Το Μακεδονικό, ο Ρομαντισμός και η επικαιρότητα του Ίωνα Δραγούμη

                                                          του Σταμάτη Μαμούτου

Σε ένα, ενδεικτικό των ρομαντικών του καταβολών, απόσπασμα που υπάρχει στο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα, ο Ίων Δραγούμης κάλεσε τους νέους της εποχής του να αγωνιστούν, προκειμένου να απελευθερωθεί η Μακεδονία από τους Τούρκους και να μην καταληφθεί από τους Βούλγαρους, Έγραψε συγκεκριμένα ότι «αν σωζόταν η Μακεδονία, οι ίδιοι οι αγωνιστές της τελικά θα είχαν σωθεί».

Οι περισσότεροι αναγνώστες σήμερα, έχοντας έλλειμμα κατάρτισης στη θεωρία του πολιτικού Ρομαντισμού, μένουν στην επιφάνεια του μηνύματος. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι ο Δραγούμης δεν γράφει κάτι αφηρημένο ούτε στέκεται σε κάτι τόσο ταυτολογικό.

Σε όλο το υπόλοιπο βιβλίο ασκεί μια θυελλώδη ρομαντική κριτική στον νεωτερικό τρόπο ζωής του αστικού φιλελευθερισμού. Η ιδεαλιστική του οπτική τον κάνει να αηδιάζει στη θέα των βολεμένων ωφελιμιστών της καθημερινότητας, που ενώ η πατρίδα αιμορραγεί εκείνοι ονειρεύονται να την μετατρέψουν σε μια νερόβραστη καρικατούρα των δυτικών κρατών.

Καλώντας, λοιπόν, τους νέους να σώσουν τη Μακεδονία δεν μένει απλά σε μια στρατιωτική προτροπή. Αντιθέτως, καλεί σε έναν αγώνα εξωτερικό αλλά και εσωτερικό. Εξωτερικό, προκειμένου να απελευθερωθεί το ελληνικό έδαφος και ο ελληνικός πληθυσμός του. Και εσωτερικό, εφόσον για να πραγματοποιηθεί μια τέτοια κινητοποίηση θα πρέπει πρώτα οι συμμετέχοντες να αποτινάξουν την (ενσταλαγμένη απ' το ξενόδουλο σύστημα της ελλαδικής εξουσίας) κουλτούρα του φιλελεύθερου υλισμού και να έρθουν σε επαφή με τα βαθύτερα γνωρίσματα του αληθινού ανδρικού τους εαυτού.

Αυτή είναι η σωτηρία στην οποία αναφέρεται. Μια σωτηρία διττή. Σωτηρία της Μακεδονίας αλλά και σωτηρία της νέας γενιάς των Ελλήνων από τα ιδεολογικά δεσμά του ωφελιμιστικού αστισμού, ο οποίος οδηγεί στη "μετριότητα" και την "ψοφιοσύνη".

Σήμερα, εκατό και πλέον χρόνια μετά, ο Δραγούμης παραμένει επίκαιρος όσο ποτέ. Σε πείσμα των ξένων μας αντιπάλων και των εγχώριων υπαλλήλων τους.

Σχόλια:

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ανέβηκε ο Σταμάτης στο συλαλητήριο; Θα υπαρξει καποιο σχόλιο εκ μέρους του;

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου, 2018

 

 Ο/Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...

Αρχικά θα σχολιάσουμε πως καλό είναι να προσέχουμε την ορθογραφία μας.

Έπειτα, θα υπενθυμίσουμε ότι η Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ είναι συλλογικότητα, κατά συνέπεια οι σχολιασμοί του ιστολογίου συνήθως την εκφράζουν συνολικά και όχι μόνο τον Σταμάτη.

Τέλος, ο σχολιασμός του συλλαλητηρίου έχει ανέβει στην σελίδα μας στο facebook από την επόμενη κιόλας ημέρα της πραγματοποίησής του.
Κατά συνέπεια αγαπητέ φίλε, ακόμη κι αν δεν είσαι μέλος αυτού του μέσου κοινωνικής δικτύωσης, μπορείς να την διαβάσεις αν στην κεντρική σελίδα της google γράψεις Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ και πατήσεις την επιλογή της αναζήτησης. Θα σου βγάλει στα αποτελέσματα την σελίδα της λέσχης στο facebook, θα την επιλέξεις κι έτσι θα διαβάσεις τις αναρτήσεις, ανάμεσα σ' αυτές και το σχόλιο που σε ενδιαφέρει.

Όσον αφορά την παρουσία μας στο συλλαλητήριο, υπήρχαν δυο παιδιά της λέσχης που ανέβηκαν με λεωφορεία απ' την Αθήνα και, ασφαλώς, όλα τα παιδιά της λέσχης που ζουν στη Θεσσαλονίκη και την βόρεια Ελλάδα.

Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου, 2018

 

Συνέντευξη του ηθοποιού Θόδωρου Ρουμπάνη στον Σταμάτη Μαμούτο

Ο ιστορικός Έλληνας ηθοποιός Θόδωρος Ρουμπάνης ξετυλίγει το κουβάρι της σταδιοδρομίας του στον ελληνικό και τον διεθνή κινηματογράφο, απαντώντας στις ερωτήσεις του Σταμάτη Μαμούτου.

Επίσης, στο τελευταίο ημίωρο της εκπομπής, μιλά αναλυτικά για την υπόθεση του αρχαιολογικού χώρου που έχει ανακαλυφθεί στο κέντρο των Αθηνών και το σύστημα εξουσίας αρνείται να αναδείξει εδώ και τριάντα χρόνια. Ο δημοφιλής ηθοποιός, που έχει πρωτοστατήσει στην κινητοποίηση για την ανάδειξη της αρχαιολογικής κληρονομιάς, περιγράφει το πως έχει αντιμετωπιστεί διαχρονικά από το υπουργείο πολιτισμού, αναφέροντας συγκεκριμένα ονόματα πολιτικών παραγόντων.

Έστι Μεν Ουν Ελλάς και η Μακεδονία

                              Όλοι στο συλλαλητήριο για την Μακεδονία μας

Αντιδρούμε στις μεθοδεύσεις της διπλωματίας των Η.Π.Α, των Βρυξελλών-Βερολίνου, των Σκοπίων και της Αλβανίας 

Διαδηλώνουμε για να υπερασπιστούμε το έθνος μας και την ιστορική αλήθεια

Συνέντευξη του Γιάννη Παπαδημητρίου από το ελληνικό συγκρότημα Dark Nightmare στην Μαίρη Ιορδανίδου και τον Σταμάτη Μαμούτο

1) Ακούγοντας την τελευταία ολοκληρωμένη κυκλοφορία σας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ήχος της ισορροπεί ανάμεσα στο κλασικό επικό heavy metal και το power. Εσείς ως δημιουργοί πως θα περιγράφατε το μουσικό της ύφος;

Περισσότερο κλασικό heavy με αρκετή ατμοσφαιρικότητα θα το περιέγραφα. Περισσότερα στοιχεία ατμοσφαιρικού black θα έλεγα ότι έχει ο δίσκος.

2) Πόσος καιρός χρειάστηκε ώστε να ηχογραφήσετε το εν λόγω album; Θέλετε να μας πείτε πού ηχογραφήθηκε και με ποιον;

Περίπου ενάμιση χρόνο κάναμε γιατί δεν δουλεύαμε βιαστικά και ηχογραφήθηκε σε διάφορες περιοχές. Αρχικά τα τύμπανα ηχογραφήθηκαν στην Καβάλα, το μπάσο και οι κιθάρες στην Αθήνα, τα πλήκτρα στα Γρεβενά και οι φωνές μισές Αθήνα μισές Κοζάνη.

3 )Είστε ικανοποιημένοι με την μέχρι στιγμής ανταπόκριση του κοινού;

Είμαστε αρκετά ικανοποιημένοι παρόλο που ο δίσκος είναι γενικότερα λίγο δύσκολος στο άκουσμα σε σχέση με τον προηγούμενο που ήταν περισσότερο απλός και άμεσος.

4) Ποια είναι τα συγκροτήματα που σήμερα θεωρείτε ότι εξακολουθούν να αποτελούν κύριες επιρροές σας;

Δύσκολη ερώτηση! Κι αυτό γιατί τα ακούσματα είναι πάρα πολλά και όχι μόνο από την metal σκηνή. Θα πρέπει πάντως να λάβουμε υπόψη πως έχουν ιδιαίτερη σημασία τα ακούσματα της περιόδου που συνθέτουμε την μουσική μας.

5) Η αισθητική και η θεματολογία των δίσκων σας δείχνει να παραπέμπει στους μύθους και στην λογοτεχνία του φανταστικού; Αποτελούν πράγματι αυτά τα δυο πεδία επίκεντρα των αναγνωστικών σας ενδιαφερόντων; Αν ναι, ποιοι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Οι στίχοι έχουν να κάνουν περισσότερο με καταστάσεις που βιώνουμε, προβληματισμούς και πολλές φορές κάποια γεγονότα του παρελθόντος. Περισσότερο στο ιστορικό παρά στο μυθολογικό πεδίο εστιάζουμε, όπως για παράδειγμα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

6) Πως βλέπετε το γενικότερο κλίμα της ελληνικής heavy metal σκηνής; Ποια ελληνικά συγκροτήματα ξεχωρίζετε;

Πιστεύω πως είναι πολύ ψηλά η ελληνική σκηνή και συνέχεια ανακαλύπτω συγκροτήματα που με εντυπωσιάζουν. Δεν θα πω τα μεγάλα σχήματα που εννοείται πως «γουστάρω με 1000»! Θα προτιμήσω να σταθώ στην μπάντα που ξεχωρίζω τον τελευταίο καιρό και είναι οιUniverse 217.

7) Έχετε προγραμματίσει κάποιες συναυλίες στο προσεχές χρονικό διάστημα;

Η μόνη προγραμματισμένη είναι τον Ιούνιο στην Καστοριά, ως suport σχήμα στον Βlaze Βayley. Ωστόσο προσπαθούμε να κλείσουμε κάτι για Θεσσαλονίκη και Αγρίνιο.

8) Υπάρχουν πολλοί ακρατές οι οποίοι εκτιμούν ότι συγκροτήματα όπως το δικό σας, που συνδέουν τις μουσικές τους προτάσεις με θεματικές που προκρίνουν μια επική αντίληψη για την ζωή και φέρνουν στο προσκήνιο μύθους ή λαϊκές παραδόσεις, εκτός από τέρψη προσφέρουν και μια ευκαιρία στον ακροατή προκειμένου να έρθει σε επαφή με κάποιες βαθύτερες και αρχετυπικές αξίες. Ποια η γνώμη σας επ’ αυτού; Πιστεύετε κι εσείς ότι το επικό heavy metal αποτελεί μια μουσική γέφυρα, που αν ο ακροατής διαβεί θα τον φέρει σε επαφή με υψηλά πνευματικά σχήματα;

Κοιτάξτε, τα μοναδικά τραγούδια μας που ακολουθούν τέτοιο μονοπάτι είναι τα «Dragonlakes» και «Defenders of the Borderland». Τα υπόλοιπα έχουν τελείως διαφορετική θεματολογία. Σίγουρα πάντως πολλές φορές τυχαίνει να ακούσεις ένα τραγούδι και μετά να κάτσεις να ασχοληθείς με την ιστορία του και να το ψάξεις βαθύτερα.

9) Θέλετε να μας αναφέρετε κάποιους τρόπους επικοινωνίας, που ενδεχομένως να ενδιαφέρουν όσους αναγνώστες του περιοδικού μας θέλουν να έρθουν σε επαφή μαζί σας;

Ο πιο άμεσος τρόπος είναι με μήνυμα στην σελίδα μας, στο facebookhttps://www.facebook.com/Dark-Nightmare-130420970323557/?fref=ts και μετά στο e-mail της μπάντας dnightmare99@hotmail.com

10) Τα τελευταία λόγια δικά σας.

Eυχαριστούμε πολύ για την υποστήριξη και ελπίζουμε ο κόσμος να απολαμβάνει την μουσική μας και αυτά τα λίγα live που μπορούμε και κάνουμε..

  

 Δισκογραφία

Dark Nightmare  Demo                          2001      

Earth in Danger  Demo                           2003     

The Blood Land Demo                           2004     

Serpents of the Night     Split                              2007    

The Human Liberty         Full-length                     2009    

Spirit Nightmares           Split video                     2011    

Beneath the Veils of Winter        Full-length         2012    

Despair and Hope          EP                                2013    

Tortured Souls   Full-length                                 2016    

Η Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ εύχεται στους φίλους αναγνώστες καλή χρονιά, με δύναμη, υγεία και ωραία αναγνώσματα

Ας είμαστε και φέτος προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουμε τις αντιξοότητες της δύσκολης εποχής μας, εισπνέοντας τον αέρα των μυθικών βασιλείων της φαντασίας.

Πάντοτε ρομαντικοί και αιώνια παιδιά.

Αισθαντικοί νυχτοβάτες και περιπλανώμενοι φύλακες, σ' έναν κόσμο ερειπίων.

Με ιδέες παλαιές, σαν τα εκλεκτότερα αποστάγματα του χρόνου 

και πρωτοφανέρωτες, στου αυριανού ήλιου το αυγινό φως.

Κυκλοφόρησε το επετειακό 21ο τεύχος του περιοδικού «Φανταστική Λογοτεχνία»

                              

                                 10 χρόνια "Φανταστική Λογοτεχνία"

                                                         

Αναζητήστε το νέο τεύχος στο κέντρο των Αθηνών

Βιβλιοπωλεία:

-Πολιτεία, Ασκληπιού 1-3 (στις εισόδους για το υπόγειο και για το ισόγειο στο τμήμα λογοτεχνίας)

-Solaris, Μπόταση 6

-Comicon shop, Σόλωνος 128

-Tilt, Ασκληπιού 37
-Ελεύθερη Σκέψις, Ιπποκράτους 112

Δισκοπωλεία:

-No Remorse, Γαμβέτα 4

-Metal Era, Εμμανουήλ Μπενάκη 22

-Bowel of Noise, Θεμιστοκλέους 25

-Le Disque Noir, Θεμιστοκλέους 29

στην Θεσσαλονίκη

Βιβλιοπωλεία:

-Αριστοτέλειο, Ερμού 61

«Το Παιδί στα Χριστούγεννα», «Τα Κάλαντα στην Αθήνα» και «Ελληνικά Χριστούγεννα»

    του Δημήτριου Λουκάτου

                                                      Το Παιδί στα Χριστούγεννα

[..]Υπάρχουν όμως και λαογραφικά σοβαρά στοιχεία, που δείχνουν την ελληνική λαϊκή αντίληψη για μια ανθρώπινη παιδικότητα του Χριστού και για τις συγκινητικές φυσικές ώρες της γέννησής του.  Στις λαϊκές θρησκευτικές παραδόσεις μας, τις άσχετες από τη διδασκαλία της Εκκλησίας, αλλά στηριγμένες αναμφισβήτητα σε θρησκευτική πίστη, η Παναγία έζησε τις ωδίνες του τοκετού σαν οποιαδήποτε μητέρα, και υπέφερε πολύ απ’ αυτές [..]

Και στα κάλαντα που ψάλλουν τα παιδιά την ημέρα των Φώτων (γιορτή που ήταν κάποτε ενωμένη με τα Χριστούγεννα) λένε για την Παναγία ότι παραστέκεται στη βάφτιση του παιδιού της, σαν να ήταν μωρό, και κρατά στα χέρια της λαμπάδα και τα σπάργανά του: «Σπάργανα βαστάει, κερί κρατεί- και τον Αϊ-Γιάννη παρακαλεί».

Έχουμε, λοιπόν, σοβαρά παραδοσιακά στηρίγματα για να δεχτούμε και εμείς, χωρίς δυσφορία και αντίρρηση, το παγκόσμιο ρεύμα της χριστουγεννιάτικης πρώτης γιορτής των παιδιών. Ας τους αγοράσουμε από την μέρα αυτή τα παιχνίδια τους, για να τα χαρούν όλες τις μέρες που θ’ ακολουθήσουν. Ας τους στήσουμε κι εμείς ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, με άστρα και με φάτνη, που δεν πειράζει αν δεν είναι έλατο  (οποιαδήποτε ελληνική πρασινάδα –μυρτιά, σκίνος, δάφνη, ελιά, κουμαριά –είναι μέσα στην παράδοση του εθίμου). [..]

Ο «Άγιος Βασίλης» ας διατηρήσει τον αρχικό ρόλο του για τον χρηματικό  μποναμά (στα παιδιά και στους μεγάλους) κι ας συνεχίσει να δίνει στους μεγάλους τις πρωτοχρονιάτικες ψυχαγωγίες του μαζί με τα συγκινητικά δοκιμάσματα της Τύχης.  Τα Χριστούγεννα όμως, που είναι η γιορτή της αγνότητας και της ειρήνης, ας δοθούν περισσότερο στα παιδιά, αφού έτσι κι αλλιώς εκείνα πρώτα μας τα αναγγέλλουν, βγαίνοντας από το πρωί της παραμονής στους ελληνικούς δρόμους και στις γειτονιές ψάλλοντας με την τρυφερή φωνή τους τα κάλαντα.

                                                       Τα κάλαντα στην Αθήνα

[..]Εκείνη η χαρούμενη εξόρμηση των παιδιών της παραμονές των Μεγάλων Γιορτών, όταν βγαίνουν στους δρόμους από το χάραμα χτυπώντας τα σιδερικά και τα τούμπανα, τρέχουν στα σπίτια μας, ανεβαίνουν τις σκάλες και μπαίνουν στις αυλές και στις καμάρες με κάποιο δικαίωμα αναφαίρετο, εθιμικό, είναι μια παρουσία ζωής χιλιάδων ετών, που έχει δώσει στους καινούργιους αυτούς ανθρώπινους βλαστούς το προνόμιο να εύχονται σ’ εμάς, τους παλαιότερους, τον Καινούργιο Χρόνο.

[..] Ας μας «τα πουν», λοιπόν, κι ας τραγουδήσουν τα παιδιά, στα σπίτια και στα μαγαζιά μας, τα παλιά λόγια των κειμένων, που είναι σαν τροπάρια, με μαγικό το λόγο της Γιορτής.

                                                        Ελληνικά Χριστούγεννα

[…] Η συζήτηση δεν γίνεται για ν’ ανακόψουμε το μεγάλο ρεύμα του διεθνούς χριστουγεννιάτικου γιορτασμού, ρεύμα ευχάριστο, που συνθέτει ολόκληρο το Δωδεκαήμερο, και που το κάνει πια ασταμάτητο η ομαδική μίμηση και η εμπορική προβολή. Ενδιαφέρει όμως να σκεφτόμαστε με εθνική παρακολούθηση τι πρέπει να κρατηθεί από τα δικά μας, μέσα στα έθιμα αυτά, και τι είναι υπερβολικά ξένο, ώστε να του αντιστεκόμαστε με αξιοπρέπεια. Στην πλατύτερη εθιμική βάση τους τα «Ελληνικά Χριστούγεννα» βαστάνε γερά. Ο κίνδυνος όμως έρχεται από την εμπορική πρωτοβουλία, που έχει αμεσότερη επίδραση στο κοινό.

Ας πάρουμε μερικά παραδείγματα: Εμείς γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα ύστερ’ από μια ελαφρά σαρακοστή (μιλούμε για την παράδοση) και πάμε στην εκκλησία το χάραγμα της γιορτής, με τις καμπάνες του όρθρου. Πώς δικαιολογείται, λοιπόν, το ξενικό «ρεβεγιόν» της παραμονής, που τόσο διαφημίζουν οι κατά τα άλλα «θεοσεβούμενοι» επιχειρηματίες; Και τι θα εμπόδιζε να μεταφέραμε το νυχτερινό γλέντι στην ίδια τη βραδιά της γιορτής, όπως γινόταν στα σπίτια παλαιότερα;

[…] Ας έρθουμε στο «δέντρο». Άρεσε η φαντασμαγορία του και, καθώς γινόταν οικονομικά προσιτό, επικράτησε. Ωραία η πρασινάδα στο χειμωνιάτικο σπίτι και μάλιστα όταν τη διακοσμούμε με χρώματα και φώτα! Αλλά γιατί να μην ποικίλλουμε θαρρετά και με τις ελληνικές πρασινάδες, που με παραδοσιακό ένστικτο προσφέρουν στην αγορά οι χωρικοί μας; Μυρτιά στολισμένη με πορτοκάλι, τι συμβολικότερο, αντίκρισμα της επιθυμητής βλάστησης στην Ελλάδα; […]

Σκέφτομαι τις φάτνες, που με απομίμηση των καθολικών αναγλύφων μοιράζουν στα παιδιά οι χαρτοπώλες μας. Παντού η δυτική παράδοση με τους Μάγους-βασιλείς και τον Αιθίοπα. Πουθενά δεν είδαμε πρωτοβουλίες βυζαντινής αναπαράστασης (αν και έχουμε χαρτοτεχνικές δυνατότητες) μια Γέννηση π.χ εμπνευσμένη από το Δαφνί ή από τον Βαρλαάμ των Μετεώρων.

Οι έμποροι βγάζουν στους τοίχους και στις βιτρίνες τους νάνους του ευρωπαϊκού δάσους, που τα παιδιά μας τους βλέπουν περισσότερο σαν παραμύθι, παρά σαν Χριστούγεννα. Τους καλικάντζαρους όμως θα τους καταλάβαιναν αμέσως, όπως θα χαίρονταν και σκηνές από τα παιδικά κάλαντα, που δεν τα βλέπουμε πουθενά σε διάκοσμο, ούτε καν με τον παραδοσιακό πίνακα του Λύτρα[…]

Το αίτημα της παραδοσιακής προσοχής στις γιορτές και στις εκδηλώσεις μας είναι εθνικό μαζί και ψυχολογικό. Εθνικό, γιατί δένει την ιστορική μας συνέχεια και στηρίζει την αυτοτέλεια με τα μέσα της ηθικής και καλλιτεχνικής κληρονομιάς. Ψυχολογικό, γιατί ζεσταίνει την αυτοπεποίθηση και την εθνική αγάπη, συγκρατεί τον ίδιο το λαό στα πατροπαράδοτα και στέλνει μηνύματα στους ξενιτεμένους του έθνους, ότι εδώ στη γενέτειρά τους περιμένει πάντα η πατρική ανάμνηση, εξελιγμένη ίσως στις μορφές της, αλλά πιστή στην αρχική σύνθεση, στο ιδιότυπο ελληνικό πνεύμα, στο κλίμα, στην παράδοση και στους θεσμούς.

Ο Δημήτριος Σ. Λουκάτος (1908-2003) ήταν καθηγητής Λαογραφίας και πρόεδρος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρίας. Τα άρθρα από τα οποία επιλέξαμε τα παραπάνω αποσπάσματα είχαν δημοσιευθεί κατά την δεκαετία του ’60. Ωστόσο, μισόν αιώνα, περίπου, μετά, τα αιτήματά τους διατηρούνται επίκαιρα.