Είχαμε υποσχεθεί ότι σταδιακά θα επιστρέφαμε στις κυκλοφορίες νέων βιβλίων μέσω των εκδόσεων Κλέος. Δυστυχώς δεν προλάβαμε να ετοιμάσουμε το επόμενο νέο βιβλίο μέσα στο έτος αλλά μπορέσαμε τουλάχιστον να επανακυκλοφορήσουμε το Μυστικό Ρόδο του Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς. Το Μυστικό Ρόδο είναι μια υπέροχη συλλογή διηγημάτων ρομαντικής φανταστικής λογοτεχνίας, που είχε δημοσιευθεί το 2016 για το τότε φοιτητικό αναγνωστικό κοινό του περιοδικού Φανταστική Λογοτεχνία. Πλέον επανεκδόθηκε και κυκλοφορεί σε μεγάλο τιράζ, μέσω των εκδόσεων Κλέος, σε μετάφραση της Εύας Παναγιωτοπούλου και επιμέλεια κειμένων του Σταμάτη Μαμούτου.
Το Μυστικό Ρόδο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1897, όταν ο Γέητς βρισκόταν στην ωρίμανση της πρώτης λογοτεχνικής του περιόδου Ήταν τότε που οι ρομαντικές του καταβολές είχαν αρχίσει να μπολιάζονται με επιρροές του Συμβολισμού ενώ και τα υπόλοιπα κεντρικά γνωρίσματα της διανοητικής του συγκρότησης, όπως το ενδιαφέρον για τον εσωτερισμό και για την ιδεολογία της ιρλανδικής εθνικιστικής παραδοσιοκρατίας, αναδύονταν στο επίκεντρο των ενδιαφερόντων του.
Εμβαθύνοντας στα νοήματα των κειμένων διαπιστώνει κανείς ότι ο Γέητς στο Μυστικό Ρόδο περιγράφει, μέσα από διαδοχικά διηγήματα φαντασίας, την σύγκρουση μιας ιδεαλιστικής πνευματικής τάξης με τις υλιστικές δυνάμεις του κόσμου της καθημερινής εμπειρίας. Ο Γέητς εστιάζει σε μια αντιπαράθεση, δηλαδή, του ιδεαλισμού με τον υλισμό. Οι εκδηλώσεις του ιδεαλισμού μπορούν να ανιχνευτούν, εντός αυτών των διηγημάτων, σε ποικίλες και διαφορετικές περιπτώσεις της ιρλανδικής παράδοσης. Ο ιππότης που θυσιάζεται για το κοινό καλό, ο απαγορευμένος έρωτας ενός γενναίου παλαιστή με μια λογοδοσμένη αρχοντοπούλα, ο αγιασμένος αλαφροΐσκιωτος που κάνει θαύματα, ο πάμφτωχος και απόκληρος βάρδος.
Επίσης, στα διηγήματα του Μυστικού Ρόδου ο Γέητς επιχειρεί το πνευματικό πάντρεμα του παγανισμού με τον χριστιανισμό. Αρκετές φορές αποδίδει στις καθεστηκυίες δομές της εκκλησιαστικής γραφειοκρατίας τα «γήινα» και «υλιστικά» γνωρίσματα ενώ στους απόκληρους παγάνους, στους περιπλανώμενους ιππότες ή στους χριστιανούς θρησκευόμενους αλαφροΐσκιωτους τα ιδεαλιστικά. Πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα του ρομαντικού του ύφους αποτελεί το εισαγωγικό ποίημα «Προς το Μυστικό Ρόδο». Σε αυτό παρατηρούμε το αφηγηματικό πλέξιμο της παγανιστικής αρχαιότητας με τον χριστιανικό μεσαίωνα σε ένα φόντο που συγκροτείται πάνω στις εθνικές ιρλανδικές παραδόσεις, από το οποίο αναδύεται μια υμνική διάθεση προς τον αγνό έρωτα.
Η ανάμιξη της αρχαιότητας με τον χριστιανικό μεσαίωνα στο πλαίσιο ενός επιλεκτικά πρισματικού ανορθολογισμού -μια ανάμιξη που στα μάτια των ρομαντικών διανοητών αναδεικνύει συνέχειες τις οποίες εγκολπώνει ο εθνικός βίος από την αρχαιότητα στον μεσαίωνα κι από τον μεσαίωνα στην νεότερη εποχή- αποτελεί κεντρικό στοιχείο της ρομαντικής παραδοσιοκρατίας και, ασφαλώς, του ρομαντικού εθνικισμού. Η ιστορική συνέχεια που εκφράζεται μέσα από την ύπαρξη των εθνών και βασίζεται στο πάντρεμα της αρχαιότητας με τον μεσαίωνα υφίσταται ως ιδέα σε όλο το φάσμα του πολιτικού Ρομαντισμού, σε κάθε χώρα της Ευρώπης που αναπτύχθηκε. Από τους πρώιμους Γερμανούς ρομαντικούς μέχρι τους Βρετανούς Προραφαηλίτες που είχαν εμπνεύσει τον Γέητς και από αυτούς ως τον ελληνικό Ρομαντισμό. Στο δοκίμιο που έφερε τον τίτλο που έφερε τον τίτλο Περί Γερμανίας ο Χάινριχ Χάινε (1797-1856) είχε γράψει ότι οι Γερμανοί ρομαντικοί,
«θέλησαν να αποκαταστήσουν τον καθολικό μεσαίωνα, γιατί αισθάνθηκαν πως υπήρχαν εκεί, συντηρημένες υπό άλλες μορφές, πολλές ιερές αναμνήσεις των πρώτων τους προγόνων και της αρχέγονης εθνικότητάς τους […] έτσι μίσησαν τον προτεσταντισμό και τον φιλελευθερισμό που, […] δοκίμασαν να καταλύσουν τα ιερά απομεινάρια του γερμανισμού».[1]
Στα εγχώρια διανοητικά δρώμενα, σε αντίστοιχο ύφος, ο Ίων Δραγούμης (1878-1920) ενθουσιασμένος όταν διάβασε αυτό απόσπασμα του Χάινε το έγραψε στο ημερολόγιό του και συμπλήρωσε από κάτω το εξής.
«Έτσι και οι δημοτικιστές είναι romantiques, που σπάζουν τα δεσμά του γραμματισμένου ψευτοκλασικισμού, και βρίσκουν τη σχέση του χριστιανισμού με στοιχεία της παλιάς ελληνικής θρησκείας που διατηρήθηκαν στις λαϊκές παραδόσες τις περιφρονεμένες από τους γραμματισμένους. Οι δημοτικιστές, που σιχάθηκαν τον καθαρευουσιάνικο ψευτοκλασικισμό, τη λόγια παράδοση που προσπάθησε να συντρίψει τα ιερά απομεινάρια του ελληνισμού που βρίσκεται στα βάθη της ψυχής των Ελλήνων».[2]
Στην οπτική των διανοητών του Ρομαντισμού υπάρχει ένας αδιόρατος δεσμός που ενώνει στοιχεία της παγανιστικής αρχαιότητας με επιλεκτικές πτυχές του μεσαίωνα. Ο δεσμός αυτός αποτελεί την ουσία του εκάστοτε έθνους και αποδεικνύει την ενότητά του ανά τους αιώνες. Συνήθως, οι ρομαντικοί αντιπαρατάσσουν αυτή την προνεωτερική ενότητα στις διαλυτικές τάσεις του ατομικιστικού φιλελευθερισμού της νεωτερικής περιόδου. Το ίδιο κάνει και ο Γέητς μέσα από τους βαθύτερους συμβολισμούς της ρομαντικής του λογοτεχνίας.
Μπορείτε να αγοράσετε το Μυστικό Ρόδο από τα παρακάτω καταστήματα.
Τι να πρωτοπεί κανείς για τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στην άμοιρη Ελλάδα; Ας ξεκινήσουμε με την υπόθεση της παρ’ ολίγον δολοφονίας του αστυνομικού. Αν και αυτή η δραματική εξέλιξη ήταν αποτέλεσμα διασάλευσης της τάξης, το συνδικαλιστικό όργανο των αστυνομικών πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας με αίτημα την αποχώρηση της ΕΛ.ΑΣ. από τους χώρους των γηπέδων. Πρόκειται για ένα πάγιο αίτημα των συνδικαλιστών της αστυνομίας που ανακυκλώνεται εδώ και δεκαετίες. Πράγμα που μας κάνει να απορούμε τι ακριβώς έχει μέσα το κεφάλι όσων το υιοθετούν. Γιατί να έχει μυαλό είναι μάλλον απίθανο. Για να καταλάβουμε καλύτερα το εν λόγω επιχείρημα πρέπει να το επαναλάβουμε. Οι συνδικαλιστές αστυνομικοί ζητούν να αποχωρήσει η αστυνομία από χώρους στους οποίους πραγματοποιούνται δημόσια θεάματα μαζικών συναθροίσεων με αυξημένη πιθανότητα συμπλοκών και ανάπτυξης ανομίας, με το πρόσχημα ότι ιδιοκτήτες των αθλητικών συλλόγων είναι ιδιώτες.
Καταρχάς πρόκειται για ένα αίτημα που ακυρώνει τις βασικές παραδοχές της μέχρι σήμερα κοινωνικής και πολιτικής επιστήμης. Ο κάθε πρωτοετής φοιτητής πολιτικής επιστήμης, σε οποιοδήποτε σοβαρό πανεπιστήμιο οποιασδήποτε χώρας του κόσμου, μαθαίνει ότι βασικός στόχος όλων των πολιτικών συστημάτων είναι να αναπαραγάγουν την εξουσία τους και όλων των κοινωνικών συστημάτων να αναπαραγάγουν την ύπαρξή τους. Με απλά λόγια κάθε κράτος επιδιώκει να επιβιώσει όσο το δυνατόν περισσότερο και κάθε κοινωνικό σύστημα επιδιώκει να αναπαραχθεί η ύπαρξή του σε όλο και μεγαλύτερη ένταση. Υπό αυτούς τους κανονικούς όρους το κράτος θα έπρεπε να θεμελιώνει με κάθε δυνατό τρόπο την υπόστασή του και η αστυνομία (ως σύστημα) να ζητά τον μεγαλύτερο δυνατό ρόλο στην κοινωνική συμβίωση. Η αναμενόμενη εκτροπή είναι ένα κράτος και η αστυνομία του να ζητούν πρόσβαση σε όλο και περισσότερους κοινωνικούς χώρους, ακριβώς λόγω του καταστατικά αρχικού τους προσανατολισμού. Κι, όμως, βρέθηκε η εξαίρεση! Στην Ελλάδα το κράτος και η αστυνομία του θέλουν να παραδώσουν οικειοθελώς πεδία που βρίσκονται ήδη υπό τον έλεγχό τους!!!
Είπαμε ρε παιδιά εκεί στην ΕΛ.ΑΣ., είστε δημοκράτες και φιλελεύθεροι. Το ξέρουμε. Μετά από τόσα χρόνια αμερικανικής κηδεμονίας πάψατε να αποτελείτε ένστολο σώμα στρατιωτικής οργάνωσης και γίνατε «πολίτες με στολή». Πάψατε να σκέφτεστε με εθνικούς όρους και συνδέσατε το καθήκον με τα κελεύσματα των Η.Π.Α. Αγνοήσατε την δημόσια τάξη και πειθαρχήσατε στην επιβολή των νόμων που κατασκευάζει η εκάστοτε αμερικανοκινούμενη πολιτική μαριονέτα του Μαξίμου. Αλλά το ότι φτάσατε στο σημείο να παραδίδετε οικειοθελώς χώρους της δικής σας ευθύνης ξεπερνά κάθε όριο επιτηδευμένης δημοκρατικότητας. Είστε κυριολεκτικά για κλάματα. Θέλετε να αφήσετε χωρίς την (όποια) φύλαξη μπορείτε (ακόμη) να παράσχετε χώρους στους οποίους χιλιάδες άνθρωποι μπορεί να συγκρουστούν και μάλιστα έπειτα από οργανωμένη καθοδήγηση.
Δηλαδή αν δεν μπορείτε να επαναφέρετε την τάξη εσείς που είστε ένοπλο, ένστολο και οργανωμένο στρατιωτικά σώμα, ποιος λέτε ότι θα μπορέσει να την επαναφέρει; Πριν χρόνια ξεκινήσατε να πιέζετε τις κυβερνήσεις με το γελοίο αίτημα της κατάργησης των οπαδικών μετακινήσεων σε εκτός έδρας αγώνες. Σας έγινε η χάρη. Τα επεισόδια όχι μόνο συνεχίστηκαν αλλά, όπως ξέραμε όσοι έχουμε καλή εικόνα του οπαδικού κινήματος, έγιναν (λιγότερα μεν αλλά) πολύ πιο επικίνδυνα. Γιατί, ακριβώς, οι συμπλοκές μεταφέρθηκαν σε σημεία που δεν μπορούσατε να ελέγξετε. Τώρα θέλετε να αποχωρήσετε εντελώς από τα γήπεδα. Κάντε το και σε λίγα χρόνια θα έχουμε απόπειρες ανθρωποκτονιών εναντίον των αθλητών της φιλοξενούμενης ομάδας. Βασιστήκατε στο επιδερμικό συμπέρασμα ότι τα επεισόδια πυροδοτούνται από τις αντίπαλες εξέδρες. Ελάτε που δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Ζητήστε κάποτε την συμβουλή κανονικών κοινωνικών επιστημόνων εκτός από εκείνες των καλοπληρωμένων κομματικών καθηγητάδων που σας φλομώνουν στις μαλακίες.
Σήμερα τα οπαδικά επεισόδια έχουν την ρίζα τους κυρίως σε δύο λόγους. Πρώτον στην επιθετικότητα και την διάθεση για δράση που καλλιεργείται σε νεανικούς ψυχισμούς (λόγω της πιεστικά φορμαλιστικής και απονευρωμένης ζωής εντός της φιλελεύθερης κοινωνίας). Και, δεύτερον, λόγω σχεδιασμών ιδιοκτητών των μεγάλων αθλητικών συλλόγων. Ακόμη και αν απομακρυνθείτε εξολοκλήρου, κύριοι της ΕΛ.ΑΣ., από τους αθλητικούς χώρους, αν ένας νεανικός ψυχισμός που αναζητά την δράση με οποιονδήποτε τρόπο και ένας πρόεδρος συλλόγου αποφασισμένος να χρησιμοποιήσει μορφές βίας για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του συναντηθούν, τα επεισόδια θα ξεσπάσουν. Ακόμη και αν δεν εμφανιστεί στο γήπεδο (οποιουδήποτε ομαδικού αθλήματος) η αντίπαλη ομάδα. Θα βρεθεί ο τρόπος, μην αμφιβάλλετε. Στην τελική αν δεν σας αρέσει το επάγγελμά σας, κύριοι της ΕΛ.ΑΣ., μην το εξασκείτε. Δεν γίνεται, όμως, να ζητάτε να απομακρυνθείτε από χώρους που εκδηλώνονται αναταραχές και ταυτόχρονα να σας πληρώνουμε οι υπόλοιποι ως δημοσίους υπαλλήλους επιφορτισμένους με την διατήρηση της δημόσιας τάξης.
Για να περάσουμε στην ουσία του θέματος τώρα, αφήνοντας στην άκρη τα ηλίθια αιτήματα των συνδικαλιστών της ΕΛ.ΑΣ., όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, όταν υπάρχει ένα κράτος μπουρδέλο τα πάντα εκφυλίζονται σε μορφές κοινωνικής οργάνωσης που ομοιάζουν με την εκπόρνευση. Έχουμε κουραστεί να επαναλαμβάνουμε ότι τα επεισόδια στα γήπεδα αποτελούν φαινόμενο με ιστορικό βάθος περίπου ενός αιώνα. Δεν είναι κάτι χθεσινό. Ωστόσο, με το πέρασμα του χρόνου, αποκτούν νέο οργανωτικό υπόβαθρο και εκδηλώνονται σε καινούργιες εκδοχές. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 μέχρι και τα μισά της δεκαετίας του ’90, όταν το ελληνικό οπαδικό κίνημα φιλοξενούσε στις τάξεις του τους πιο σκληρούς και φανατικούς οπαδούς όλων των εποχών, μολονότι οι συμπλοκές στα γήπεδα ήταν τακτικό φαινόμενο τα θύματα ήταν ελάχιστα. Κάθε Κυριακή έπεφτε ξύλο σε διάφορα γήπεδα. Κι, όμως, οι απώλειες ήταν μικρές.
Αυτό συνέβαινε για δύο λόγους. Πρώτον γιατί υπήρχε ακόμη η αίσθηση της εθνικής κοινότητας από γενιές ανθρώπων μεγαλωμένων με τις ιστορικές αξίες της ελληνικής κουλτούρας. Μολονότι το οπαδικό μίσος ήταν αβυσσαλέο η ανθρώπινη ζωή δεν είχε χάσει την αξία της, η φυλακή δεν είχε χάσει τον αποτρεπτικό της φόβο και η έννοια της τιμής δεν ήταν άγνωστη. Και, δεύτερον, γιατί η αστυνομία συνέχιζε να αποτελεί στρατιωτικά οργανωμένο σώμα ενόπλων, οι οποίοι ήταν ικανοί να υπερασπιστούν αυτό που αντιλαμβάνονταν ως δημόσια τάξη. Διαβάσαμε χθες ότι η ΕΛ.ΑΣ. είναι ικανοποιημένη επειδή κατάφερε να διαχειριστεί 450 θεατές ενός αγώνα βόλεϊ και θυμόμαστε ότι κάποτε μπορούσε να συνοδεύει κάθε Κυριακή 6.500 χιλιάδες φιλοξενούμενων οπαδών στο Στάδιο Καραϊσκάκη ή στην Νέα Φιλαδέλφεια, 20.000 χιλιάδες φιλοξενούμενων οπαδών στο ΟΑΚΑ, 3.000 οπαδών από την Αθήνα στην Θεσσαλονίκη ή και το αντίστροφο. Κι όταν δημοσιογράφοι ή αθλητικοί παράγοντες έθεταν θέματα ασφάλειας, η (τότε) ΕΛ.ΑΣ. απαντούσε, πριν τις πολιτικές ηγεσίες, ότι αναλάμβανε εκείνη την ευθύνη για την διεξαγωγή των αγώνων.
Είναι απορίας άξιο τι είδους αστυνομικοί είναι αυτοί που σήμερα δηλώνουν ανίκανοι να εγγυηθούν την ομαλή διεξαγωγή αθλητικών αγώνων. Δεν ντρέπονται τα εθνόσημα και τα γαλόνια που φορούν; Τι ντροπή να έχει απομείνει σε όσους ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία, θα μπορούσε εύλογα να διερωτηθεί κανείς. Φτάνουμε πολλές φορές στο σημείο να υποψιαζόμαστε ότι με το να επιδιώκουν την αυτό-απόσυρση από τα γήπεδα οι αστυνομικοί ανοίγουν τον δρόμο ώστε να σχηματίσει η κάθε ΠΑΕ, με πρόσχημα την φύλαξη των αθλητικών αναμετρήσεων, ένοπλη ιδιωτική αστυνομία. Ίσως τελικά να θέλουν αυτή την νέα «μορφή επένδυσης» οι νεοφιλελεύθεροι θιασώτες της «ανάπτυξης» και οι αστυνομικοί να παίζουν τον ρόλο των χρήσιμων ηλίθιων μέχρι να γίνει η θεσμική μετάβαση της αστυνόμευσης μεγάλων πεδίων της δημόσιας σφαίρας από το δημόσιο στην μεγαλοαστική τάξη.
ΥΓ. Όσον αφορά το θέμα της βίας στα γήπεδα έχουμε υποστηρίξει στο παρελθόν ότι η καλύτερη λύση είναι να επιτραπούν οι μετακινήσεις οπαδών στους εκτός έδρας αγώνες και ταυτόχρονα να γίνει μια συμφωνία τιμής ανάμεσα σε κράτος και εκπροσώπους των οπαδών ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν ποτέ όπλα σε ενδεχόμενες περιπτώσεις που οι οπαδοί θα ξεφύγουν από τον αστυνομικό έλεγχο και θα έρθουν στα χέρια. Οι νόμοι να είναι επιεικείς για όποιες πιθανές συμπλοκές γίνουν με γυμνά χέρια εντός του γηπέδου και στους γύρω χώρους αλλά και να προβλέπουν την αυστηρότερη των ποινών σε περιπτώσεις χρήσης μαχαιριών, ναυτικών φωτοβολίδων, λιντσαρίσματος λίγων από πολλούς, συμπλοκών σε άσχετα σημεία, ραντεβού για συμπλοκές σε ημέρες που δεν υπάρχουν αγώνες, πρόκλησης, προετοιμασίας και εμφανούς οργάνωσης επεισοδίων από προέδρους και διοικήσεις συλλόγων κλπ. Δοκιμάστε το και θα δείτε τα αποτελέσματα σε λίγους μήνες. Μόνο που για να συμβεί κάτι τέτοιο πρέπει να υπάρχει αληθινό εθνικό κράτος και όχι liberalEuropeanοίκος ανοχής. Ένα εθνικό κράτος που δεν θα διστάζει να παρεμβαίνει υπερασπιζόμενο οποιαδήποτε κοινωνική ανάγκη και που θα είναι σε θέση να βουτήξει έναν αληταρά μεγαλοαστό πρόεδρο αθλητικού συλλόγου από τον γιακά, να τον σύρει κλωτσηδόν στον ανακριτή και γιατί όχι να εθνικοποιήσει τις εταιρίες του.
Σχόλια:
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Το ότι ξεφύγαμε στο οπαδικο έγκλημα είναι κυρίως αποτέλεσμα της μετανάστευσης που από το 90 κ μετά μας φόρτωσε με ένα σωρό Βαλκάνια μπουμπούκια κ την χειριστη κουλτούρα βίας τους με αιχμηρά αντικείμενα.
Κάθε εποχή έχει την "βία" που της αξίζει. Από τα χεράτα των old school φτάσαμε στο μαχαίρι και τις φωτοβολίδες των μεταμοντέρνων τραποχούλιγκανς. Και όταν ολοκληρωθεί ο "εκδυτικισμός", κάποια στιγμή θα βγει και πιστόλι και θα έχουμε καταστάσεις σαν αυτές που διαβάζουμε στα ψιλά των διεθνών ειδήσεων. Τα ίδια και στον δυσώδη "πολιτικό ακτιβισμό". Τα αγαθιάρικα μεταπολιτευτικά ξυλίκια παραχώρησαν την θέση τους σε χαοτικά μπάχαλα και κανιβαλισμό. Στις μέρες μας νοσταλγικό τίμιο ξύλο μόνο μεταξύ ΑΡΑΝ-ΑΡΑΣ υπάρχει. Και όσο καθυστεριά και αν ακούγεται, μια φορά και έναν καιρό δεν ήταν και μεγάλη υπόθεση να κατέβεις απ' το ΙΧ για να "πλακωθείς" με τον μπροστινό, χώρια οι ιστορίες στις οποίες οπωσδήποτε έμπλεκες στα νυχτοπερπατήματα. Γενικά δεν νομίζω να υπάρχει μπούμερ που να μην έχει παίξει μάπες με άγνωστο άνθρωπο για κομματικούς, οπαδικούς ή απλά τσαμπουκαλίδικους λόγους.
Όμως μπορούν σήμερα να γίνουν τέτοια σκηνικά χωρίς να καταλήξουν σε φονικό ή αιματηρή συμπλοκή; Κατά την γνώμη μου, δεν στέκει η πρότασή σας στο ΥΓ, εκτός και αν την εννοείτε μεταφορικά, με την έννοια ότι οι οπαδοί οφείλουν να ενστερνιστούν το παντελονάτο ethos προηγούμενων εποχών.
Θα επαναφέρω και κάτι που έγραψα τις προάλλες και που σχετίζεται όχι μόνο με το λάθος που κάνουν οι υποστηρικτές της καγκουριάς (επειδή ίσως την θεωρούν δυνάμει επαναστατικό υποκείμενο κτλ), αλλά και οι ακροκεντρώοι όψιμοι πολέμιοί της με τα πρόσφατα law and order μέτρα.
Δεν πρέπει να τσουβαλιάζεται και να ταυτίζεται ο παραβατικός τσόγλανος με το σύνολο της πάλαι ποτέ "λαικής γειτονιάς". Άλλο ο στρατευμένος μαχαιροβγάλτης, άλλο ο ράντομ τρόφιμος του ΕΠΑΛ που αύριο θα πάει κάλφας στον Βαλκάνιο μικροεργολάβο για 500 ευρώ. Μπορεί ο δεύτερος να αποτελεί raw material για την κατασκευή του πρώτου (δυστυχώς), όμως δεν είναι το ίδιο ούτε χρίζουν της ίδιας αντιμετώπισης. Ο ένας θέλει ματσούκι, ο άλλος διαφώτιση και αλλαγή μυαλών (εφόσον χρειάζεται). Αν βέβαια υποθέσει κανείς ότι υπάρχουν στην εποχή μας περιθώρια και ελπίδες για κάτι τέτοιο.
Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
θα πρόσθετα και για "μουσικούς" λόγους. Καρεκλαδες - ροκάδες. Πακνηδες μεταξύ τους.
Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου, 2023
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Η πρόταση του υστερόγραφου περιλαμβάνει αυτό που γράφεις. Αλλά πολύ περισσότερο προϋποθέτει την ύπαρξη ενός κανονικού εθνικού κράτους που θα παρακάμπτει τους επιχειρηματίες των ΠΑΕ και θα επικοινωνεί απευθείας με τους οπαδούς. Προφανώς και θα υπήρχαν προβλήματα στην φάση της μετάβασης. Ωστόσο οι συνέπειες που θα συνεπαγόταν η καταπάτηση της συμφωνίας με ένα τέτοιο κράτος θα ήταν τέτοιες που οι ίδιοι οι οργανωτές των φανατικών θα έβαζαν τους αποκλίνοντες στον συμφωνημένο δρόμο.
Μπορεί μετά, τα σκουπίδια να εγκατέλειπαν τα γήπεδα και να έψαχναν άλλους κοινωνικούς χώρους προκειμένου να κάνουν τις μαλακίες τους. Γιατί δεν είναι γνήσιοι φανατικοί οπαδοί. Δεν τους ενδιαφέρουν οι ομάδες και το αθλητικό θέαμα. Για την ψευτο μαγκιά πάνε (κάποτε τους πεταγαμε με κλωτσιές έξω από κερκίδες οι γνήσιοι φανατικοί). Ωστόσο χωρίς την κάλυψη της ομάδας και κυρίως χωρίς την καθοδήγηση της διοίκησης των ΠΑΕ, θα ήταν δύσκολο να καλυφθούν και πολύ πιο εύκολο για την κοινωνία να τους κυνηγήσει μέχρι τέλους ώσπου να γίνουν άνθρωποι ή να κρυφτούν στα σπίτια τους.
Είναι προφανές ότι δεν έχετε περάσει ούτε έξω από γήπεδο εδώ και χρόνια τόσο ο αρθρογράφος όσο και ο σχολιαστής που έγραψε το επαινετικό σχόλιο.
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
οι τουρκαλβανοι ειναι οι πιο σκληροι χουλιγκανοι, αδιστακτοι φονιαδες ,μισελληνες και χρησιμοποιουνται απ ολες τις ομαδες με την παροτρυνση των αντιφα αναρχοκομουνιστων και την ανοχη και προστασια του καθεστωτος εχουν σακαταψει και δολοφονησει χιλιαδες ελληνες μην ξεχναμε οτι τον αλκη τον φαγαν τουρκαλβανοι σωβινιστες που τους παροτρυναν τα αντιφασιστομουτρα/ σφαξτε τους ελληνες ειναι ολοι φασιστες ρατσιστες και σας μισουνε! το ιδιο και με τους γ@φτους και αλλους λαθρο ταξικους αδερφους τους , τους οποιους επισης φανατιζουν κατα του ελληνικου λαου
Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου, 2023
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Ισχύει αλλά μην γενικεύουμε. Υπήρχαν και Έλληνες, αν θυμόμαστε καλά, ανάμεσα στους φονιάδες του Άλκη. Όπως υπάρχουν ελληνικά (έφηβα και όχι μόνο) σκουπίδια που ανήκουν στις ίδιες παρέες ή ομάδες με τους Αλβανούς.
Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Και όλα αυτά γιατί οι γαύροι δεν αντέχουν το 50/50...
Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου, 2023
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Όλα αυτά γιατί ο Μαρινάκης δεν μπορεί να χωνέψει ότι ο πρώην κολλητός του Μητσοτάκης έδωσε την διαιτησία και τον έλεγχο του ποδοσφαίρου στον Μελισσανίδη. Πενήντα πενήντα δεν έχει υπάρξει σχεδόν ποτέ. Και τα τελευταία πρωταθλήματα του ΠΑΟΚ ήταν με την αρωγή του ΣΥΡΙΖΑ. Το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα ελέγχεται εδώ και δεκαετίες από μεγαλοαστούς γκάνγκστερς και πολιτικούς μαφιόζους.
Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
ποια πρωταθληματα; ενα μονο πηρε ο παοκ . εκτος αν θεωρειτε οτι κανονικα και το 2018 ηταν δικαιο να το κατακτησει ο παοκ και το γκολ του βαρελα ηταν κανονικο .
Προοριζόμενο για τον ΠΑΟΚ θεωρούμε ότι ήταν το πρωτάθλημα, αν δεν έκανε την μαλακία ή αν είχε την ατυχία να πετύχει με το ρολό της ταμειακής μηχανής τον Γκαρθία ο οπαδός σας. Δεν υπήρχε περίπτωση να έφευγε με βαθμούς ο Ολυμπιακός από εκείνο το παιχνίδι, τόσο λόγω εικόνας των δύο ομάδων όσο και λόγω της πρεμούρας του ΣΥΡΙΖΑ να ανέβει επίπεδο η μεγαλύτερη ομάδα της Θεσσαλονίκης, ενώ το θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών δεν είχε κλείσει. Εκείνη την μέρα το χάσατε το πρωτάθλημα περισσότερο κι από το ματς με την ΑΕΚ και την εισβολή του ένοπλου Ιβάν.
Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
ΟΣΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΦΙΛΕ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΙΟΝ ΤΗΣ ΑΧΑΛΙΝΩΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΣΟΥ......."ΔΙΝΕΙΣ" ΕΝΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΟΤΑΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΛΑΙΣΟ (ΔΙΑΤΗΣΙΑΣ-ΔΙΚΑΣΤΩΝ)ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΤΡΟΠΟ , ΩΣΤΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ .........ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΣΟΥ ΤΟ 1006-1997 ΕΠΙ ΚΟΚΚΑΛΗ......ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΗ ΣΕΖΟΝ ΠΟΥ Ο ΠΑΟΚ ΠΗΡΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΑΗΤΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΕΧΟΝΤΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΜΕ -3 ΤΗΝ ΣΕΖΟΝ.......ΕΙΝΑΙ ΚΩΜΙΚΟ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣ ΤΑ "ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ" ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΠΕΡΙ "ΠΡΕΣΠΩΝ" ,ΛΕΣ ΚΑΙ ΑΜΑ ΔΕΝ ΕΠΑΙΡΝΕ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΑΝ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ (ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΤΗΚΕ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΟΤΑΝ Η ΑΕΚ ΤΟ ΠΗΡΕ).......
Τα κοινωνικά προβλήματα που δημιουργεί η μεγαλοαστική μούργα και η πολιτική αλητεία μέσω του οργανωμένου αθλητισμού είναι πολύ πιο σοβαρά από την όποια εμμονή μπορεί να έχει κανείς με τις ομάδες. Είναι καιρός να το αντιληφθείς. Έχουμε έναν εν αναμονή νεκρό και έναν ανόητο νεαρό να καταστρέφει την ζωή του και να βυθίζει στο πένθος δύο οικογένειες και εσύ εστιάζεις στο αν αδικήθηκε ο ΠΑΟΚ.
Προφανώς και υπογράφτηκε η συμφωνία της προδοσίας αλλά η τότε κυβέρνηση, αντιλαμβανόμενη ότι έπρεπε να μαλακώσει την αναμενόμενη δυσαρέσκεια που θα αντιμετώπιζε στην βόρεια Ελλάδα, έψαχνε να βρει επικοινωνιακά αντίδοτα. Δεν υποστηρίξαμε ότι τα κατάφερε. Αντιθέτως, ακόμη και σήμερα η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ οφείλεται σε κάποιον βαθμό στις Πρέσπες. Ασχέτως του τι λένε οι διάφοροι κατευθυνόμενοι αναλυτές. Αν δεν είχε καταρρεύσει με τον τρόπο που κατέρρευσε (διάλυση ΑΝΕΛ, εκλογές στα μέσα του καλοκαιριού και όχι όπως σχεδίαζε ο Τσίπρας το φθινόπωρο, μετά τις διακοπές, που πάντα ευνοεί τις κυβερνήσεις γιατί η καλοκαιρινή ραστώνη χαλαρώνει την αντιπολιτευτική ένταση του μέσου Έλληνα κλπ), θα ήταν δύσκολο για τον Μητσοτάκη να βρει τα συμπαγή ποσοστά που (με λίγο σπρώξιμο της singular logic) τον οδήγησαν στην αυτοδυναμία. Αν έχανε την αυτοδυναμία με ποιον θα συγκυβερνούσε αυτή η νεοφιλελεύθερη μαφία; Με την Φώφη; Δεν υπήρχε περίπτωση.
Οι Πρέσπες αποτέλεσαν το χτύπημα στην θεμέλια λίθο του συστήματος που προσπαθούσε να οικοδομήσει ο Τσίπρας. Όμως επειδή ήρθαν έτσι τα πράγματα, δεν σημαίνει ότι παρέλειψε να κάνει οτιδήποτε μπορούσε για να μετριάσει τις συνέπειες. Η επιλογή της κυβέρνησης να πάρει τίτλους ο ΠΑΟΚ ήταν μια από αυτές τις προσπάθειες. Ασχέτως του αποτελέσματος που είχε.
Μάθε να βλέπεις τα πολιτικά δρώμενα στην ουσία τους. Είναι πολύ σημαντικότερο αυτό από την προσήλωση στην οπαδική αφήγηση. Ιδίως μάλιστα όταν αυτή διαμορφώνεται με σενάρια που αποκλίνουν της αλήθειας.
Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου, 2023
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
ΥΓ. Εκτός και αν θεωρείς ότι η διαιτησία και οι δικαστές έχουν την θεσμική δύναμη να πάνε κόντρα σε μια απόφαση της κυβέρνησης όταν η απόφαση αυτή είναι επιταγή των ΗΠΑ. Είχες δεν είχες διαμορφώσει δομές στην διαιτησία και την αθλητική δικαιοσύνη εφόσον ήταν τέτοιος ο κυβερνητικός προσανατολισμός θα γινόταν αυτό που ήθελε ο πρωθυπουργός.
ΥΓ2. Για λόγους ιστορικής ακριβείας το σύστημα ελέγχου του ποδοσφαίρου μέσω της ΕΠΟ,της διαιτησίας και της αθλητικής δικαιοσύνης, κατά την χρονιά 1996-97, με την έλευση Σημίτη, απλώς άλλαξε διαχειριστή και πέρασε στα χέρια του Κόκκαλη. Δεν το ίδρυσε ο Ολυμπιακός. Το ίδρυσε η οικογένεια Βαρδινογιάννη κατά την δεκαετία του '80 και βρήκε σε αυτό μια κάποια πρόσβαση κατά καιρούς ο Δημήτρης Μελισσανίδης και άλλοι πρόεδροι της ΑΕΚ (βλέπε Γιδοπουλος). Αλλά μικρή σημασία έχει ο εκάστοτε διαχειριστής του. Το σημαντικότερο είναι κάποτε να διαλυθεί και να οδηγηθούν οι διαχειριστές του στην φυλακή.
Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Εντος καπιταλισμού αυτό το σύστημα ελέγχου δεν θα διαλυθεί ποτέ.
Οποτε συμβαινει καποιο περιστατικο βιας που εχει σχεση με γηπεδα διαβαζω συνεχως μπουρδες απο άσχετους η πονηρους και τσαντιζομαι.Όαση αποτελουν τα όσα,διαβαζω εδω οχι γιατι παντα συμφωνω 100% αλλα γιατι ειναι άποψη βγαλμενη απο εμπειρεια και διατυπωμενη παντελονατα χωρις μισόλογα.Συμφωνω και με τον supplier στην αρχη και για την τελευταια του παραγραφο θα έλεγα οτι μικρα πραγματα μπορουν να αλλαξουν με σοβαρη παρεμβαση,ενώ για την μεγαλη εικονα δεν ειμαι αισιοδοξος.Για να την παλευει κάποιος σε δυσκολους καιρους γνωμη μου ειναι να ασχολειται με τα μικροτερα,εκει οπου μπορει να γινει δουλεια ,και με μικρες επιτυχιες που συσπειρωνουν ή ανεβαζουν το ηθικο να προσδοκα καποια αλλαγή.Οταν σκεφτεσαι απο την αρχη την μεγαλη εικονα ειναι για να φουντάρεις...
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Οι ολυμπιακοί είναι το χειρότερο δείγμα οπαδού τα τελευταία 30 χρόνια. Πραγματική ντροπή. Δεν θα αναφερθώ στην πολύχρονη διαπλοκή που έχουν με τους προέδρους τους. Απλά δείτε ποιόν έχουν πρόεδρο του ερασιτέχνη, ποια μεγάλα κεφάλια έχουν πιαστεί να κάνουν εμπόριο ουσιών, και ποιόν μακαρίτη πολυπράγμονα οπαδό, εκθειάζουν σε πανί σε κάθε ματς.
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Ξεκολλάτε με το ολυμπιακός αντιολυμπιακός. Αντίστροφοι Τσουκαλάδες γίνεστε ορισμένοι
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου, 2023
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Αν δεν γράφεις επίτηδες τέτοια σχόλια για να κάνεις προβοκάτσια, τέτοια μυαλά σαν το δικό σου δίνουν πάτημα στους οπαδούς-υπαλλήλους που στηλιτεύεις. Ποδοσφαιρικός διχασμός με λογική αθλητικής εφημερίδας της κακιάς ώρας. Αυτό είναι το νόημα του σχολιασμού σου.
Δυστυχώς δεν είναι γνώρισμα μόνο των οργανωμένων του Ολυμπιακού. Ο απόλυτος έλεγχος των οργανωμένων ξεκίνησε (και αυτή) ως ιδέα του (αρχιερέα της ποδοσφαιρικής πουστιάς) Βαρδινογιάννη και όταν πέρασε η δεκαετία του '80, με την νεανική της επαναστατικότητα, και κάμφθηκαν οι αντιστάσεις, το συγκεκριμένο σχέδιο υλοποιήθηκε με επιτυχία από όλες τις μεγάλες ΠΑΕ. Οι ΑΕΚτζηδες που υποτίθεται ότι είναι σχετιζόμενοι με αντιφασιστικές παπάτζες ισοπέδωσαν το αριστερό "κίνημα" του δήμου της Νέας Φιλαδέλφειας στην διαφωνία που είχε με τον Μελισσανίδη για τα δέντρα του πάρκου. Οι ΠΑΟΚτζηδες, από αντιφασιστική εξέδρα με προκλητικές βουλγαρικές σημαίες επί δεκαετίες, έκαναν την θύρα 4 φιλόξενη για εθνικιστές και πατριώτες μέσα σε ελάχιστο χρόνο από την έλευση του Ιβάν. Για οπαδούς του Άρη και του Ηρακλή τα έχουν γράψει σχολιαστές σε παλαιότερες αναρτήσεις.
Η θύρα 7 επίσης δεν έπεσε αμαχητί την δεκαετία του '90 στην αγκαλιά των Κόκκαλη -Κουντούρη. Υπήρχε μεγάλος διχασμός και άρνηση του συνδέσμου των Αθηνών να συνταχθεί με την ενσωμάτωση της 7 στην πολιτική της διοίκησης μέχρι το 1998-99. Επίσης ο σύνδεσμος της Καλλιθέας (και για λίγο στην αρχή οι red guys στο Πειραιά) δεν ακολουθούσαν τους Καμινιώτες και τους υπόλοιπους που έγιναν άνθρωποι του προέδρου. Η είσοδος στην δεκαετία του '00 με τις συνεχείς επιτυχίες της ομάδας, με το άνοιγμα νέων συνδέσμων υπό την επιρροή των Καμινίων, με μια χοντρή μαλακία του Υποβρύχιου που ήταν ο επικεφαλής της "αντίστασης" και με διάφορα άλλα που ήταν αναμενόμενο ότι θα συνέβαιναν, έκαναν την θύρα 7 εξολοκλήρου προεδρική. Όμως υπήρξε αντίσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι παλιοί θυμούνται τις ραδιοφωνικές εκπομπές του Υποβρύχιου που κατηγορούσε τους προεδρικούς ως πΑΛΕΦΙΠ του Ολυμπιακού, το ότι πιάναμε διαφορετικές θέσεις στην 7 (κάτω και αριστερά όπως βλέπαμε) μέχρι το 1997 (και στο ΣΕΦ πηγαίναμε τέρμα πέταλο πίσω από τον Τόλη και όχι πλάι πέταλο πίσω από τον Τσουκαλά που οργάνωνε την εξέδρα) όσοι δεν ακολουθούσαμε τους προεδρικούς.
Αλλά όλα αυτά δεν έχουν και τόση σημασία πέρα από ιστορική αναδρομή. Η ουσία είναι ότι σήμερα όλοι οι σύνδεσμοι των μεγάλων ομάδων είναι άμεσα συνδεδεμένοι με τις διοικήσεις. Προφανώς στα σημερινά πλαίσια δεν μπορεί να γίνει και αλλιώς. Αν δεν ανατραπεί η ισχύουσα πολιτική και κοινωνική συνθήκη, δυστυχώς θα συνεχιστεί αυτή η παρακμή.
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Με τα μυαλά που κουβαλάν ορισμένοι θα αργήσουμε να ξαναδούμε εκδρομές αθήνα θεσσαλονίκη και τούμπαλιν. Αν δεν φύγουν οι τσίμπλες και οι εμμονές δεν γίνεται τίποτα
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Συμφωνούμε για τη παρακμή των τελευταίων ετών σε όλους τους οργανωμένους, αλλά αυτό που θέλω να πω, είναι πως οι φανατικοί του ολυμπιακού το έκαναν με τον πιο εμφατικό και υποτελή τρόπο. Α, μια και ανέφερες τον ''εθνικιστή'' και αντιστασιακό ύπο, να σε ενημερώσω για τα νταλαβέρια του με τις κοκακόλες που είχαν ως αποτέλεσμα να τον πυροβολήσουν. Αυτό γιατί πολύ λιβανιστήρι παίζει με τους ''αγνούς'' παλιούς.
Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Επειδή αναφέρθηκε ο Άρης και ο Ηρακλής, εδώ ένα αφιέρωμα στην παλιά εθνικιστική κερκίδα του Άρη. https://www.youtube.com/watch?v=D3yCxOh7rYY ούτε για πλάκα τέτοια εδώ και πολλά χρόνια
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου, 2023
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Χαχαχα.. αν βγουν τώρα τέτοια πανό ή θα αποκλείσει η UEFA δια παντός όποια ομάδα δεν αντιδράσει ή που θα πάμε φυλακή όσοι τα υποστηρίξουμε.
Διευκρίνιση: Ο οπαδός του Άρη που χαιρετά με τεταμένη την δεξιά στην αρχή του βίντεο δήλωσε, στην ίδια συνέντευξη, ότι δεν είχε καμία σχέση με τον εθνικισμό και ότι τον απέρριπτε ως πολιτική ιδεολογία. Ο χαιρετισμός ήταν απλά μέρος γηπεδικού συνθήματος.
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Δεκαεξάχρονος είναι στο ντοκιμαντέρ, όσο κι αν δεν του φαίνεται!! Πάντως είναι καλό ντοκουμέντο γιατί δείχνει ότι το συγκεκριμένο σύνθημα, που φέρνει πολύ στο Έρικα , συνδυαζόταν όλως τυχαίως με το γνωστό χαιρετισμό Αυτό δείχνει ότι οι παλιοί οπαδοί του Άρη συνειδητοποιούσαν και αναδείκνυαν τη σύνδεση, κάποιοι σίγουρα συνειδητά (αλλιώς δεν εξηγούνται τόσες συμπτώσεις) δεν ξέρω πόσοι, άλλοι πάλι όπως αυτός απλά για την οπαδική φάση. Κι ας λένε οι νεότεροι Αρειανοί, οι μεταλλαγμένοι, ότι αυτά είναι αντιαρειανή προπαγάνδα ΠΑΟΚτζήδων. Όμως, έτσι για την ιστορία, στο βίντεο του ντοκιμαντέρ σχολιάζει κάποιος από κάτω ότι αυτός ο οπαδός έχει συγχωρεθεί, ότι στα πιο μετά χρόνια είχε συνήθειο να σκάει στη Ναυαρίνου και να φωνάζει ζήτω ο Άρης ζήτω ο Χίτλερ και τον παίρνανε στο κυνήγι οι αναρχικοί ΠΑΟΚτζήδες της πλατείας. Δεν ξέρω αν ισχύει, μεταφέρω το σχόλιο.
Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου, 2023
Ο Αντίοχος είπε...
Θα ήθελα να παρουσιάσω τις ενστάσεις μου, ο σύριζας-κατά τους πλέμπαιούς Μάο Μάο τα βρήκε μια χαρά με τους ακροδεξιόυς του συγκαμενου για να κυβερνήσει-υποθέτω ότι ξέρετε ποιος ήταν ο πατήρ κουντουρας και τη σχέση του με τον Κατμαν.. Ο τίγρης είχε το φλαμπουραρη και πήρε το χάρτινο. Οι πρεσπες πέρασαν και πολλοί γυμνοσαλιαγκες πλούτισαν, γκοτζιαδες γράψαν ιστορία (μετονγκωλο), ο αλ6 οδηγήθηκε στην ήττα και πλήρωσε το γραμμάτιο - τώρα πάνε για το μονοψήφιο με την ψαροκασελα.. Ο ιβαν έδωσε στήριξη μέχρι πριν τη συμφωνία και όχι μετά.. Ο τίγρης ελιχθηκε ανάμεσα στους δύο πολιτικούς χώρους και σαν υποχείριο της πρεσβείας.. Ο θριαμβευτής ήταν ο νικητής των 2 εκλογών - μέχρι τώρα, ας είναι καλά οι σπυρετοι και οι μακηδες των συλλαλητήριων..Οι παλαιοπασοκοι είχαν τους αρμούς της εξουσίας επί αλ6 αλλά και τώρα σημιτοσκυλα παντου.. Είχε ακουστεί ότι ο Υπό είχε φάει λεφτά.. Ο κούντ. τον Αποκαθήλωσε.. Το παρελθόν το ξέρουμε όλοι Εμείς είμαστε πιο λαϊκοί - ναι υπήρχαν βουλγαρικες όχι όμως και αντιφασιστικη εξέδρα συλλήβδην, μέσα στη μάζα υπήρχαν όλοι, οι αντιφαδες πάντα ήταν λίγοι, τις έχουν Μάσει γερά πολλάκις και έτσι τουμπεκιαζονται για να ψιλουπαρχουν..Τα σκιπταρια είναι σε όλες τις ομάδες - αλλά μόνο στην οπαπαρινα σήκωσαν πανί και νιώθουν κυρίαρχοι.. Ζούμε εποχές τραποπαρακμης.. Βρομα του φοίνικα είναι στα κουμάντα της σούπα 3 Η κόντρα Ευάγγελου Κυριάκου δείχνει να οξύνεται.. Ας πάρουμε ποπκορν λοιπόν...
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Ο Μελισανίδης είναι ο πιο δικτυωμένος παρασκηνιακά και ξέρει να ελίσσεται με κάθε κυβέρνηση περισσότερο από Μαρινάκη και Ιβάν. Αν έριχνε και παραπάνω χρήμα τώρα η ΑΕΚ θα ήταν ότι ο Ολυμπιακός επί Κόκκαλη. Ο Ιβάν είναι το αντίθετο. Έριξε χρήμα και δεν ξέρει να δικτυώνεται.
Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Το έργο της Θάτσερ κατά του χουλιγκανισμού το θεωρείτε υπερτιμημένο ή πιστεύετε ότι πράγματι ήταν η καθοριστική συμβολή της που τον εξάλειψε από την Πρέμιερ λιγκ;
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου, 2023
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Συνήθως τέτοιες αποφάσεις, αν δεν τις έχεις ζήσει εκ των έσω, δεν είναι εύκολο να τις κρίνεις. Για παράδειγμα ένας οποιοσδήποτε Ευρωπαίος αν ασχοληθεί σήμερα με την Ελλάδα θα μάθει από τα ΜΜΕ ότι ο Σημίτης είναι ο σπουδαιότερος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης. Ενώ πρόκειται για το μεγαλύτερο πολιτικό σκουπίδι των τελευταίων πενήντα ετών.
Η επίσημη αφήγηση της Αγγλίας για όσους βλέπουμε απ'έξω τα πράγματα είναι ότι η Θάτσερ καταπολέμησε το φαινόμενο. Εμείς γνωρίζουμε ότι με πρόσχημα τον χουλιγκανισμό η Θάτσερ ισοπέδωσε και αρκετούς εθνικιστικούς πυρήνες. Έστειλε πολλούς εθνικιστές στην φυλακή με την δικαιολογία ότι ήταν χούλιγκανς αλλά και πολλούς οπαδούς επίσης με την δικαιολογία ότι ήταν φορείς εθνικιστικών ιδεών. Το παράδειγμα της Τσέλσι ήταν χαρακτηριστικό. Ακόμη και σήμερα δεν είναι σίγουρο αν ήταν τόσοι πολλοί οι εθνικιστές οπαδοί της όσους ήθελε να εμφανίζει η κυβερνητική προπαγάνδα. Οι ίδιοι οι της Τσέλσι το αρνούνται, τουλάχιστον.
Πάντως σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε ότι κάπως φόβισε το οπαδικό κίνημα της Αγγλίας η Θάτσερ. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν έπραξε κάτι κοινωνικά επωφελές. Η ολοκληρωτική ισοπέδωση πάντως όχι μόνο του χουλιγκανισμού αλλά και του οπαδισμού πραγματοποιήθηκε στην Αγγλία όχι με την Θάτσερ αλλά μετά την έλευση της παγκοσμιοποίησης και την πλήρη εμπορευματοποίηση/ life styleοποίηση της Πρέμιερ λιγκ κατά την δεκαετία του '90 κι έπειτα.
Από την άλλη οι μαλάκες οι Άγγλοι ήταν οι πρώτοι που αποκόλλησαν τον χουλιγκανισμό από τον φανατικό οπαδισμό. Ήταν δηλαδή οι πρώτοι που διαμόρφωσαν μια μερίδα οπαδών οι οποίοι πήγαιναν μόνο για να παίξουν ξύλο στο γήπεδο και όχι για να δουν αγώνες. Είναι πολύ διαφορετικό να υπάρχει η πιθανότητα να τσακώνεται κανείς λόγω του φανατισμού του με το θέαμα και με μια ομάδα από το να αγνοεί το ποδοσφαιρικό θέαμα και να πηγαίνει στο γήπεδο μόνο για να οργανώσει συμπλοκές. Αυτό διακρίνει τον αυθεντικό οπαδισμό των ρομαντικών old school γηπεδόβιων με τους χούλιγκανς των νέων γενιών. Στην Αγγλία γεννήθηκε αυτή η ηλίθια αντίληψη που έφερε τον οπαδισμό στις παρυφές της μαφίας και πέρασε στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ασφαλώς και στην Ελλάδα από το 2000-2005 και μετά.
Σε μια τέτοια επικρατούσα αντίληψη των οπαδών είναι αναμενόμενο να βρίσκουμε υπαλλήλους προέδρων και όχι ρομαντικούς επαναστάτες. Ο μέσος χούλιγκαν πιτσιρικάς σήμερα λέει , "θέλω τα πράγματα να μείνουν όπως είναι αρκεί να μην με περιορίζετε να κάνω σκηνικά." Δεν έχει ούτε το rock -heavy metal υπόβαθρο του παρελθόντος ούτε διαθέτει την παλιά λαϊκή κουλτούρα, προκειμένου να συνδυάσει την φανατική αγάπη για τον γηπεδικό οπαδισμό με ευρύτερες επαναστατικές ή αντισυμβατικές τάσεις. Για αυτό και γράψαμε στο παραπάνω παιδί ότι δεν έχει περάσει ούτε έξω από ελληνικό γήπεδο τα τελευταία χρόνια.
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Προφανώς και η Αστυνομία είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια του πλήθους και για την αποκατάσταση της τάξης όταν γίνονται επεισόδια...Στην Ελλάδα όμως συμβαίνει και το εξής:Να χρησιμοποιείται η διμοιρία για να κάνουν σκοποβολή οι πιτσιρικάδες... Γίνεται στα Εξάρχεια(που είναι ειδική περίπτωση) και γίνεται τώρα τελευταία και στα γήπεδα... Στο περσινό ΑΕκ-ΠΑΟΚ 4-0 υπήρχε λόγος να δεχτεί η διμοιρία μολότοφ;... Προφανώς όχι!!... Άλλο πράγμα λοιπόν η αποκατάσταση και άλλο η σεξουαλική εκτόνωση των χαιδεμενων παιδιών
Η κάμψη της κοινωνικής τους δυναμικής και η διαφαινόμενη, μικρή έστω, μείωση της μαζικότητας, φαίνεται ότι έχει φέρει τους αντιφασίστες στα πρόθυρα της απόγνωσης. Με αποτέλεσμα να αναζητούν κοινωνικές και πολιτικές προσβάσεις σε κάθε λογής κοινωνική χωματερή του καπιταλισμού, που παλαιότερα τουλάχιστον στηλίτευαν (ή υποδύονταν ότι στηλίτευαν). Το παράδειγμα των τελευταίων μηνών είναι οι κάγκουρες.
Πριν λίγο καιρό αντιφασιστικό εφημεριδάκι δρόμου δικαίωνε εκατό ανήλικους τσόγλανους οι οποίοι έδωσαν -με πρόσχημα ποδοσφαιρικό αγώνα τοπικής κατηγορίας και τάχα για οπαδικούς λόγους- ραντεβού, προκειμένου να «κάνουν την εφηβική τους μαγκιά» σε μια οργανωμένη συμπλοκή, φέροντας διάφορα όπλα (ανάμεσα σε αυτά και μαχαίρια). Το να σκεφτεί ανθρώπινα το ανήλικο ανθρωπoειδές της καγκουριάς είναι κάτι δύσκολο. Αλλά φαίνεται πως δεν σκέφτηκαν ούτε οι «ευαισθητοποιημένοι» στα κοινωνικά ζητήματα αντιφασίστες ότι η χρήση μαχαιριών και όπλων είναι μια ντροπή του ελλαδικού οπαδικού κινήματος λόγω της οποίας, μόλις λίγους μήνες πριν, έχασε την ζωή του ένας (ακόμη) νεαρός οπαδός. Αυτό που προείχε για τους «ευαίσθητους» αντιφασίστες ήταν η απεγνωσμένη προσπάθεια να βρουν πρόσβαση στους κύκλους της καγκουριάς, προκειμένου να ανανεώσουν το μειωμένο έμψυχο δυναμικό τους. Ασχέτως αν οι κάγκουρες συγκροτούν έναν (φαινομενικά απολιτικοποιημένο) κοινωνικό χώρο, που λειτουργεί σαν εισαγωγικό στάδιο στις παραβατικές δομές του φιλελεύθερου καπιταλισμού.
Φαίνεται, πάντως, ότι το φλερτ της antifa προς τους καγκουράκους δεν έχει αποδώσει ακόμη τα αναμενόμενα. Για αυτό η antifa επιμένει. Δεν τα παρατά. Διεκδικεί την καρδιά της καγκουριάς με νέο αφισάκι/εφημεριδάκι δρόμου. Σύμφωνα, λοιπόν, με την τελευταία αφίσα μιας antifaομάδας, το κράτος είναι αυτό που κάνει λόγο για «συμμορίες ανηλίκων», «ραντεβού θανάτου εφήβων», «ξυλοδαρμούς καθηγητών από μαθητές» κλπ. για να προετοιμάσει μια έξαρση καταστολής. Προφανώς δεν περνά από το άμυαλο κεφάλι των antifaη ιδέα ότι ακόμη και αν είναιόντως αυτός ο στόχος του κράτους, τότε οι συμμορίες ανηλίκων, τα ραντεβού θανάτου και τα υπόλοιπα «ωραία», πρέπει πράγματι να υπάρχουν για να δώσουν στο κράτος την αφορμή να προβεί σε εξάρσεις καταστολής. Αν τα φαινόμενα της εφηβικής αθλιότητας δεν υπήρχαν δεν θα έπιανε εύκολα τόπο η προπαγάνδα.
Επειδή, ασφαλώς, όλες οι προαναφερθείσες παθογένειες υπάρχουν, καλό θα ήταν να σκεπτόμασταν -πέρα από την κριτική στον μεσοπρόθεσμο στόχο του κράτους- τι θα γίνει με τις μάζες της νεολαίας που υιοθετούν αυτές τις εγκληματικές συμπεριφορές. Ωραία, κύριοι antifa. Το κράτος επιτρέπει ή και πυροδοτεί την εφηβική αθλιότητα της καγκουριάς. Αλλά με αυτούς που πέφτουν στην παγίδα και την υιοθετούν, τι θα γίνει; Θεωρείτε ότι αρκεί η κριτική στην κρατική πρόθεση καταστολής και, κατά τα άλλα, επιχειρείτε να υπερασπιστείτε τους χρήσιμους ηλίθιους που την πυροδοτούν ή και να τους εντάξετε στις συλλογικότητές σας; Αν μη τι άλλο αυτό είναι χοντροκομμένη αντίφαση. Ακόμη και αν η κρατική καταστολή αποκρουστεί, τι προτείνετε να γίνει με τα έφηβα λαμόγια που ληστεύουν καθηγητές, βιάζουν συμμαθήτριες και τις καταγράφουν σε video, μαχαιρώνονται, μετατρέπουν σε γκέτο απομακρυσμένα ή σκοτεινά σημεία του αστικού ιστού και χτυπούν κατά ομάδες μεμονωμένους συμμαθητές τους; Έστω και αν η (σύμφωνα με εσάς) επιχειρούμενη κρατική καταστολή αποφευχθεί, αυτά τα φαινόμενα για κάποιο χρονικό διάστημα θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Πώς λέτε ότι πρέπει να τα διαχειριστεί η κοινωνία; Θα απαντήσετε σε αυτό το ερώτημα ή θα κάνετε μια βολική προσπέραση, πιστεύοντας ότι με το να εντάξετε μερικά λαμόγια στις οργανώσεις σας θα καταφέρετε να θεραπεύσετε το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης των παθογενειών του αμερικανισμού, το οποίο πράγματι επιχειρείται, έπειτα από άνωθεν σχεδιασμούς, μέσω της εφηβικής παραβατικότητας;
Όποιος θέλει στ’ αλήθεια να δώσει πολιτικές απαντήσεις σε τέτοια ερωτήματα πρέπει να μην κρύβεται πίσω από συνθηματολογίες καφενειακού ριζοσπαστισμού. Το πρόβλημα της καγκουριάς και της εφηβικής παραβατικότητας αποτελεί φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης. Εφόσον η παγκοσμιοποίηση προϋποθέτει την μετατροπή των ευρωπαϊκών κοινωνιών σε αντίγραφα της κοινωνίας των ΗΠΑ (μέσω της απώλειας των παραδοσιακών τους γνωρισμάτων, της γενικευμένης μετανάστευσης, την επιβολή της Americanlifestyleκουλτούρας κλπ) είναι εύλογο να εμφανίζονται στις «πολιτιστικές αποικίες» των Αμερικανών, όπως είναι η ελληνική, φαινόμενα των αμερικανικών παθογενειών.
Η καγκουριά δεν είναι τίποτε άλλο από μια (εκ των πολλών) συντονισμένη, εδώ και δυο δεκαετίες, προσπάθεια των μηχανισμών της αστικοφιλελεύθερης εξουσίας να διαμορφώσουν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες στα πρότυπα της αγγλοσαξονικής. Είναι μια ξεκάθαρη απόπειρα να μετατραπούν συγκεκριμένοι αστικοί μας ιστοί σε γκέτο όπως αυτά των αμερικανικών μεγαλουπόλεων. Από την μεριά όσων εναντιωνόμαστε στην παγκοσμιοποίηση το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με την αποδοχή αυτής της «αμερικανιάς» και την υποδοχή των έφηβων σκουπιδιών που την υιοθετούν σε οργανώσεις. Το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί με σκληρή αντίδραση και άμεσο περιορισμό της εμβέλειάς του. Για να συμβεί, όμως, αυτό πρέπει πρώτα να το χαρτογραφήσουμε.
Το φαινόμενο των εφηβικών συμμοριών φαίνεται ότι υπήρχε σε μια πρώιμη μορφή ήδη στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, σε χώρες του προηγμένου καπιταλισμού. Ωστόσο μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισε να γενικεύεται και να καθιερώνεται. Ακόμη και στην ΕΣΣΔ, παρά την αυστηρή αστυνόμευση που προϋπέθετε ένα ολοκληρωτικό κράτος, υπάρχουν μαρτυρίες που καταγράφουν εφηβική παραβατικότητα και δράση τέτοιων συμμοριών στην δεκαετία του ’70. Προφανώς και υπήρξε έξαρση του φαινομένου σε όλη την Ευρώπη την δεκαετία του ’80. Όμως, το περιεχόμενο του φαινομένου άλλαξε άρδην μετά το 1991-92 και την έλευση της παγκοσμιοποίησης.
Οι παλαιότερες εφηβικές ομαδώσεις περιλάμβαναν πολλά και διαφορετικά ρεύματα. Ήταν, σε αρκετές περιπτώσεις, συνδεδεμένες με επαναστατικές ιδέες (πχ punks, skinheadsκλπ) ή με αντισυμβατικά ρεύματα (πχ. αισθητικός Ρομαντισμός στο heavymetal και ιδεολογικός Ρομαντισμός σε ομάδες μηχανόβιων κλπ). Με την έλευση της παγκοσμιοποίησης το συγκεκριμένο φαινόμενο αποσυνδέθηκε σταδιακά από την πολιτική και την αισθητική των ανατρεπτικών ιδεών του Ρομαντισμού και απορροφήθηκε από την υλιστική, ωμή παραβατικότητα του οργανωμένου εγκλήματος. Το οπαδικό κίνημα μετασχηματίστηκε από μια μαζική σύναξη φανατικών ποδοσφαιρόφιλων σε μια κλειστή, και οργανωμένη με όρους μαφίας, πολυάριθμη κάστα. Τα πεζοδρομιακά κινήματα των ρομαντικών ανατρεπτικών μουσικών τάσεων ξεθώριασαν και σταδιακά έσβησαν. Οι δρόμοι πέρασαν στον έλεγχο συμμοριών απαρτιζόμενων από ανάμικτες αγέλες μεταναστών και ντόπιων, που δεν είχαν κανένα πολιτιστικό ή ιδεολογικό υπόβαθρο και λειτουργούσαν με όρους ελαφριάς παραβατικότητας. Ο εξουσιαστικός νεοφιλελευθερισμός της παγκοσμιοποίησης διαμόρφωσε πλέον ανενόχλητος τα πολιτισμικά όρια των κοινωνιών σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο. Αλλά η κάθε χώρα ακολούθησε αυτό τον κεντρικό προσανατολισμό με τον δικό της τρόπο.
Στην Ελλάδα η μεγάλη μετάβαση από τον παλιό πεζοδρομιακό βίο στην κυριαρχία καινούριων νεολαιίστικων τάσεων πραγματοποιήθηκε υπό τον σχεδιασμό των ανθρώπων που συγκρότησαν τον πυρήνα εξουσίας την περίοδο των κυβερνήσεων του Κώστα Σημίτη. Το rockκίνημα και το «ρομαντικό πεζοδρόμιο» έχασε τις περισσότερες από τις παλιές του δυνάμεις. Η νεολαιίστικη τάση που προώθησε το «σύστημα Σημίτη» (επί εποχής Βαλιανάτου στο Υπουργείο Παιδείας κλπ) ήταν το rave. Μαλακά ναρκωτικά να πλημμυρίζουν τους χώρους των στεκιών της νεολαίας, γελοία ρούχα και κουρέματα σε στυλ αμερικανού πεζοναύτη, ηδονισμός, ηχητική βαβούρα και μουσικό χάος, μια μη σαφώς προσδιορισμένη ελευθεριότητα, κανένα πολιτικό ενδιαφέρον, κανένας προβληματισμός. Αυτά ήταν τα γνωρίσματα του «κύματος» που, με όπλο την ηλεκτρονική ψυχεδέλεια, έγινε ο πολιορκητικός κριός της τότε ελλαδικής εξουσίας στα δρώμενα της νεολαίας. Ωστόσο, ακόμη και εκείνο το παρακμιακό και κατευθυνόμενο στυλ κουλτούρας είχε ένα πολιτιστικό υπόβαθρο. Το raveείχε έναν αισθητικό πυρήνα. Ήταν ακόμη νωρίς για να πετύχει τους στόχους της μια κοινωνική κίνηση που θα κέρδιζε την νεολαία με σημαία της το απόλυτο μηδέν.
Τα χρόνια πέρασαν, το raveαποκαθηλώθηκε μαζί με την κυβέρνηση Σημίτη, άλλες νεολαιίστικες τάσεις ξέβρασε το σύστημα εξουσίας με σκοπό την πολιτισμική διαχείριση της νεολαίας. Μια από αυτές ήταν κι εκείνη της καγκουριάς. Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’00 ακούσαμε για πρώτη φορά τον όρο «κάγκουρας». Η συγκεκριμένη λέξη χαρακτήριζε τον νέο που ζούσε στην Ελλάδα και ντυνόταν με ολόσωμες φόρμες, κουρευόταν σαν Αμερικανός πεζοναύτης -ή επέλεγε πολύ κοντά κουρέματα που αποκάλυπταν όση ασχήμια μπορούσαν να διαθέτουν αλλόκοτα πρόσωπα, στις ματιές των οποίων αντανακλούσε η κουλτούρα της ψευτομαγκιάς-, οδηγούσε μηχανάκια μικρού κυβισμού, έκανε χρήση φτηνών ναρκωτικών και δήλωνε, με περίσσευμα βλακείας, ότι δεν διέθετε κανένα πολιτιστικό υπόβαθρο, ότι στην μουσική «άκουγε απ’ όλα», ότι δεν ταυτιζόταν με κανένα νεολαιίστικο κίνημα (πολιτικό, μουσικό ή άλλο) και ότι του άρεσε να ανταλλάσει γροθιές, άνευ σημαντικών λόγων, με διάφορους ομοίους του. Αν μη τι άλλο πρόκειται για ένα από τα φαινόμενα ύστατης κατάντιας στην οποία μπορεί να οδηγήσει ορισμένους από τους πλέον ανόητους νέους που ζουν στην γεωπολιτική του επικράτεια ο δυτικός νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός. Ωστόσο, αρχικά δεν του δόθηκε ιδιαίτερη σημασία. Τόσο γιατί η τάση της καγκουριάς δεν ήταν εξαρχής ισχυρή στην ελληνική νεολαία όσο και γιατί είναι σύνηθες φαινόμενο η ελλαδική κοινωνία να κουκουλώνει νεανικές παθογένειες με το πρόσχημα ότι «έχουμε να κάνουμε με παιδιά».
Στην πάροδο του χρόνου αυτή η γκροτέσκα τάση επιβίωσε πανευρωπαϊκά, σε αντίθεση με άλλα, σύγχρονά της, ρεύματα της νεολαίας (όπως το Emo, για παράδειγμα, που μολονότι ήταν σύγχρονο της καγκουριάς έσβησε μετά από λίγα χρόνια). Ώσπου, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, φτάσαμε στα έτη των μνημονίων και την δεκαετία του 2010. Στην δύσμοιρη πατρίδα μας, μετά το ξεθύμασμα των κινητοποιήσεων της τελευταίας γενιάς πολιτικοποιημένων ανθρώπων, κατά τα έτη 2011-12, και ιδίως μετά το ξεπούλημα του αντιμνημονιακού αγώνα από τα ρετάλια της Αριστεράς του Τσίπρα, η χώρα έμεινε αβοήθητη στην επέλαση της πλέον αβυσσαλέας, χυδαίας και διαλυτικής νεοφιλελεύθερης αλητείας. Θεωρώ ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η καγκουριά ενδυναμώθηκε σε βαθμό που να αποτελεί σήμερα την μονοκρατορικά ισχυρότερη τάση της νεολαίας.
Οι κάγκουρες είναι οι νέοι που θέλει ο κάθε Μητσοτάκης. Πολιτικά αναίσθητοι, ανίκανοι να σκεφτούν στα πλαίσια του μέσου όρου της ανθρώπινης νοημοσύνης, κυνικά αδιάφοροι για τα κοινωνικά δρώμενα που δεν τέμνουν τον μικρόκοσμό τους, συχνά ναρκομανείς αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό ώστε να χάνουν την επαφή με το κάθε «must» του αστικοφιλελεύθερου lifestyle, ικανοί να ασκούν βία, ενάντιοι στην wokeκουλτούρα της νέας Αριστεράς. Είναι χρήσιμοι για την αναπαραγωγή των οικονομικών εργασιών του μαύρου χρήματος της μαφίας. Απαραίτητοι για την αποσάθρωση των τελευταίων εθνικών υπολειμμάτων της κοινωνίας μας, καθώς αποτελούν πολυεθνικό crewπου φιλοξενεί πλήθος νεαρών μεταναστών. Αναγκαίοι για την πολιτική επιβίωση του ζωώδους νεοφιλελευθερισμού χωρίς νεολαιίστικες επαναστατικές παρεκτροπές. Είναι, στην πραγματικότητα, μια φαινομενικά αποπολιτικοποιημένη, άτυπη νεολαία των καπιταλιστών πολιτικών.
Κατά τα τελευταία χρόνια η καγκουριά της Ελλάδας συνοδεύτηκε, σε μεγάλο βαθμό, και από την ηχητική τάση του τραπ (χρησιμοποιώ τον όρο «ηχητική» γιατί θεωρώ προσβολή να αποδώσω τον όρο «μουσική» σε αυτή την ηχορύπανση). Αν μη τι άλλο, ο κύριος Πάρης Κασιδόκωστας με την δισκογραφική του εταιρεία φρόντισε να υποστηρίξει αφειδώς το τραπ. Με αποτέλεσμα να διαχυθεί στην νεολαία μέσα από τους στίχους και το στυλ αυτού του ρεύματος η κουλτούρα και η νοοτροπία των αμερικανικών γκέτο. Ανθρωπόμορφα σκουπίδια που εξηγούν μέσω των στίχων τους πώς κάνουν εμπόριο ναρκωτικών και γιατί ονειρεύονται να βυθιστούν στον αμερικανικό υλισμό του κακόγουστου πλούτου μέσα από την ανομία και το έγκλημα, φιγουράρουν σε ακριβοπληρωμένα videoclip, σε εκπομπές lifestyleκαι σε κοσμικές εκδηλώσεις. Προφανώς οι κάγκουρες αποτελούν ορισμένους από τους πλέον θετικούς δέκτες αυτής της επικοινωνιακής καταιγίδας. Όπως ο Σημίτης γιγάντωσε το raveέτσι και ο πιο γνήσιος εκ των διαδόχων του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μέσα σε πέντε χρόνια εξαφάνισε το rockκαι γιγάντωσε το τραπ της καγκουριάς ως τάση της εν Ελλάδι νεολαίας.
Όταν πριν κάποια χρόνια το χαϊβάνι που ονομάζεται Αλέξης Τσίπρας έδωσε δικαίωμα ψήφου στους μαθητές, βασίστηκε στο παλιό δεδομένο ότι οι νέοι ψήφιζαν ανατρεπτικά κόμματα, αριστερά ή και εθνικιστικά. Κάποιοι αφελείς του εθνικιστικού χώρου που ονειρεύονταν βουλευτικά έδρανα είχαν σχολιάσει, μάλιστα, στο ιστολόγιό μας ότι μακροπρόθεσμα θα έβγαινε κερδισμένος και ο δικός μας πολιτικός χώρος από αυτή την απόφαση. Ήταν τόσο ηλίθιοι όλοι τους, αριστεροί και ακροδεξιοί, που πίστεψαν ότι ο Μητσοτάκης, ο Κώστας Σημίτης, ο Τζέφρυ Πάιατ, ο Τσούνης και το υπόλοιπο φιλελεύθερο σκυλολόι θα επέτρεπε να συμβεί κάτι τέτοιο. Οι μηχανισμοί του συστήματος εξουσίας δεν χρειάστηκαν παρά πέντε χρόνια για να κάνουν την καγκουριά κυρίαρχη τάση της νεολαίας και να ισοπεδώσουν τους εκλογικούς υπολογισμούς αριστερών και ακροδεξιών.
Πέρα, πάντως, από τον πολιτικό και τον αισθητικό σχεδιασμό της εξουσίας που πριμοδοτεί την καγκουριά, υπάρχει και ένας οικονομικός. Αν συζητήσετε με έναν υποστηρικτή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής ηγεμονίας, -ακαδημαϊκό, δημοσιογράφο, πολιτικό- θα σας πει ότι η αγορά δεν ενδιαφέρεται για τους επαγγελματικούς προσανατολισμούς μεγάλου μέρους της ελληνικής νεολαίας. Η αγορά στην Ελλάδα δεν θέλει κοινωνικούς επιστήμονες. Δεν θέλει επιστήμονες, γενικά. Χρειάζεται εργατικά χέρια που να δουλεύουν χωρίς να διαμαρτύρονται, με μισθούς 350 ευρώ, σε θέσεις χαμηλής υπαλληλικής ιεραρχίας. Τα εργατικά πόστα στην χώρα μας τα καταλαμβάνουν σταδιακά οι μετανάστες ενώ οι επιτελικές εργασιακές θέσεις προορίζονται μεσοπρόθεσμα για τους ξένους (κατά προτίμηση Ευρωπαίους) επιστήμονες ή είναι καπαρωμένες από στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και άλλων αστικών κομμάτων. Συνεπώς, σύμφωνα με τους θιασώτες του φιλελευθερισμού, ένα μεγάλο μέρος της νέας γενιάς πρέπει να προσανατολιστεί επαγγελματικά σε χαμηλές υπαλληλικές ή σε καθαρά εργατικές επαγγελματικές θέσεις. Γεγονός που, ίσως, δεν είναι άσχετο με το ανέβασμα των βάσεων στις πανελλαδικές εξετάσεις για την είσοδο των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η Κεραμέως μάλλον δεν αποφάσισε να δυσκολέψει την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τυχαία.
Προφανώς, ορισμένοι θα πουν ότι με το παλαιότερο σύστημα, εφόσον οι βάσεις εισαγωγής ήταν χαμηλές, υποβαθμιζόταν η αξία των πανεπιστημίων γιατί αναγκάζονταν να υποδεχτούν φοιτητές που μπορεί να μην άξιζαν την ανάδυση στην βαθμίδα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Από την άλλη, εμείς θα απαντήσουμε ότι η είσοδος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έδινε την ευκαιρία σε πολλούς νέους να έρθουν σε επαφή με το μοναδικό περιβάλλον στο οποίο μπορεί να διαμορφωθεί ένα σοβαρό μορφωτικό υπόβαθρο στην Ελλάδα. Ασφαλώς, θα ήταν δύσκολο -εάν όχι απίθανο- αυτοί οι νέοι να γίνουν κάγκουρες.
Η αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου εκ μέρους του εθνικιστικού χώρου, αν θέλουμε να μιλάμε για αληθινό εθνικισμό και όχι για ακροδεξιές ρέπλικες, πρέπει να είναι μετωπική. Οι αντιφασίστες θέλουν να προσεγγίσουν τους τσόγλανους γιατί ποντάρουν στο πολυφυλετικό υπόβαθρο της καγκουριάς. Οι ακροδεξιοί μπορούν, επίσης, να τους προσεγγίσουν εστιάζοντας στην επιθετική κουλτούρα των καγκουραίων που είναι αντίθετη στην wokeπαρλάτα των αριστερών. Επιπλέον οι ακροδεξιοί έχουν ως κοινό αισθητικό σημείο αναφοράς με τους κάγκουρες τον έγκλειστο αρχηγό τους, η εμφάνιση του οποίου αντανακλά απόλυτα την εικόνα της καγκουριάς. Ωστόσο, αντιφασίστες και ακροδεξιοί, δεν αντιλαμβάνονται αμφότεροι ότι το συγκεκριμένο φαινόμενο παράγει την νεολαία που χρειάζεται η σύγχρονη φιλελεύθερη Δεξιά. Μίσος για την τρυφηλή woke ατζέντα, χυδαία επιθετικότητα κακομαθημένων εφήβων που μένει σχεδόν ανέγγιχτη απ’ τον νόμο, νοητικός ακρωτηριασμός της κριτικής ικανότητας, τραπ ιδεολογία και πολυεθνική ανθρωπολογική σύνθεση, μας βγάζουν στη σούμα μια λούμπεν, φαινομενικά αποπολιτικοποιημένη, κοινωνική μάζα της καπιταλιστικής Δεξιάς.
Η κοινωνική αυτή μάζα δεν διαφέρει σε τίποτα από την ελίτ του αστικού φιλελευθερισμού όσον αφορά τους στόχους και τις αντιλήψεις περί της ζωής. Διαφέρει μόνο στο ότι επιδιώκει να ζήσει το αγοραίο καπιταλιστικό όνειρο με παραβατικές μεθόδους, σε αντίθεση με την ελίτ που έχει διαμορφώσει στα μέτρα της τις «νόμιμες» οδούς. Η λούμπεν πολυεθνική βρωμόφαρα των συμμοριών της εποχής μας δεν μπορεί, ασφαλώς, να μετασχηματιστεί σε επαναστατικό κοινωνικό υποκείμενο, αντιφασιστικό ή εθνικιστικό. Μεμονωμένα μέλη της μπορούν. Αλλά θα πρέπει πρώτα να αποκηρύξουν την καγκουριά και τις προϋποθέσεις της για να ενταχθούν σε πολιτικά κινήματα. Ωστόσο, οι αντιφασίστες δεν τους γλείφουν με αυτό τον σκοπό. Θέλουν απλώς να αγκαλιάσουν το φαινόμενο ως έχει για να το στρέψουν κατά του εθνικισμού. Το ίδιο και οι ακροδεξιοί αλλά με αντίστροφο προσανατολισμό. Οι αληθινοί εθνικιστές, όμως, πρέπει να κάνουμε κάτι άλλο.
Η ολοένα και μεγαλύτερη έξαρση της βίας των έφηβων σκουπιδιών έχει αρχίσει να πυροδοτεί αντανακλαστικά φόβου σε μέχρι πρότινος αδρανή κοινωνικά στρώματα. Αυτό είναι το όπλο της νεοφιλελεύθερης εξουσίας. Οι εργαζόμενοι να είναι φοβισμένοι μήπως χάσουν τις δουλειές τους, λόγω της ανεργίας. Ηλικιωμένοι, μεσήλικες και ορισμένοι πιτσιρικάδες να είναι φοβισμένοι μήπως πέσουν θύματα της εγκληματικότητας. Το έθνος σύσσωμο να είναι φοβισμένο μήπως μας επιτεθεί η Τουρκία ή μήπως μας αποβάλουν από τους υπερεθνικούς δυτικούς οργανισμούς και από την ζώνη του ευρώ. Εκείνοι που δεν φοβούνται τίποτα είναι οι μαλθακοί ανόητοι των νεαρών ηλικιών, που ενδιαφέρονται μόνο για το lifestyle, και οι μαφίες των μεταναστών (ιδίως η τουρκαλβανική) που απολαμβάνουν την ασυδοσία να εγκληματούν κατά των Ελλήνων και των εργατικών ομοεθνών τους.
Όμως κάποιες φορές αυτή η ζωή μέσα στον φόβο που μας προσφέρει η φιλελεύθερη δημοκρατία γεννά την αγανάκτηση. Είναι μια καλή ευκαιρία οι εθνικιστές να δείξουμε πολιτική φροντίδα σε αυτή την αγανάκτηση, όποτε ξεσπά, προκειμένου να κάνουμε τον μέσο αδρανή Έλληνα να αποκτήσει ενδιαφέρον για την πολιτική. Να καταλάβει ότι αν δεν γίνει πολιτικά ενεργός ο κάθε Μητσοτάκης θα διαμορφώσει συνθήκες διάλυσης όχι μόνο του ελληνικού κράτους αλλά και της ίδιας της άμεσης καθημερινότητας των Ελλήνων. Η κίνηση ομάδας γονιών να οργανώσουν ομάδα περιφρούρησης γύρω από τον ηλεκτρικό σταθμό της Κηφισιάς που πραγματοποιήθηκε πριν λίγο καιρό ήταν ένα καλό παράδειγμα. Αν γίνει ένας σωστός συντονισμός μπορούν να σχηματιστούν αλλεπάλληλες ομάδες περιφρούρησης σε διάφορους δήμους, να προκύψουν κινητοποιήσεις και γιατί όχι να οργανωθούν δημοτικές κινήσεις που θα μπορούν να λάβουν μέρος σε δημοτικές εκλογές. Με την προϋπόθεση, ασφαλώς, οι κινήσεις αυτές να μην εξαντληθούν στο θέμα της επιθετικότητας των κάγκουρων και των αντιφασιστών αβανταδόρων τους αλλά να αποκτήσουν ένα ευρύτερο εθνοκεντρικό και αντιφιλελεύθερο περιεχόμενο. Έστω και αν το γελοίο κόμμα της Χρυσής Αυγής με τον τενεκέ αρχηγό του φρόντισαν ώστε να αμαυρωθεί η ιδέα της κοινωνικής περιφρούρησης πριν λίγα χρόνια. Η ασυδοσία της φιλελεύθερης εξουσιαστικής αλητείας θα προσφέρει διαρκώς την ευκαιρία προκειμένου να φανεί η αξία των πολιτικών λύσεων που προτείνει ο εθνικισμός. Το ζήτημα είναι να μην την χάσουμε.
Επειδη τυχαινει να γνωριζω και προσωπικα ανθρωπους απο τον εν λογω χώρο έχω γραψει εδω για τον προσφατο ερωτα τους με οτιδηποτε λουμπεν στοιχειο υπαρχει το οποιο βαφτιζουν εκφραση των προλεταριων και αλλες τετοιες ανιστορητες μπουρδες.Θα θυμισω οτι στο περιστατικο που ειχε γινει στη Σταυρουπολη με τις συμπλοκες στο σχολειο αυτοι ειχαν παρει το μερος των εντος του σχολειου και οχι των αριστερων φοιτητων.Ειναι προφανες οτι οι τυποι διολισθαίνουν σε σουρεαλιστικα μονοπατια: Δεν ειναι οτι φλερταρω με τους λουμπεν. για να παρω μρτικους και να εχω περισσοτερη δυναμη πυρός ας πουμε στο δρομο.Και αυτο μπουμερανγκ θα ηταν αλλα θα μπορουσε να διορθωθει.Εδω προκειται για την αποθεωση μιας στρεβλης αντιληψης που λεει: Εγω με μια πανκ αισθητικη μισω τους καθημερινους ανθρωπους τους κυρ παντεληδες και θελω να τους σοκαρω βριζοντας τους παιρνοντας φιλοτουρκικες θεσεις κλπ.Οταν τελικα καταλαβαινω οτι δεν σοκαρονται με τιποτα και με εχουν γραμμένο υποστηριζω οτι νομιζω οτι τους σοκαρει,δηλαδη τους πολυεθνικους καγκουροσυμμοριτες.Πιο πάτο αυτη η λογικη δεν εχει.Εκει οδηγει ο αρρωστος ελιτισμος και ο σεχταρισμος ακομα και καποιους ανθρωπους που εχουν λιγο μυαλο και σκεψη.Θα ηταν αστειο ολο αυτο αν δεν ηταν θλιβερό.
Τρίτη, 05 Δεκεμβρίου, 2023
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Χαχαχα... τώρα που μας το εξηγείς και εμείς για αστείο το βλέπουμε όλο αυτό. Αν είναι έτσι, να μην τους κάνουμε αυστηρή κριτική γιατί δεν θα έχει νόημα ή μπορεί και να τους αρέσει. Πάντως αυτή την λογική μόνο στον εθνικιστικό "χώρο" την είχαμε συναντήσει τόσα χρόνια. Είναι κωμικοτραγικό ότι αυτή η α-πιθανότητα βρήκε μιμητές και αλλού.
Τετάρτη, 06 Δεκεμβρίου, 2023
Ο Earendil είπε...
Ορθά επισημαίνετε τον οικονομικό σχεδιασμό της εξουσίας. Πολλοί συνομήλικοι γνωστοί μου -Έλληνες και Αλβανοί- που ήταν ή παραμένουν κάγκουρες εργάζονται ως διανομείς, σερβιτόροι, εργάτες, σεζόν κ.α. Κάποιοι κάνουν περιστασιακά ή μόνιμα παρανομίες, όπως διακίνηση μικρών ή μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών.
Το πρόβλημα με τη βία γιγαντώθηκε με την καραντίνα. Οι αριστεροί κι οι αναρχικοί άδικα καυχιούνται για τη Νέα Σμύρνη. Αυτοί που έδειξαν δύναμη ήταν οι κάγκουρες, πολλοί εκ των οποίων είναι σε οπαδικούς συνδέσμους μόνο για τα μπάχαλα. Ίσως τα μέλη της αντιφά συλλογικότητας να κατέληξαν στην ίδια διαπίστωση.
Τέλος, συμφωνώ με την πρότασή σας. Αρχικά αμφέβαλλα για το αν μπορεί να συμβάλλει στη λύση η κίνηση των γονέων, αλλά δεν βλέπω καλύτερες λύσεις στο τραπέζι.
ΥΓ Βολεύει να είναι αντι-woke οι κάγκουρες; Αν ναι, γιατί;
Τετάρτη, 06 Δεκεμβρίου, 2023
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Βολεύει γιατί ο ρόλος τους είναι αυτός του κακού, του σκληρού και του βλάκα μπροστινού των παραβατικών. Δεν μπορεί να είναι woke και ταυτόχρονα αναλώσιμα μάχιμος κανείς. Βλέπουμε ότι κοντεύει να διαλυθεί η μέχρι πρότινος στρατιά του δρόμου των antifa με την υποδοχή των woke στους χώρους της.
Ο κάγκουρας προορίζεται για να κάνει ότι ο έγχρωμος ράπερ στο αμερικανικό ή στο γαλλικό γκέτο. Να τρομοκρατεί τους μικροαστούς, να τρέχει δουλειές της μαφίας ως δορυφορικός χρήσιμος ηλίθιος και να καπελώνει όσους συνομηλίκους είναι μάχιμοι αλλά θα μπορούσαν να γίνουν και κοινωνικοί αγωνιστές ή καλλιεργημένα παιδιά.
Είναι νομοτελειακά δύσκολο να είμαστε πολλοί αυτοί που γουστάρουμε το δρόμο, την προπόνηση και ταυτόχρονα την πολιτική σκέψη και την λογοτεχνία. Όποιος ακολουθήσει αυτό τον δρόμο θα έχει την μοίρα της ΦΛΕΦΑΛΟ, ακόμη και αν δεν γίνει μέλος της. Θα πρέπει να τα βγάζει πέρα με μάζες αντιπάλων. Δεν είναι εύκολο. Θα χρειαστεί να βρεθεί πολλές φορές σε αριθμητικά μειονεκτική θέση και να χάσει μάχες του πεζοδρομίου (ηρωικά μεν αλλά με τραυματισμούς δε). Ρώτα και εμάς για αυτό. Μια ζωή τις παίζουμε με τριπλάσιους και τετραπλάσιους. Γιατί ένας έφηβος να απομονωθεί (εφόσον δεν θα βρίσκει πολλούς φλεφαλο για να ενωθεί μαζί τους) από την φάση της σχολικής ζωής, να περιθωριοποιηθεί και να κινδυνεύσει; Αν είναι μάχιμος θα πάει μαζί τους, θα αφήσει στην άκρη τον Ρομαντισμό, θα κουρευτεί όπως αυτοί, θα συμπεριφερθεί όπως αυτοί, θα απορροφηθεί. Έτσι παιδιά που μπορεί να το είχαν για να έρθουν προς τα εδώ, θα απορροφηθούν από μια μάζα που παίζει κατά βάθος παίζει παιχνίδι του συστήματος. Δεν θα ήταν δυνατόν για το σύστημα να μας πάρει με τους woke αυτό τον νεαρό κόσμο. Η βία είναι καταρχάς το δόλωμα που τραβά τους πιτσιρικάδες. Ψάχνονται να κάνουν κάτι που θεωρούν "μάγκικο".
Το ερώτημα είναι γιατί άραγε να βοήθησε ο εγκλεισμός; Το ακούμε συχνά αυτό αλλά δεν το έχει εξηγήσει κανείς. Εσύ τι πιστεύεις;
Τετάρτη, 06 Δεκεμβρίου, 2023
Ο Αχιλλέας είπε...
Καλησπέρα σε όλους. Το άρθρο έχει σημαντική επιχειρηματολογία και απλά αποδεικνύει αυτό που ξέρουμε όλοι. Θα γίνουμε Αγγλία. Με μία σημαντική διαφορά. Τους μισθούς. Ο Άγγλος δεχόταν όλη αυτή την κατρακύλα για έναν λόγο, έβγαζε χρήματα και μάλιστα πολύ καλά. Αυτό έχει σταματήσει εδώ και, σχεδόν, μια δεκαετία. Όπως και στην Αμερική. Τώρα που Αγγλία και η Αμερική έχουν γίνει μέρος της ελληνικής “καλοπέρασης” να δούμε εάν θα κινητοποιηθούν και αυτοί ή εάν όλοι μαζί ως Ευρωπαίοι καθίσουμε να κοιτάζουμε ο ένας τον άλλο, αμήχανα, ενώ βλέπουμε το τσουνάμι να έρχεται.
Ο Bowden, από το 2008/2009 είχε πει το εξής σε έναν λόγο του. Ότι το Λονδίνο ήταν (τότε) η μοναδική πόλη της Ευρώπης η οποία είχε δημιουργήσει αστυνομικό τμήμα το οποίο μπορούσε να δεχθεί πολιορκία(!), συγκεκριμένα είχε χρησιμοποιήσει την λέξη «siege». Η ερώτηση είναι γιατί; Ποιους φοβόντουσαν; Τους γνωστούς κάγκουρες της πολυφυλετικής Αγγλίας προφανώς. Στην Αγγλία ο αστυνομικός είχε (και έχει) γίνει πυροσβέστης. Γίνεται το knock-out, το μαχαίρωμα κλπ. και ως πυροσβέστης έρχεται για να μαζέψει είτε το πτώμα, είτε τον ετοιμοθάνατο που έχει δεχθεί την μαχαιριά. Τα Ευρωπαϊκά κράτη χρησιμοποιούν την καγκουρίλα και ως στρατό κατοχής. Όταν ο άνθρωπος που είναι από τριάντα και πάνω (συνήθως γονιός και σίγουρα εργαζόμενος) φοβάται να πάει να πιεί μια μπύρα σε ένα μαγαζί, θα αρχίσει να φοβάται γενικότερα να βγαίνει από το σπίτι του. Άρα πως θα συζητήσει, πως θα μάθει τι γίνεται και πως θα συνδικαλιστεί στο τέλος της ημέρας; Καταλήγει και γίνεται εσωστρεφής, βγάζοντας το άχτι του στο διαδίκτυο, και από το διαδίκτυο δεν γίνεται ποτέ τίποτα που να μπορεί να τρίξει τα δόντια σε αυτούς που πρέπει να τα τρίξει.
Πολύ καλές απαντήσεις και σε πολλά από τα ερωτήματα των αναγνωστών μπορεί να δώσει και το βιβλίο του Ernst Junger, «The Forest passage», για το πως ο μοντέρνος κόσμος (και εν γένει, πλέον, ο Δυτικός πολιτισμός) προσπαθεί να στραγγαλίσει οτιδήποτε το ηρωικό, όπως και το πως ο σύγχρονος επαναστάτης πρέπει να δημιουργήσει το δικό του «πέρασμα του Δάσους» έτσι ώστε να επιβιώσει, και γιατί όχι, να δημιουργήσει ομάδες και δομές κοντά στην δική του πολιτική και ηθική αισθητική, έτσι ώστε να αντιμετωπίσει το δυνατότερο όπλο του Λεβιάθαν. Τον φόβο της μοναξιάς. Ο Junger σε αυτό το βιβλίο, όπως και ο Ernst von Salomon, αναφέρει ότι πρέπει να κοιτάξουμε στον φιλόσοφο, στον ποιητή και στον θεολόγο για να μας δώσουν το 80% της λύσης των υπαρξιστικών μας προβλημάτων, αλλά το υπόλοιπο 20% πρέπει να είναι προϊόν δικής μας βουλήσεως.
(Συνεχίζεται)
Πέμπτη, 07 Δεκεμβρίου, 2023
Ο Αχιλλέας είπε...
(Συνέχεια)
Και μία απάντηση στον Earendil και μία στον admin. Earendil δεν γίνεται οι κάγκουρες να είναι woke επειδή, όπως είπε και ο admin, θα αποδυναμωθεί το κομμάτι της μαχητικότητάς τους. Είναι αδύνατον να ξεχάσω (έχω προσπαθήσει επί ματαίω) συζήτηση με αναρχικό προ εξαετίας. Οργανωμένος, ξερόλας, εξυπνάκιας (ο μέσος ελευθεριακός αριστερός). Κλασσική μούρη των Εξαρχείων όπου του έφταιγαν όλοι και όλα. Με τα πολλά μου είπε την εξής ατάκα, «Πήγα σε έναν φεμινιστικό σύλλογο με τρανς συναγωνίστριες (!!!) και όταν είπα για τους μπάτσους την λέξη, «να τους γ@μήσουμε» μου είπαν «Μην χρησιμοποιείς σεξιστικούς χαρακτηρισμούς!», τον ρωτάω «Και τι του είπες;» και μου λέει «Της απολογήθηκα, με έβαλε σε σκέψεις». Αυτά είναι ιστορίες από το στόμα του λύκου, όχι αστεία. Μιλάμε για τον απόλυτο εξευτελισμό των αγώνων του CNT και του F.A.I. Γίνεται να στηριχτεί έτσι πεζοδρομιακή φάση; Υποθέτω εξού και η πρεμούρα της αντίφα για νεαρούς γυμναστηριακούς.
Admin, σε ότι έχει να κάνει με την αύξηση βίας και την καραντίνα υπάρχει πολύ υλικό από ψυχιάτρους και ομάδες που ασχολήθηκαν με αυτό. Ο ήδη, τρομακτικά, εσωστρεφής Δυτικός κατέληξε περισσότερο εσωστρεφής (άρα και βίαιος) λόγω του εγκλεισμού. Η ενδοοικογενειακή βία εκτινάχθηκε λόγω της καραντίνας όπως και οι αυτοκτονίες. Είναι αυτό που γράφει και ο Σταμάτης στο άρθρο, αυτό το σύστημα θα σου επιτεθεί από παντού. Στο πορτοφόλι σου, στην αισθητική σου, στην ψυχή σου αλλά κυρίως στο αίσθημα της Τιμής σου (Honor). Εάν υπάρχει ένα πράγμα που σιχαίνεται αυτό το σύστημα είναι ανθρώπους (άντρες και γυναίκες) έντιμους. Ανθρώπους που πιστεύουν ακόμη στην έννοια της Τιμής, όπως οι Ίνδο-Ευρωπαίοι πρόγονοί τους. Ένας πολιτισμός όπου βρίσκεται στο στάδιο του Σπενγκλερικού χειμώνα θέλει να σκοτώσει ή να φυλακίσει τους ήρωές του. Βλέπετε…χαλάνε την πιάτσα.
Πέμπτη, 07 Δεκεμβρίου, 2023
Ο Μποβιατσος Κωνσταντίνος είπε...
Σε αυτο το.αριστουργημα, ο Junger αναδεικνύει και την δεύτερη φιγούρα του μετά τον Εργάτη, τον Επαναστατη, που βασικά εξηγεί την συμπεριφορά πογωπρεπεξ να εχουμε και το τι σημαίνει μέσα στα συντριμια της νεωτερικοτητας ο Επανστατης . Ειναι ακριβώς αυτός που θα σώσει ότι απέμεινε και ετσι θα μπορέσει να προχωρήσει. Εξάλλου το Δάσος για τον τεράστιο Γερμανό στοχαστή, ειναι παντου δίπλα μας, εμείς διαλέγουμε το δικό μας πέρασμα στο Δάσος
Πέμπτη, 07 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Έχουν γεμίσει όλη την Ελλάδα οι κάγκουρες. Δεν ξέρω αν είναι μόδα που θα περάσει. Πάντως ακόμα και στα χωριά της επαρχίας οι πλατείες έχουν γεμίσει με αυτές τις αγέλες που περιγράφει ο συντάκτης. Ανάμικτες παρέες Ελλήνων και μεταναστών, αγόρια και κορίτσια. Πρωτόγνωρη κατάσταση για μια φιλελεύθερη κοινωνία ατομικισμού. Είμαι περίεργος να δω τον τρόπο με τον οποίο θα εξελιχθεί το φαινόμενο. Στην Αθήνα είναι πιθανό μελλοντικά να πετάξουν εκτός των κυκλωμάτων τους εφήβους ελληνικής καταγωγής και να σχηματίσουν γκέτο σαν αυτά της Γαλλίας. Στην επαρχία αυτό είναι πιο δύσκολο. Το σίγουρο είναι ότι η μαζικότητα της συμμορίας τους δίνει μια επικίνδυνη δύναμη. Ακόμα και δύο τρεις ενήλικες είναι δύσκολο να βάλουν κάτω δέκα εφήβους μαντράχαλους που όλη μέρα κοιμούνται και εκπαιδεύονται να πλακώνονται. Χρειάζεται οργανωμένη εθνικιστική πολιτοφυλακή. Όχι απλή περιφρούρηση.
Δεν είναι μόδα η καγκουριά.Πιστευω οτι είναι η φυσικη καταληξη της πολυεθνικης νεοφιλελευθερης κοινωνιας που ανατρεφει ατομα που δεν τους νοιαζει τιποτα και δεν εχουν κανενα κωδικα τιμής .Σε μια τετοια κοινωνια ο νεος που θελει να ανηκει καπου το μονο που βρισκει ειναι συμμοριες καγκουρων και εκει μπαινει.Και εδω ερχομαι στο δευτερο σημειο της παρατηρησης μου στα γραφομενα σου χωρις να ειμαι διδαξτικος κ εξυπνακιας θ,ελεγα οτι πολιτικοι χωροι και ομαδες δεν μπορουν να ασκησουν με αποτελεσματικοτητα βια εναντια σε καγκουρες για,να τους διαλυσουν.Τα κοινωνικα φαινομενα εχουν αιτιες και δεν εξαφανιζονται μονο με βια.Μαλλον χρειαζεται η νεολαια ερεθισματα ,πολιτικοποιηση ,διαβασμα,φυσικη δραστηριοτητα και νοιαξιμο για την κοινωνια,τους συνανθρωπους μας τη φυση,την πατριδα δηλαδη οπως θα την οριζα εγω .Ολα αυτα ομως δεν γινονται με κηρυγμα απο αμβωνος που λεμε Θελει ανθρωπους ζωντανα παραδειγματα,σωστους διαβασμενους και παντελονάτους.Μονο ετσι θα μεταστραφει κομματι της νεολαιας και θα,αποσπαστουν καποιοι σωστοι απο τον συμμοριτισμο τετοιου ειδους.Τωρα για οσους ειναι σαπιοι και δεν αλλαζουν με τιποτα θα χρειαστει και βιαια να περιφρορηθουν οι πολιτικοι χωροι Γνωμη μου λοιπον οτι τυχον εμπλοκη πολιτικων χωρων σε απολιτικη αντιπαραθεση με καγκουρες ειναι παιχνιδι στην εδρα των εκαστοτε συμμοριτών.Ασε που η καγκουρια ειναι ατιμη γιατι διαβρωνει και εκ των εσω ακομα και καποιους που νομιζουν οτι ττην πολεμάνε.Ομορφη συζητηση λαμβανει χωρα εδω.Χρησιμη η παρεμβαση του Αχιλλεα για ενα σημαντικο θεμα που δεν απασχολει πολυ δυστυχώς.Χωρις να θελω να προβοκαρω την κουβεντα και με φοβο μηπως την εκτρεψω θα ελεγα οτι η ΚΝΕ των τελευταιων αρκετων χρόνων εχει βρει ενα καλό μίγμα ακτιβισμού,παραγωγη σχετικα καταρτισμενων στελεχων και περιφρουρησης απεναντι σε καγκουρικες πρακτικες τοσο πρακτικα όσο και θεωρητικα Όλα αυτα βεβαια στο προβληματικο πλαισιο που πολιτευεται το ΚΚΕ τονίζω για να μην παρεξηγηθει το παραδειγμα που εφερα
Βλέπω τέτοιου τύπου αφίσες στα ίδια σημεία (πέριξ της Παντείου/υπόγειες της Συγγρού, καμιά φορά φτάνουν μέχρι Βυζαντίου, Ομήρου και Άλσος), με το ίδιο πανομοιότυπο λεξιλόγιο, ύφος και αισθητική, αλλά κάθε φορά με διαφορετική σφραγίδα. Είναι αυτή κάποια συνηθισμένη κινηματική πρακτική ή λόξα των συγκεκριμένων;
Αν και διακηρυκτικά τραβάνε μυθολογία από τους πάλαι ποτέ Ιταλούς εργατιστές, το περιεχόμενό τους ζέχνει πρωτοκοσμικό αναρχοhate των early 00s με άφθονες δόσεις εκσυγχρονιστικού εθνομηδενισμού τύπου Νίκου Δήμου επί παχέων αγελάδων, και όλα αυτά υποτίθεται υπό την σκοπιά του μητροπολιτάνικου "πρεκαριάτου" που έκανε το πτυχίο κορνίζα και δουλεύει πάνω σε μια σέλα για 5 κατοστάρια κτλ. Βέβαια, για να είμαι ακριβοδίκαιος, τους δίνω ένα τεράστιο κρέντιτ για την σωστότατη στάση που κράτησαν στον κοροδοιό. Γενικά ήταν αυτοί που σε ανύποπτο χρόνο έθεσαν στον ντόπιο χώρο τις προβληματικές του τεχνοολοκληρωτισμού και της ψηφιακής δυστοπίας.
Πάντως όση "πρόκληση" και να πουλήσουν μέσα από φοιτητική αφισοκόλληση, δεν μπορούν να σκοράρουν κανέναν εν έτει 2024. Who gives a shit στο κάτω κάτω. Εμένα αυτές οι απόπειρες μου θυμίζουν κωμικές βιντεοκασέτες του Πετρόχειλου των 80s. Άσε που οι κατεστημένοι μεταμοντέρνοι λίμπεραλς πάντα θα πλειοδοτούν στον συγκεκριμένο τομέα και μάλιστα με πολύ πιο εξελιγμένα μέσα, οπότε τζάμπα κόπος.
Αναφορικά με τους κάγκουρες, πιστεύω και εγώ στην θεωρία της σχεδιασμένης εισαγόμενης γκετοποίησης. Μάλιστα το γκέτο δεν θα είναι απλά η "λάθος μεριά της πόλης", αλλά θα διαχέεται σε όλον τον αστικό ιστό. Κάτι σαν την Ν Υόρκη και τις πόλεις της Rust Belt πριν το χιπστερικό gentrification και την άνθιση του κοσμοπολίτικου real estate. Αφού οι συμμορίες με την ανοχή των αρχών έδιωξαν τον average Παντελή, πλάκωσε η μάζα μετανθρώπων. Κάτι ανάλογο ίσως γίνει και σε μεγάλα κομμάτια του Λεκανοπεδίου, πέραν δλδ του "ιστορικού" κέντρου που έτσι κι αλλιώς είναι χαμένη υπόθεση. Οι "νεολαιίστικοι" ανθρωπολογικοί τύποι που αναδύονται και προμοτάρονται στα μητροπολιτικά κέντρα της Δύσης περιλαμβάνουν τόσο τον woke φλώρο όσο και τον μικροπαραβατικό ψευδο-gaansta, και μάλιστα στον ίδιο γεωγραφικό πλαίσιο.
Καταληκτικά, το σημαντικό (και το παράδοξο συνάμα) είναι ότι γίνεται πολιτισμένος διάλογος για το θέμα. Να πω την αμαρτία μου, περίμενα στα σχόλια ορδές "ανωνύμων" και από τις δύο μπάντες να αλληλομπινελικώνονται και να απειλούν. Το ότι δεν συμβαίνει σημαίνει ότι ίσως κάτι έχει αλλάξει σε σχέση με πριν λίγα χρόνια.
Πέμπτη, 07 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Δεν θα σνόμπαρα σαν γεροπαράξενος μπούμερ τη σημερινή νεολαία του πυρήνα του δυτικού κόσμου. Για τους οποιουσδήποτε λόγους, είναι εκείνο το κομμάτι του πληθυσμού που τους τελευταίους δύο μήνες παίρνει πιο δυναμικά το μέρος της Παλαιστίνης. Ας μην δίνουμε οικουμενικότητα στον woke φλώρο, αυτός δεν συναντάται αλλού εκτός των μεσοαστικών σημείων των μεγάλων πόλεων - πουθενά αλλού δεν συναντάται αυτός ο τύπος, και δεν θα τον έβαζα σε κάποιου είδους "αντιπροσωπευτικό δίπολο" με τον "γκάνγκστα του γκέτο", χαρακτηρισμοί εντελώς υπεραπλουστευτικοί και σε καμιά περίπτωση οικουμενικοί.
Πέμπτη, 07 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Ποιοι υποστήριξαν την Παλαιστίνη ρε μεγάλε; Οι κάγκουρες; Είσαι σοβαρός τώρα; Περισσότερους υποστηρικτές βρήκε η Παλαιστίνη στους φούστηδες του woke λόγω της σχέσης τους με την αριστερά. Οι κάγκουρες είναι φύσει Αμερικανοί. Υπάρχει τραπ και συμμοριτισμός εκτός δυτικού κόσμου; Έλα τώρα. Να την χαίρεσαι την πολυεθνική νεολαία που σου αρέσει.
Πέμπτη, 07 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
"Μεγάλε" ή "μικρέ" ή ό,τι είσαι, εγώ κάτι σφίχτες του ΜΜΑ και κάτι οπαδούς του Τέιτ (μαλάκας αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας) είδα να ξυπνάνε το τελευταίο δίμηνο για το παλαιστινιακό. Η ειδοποιός διαφορά με τα προηγούμενα μπάχαλα (BLM κλπ) είναι ότι σε εκείνα, πέρα από τους άμεσα ενδιαφερόμενους μαύρους, σηκώνονταν από τον καναπέ μόνο οι woke, και ξανακάθονταν μετά την πτώση Τραμπ. Οι ζυμώσεις του τελευταίου διμήνου, από την άλλη, γίνονται με δημοκρατικό πρόεδρο, έλα όμως που ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ κόμματα έχουν χάσει τη νεολαία πάνω στο ζήτημα αυτό. Έρευνα:
"The attitudes of young Republicans, in particular, have shifted more than those of other partisan affiliations. In October, nearly two-thirds of Republicans under 35 were likely to side with Israel (63%), but in November only about half of young Republicans (49%) said the United States should take Israel’s side in the conflict. Young Republicans have now grown more supportive of the United States taking neither side (from 30% in October to 42% in November). Comparatively, the attitudes of young Democrats and Independents have shifted to lesser degrees, with slight increases in favor of taking the Palestinian side."
Όπα, τι έχουμε εδώ; Καλά, τους νεολαίους των Dems αν είναι κατά του πολέμου τους λέμε woke, αλλά οι λευκοί φτωχοί νεολαίοι που ψηφίζουν Τραμπ, πώς ξαφνικά έκαναν τέτοια στροφή υπέρ της ουδετερότητας; Σχήματα τύπου "απολιτίκ κάγκουρες vs πολιτικοποιημένων αριστερών" δεν απαντούν στο ερώτημα: γιατί οι "φύσει Αμερικανοί" λευκοί τραμπικοί φτωχοκάγκουρες μπουχτίζουν με τους διαρκείς πολέμους και τον σιωνισμό και γίνονται απομονωτιστές όσο κι οι μη-λευκοί; Καλύτερα απαντά εδώ το σχήμα του C με τη γκετοποίηση, αλλά χρειάζεται η συμπλήρωση ότι o chav είναι εξίσου κατά της γενοκτονίας της Παλαιστίνης (επειδή πόλεμος = νέοι μετανάστες = χάσιμο εργασίας = περισσότερη φτώχεια) όσο κι ο woke, έστω και για τελείως διαφορετικούς λόγους.
Όποιος δεν παρακολουθεί προσεκτικά τις κοσμοϊστορικές αλλαγές στους νέους του πυρήνα της Δύσης από το 2016 και μετά, όποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι και οι δύο τάσεις, τόσο η "αριστερή" όσο και η "δεξιά" σε αυτή τη νεολαία πλέον τραβάνε προς μια -έστω αυθόρμητη, ασυνείδητη, πρωτόλεια- αντι-ιμπεριαλιστική κατεύθυνση (οι μεν από wokeίλα, οι δε από αγανάκτηση με το νεοφιλελέ κανιβαλισμό), όποιος δεν τα βλέπει αυτά καλό είναι να μην πουλάει εξυπναδίτσα με απαρχαιωμένα τσιτάτα. Η πολυεθνική νεολαία δεν μου "αρέσει" λιγότερο ή περισσότερο από τη μη-πολυεθνική: και οι δύο αυτή τη στιγμή, δεχόμενες επίθεση από τον Λεβιάθαν, είναι στη φάση του ξυπνήματος, διαδικασία επίπονη και προφανώς γεμάτη από κάθε λογής αυταπάτες, αλλά διαδικασία που σίγουρα κάτι θα γεννήσει, κι ως τότε θα ήμουν τραγικά κοντόφθαλμος αν αντιμετώπιζα αυτή τη διαδικασία με γεροντίστικο σνομπάρισμα.
Για να μην πάμε στη στάση της νεολαίας εκτός Δύσης. Η νεολαία που συνταράσσει τον αραβικό κόσμο αυτό το δίμηνο υπέρ της Παλαιστίνης είναι ακριβώς εκείνα τα στρώματα που εξαθλιώθηκαν από τις αραβικές "ανοίξεις", όχι ΜΚΟ του Σόρος.
Συμμοριτισμός υπάρχει παντού, δεν πιστεύω ότι πραγματικά υπονοείς πως υπάρχει μόνο στη Δύση. Κάγκουρες τους λέμε εδώ, γκόπνικ τους λένε στη Ρωσία, ντιζελάσι (από το ντίζελ) στη Σερβία. Η Ανατολή νομίζεις έχει κάποιο άλλο σύστημα από τον δαρβινισμό των αστικών φτωχογειτονιών; Ή μήπως αν δεν ακούνε τραπ είναι λιγότερο συμμοριτοκάγκουρες; Κι η Ρωσία έχει τραπ κι η Πολωνία κι όλα τα μέρη που αρέσκονται να υμνούν οι "εθνικισταράδες παραδοσιοκράτες" εδώ.
Ξυπνήστε μερικοί-μερικοί. Το πρόβλημα, είτε θες να το πεις καπιταλισμό είτε μετανθρωπισμό είτε ουρμπανισμό, είναι παγκόσμιο, δεν είναι της Δύσης μόνο. Να πεις αρνούμαι τη Δύση και τον τρόπο ζωής της είναι εύκολο, κι εγώ το λέω. Τι θέτεις όμως ως ιδανική κατάφαση πέρα από την ξερή άρνηση; Μη μου πεις τις Ουγγαροπολωνίες, γιατί στη Βουδαπέστη πρώτα βρίσκεις μπ@#ρδέλο και μετά ταξί.
Πέμπτη, 07 Δεκεμβρίου, 2023
Η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Κάνουμε μια παρέμβαση στην ενδιαφέρουσα συζήτηση χωρίς να θέλουμε να χαλάσουμε τον ρυθμό της. Παραθέτουμε μόνο ορισμένες παρατηρήσεις.
Ανώνυμε, γιατί πρέπει να ξεκινά η συζήτηση πάντοτε με τα όσα συμβαίνουν στις ΗΠΑ; Μήπως αυτό υποδηλώνει ότι έχουμε, ρητά ή υπόρρητα, δεχτεί ως μεθοδολογία έστω την παγκοσμιοποίηση; Η δική μας απάντηση είναι ότι δεν θα δεχτούμε ποτέ κάτι τέτοιο ακόμη και αν δείχνουμε προς τους άλλους εξωγήινοι. Εξάλλου, ακόμη και σε συνθήκες προχωρημένης παγκοσμιοποίησης, εξακολουθεί να υπάρχει έλλειψη συγχρονισμού στις δυτικές χώρες. Δεν είναι ακόμα όλες ακριβώς σαν τις ΗΠΑ. Αν υπάρχει μια ελπίδα σωτηρίας είναι ακριβώς αυτό. Εκεί πρέπει να στοχεύσουμε. Στην απορρύθμιση του συντονισμού. Με το να βάζουμε ως πρώτο θέμα το τι γίνεται στις ΗΠΑ είναι σαν να ζητάς να δεχτούμε τις βασικές προϋποθέσεις του κυρίαρχου φιλελευθερισμού (έστω και σε ανθρωπιστικά πλαίσια και όχι σε εκείνα του νεοφιλελεύθερου κανιβαλισμού). Όμως ο στόχος δεν είναι μόνο ο μεταμοντέρνος φιλελευθερισμός. Είναι η ρίζα του. Ο ίδιος ο Διαφωτισμός με όλα όσα προϋποθέτει. Αν δεν το ομολογήσουμε ξεκάθαρα αυτό τότε δεν μιλάμε ούτε για αντιδιαφωτιστικό Ρομαντισμό, ούτε για αληθινή επανάσταση. Μιλάμε για ήπιες και ανθρωπιστικές προσαρμογές σε συνθήκες φιλελεύθερης νεωτερικότητας. Δεν μας κάνει αυτό. Είναι πολύ λίγο (σε επίπεδο ρητορικής τουλάχιστον).
Το ίδιο παρατηρούμε και για την θέση ότι δεν βλέπεις διάκριση ανάμεσα στην εθνική και στην πολυεθνική σύνθεση της νεολαίας ενός κράτους. Όχι φίλε ανώνυμε. Αδιαφορούμε πλήρως για τον βαθμό συνείδησης και αφύπνισης των Αλβανών μεταναστών (και όχι μόνο). Ακόμη και αν δουν την αλήθεια βρίσκονται σε όμορη χώρα που μισούν ενδόμυχα και με την οποία ο κρατικός τους κορμός έχει ιστορική αντιπαράθεση. Αδιαφορούμε λοιπόν αν υποστηρίξουν, όπως κάνουμε εμείς, την Παλαιστίνη. Αποκλείεται να το κάνουν μαζικά αλλά ακόμη και στην υποθετική περίπτωση που το έκαναν, είναι Αλβανοί, τρέφουν για λόγους ιστορίας μίσος ή αντιπάθεια για την Ελλάδα (το οποίο κανένας ορθολογισμός και καμιά πρόσκαιρη εμπειρία ζωής δεν σβήνει) και δεν μας ενδιαφέρει αν σε ένα θέμα τηρήσουν αντι ιμπεριαλιστική στάση. Δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει δηλαδή.
Το θέμα με τον δαρβινισμό επίσης πρέπει να μας κάνει εχθρικούς από όπου και αν προέρχεται. Συμφωνούμε. Αλλά θέλουμε να το αντιμετωπίσουμε στην Ελλάδα. Θα θέλαμε να εξαλειφθεί παντού. Αλλά είμαστε Έλληνες και δίνουμε πολιτική μάχη στην πατρίδα. Δεν την δίνουμε σε όλο τον κόσμο. Συνεπώς δεν θα πρέπει να μας επηρεάζει και τόσο το επιχείρημα ότι εφόσον συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο πρέπει με κάποιο τρόπο να το δεχτούμε ως παγκόσμιο φαινόμενο. Αυτό ακριβώς πολεμάμε. Την "παγκοσμιότητα". Και προφανώς, σε συνθήκες παραδοσιακής εθνικής κοινωνίας δεν υπήρχε ο συμμοριτισμός με την μορφή που τον βλέπουμε να αναπτύσσεται παγκόσμια. Ας θυμηθούμε την Ελλάδα του 19 ου αιώνα. Οι συμμορίες ήταν χαρακτηρισμένες ως συμπεριφορές εγκληματιών που έκαναν απαγωγές και άλλες αθλιότητες. Και πάλι η πολιτική τάξη τις κρατούσε ζωντανές και τις έτρεφε με την ανοχή και την υπόγεια υποστήριξη. Όμως συνολικά η κοινωνία δεν τις αξιολογούσε ως κάτι θετικό. Τρόμο και εγκληματικότητα εξάπλωναν. Ακόμα και σήμερα ονόματα όπως το Νταβέλης και άλλων συμμοριτών έχουν μείνει στις παροιμίες. Σήμερα πρέπει να αξιολογηθούν θετικά αν πάρουν το μέρος της Παλαιστίνης; Δεν θα το κάνουν. Αλλά ακόμα και αν το έκαναν αρκεί αυτό για να αξιολογήσουμε θετικά τέτοια φαινόμενα;
Κάπου υπάρχουν και ορισμένες ηθικές και αισθητικές προϋποθέσεις που λειτουργούν ως αρχέτυπα. Αυτά υπηρετούμε. Όχι την απλή γεωπολιτική αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ. Το θέμα είναι να μην υπάρχουν ιστορικές περιπτώσεις σαν το ΗΠΑ και το Ισραήλ. Όχι απλά να αντικατασταθούν.
Παρασκευή, 08 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Με κάλυψε η απάντηση της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. Τα ίδια θα έλεγα και εγώ. Αγνοώ τους σφίχτες του ΜΜΑ στους οποίους αναφέρεται ο συνομιλητής. Υποθέτω ότι για να είναι διάσημοι αθλητές δεν γίνεται να είναι κάγκουρες. Ο κάγκουρας μπορεί να κάνει αθλητισμό στο γυμναστήριο της γειτονιάς. Ίσα ίσα για να μπορεί να τσακώνεται στο δρόμο. Δεν θα κάνει πρωταθλητισμό. Ο πρωταθλητισμός απαιτεί θυσίες και αφοσίωση. Ο κάγκουρας είναι λάτρης της καλοπέρασης. Δεν είναι άνθρωπος των θυσιών. Επιπλέον δεν υπέθεσα ότι οι νεολαίοι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος είναι συλλήβδην και μαζικά κάγκουρες. Ούτε ξέρω τι γίνεται στις ΗΠΑ ούτε πιστεύω ότι τα μέλη των Ρεπουμπλικάνων είναι κάγκουρες. Περισσότερο για γιάπηδες θα τους υπολόγιζα. Το αντίστοιχο των καγκουραίων είναι οι Αμερικάνοι των γκέτο.
Παρασκευή, 08 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Δεν χρειάζεται να είσαι γεροπαράξενος μπούμερ για να σχολιάσεις τις επικρατούσες τάσεις στην σημερινή νεολαία. Έτσι και αλλιώς οι μπούμερς (και οι μετέπειτα γενιές) φέρουν την μεγαλύτερη ευθύνη για την επικράτηση των συνθηκών που διαμορφώνουν τους σημερινούς νέους. Και σε κάθε περίπτωση μιλάμε για τάσεις και μέσους όρους, ευτυχώς εξαιρέσεις υπάρχουν πάντα.
"Ας μην δίνουμε οικουμενικότητα στον woke φλώρο, αυτός δεν συναντάται αλλού εκτός των μεσοαστικών σημείων των μεγάλων πόλεων"
Δεκτόν. Μέχρι ενός σημείου ο κάθε ανθρωπολογικός τύπος και κοινωνική χαρακτηροδομή απαντά σε συγκεκριμένα οικονομικά και κυρίως μορφωτικά backgrounds, αντανακλώντας υπό μία έννοια (κάτι σαν) ταξικές διαφοροποιήσεις εντός της δυτικής μητρόπολης. Ειδικά στην περίπτωση κοινωνιών στις παρυφές της τριτοκοσμικής περιφέρειας, στις οποίες όλα αυτά ήρθαν καρφωτά απ' έξω χωρίς την παραμικρή ώσμωση με τις ντόπιες αντιλήψεις και συμπεριφορές, το ταξικό παίζει ακόμα κάποιον ρόλο στην διαμόρφωση συνειδήσεων, σε αντίθεση με την βαθιά Εσπερία όπου όλα είναι culture wars και χρώμα πετσιού.
Όμως wokers και thugs αποτελούν τις κυρίαρχες "κοσμοθεωρησιακές" προτάσεις του σύγχρονου δυτικού zeitgeist για κάθε πιτσιρικά που δεν είναι σαν τον Σέλντον από το Μπιγκ Μπανγκ Θίορι. Προμοτάρονται με το στανιό τα καθολικά πρότυπα είτε του μετροσέξουαλ κοσμοπολίτη είτε του αντικοινωνικού γκετοποιημένου τραποφασέου. Δεν το πάω συνομωσιολογικά, για κοινωνικές παθογένειες εν πολλοίς καθισμένες σε υλικούς θρόνους μιλάω, που όμως οξύνονται συνειδητά από τις Ελίτ μέσω στοχευμένων trends και mass κουλτούρας.
Από κει και πέρα, εντάξει, προφανώς υπάρχουν και οι ενδιάμεσες γκρίζες ζώνες, υπάρχουν και αυτοί που για διάφορους λόγους μένουν στην απ' έξω, κάποιοι που αφοσιώνονται σε σπουδές/καριέρα (βλ Ινδούς και Κορεάτες δευτεροτρίτης γενιάς), άλλοι που θέλουν να επιμείνουν σε παραδοσιακότερα φαντασιακά (Εκκλησία, παλαιοαριστερά, Old School), πάρα πολλοί άλλοι που έχουν απομονωθεί στο σπίτι τους κτλ. Δεν λέει κανείς ότι είναι όλοι wannabe ρέπλικες της Τζούντιθ Μπάτλερ ή του Τράβις Σκοτ.
"Δεν θα σνόμπαρα σαν γεροπαράξενος μπούμερ τη σημερινή νεολαία του πυρήνα του δυτικού κόσμου. Για τους οποιουσδήποτε λόγους, είναι εκείνο το κομμάτι του πληθυσμού που τους τελευταίους δύο μήνες παίρνει πιο δυναμικά το μέρος της Παλαιστίνης."
Εντάξει, αν και προσωπικά σνομπάρω το σύνολο της δυτικής νεολέρας χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις, παρά ταύτα ήταν ευχάριστη έκπληξη οι 10δες χιλιάδες που κατέβηκαν στις μεγάλες πόλεις. Σίγουρα θα υπήρχε πολύ κολεγιακό/μεσοαστικό woke εκεί πέρα, κυρίως από κόσμο που αντλεί ιδρυτικό μύθο από 60s, Woodstock και Βιετνάμ. Μπορεί μάλιστα να συνυπήρχαν και με τους χαμένους του γκλομπαλισμού, αν και οι δεύτεροι περισσότερο δουλεύουν το πληκτρολόγιο παρά κατεβαίνουν σε offline ακτιβισμό.
Κανείς δεν αμφισβητεί την ύπαρξη μιας αναιμικής ανόδου των "κινημάτων", πάντα σε σχέση με την νηνεμία των 90s/00s, είτε αυτά είναι της "εναλλακτικής μετα-αριστεράς", είτε του "εθνολαικισμού", παράλληλα όμως με την γενικότερη περαιτέρω εμβάθυνση του απολιτίκ ατομικισμού και της παραίτησης. Ναι, αλλά όλα αυτά δεν σχετίζονται με το ζήτημα της αλλαγής παραδείγματος. Είναι εντελώς εκτός θέματος.
Παρασκευή, 08 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Μην δίνεις την Παλαιστίνη έτσι αβασάνιστα στην αριστερά, ανώνυμε.
Παρασκευή, 08 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Να την δώσω στη δεξιά, συνανώνυμε; Σε κανένα δεν την δίνω. Αυτό καταλάβες; Αν ναι, κάνεις λάθος. Δέχομαι ότι υπάρχουν υποστηρικτές της Παλαιστίνης και στον εθνικιστικό χώρο. Πάντως αν μετρηθούμε θα βγούμε λιγότεροι. Υπολόγισε ότι το κόμμα του Κασιδιάρη είναι με το Ισραήλ, οι στόκοι της άκρας δεξιάς με το Ισραήλ, οι μισοί αυτόνομοι δεν έχουν πάρει θέση γιατί στην πραγματικότητα είναι με το Ισραήλ. Πόσοι μένουμε με τους Παλαιστίνιους; Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ., Μ.Κ. Χ.Α. και ορισμένοι μεμονωμένοι. Λες να είμαστε πάνω διακόσια άτομα πανελλαδικά όλοι μαζί;
Παρασκευή, 08 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Τι εννοείς; Το 80% όσων στηρίζουν Παλαιστίνη και το 90% όσων την στηρίζουν έμπρακτα με πορείες, διαδηλώσεις κτλ με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο στην αριστερά βρίσκονται (είτε μιλάμε για αντιφάδες, είτε για woke φιλελέ, είτε για κατάλοιπα της παλιάς αντι-ιμπεριαλιστικής αριστεράς).
Παρασκευή, 08 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Αυτό εννοώ. Ότι οι υποστηρικτές της Παλαιστίνης είναι 90 και άνω τις εκατό αριστεροί ή αναρχικοί. Οι εθνικιστές που υποστηρίζουμε την Παλαιστίνη είμαστε διακόσια με τριακόσια άτομα πανελλαδικά. Δεν δίνω εγώ αβίαστα την Παλαιστίνη στην αριστερά, όπως με κατηγόρησε ο πρώτος σχολιαστής του νήματος. Εκ των πραγμάτων βλέπουμε ότι οι αριστεροί υποστηρικτές της Παλαιστίνης είναι σε Ελλάδα και Ευρώπη συντριπτικά περισσότεροι από εμάς. Πού διαφωνείς και τι δεν καταλαβαίνεις;
Παρασκευή, 08 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Δεν διαφωνώ βρε, στον πρώτο σχολιαστή που απάντησες και εσύ απευθύνομαι. Δεν είχε ανέβει η απάντησή σου όταν έγραψα. Έτσι είναι. Εκτός από εθνικιστές (που είναι ελάχιστοι) άντε να έδινα και ένα 5% ξέρω γω σε διάσπαρτους ακροδεξιούς ή μη πολιτικά πολιτικά προσδιορισμένα άτομα που δεν γουστάρουν εβραίους.
Παρασκευή, 08 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Για τον Παλαιστίνιο ποιητή, Ρεφάατ Αλαρίρ, που δολοφονήθηκε χτες στη Γάζα
Οι μαρξιστές παίζουν με τους όρους για να καταλήξουν σε μια θέση που οι ρομαντικοί είχαν προσεγγίσει νωρίτερα. Πριν μπούμε στην μαρξιστική ορολογία για την "θετική" και την "αρνητική" εκδοχή της ιδιοκτησίας, καλό θα ήταν να λάβουμε υπόψη την διάκριση ανάμεσα στην εννοιολόγηση του όρου ιδιοκτησία στον συντηρητισμό από την μια και στον φιλελευθερισμό από την άλλη.
Στον φιλελευθερισμό η ιδιοκτησία γίνεται νοητή ως μέσο που προσφέρει τους πόρους για επιβίωση και τις δυνατότητες για την ανάπτυξη πλουτισμού.
Στον συντηρητισμό η ιδιοκτησία είναι κάτι που προσεγγίζεται με όρους ιστορικότητας και συναισθήματος. Ο συντηρητικός κάτοχος ενός οικοπέδου ή ενός χωραφιού θα προσπαθήσει να το κρατήσει δικό του ακόμη και αν δεν του φέρνει οικονομικό κέρδος. Το κάθε περιουσιακό στοιχείο είναι μια κληρονομιά του παρελθόντος που τον συνδέει με την οικογενειακή του παράδοση. Δεν είναι μέσο πλουτισμού απαραίτητα. Είναι πρωτίστως κληρονομιά μιας ιστορίας.
Προφανώς έχουμε ήδη πριν τον μαρξισμό μια τομή ανάμεσα σε δύο διαφορετικές προσεγγίσεις της έννοιας ιδιοκτησία. Η συντηρητική εννοιολόγηση υιοθετήθηκε από τους αντιδιαφωτιστες εθνικιστές μέχρι τον εθνικοσοσιαλισμό και τον φασισμό. Ακόμη και ο Στράσσερ αυτή την γραμμή υιοθέτησε.
Όσον αφορά το αν η ιδιοκτησία είναι εκ των πραγμάτων στοιχείο που οδήγησε εξαρχής στην απώλεια της αρχικής ανθρώπινης πληρότητας του φυσικού βίου, χρειάζεται μια νέα συζήτηση. Ο Ρουσσώ ήταν εκείνος, που υιοθετώντας την πολιτική ανθρωπολογία του ατομικιστικού φιλελευθερισμού και αποδεχόμενος την θεωρία του κοινωνικού συμβολαίου, υποστήριξε ότι η φυσική κατάσταση του ανθρώπινου βίου είναι να ζει ατομικιστικά, χωρίς να εντάσσεται σε κοινωνικά σύνολα, μόνος του στην φύση. Ωστόσο, λόγω των κινδύνων (καιρός, θηρία που απειλούν να τον κατασπαράξουν κλπ) σχηματίζει κοινωνίες για να ζήσει σε σύνολα ανθρώπων που θα προσφέρουν προστασία. Όταν κάνει αυτή την μετάβαση ο άνθρωπος πέφτει στην παγίδα να θεωρήσει ότι κατέχει κομμάτια γης που υπό συνθήκες φυσικής ζωής δεν θα είχε (η φυσική συνθήκη ζωής στην φύση προϋποθέτει ελεύθερη συλλογή αγαθών προς επιβίωση χωρίς να δεσμεύεται κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι γης). Έτσι καταλήγει ο Ρουσσώ ότι η ιδιοκτησία είναι αφύσικη και απαρχή των δεινών της ανθρωπότητας. Εκεί βρίσκουν οι μεταγενέστεροι σοσιαλιστές την θεωρητική τους απαρχή.
Ωστόσο όλο αυτό ξεκινά από μια αυθαίρετη ερμηνεία του Ρουσσώ. Τίποτα και κανείς δεν έχει αποδείξει ότι είναι σωστή η πολιτική του ανθρωπολογία και ότι ο άνθρωπος έχει μια βαθύτερη φυσική προδιαγραφή να ζει μόνος και όχι σε κοινωνικά σύνολα. Οι ρομαντικοί συντηρητικοί του απάντησαν ότι ποτέ στην ιστορία δεν έχει συμβεί αυτό, ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον και ότι η ανθρωπολογία ως επιστήμη δεν έχει αποδείξει τα λεγόμενα του Ρουσσώ (το τελευταίο έγινε αργότερα και όχι από τους πρώτους ρομαντικούς). Συνεπώς αν δεν ισχύει η αρχική προϋπόθεση του Διαφωτισμού που εξέφρασε ο Ρουσσώ, δεν ισχύουν και οι μεταγενέστερες προσεγγίσεις των σοσιαλιστών. Ενώ ο ρομαντισμός συντηρητικός σοσιαλισμός βασίζεται σε σχήματα που αντλούν παραδείγματα από την ιστορία (και όχι από την υποθετική προϊστορία).
Το συμπέρασμα: Υπάρχει δικός μας ρομαντικός συντηρητικός αντιδιαφωτιστικός σοσιαλισμός. Ας τον μάθουμε πρώτα αυτόν και μετά ψάχνουμε και τον κλασικό σοσιαλισμό. Επίσης, όλα όσα γράφουμε παραπάνω τα περιλαμβάνουν βιβλία που κυκλοφορούν. Ας μπούμε και στο βιβλιοπωλείο κάποτε και ας αφήσουμε στην άκρη για λίγο το internet. Εννοείται στο κανονικό βιβλιοπωλείο και όχι στα εστιατόρια του χώρου.
Σάββατο, 09 Δεκεμβρίου, 2023
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Με την Παλαιστίνη είναι (έμπρακτα) και ο παραδοσιακός εργατικός συνδικαλισμός στη Δύση, και σίγουρα όχι μόνο κάποια woke κολεγιόπαιδα.
Ο/Η 