παρεξηγηθείς αν πω ότι το περίμενα εκ μέρους σου, αλλά πρόλαβα να γράψω ότι αυτά δεν ήταν επαναστάσεις, αλλά διαδικασίες εξέλιξης. Από μέσα η ίδια η αστική δημοκρατία, και στην Ιταλία το 1922, και στη Γερμανία το 1933, δέχτηκε να μετατραπεί σε φασισμό. Δεν ανατράπηκε απ' έξω. Εκλογές, κανονικότατη αστική διαδικασία στη Γερμανία, βασιλικός διορισμός στην Ιταλία. Και το ερώτημα παραμένει. Ανατράπηκε καμιά αστική δημοκρατία με τον τρόπο που ανατράπηκε ο τσάρος το Φλεβάρη του '17 ή ο Σάχης το '79, ή έστω με αυτόν που ανατράπηκε ο Τσανγκ-κάι-σεκ το '49; Απάντηση δεν πήρα οπότε θα επιμείνω στο όχι.

(Η ιστορική άγνοια κάποιων πολυρρημόνων φαίνεται στην αντίληψή τους για τα γερμανικά γεγονότα του 1919-23 απλά ως "γεγονότα Σπαρτακιστών", όταν οι Σπαρτακιστές ήταν μόλις το 1/50 όλων των επαναστατικών γεγονότων του 1918-23, δεξιών και αριστερών, από Κίελο μέχρι Ρουρ μέχρι Βαυαρία μέχρι Αμβούργο μέχρι κάθε γειτονιά σε κάθε μήνα. Μιλάμε για τον ορισμό της γενικευμένης επαναστατικής κατάστασης, αλλά αποτυχημένης, ακριβώς επειδή οι Γερμανοί κρατούντες είχαν φτιάξει στα προπολεμικά χρόνια μια τέτοια κοινωνική ισορροπία ικανή να αντέξει, ενώ οι Ρώσοι τσάροι όχι).

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Το ένα είναι σωστό ("δεν θα είχε επικρατήσει ιδεολογικά ο φιλελεύθερος Διαφωτισμός με τις μεταγενέστερες εκδοχές του αν δεν είχε επιβληθεί ο καπιταλισμός").

Το άλλο είναι λάθος ("Δεν θα υπήρχε καπιταλισμός αν δεν είχε προηγηθεί Διαφωτισμός").

Καπιταλισμός υπήρχε, αρχικά σε εμβρυική μορφή και γεννώμενος στα σπάργανα της φεουδαρχίας και ενάντια σε αυτή, στις ιταλικές πόλεις, την Ολλανδία και την Αγγλία, από τον 17ο αιώνα, και στα τέλη αυτού του αιώνα η αγγλική μορφή του καπιταλισμού είχε πετύχει τους αντικειμενικούς της σκοπούς (με τα γεγονότα του 1649 και του 1688). Όλα αυτά προηγούνται των μεγάλων ιδεολογικών έργων του διαφωτισμού (1700-1789). Η ύπαρξη ορατών καπιταλιστικών σχέσεων σε Ολλανδία και Αγγλία ευθύνεται, όχι σε μικρό βαθμό, για την ανάπτυξη-ευδοκίμηση φιλοσοφικών συστημάτων όπως του Σπινόζα και του Χομπς σε αυτές τις χώρες, συστήματα που δεν υπάρχει περίπτωση να αναπτύσσονταν και πόσο μάλλον να ευδοκιμούσαν την ίδια περίοδο στην παπαδοκρατούμενη Ισπανία πχ.

Άλλωστε ο ίδιος ο Χομπς αυτό το ήξερε και έγραφε:

"For I do not doubt that if it conflicted with somebody's proprietorial rights or (to put it more accurately) with the interests of proprietors for the three angles of a triangle to be equal to two corners of a square; then this thesis, if not disputed, would nonetheless be suppressed through the burning of all geometry books, as far as those involved were able to carry it through."

Και ούτε είναι τυχαίο ότι πχ ο Λάιμπνιτς ανέπτυξε το σύστημά του με πιο "διπλωματική γλώσσα" ή ότι ο Λέσινγκ μόνο σε ιδιωτικές συζητήσεις παραδεχόταν ότι ήταν Σπινοζιστής, και ποτέ δημόσια, επειδή αυτοί οι δύο έζησαν στη Γερμανία, όπου η βάση ακόμα δεν ευνοούσε ένα εποικοδόμημα σαν του Σπινόζα ή του Χομπς.

Πάντως και την ίδια τη "βάση", δηλαδή τους υλικοτεχνικούς μετασχηματισμούς και τις παραγωγικές σχέσεις, ανθρώπινοι νόες τη φτιάχνουν, οπότε δεν νομίζω ότι γίνεται κανείς "υλιστής" αν πει ότι προηγείται του εποικοδομήματος. (Απλά δίνει προτεραιότητα στους επιστήμονες/τεχνίτες και τις ιδέες τους έναντι των φιλοσόφων και των ιδεών τους).

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Και ο Χομπς στην παράδοση του Διαφωτισμού εντάσσεται συνήθως. Πρώιμη απαρχή του Διαφωτισμού πιάνει δεύτερο μισό 17ου αιώνα.

Επίσης αυτό που περιγράφεις ως καπιταλισμό θέλει πολλή συζήτηση. Καταρχάς ποτέ στις κοινωνικές επιστήμες δεν υπάρχει ξεκάθαρη ημερομηνία έναρξης ενός ιστορικού φαινομένου. Για να επέλθει ένα ιστορικό φαινόμενο συγκολλούνται διαφορετικά στοιχεία που προϋπάρχουν ιστορικά και κάποια στιγμή, από το δέσιμο τους, προκύπτει το ιστορικό φαινόμενο. Δεν είναι πρωτάθλημα να πούμε ότι ξεκίνησε τότε ακριβώς. Άσε που με τον ορισμό του Lowy για τον καπιταλισμό δυσκολεύεται να χωρέσει το παράδειγμα που θέτεις.

Ωστόσο το σημαντικότερο είναι άλλο. Ακόμη και αν δεχτούμε ότι τότε ξεκίνησε μια εκδοχή καπιταλισμού θα πρέπει σίγουρα να εξετάσουμε το διανοητικό περιβάλλον. Το γράφεις και εσύ. Υπάρχει πάντα διαπλοκή της ιδέας με τις κοινωνικές συνθήκες. Αλλά πολύ περισσότερο ουσιαστική απ'ότι νόμιζε ο Μαρξ.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Το μαμήσατε τελείως μάγκες. Μετά τον αντιφασισμό θα μας πουλήσετε και "διεθνισμό" τώρα; Άραγε δεν ξέρετε το νόημα που έχει πάρει αυτή η λέξη και πως ακούγετε στα αυτιά του μέσου Έλληνα. Καλά τα λένε τα παιδιά. Φτιάξτε ιστοσελίδα ή χρησιμοποιήστε ψευδώνυμα να ξέρουμε ποιοι και πόσοι είστε να γίνει διάλογος της προκοπής.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Δεν τίθεται θέμα να πειστώ ή όχι, αλλά η μειωτική αναφορά σε μαζικότατα κινήματα εθνικής πραγμάτωσης-απελευθέρωσης όπως το τριακονταετές του Βιετνάμ ή το δεκαετές της Αλγερίας ως απλές γεωπολιτικές υποκινήσεις των υπερδυνάμεων, δείχνει εκείνο το μείγμα συνωμοσιολογίας και ελιτίστικης περιφρόνησης για τις μάζες που είναι χαρακτηριστικό της συστημικής ιστοριογραφίας μετά την πτώση του τείχους. Της ιστοριογραφίας εκείνης που εχθρεύεται τους εθνικούς αγώνες εξίσου με τους ταξικούς.

Μας τα είπε και ο Μητσοτάκης με τον Νίκο Δήμου. "Ποιοι Έλληνες φουστανελάδες και ποιος Κολοκοτρώνης; Να 'ναι καλά η γεωπολιτική των Αγγλογάλλων που υπάρχουμε ως έθνος!"

Αναρωτιέμαι μερικές φορές τι κοινό μπορεί να έχουν με τον ρομαντισμό κάποιοι που ασυνείδητα (;) πιπιλίζουν τέτοιες ιδέες. Κάτι τέτοιους, άραγε, μπορούν ποτέ να τους αγγίξουν τα άρθρα που γράφουν τα παιδιά της λέσχης, ή τους φαίνονται πολύ ουτοπικά και "εθνο-εκκετζήδικα";

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Καλά ρε μάστορα, κάνε εσύ αγώνα χωρίς διεθνείς διασυνδέσεις. Αλλά όταν έρχονταν Σέρβοι -που καλώς έρχονταν- στις μαζώξεις της ΧΑ, την έλεγες διεθνιστική; Αν όχι, κόψε την παπάτζα σε εμάς. Έλεος με το κάθε αγράμματο γκαρσόνι. Α, και για να 'χουμε καλό ρώτημα ρε γκαρσόνι, την κατηγορία για "διεθνισμό" γιατί δεν πας να την επισύρεις στα μπλογκ του χώρου που διαλαλούν ότι ο "αγώνας" τους είναι κοινός με των Ουκρανών; Μόνο ήρθες εδώ σε τα μας; Για κάνε μας τη χάρη.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Εγώ πάντως στηρίζω πλέον ήττα Ρωσίας για να έρθει ο μπολσεβικισμός. Ας είναι και με εκλογές, σαν τη χιτλερική εκλογοεπανάστα του C, ούτε έτσι με χαλάει.

Αλλά ρε ούστη μου, μέχρι και τα όπλα της ΕΣΣΔ χρησιμοποιεί η σύγχρονη Ρωσία. Ούτε καν την τεχνογνωσία, τα ίδια τα όπλα.

Θνητοί που παίζουν κρυφτό στα ερείπια της πόλης των Θεών.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Κανένας "μπολσεβικισμός" δεν θα έρθει με ήττα Ρωσίας. Αμερικανικό προτεκτοράτο όπως η υπόλοιπη Ευρώπη θα καταντήσει αν ηττηθεί και με πολύ πιθανό εδαφικό ακρωτηριασμό

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Η Ρωσία χρειάζεται έναν λίγο πιο σοβαρό Λιμόνοφ. Έναν ηγέτη με την ιδεολογία του Λιμόνοφ και με λίγο μεγαλύτερη σοβαρότητα στον χαρακτήρα του. Ο κομμουνισμός έπεσε μόνος του από μέσα. Αυτό λέει πολλά. Το πατριωτικό φιλελεύθερο σύστημα Πούτιν με τις αριστερές και τις εθνικιστές σάλτσες χρεοκόπησε. Η αποχώρηση από την Χερσώνα ήταν η μεγαλύτερη στρατιωτική ντροπή τις νεώτερης ιστορίας. Δείχνει να είναι συμφωνημένη με τους Αμερικανούς. Δυστυχώς δεν υπάρχει ο σοβαρός Λιμόνοφ. Ούτε καν ο κανονικός. Άλλοι μικρότεροι ηγέτες του εθνικιστικού χώρου όπως ο Μπαρζάκοφ είναι απομονωμένοι. Ο Πούτιν είχε ένα καλό που ταυτόχρονα ήταν και καταστροφικό. Το κράτος λειτουργούσε σαν υπόγεια δικτατορία. Μπορούσε να ελέγχει την μεγάλη αμερικανική και αγγλική διείσδυση. Την ίδια ώρα που ψαλίδισε τις δυνάμεις των Ρώσων εθνικιστών. Με αποτέλεσμα τώρα που πρέπει οι αποτυχημένοι του Κρεμλίνου να φύγουν και να πάρουν την σκυτάλη οι πατριώτες, να μην υπάρχουν τα κατάλληλα πολιτικά δίκτυα.

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

----"Εγώ πάντως στηρίζω πλέον ήττα Ρωσίας για να έρθει ο μπολσεβικισμός. Ας είναι και με εκλογές, σαν τη χιτλερική εκλογοεπανάστα του C, ούτε έτσι με χαλάει."----

Λοιπόν άκου τώρα τι θα γίνει βλάκα γκαρσόνε, εστιάτορα, καντινιέρη, ρολίστα, μπασίστα, κιθαρίστα ή όποιος άλλος με το πέπλο της ΑΠΟΛΥΤΗΣ ανωνυμίας μου αποδίδει πράματα που δεν έχω πει ΠΟΤΕ.

1) Πάρε την χιτλερική (!) εκλογοεπανάστα (!), 2) πάρε και την... "ήττα της Ρωσίας" και 3) τοποθέτησέ τα εκεί που ξέρεις.

ΥΓ Φίλε μοντ, απολογούμαι, αλλά εδώ βγάζει μάτι ότι το παραπάνω ανώνυμο σχιζοειδές παραλήρημα ήταν στημένο για να μπουρδελέψει τον όποιο διάλογο και να στοχοποιήσει συγκεκριμένο σχολιαστή.

C

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Όποιος μιλά αρνητικά για το αποικιοκρατικό παρελθόν των δυτικοευρωπαϊκών χωρών είναι Μπολσεβίκος.

Οι Λευκοί, από τους αρχαίους Έλληνες μέχρι τους Ισπανούς, τους Γάλλους, τους Βρετανούς κλπ, πάντοτε ήταν αποικιοκράτες ως εκ φύσεως εξερευνητές και πρωτοπόροι.

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Οι ανοησίες στα εστιατόρια. Όχι εδώ.

Μετά τον μεσαίωνα το ελληνικό έθνος δεν υπήρξε ποτέ αποικιοκρατικό. Υπήρξε θύμα των αποικιορατικων αυτοκρατοριών. Οι Γάλλοι και οι Γερμανοί έγιναν οργανωμένοι αποικιοκράτες λόγω του φιλελευθερισμού κατά τον 19ο αιώνα. Οι σταυροφορίες ήταν κάτι διαφορετικό και κάποια στιγμή θα ασχοληθούμε με αυτές στην αρθρογραφία.

Ρώσοι, Πολωνοί, Ρουμάνοι και γενικά οι ανατολικοί λαοί της Ευρώπης δεν υπήρξαν ποτέ αποικιοκρατικοι.

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου, 2022

 
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Φίλε, γράφεις σαχλαμάρες διότι ομαδοποιείς εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους γεγονότα. Οι μπολσεβίκοι και οι φιλελεύθεροι (οι σημερινοί φιλελεύθεροι) είναι πράγματι κατά της αποικιοκρατίας με δικά τους επιχειρήματα. Ένας παραδοσιοκράτης ή και ρομαντικός εθνικιστής μπορεί να στηλιτεύει την αποικιοκρατία των νεωτερικών χρόνων για εντελώς διαφορετικούς λόγους.

Και συγκεκριμένα, με την αποικιοκρατία (ειδικά των άγγλων) έχουμε την σταδιακή εξάπλωση και επιβολή του δυτικού φιλελεύθερου πνεύματος σε όλη την οικουμένη. Έχουμε την ισοπέδωση παραδοσιακών πολιτισμών (βλ Κίνα, Ινδία) με χιλιάδες χρόνια ιστορίας στον βωμό του κέρδους μιας κλίκας εμπόρων της ανερχόμενης καπιταλιστικής τάξης. Τι σχέση έχει η αγγλική αποικιοκρατία, μια υπόθεση καθαρά εμπορική και οικονομική, με τις ελληνικές καθόδους, τους επικοισμούς και τις κατακτήσεις; Η κατάκτηση εδαφών δεν είναι πράξη εκ προοιμίου καταδικαστέα για μένα. Ο λόγος, το κίνητρο, οι αιτίες, το καθεστώς που εγκαθιδρύεις και το πνεύμα που εκφράζεις είναι οι παράγοντες που καθορίζουν την φύση της πράξης αυτής.

Να σημειωθεί εδώ οτί μια έκφραση του αποικιοκρατικού πνεύματος των περασμένων αιώνων που πολύ στον χώρο μπερδεύουν για μια αντίληψη λευκής ανωτερώτητας είναι εντελώς εχθρικό προς το πνεύμα του παραδοσιακού εθνικισμού. Το να θεωρείς τον λευκό ανώτερο του ινδιάνου γιατί ο πρώτος έχει κοινοβούλιο, έχει βιομηχανίες, έχει ξεπεράσει τον σκοταδισμό της θρησκείας και είναι ρασιοναλιστής είναι αντιστροφή αδιανόητη για έναν ρομαντικό. Θυμίζει την χαρά με την οποία οι σύγχρονοι φιλελεύθεροι στηρίζουν τις εισβολές και εκατόμβες νεκρών στην Μ.Ανατολή για να φέρουν στους απολίτιστους άραβες και αφγανούς "γυναικεία δικαιώματα", "δημοκρατία" κτλ

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Προς τον ανώνυμο σχολιαστή που περιέγραψε, με θεμελιωμένη επιχειρηματολογία η οποία δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, την αυτοκρατορική υπεροχή του -σύμφωνα με τα γραφόμενα του σχολίου- "φωτογράφου" έναντι του ΝΓΜ:

Συμφωνούμε με τα επιχειρήματα και με το γενικότερο περιεχόμενο του σχολιασμού. Η προσωπικότητα που περιγράφεις έχει πράγματι όλα αυτά τα πλεονεκτήματα.

Το πρόβλημα ξεκινά όταν αυτή η αυτοκρατορικά δωρική υπόσταση υποχωρεί και αντικαθίσταται από εναλλακτικές υποστάσεις. Όταν το σεληνιακό στοιχείο της νύχτας πολιορκεί -και ενίοτε υποτάσει- την επιβλητική δωρικότητα της ηλιακής αυστηρότητας σε ένα ανίερο σφιχταγγάλιασμα, που καρποφορεί φασματικές υπάρξεις αδιευκρίνηστων προελεύεων και προθέσεων που γεννούν υποψίες.

Μόνο οι ματιές των αλαφροίσκιωτων μπορούν να συλλαβουν τα σπαράγματα της ζωής των πολλαπλών φασματικών -και κάποτε αυτοκαταστροφικών- προεκτάσεων του Εγώ, που χάσκουν στο κενό του χωρικού και χρονικού λαυκαυγούς της ύπαρξης. Όχι οι μάζες των πολιτικών κινημάτων.

Ένας διάλογος ανάμεσα στην υπερεαλιστική αισθητική του υπαρξιακού κερματισμού και στην προοπτική της πολιτικής κινηματικής ανατρεπτικότητας ξεκινά με προδικασμένο και τραγικά άδοξο τέλος.

Το μικρό μας ιστολόγιο είναι αδύνατον να σηκώσει το βάρος μιας τέτοιας υπαρξιακής έντασης, που συγκεράζει την μονολιθική δωρικότητα της αυτοκρατορικής ισχύος με μια χαοτική πολυδιάσπαση εξίσου συνταρακτική όσο και η Μεγάλη Έκκρηξη της συμπαντικής δημιουργίας. Για αυτό και δεν δημοσιεύτηκε το σχόλιό σου. Όπως και δεν θα δημοσιευθούν τα επόμενα που θα αφορούν αυτή την θεματική.

ΥΓ. Πέρα από το ύφος των παραπάνω αράδων, που απαντά στην "τρολιάρικη" διάθεση του δικού σου σχολιασμού, το περιεχόμενων των όσων αναφέρει είναι αληθές. Όπως είμαστε πάντοτε αληθείς στον δημόσιο λόγο μας τα μέλη της λέσχης.

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου, 2022

 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Παιδιά, έχω σκεφτεί το εξής. Ίσως όλη αυτή η χιτλερολογία δεν είναι απλή καθυστεριά για να εκτρέψει τις συζητήσεις ή να ρίξει το επίπεδο του σχολιασμού.

Πιθανόν κάποιοι -ένθεν κακείθεν- πασχίζουν εδώ και καιρό να σας κολλήσουν (πρωτίστως σε εσάς, και άμα λάχει σε όλους όσοι σας διαβάζουν/στηρίζουν) τη ρετσινιά του "νεοναζί", "φιλοχιτλερικού", "αρνητή του Ολοκαυτώματος" ή ό,τι άλλο θεωρείται αυτή τη στιγμή ως το απόλυτο Κακό από τις δυτικές μεταπολεμικές Ελίτ.

Χίτλερ από δω, ες/ες από κει, "φασισμός vs αντιφασισμός" απ'τα έγκατα του μεσοπολέμου παραπέρα, μέχρι κάποια στιγμή να τσιμπήσετε και να χύσετε την καρδάρα... Φθηνό κόλπο και χιλιοπαιγμένο, που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίας ως μέσο εξουδετέρωσης και δολοφονίας χαρακτήρων. Και επειδή καλοθελητές υπάρχουν να φαν κι οι κότες, καλύτερα μην τους κάνετε τη χάρη...

C

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου, 2022

 
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Έχουν γνώση οι φύλακες, C. Αν και είναι δύσκολο να προβοκαριστεί οποίος υπερασπίζεται την αλήθεια. Όπως και να την απαρνηθεί.

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου, 2022